Ad fratres in heremo.Sermo. lvj. Fo. xxvij.

autē cecus factus eſt vidēs: implus iuſtus: tūc deduxit dn̄sper vias rectas: cantare poterimꝰ fratres. Sunt enī fratres:(vt ſcholares noſtri vacui no recedant) tres ſpecies rectitudinis. Aliud eſt enī regi: aliud dirigi: aliud corrigi. Nā pro.j. pheta dicebat. Dn̄s regit me ⁊ nihil mihi deerit. Et iterum.Dirige in cōſpectu tuo viam meā. Et iterū. In quo corrigitv.iij. adoleſcētior viaꝫ ſuā. Et iterū. Mane (inquit) eſaias erigitmihi aurē. Res enī fratres inaīata ꝓprie dicit̉ regi: vt currus et nauis. Res ſenſata preter rationē dirigitur: vt equuset mulus: quibus nō eſt intellectus. Res rationalis corrigitur: ſcilicet corde regit̉: vt hō. Iuſtus vero erigitur vt ſapiatque ſurſum ſunt et querat. Sic enī volebat hieremias dū di.vj. cebat. State in vijs veſtris et cōſiderate que ſit vita eterna.Daniel ad maieſtatis viſionē proſtratus audiuit ab angelo..x. Sta ſuꝑ pedes tuos. Qd̓ tn̄ ſi nō credis ꝓphete: crede poeteſcholaris ꝑuerſe: cui deꝰ os ſublime dedit: celūqꝫ videre iuſſit: a quo dū quereret tyrānus et diceret. Quare te deꝰ fecit:Reſpōdit vt contēpler celū ⁊ celorū numina. Factus eſt enīhomo in terra: nō ad terrā: ſed ad celū: et factꝰ eſt de terra nōpropter terrā ſed ꝓpter celū. Quis fideliū plus dixiſſet fratres: aut ꝓbabiliori argumēto: neſcio. Nunqͥd etiā aīal mutum ⁊ brutū nouit argumētū egritudinis ſue? Nunqͥd leo infirmās: aīal qd̓ ſymia dicit̉ querit: qua deuorata mox cōualeſcit? Nunqͥd etiā ſymia egrotās querit ſanguinē canis: vrſus formicas: leopardꝰ capreas: vitis ſerpētes ferculū? Hōvero attritꝰ in phyſica hec oīa ignorare videt̉. Unumqd̓qꝫenī felicitatē affectat: ſed ſi hō affectat: opere tn̄ affectare nōvidet̉. Quere ergoo homo celum ad qd̓ factꝰ es. Noli q̄rerephiloſophiā: quoniā ad philoſophiā factꝰ nō es: nec expedittibi ſcire q̄ ſunt ſuper terrā: ſed tm̄ q̄ ſurſum ſunt. Sta igit̉ ſuꝑpedes tuos: ſta in vijs tuis naturalibꝰ: ad quas factꝰ es: ⁊ divj. rige eas ſi neceſſe eſt in dādo ⁊ dimittēdo. Date et dabit̉ vobis. Et tūc dn̄s tibi dicet. Amice aſcēde ſuperiꝰ: intra ī gaudium dn̄i tui. Sed dicet qͥs? Quō ⁊ qualiter egrediet̉ ſpiritꝰerb̓. de corꝑe? Nūquid ſalomō hoc ignorare videt̉: dum ſe dixitpenitꝰ ignorare viā aquile in celo? Quō ergo deū videt: quōangelum: quō ſeipſum: quomodo ſpiritū alium bonū vel matei. lum? Suꝑ hoc hodie ille magnificus philoſophus admiratur: Nā in libris de aīalibus: quinqꝫ ſenſus corꝑis cōmuneseſſe nobis ad vſum cū brutis poſuit: nō ad oblectamētū. Hōin oībus delectat̉: pecus vero tantū in duobus delectat̉: ſcilicet in guſtu ⁊ tactu: in alijs vero mouet̉ quādoqꝫ et excitaturſed nō delectat̉. Unde ergo eſt ꝙ ſpiritus egreſſus a corporeduos quos habet cōmunes cū beſtijs penitus amittit. Nonenī guſtu vl̓ tactu vtit̉ vel oblectat̉: ſed alios tres ad vſum retinet et oblectamentuꝫ. Mirabile tamē videtur ei: ſcilicet ꝙſpiritus ſine corꝑe ſenſibꝰ corporis vtat̉. Quod tamē philoſophus ſi forte plane nō intellexit: verū eſt tamē et oīno veꝝet irrefragabile: qꝛ ſpiritꝰ liber videt deū: delectatur in deū:ne ſemꝑ ſibi dicatur. O aīa vbi eſt deꝰ tuus? Audiet etiā anxv. gelos cantātes ⁊ iubilātes. Uidebit etiā et audiet. Eſtoſuꝑquinqꝫ ciuitates: id eſt beatitudines: ⁊ ſic vnicuiqꝫ ẜm operaſua. Et ſi dicet̉ a nobis. Dn̄e quid facies: quādo hec oīa meruimus a te largiri? Porro reſpōdebit ille magnus pater familias velut alexāder militi petenti munus: cui ciuitatē dediſſe fertur. Si tu tamē non es dignus tāta reciꝑe: ego tamēſum dignus ⁊ potēs tanta donare. Angeli fratres mirabunt̉non modicū de operibꝰ dei in ꝯiunctione aīe ⁊ carnis in homine: in cōiunctione hoīs et verbi in xp̄o: incōiunctione hovij. minis ⁊ dei in celo. Nā dicturus eſt dn̄s. Pater volo vt ſintvnū nobiſcū: ſicut ego ettu vnū ſumus. De prima admirant̉:vbi vnū vni iungit̉: de ſecūda plus: vbi vnū duobus iunget̉:ſed de tertiā plurimū: vbi vnū tribꝰ in trinitate iunget̉. Hecautē generaliter expoſita: ſpiritaliter tn̄ ad cōmemorationēhuius ſancti epiſcopi valētini trahi poſſunt. Qui dū eſſet cathecuminus annoꝝ. xix. ad baptiſmū peruenit: ⁊ ſic reduxiteum dn̄s per vias rectas: poſtmodū deduxit eū epiſcopumper vias duras penitētie: poſtmodū eduxit eū per viam admiratiōis ⁊ glorie. Sic gͦ poſt eū curramꝰ fratres: vt ꝯprehēdamꝰ brauiū eterne vocatiōis ī die illa cū venerit ieſus filiꝰdei: qͥ cū patre et ſpūſancto viuit ⁊ regnat in ſcl̓aſcl̓oꝝ. Amē.¶ De cōmendatione diuinaruꝫ ſcripturaꝝ cumexhortatione vt diligēter legantur. Sermo. lvj.

Ropitio xp̄o fratres chariſſimi ita lectionē diuinam auido et ſitiēti corde accipiatis vt vobis ſpiIritale gaudiū de veſtra fideliſſima obedientia faciatis. Sed ſi vultis vt vobis ſcripture ſancte dulceſcant: et ẜm qd̓ oportet diuina vobis p̄cepta ꝓficiant: ſubtrahite vos aliqͥbus horis ab occupationibꝰ mūdi: in quibꝰetiā in domībꝰ veſtris diuina eloquia relegētes: ad integrūvos dei miſericordie cōſecretis: vt ī vobis illud feliciter impleatur: qd̓ de beato viro ſcriptū eſt. Quia in lege dn̄i meditabitur die ac nocte. Et illud. Beati qui ſcrutant̉ teſtimonia peius: in torto corde exqͥrunt eū. Et illud. In toto corde meoabſcōdi eloquia tua vt nō pecce̓tibi. Sicut enī (vt ipſi audiſtis) ille qͥ in corde ſuo abſcōdit eloquia dei nō peccat: ita ⁊ ille qui nō abſcondit peccare nō ceſſat. Si enī negociatoribusnō ſufficit tantū de vna tantū merce lucra cōquirere: ſed plures merces comparāt: ex quibꝰ ſubſtantias ſuas augeant: etagricole diuerſa genera ſeminū conant̉ ſerere: vn̄ ſufficiēterſibi et ſuis cibū valeant preparare: qͣꝫtomagis inſpiritalibꝰlucris non vobis dꝫ ſufficere ꝙ in eccleſia lectiones diuinasaudiatis: ſed in domibꝰ et in ꝯuiuijs veſtris: et qn̄ dies breues ſunt etiaꝫ aliquibꝰ horis in noctibus lectioni diuine debetis īſiſtere: vt in horreo cordis veſtri ſpiritale poſſitis triticum cōparare: ⁊ in theſauris animarū veſtrarū ſcripturaꝝmargaritas recōdere: vt cū in die iudicij ante tribunal eterni iudicis veneritis: ſicut dicit apoſtolus: veſtiti et nō nudi ijinueniamini. Et illud fratres chariſſimi diligēter attēdite:qꝛ ſcripture diuine quaſi littere de patria noſtra nobis tranſmiſſe ſunt. Patria enim noſtra paradiſus eſt: parētes noſtriſunt patriarche et ꝓphete ⁊ apoſtoli et martyres: ciues eniꝫſunt angeli: rex autē noſter eſt xp̄s. Quādo enī peccauit adātunc in ipſo velut in exilium huius mundi ꝓiecti ſumus: ſedqꝛ rex noſter plus qͣꝫ cogitari vel dici pōt pius et miſericorseſt: ſcripturas diuinas ad nos īuitatorias per patriarchaset prophetas dignatus eſt mittere: quibꝰ nos ad eternā patriaꝫ inuitaret. Et cū ſcripturas eius rebelli ſpiritufragilitas humana contēneret: dignatus eſt per ſeipſuꝫ deſcēdere:et nos de tyrannide ⁊ de ſuperbia diaboli liberare: et ad veram humilitatē exemplo nos ſue māſuetudinis prouocare.De poteſtate etiā antiqui ſerpentis per paſſionis iniuriā liberare: ad inferna deſcēdere: et antiquos ſanctos qui originali peccato obnoxij tenebant̉ eripere: in altuꝫ aſcēdere: ſpiritum ſanctū qui nos contra omnes inſidias diaboli confortaret de celis mittere: etiam apoſtolos ſuos qui regnū dei ꝑvniuerſum mundū euangelizarent dirigere. Et licet nos nōſolum ſuꝑbos ſed etiā impios: non ſolū originalibus ſed etiam in actualibus peccatis obnoxios inueniſſet: totū tamennemine ſupplicāte dimiſit: et non ſolū ſicut merebamur multis cathenis vel compedibꝰ oppreſſos ad exercēda laborioſa opera nos traxit: ſed magis pro ineffabili pietate vt cū illo regnemus clemēter ac miſericorditer inuitauit. Cum hecita ſint fratres chariſſimi: quid de ſe cogitāt ſerui qui ita preſumūt domini ſui precepta contēnere: vt nec ipſas inuitatorias litteras quibus ad regni beatitudinē eos inuitat dignētur relegere? Quomo enī ſi aliquis noſtrum ad procuratorēſuum litteras dirigeret: et ille nō ſolum non impleret qd̓ precipitur ſed etiā ipſa iuſſoria relegere dedignaret̉: non indulgentiam ſed penaꝫ: non libertatē accipere ſed carcerē mereretur ſuſtinere. Ita ille qͥ diuinas ſcripturas de patria eterna tranſmiſſas diſſimulat legere: timere debet ne forte premia eterna nō accipiat: ſed etiam penam perpetuā non euadat. Nāintantū periculoſum eſt nobis diuina precepta nonlegere: vt ꝓpheta lugubriter clamet. Ideo captiuus ductꝰ Eeſt populus meus quia non habuit ſcientiam. Qui aūt igno j.rat ignorabitur. Sine dubio qui deum per diuinā lectioneꝫin hoc ſeculo diſſimulat inquirere: et deus illum in eternabeatitudine dedignabitur agnoſcere. Et timor nobis debeteſſe: ne clauſis ianuis cum ſtultis virginibus foris excluſismereamur audire. Neſcio vos. Nō noui vos. Diſcedite a me 4operarij iniquitatū. Quid eſt neſcio vos: nō noui vos? Quomodo eos neſcit quos in ignem mittit? Ideo vtrunqꝫ: quiaſicut iam dictum eſt: qui eum in hoc ſeculo legendo nolūt intelligere: in die iudicij illos deus dedignabitur agnoſcere.Et illud in Salomone quod ſcriptū eſt: non negligēter: ſedcū grandi ſollicitudine actimore debemus audire. Qui obd iij

d iij

j. Cor. ix.

Pet xxij

Ioh̓. xvi.

Luce. vi.

Col̓. iij.Hiere. vjDani⁊ .v.

Ariſtoteᵖ

Col̓. iij.

Psͣ. .xxij.Pſal. v.psͣ. cxviij.Eſa. l.

Prouerb̓.xxx.

Paniē .x.

Hiere. vj

C

Hat .xxv.

Eſa. v.j. Cor. xiiij

ij. Cor. v.

Pſalm̄. j.psͣ. cxviij.

C

A