Id fratres ī heremo.Sermo. l. et. ij. o. xxiiij

poris: ſed incorruptionis veſte induamur: vbi nō iam fetorſed odor ſuauiſſimus: vbi non iam tenebre: ſed lux perpetua micat: vbi nō iam vermiū multitudo: ſed caterua angeloꝝ ⁊ innumerabilia milia ſanctoꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ oīm choruscū ſanctis angelis hymnū deo inceſſanter canūt. Cum ipſisnos faciat eterna gaudia ꝑcipere chriſtus qui cū patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculorum Amen.¶ De ſalute anime. Sermo. l. In quo quare homo ad dei imaginē factus ſit apperit. et cetera.AUantū ad aīe nr̄e deſideriū ꝑtinet fr̄es chariſſiImi voluntatꝭ nr̄e eſt vt ad vos requirēdos freq̄nAU iter veniamus: ſed neceſſitate tꝑis nūc veniēdi incolumes nos venire meruimꝰ: ⁊ ideo qꝛ de cōmuAni corpoꝝ ſanitate gaudemꝰ: de aīaꝝ ſalute que vera ſaluseſt inqͣꝫtū dn̄s dederit colloqͣmur. Ideo fratres ad imaginēdei facti ſumꝰ: vt deo donāte intelligamꝰ q̄ ſit deſiderandapatria: que ſit vera btītudo: que vera vita: q̄ ꝑfecta ſanitasque ſit eterna felicitas. Sed intus in corde deo inſpirantecognoſcamꝰ. Nemo ſe excuſare poterit: vt dicat nō noui litteras: ideo dei p̄cepta intelligere nō poſſum: qꝛ qui litterasnon nouit: quid ſit aut non ſit: intelligere debet. Interrogethō conſcientiam ſuā ⁊ alloquat̉ ſeipſum et dicat ſibi ſuis verbis. O homo qͥs es aut vbi es: et vnde veniſti. Et rn̄de tibi.Homo ſum ⁊ dei creaturā me eſſe cognoſco. Iterū int̓rogaet dic. Quid in te habes: aut ex quibus rebus te factū eſſe cognoſcis. Reſponde ⁊ dic. Ex aīa et carne me cōſtare cognoſco. Quid in te ex his duabus rebꝰ melius habes? Reſpōde.Sine dubio aīam meliorē habeo qͣꝫ carnē. Optime et ordīelegitimo reſpōdiſti: et dixiſti te aīam meliorē habere qͣꝫ carnem. Dic mihi adhuc. Ubi es o hō? Reſpondebis in mūdo.Poſtea vero vbi eris? In celo. Ꝙͣdiu ibi eris? Inſecula ſeculorū. Iuſtiſſime reſpondiſti et verū dixiſti: fac modo rōnēvite tue: et eſto iudex iuſtus. Ex oībus rebꝰ quas dedit tibideus: ſerua carni tue vn̄ ſuſtentet̉ in mundo: ⁊ repone aīe tuevnde in ꝑpetuum viuat ī celo. Attende diligēter cōſciētiamtuā: et vide ſi tātas res aīe tue repoſuiſti in celo: qͣꝫtas habescorpori tuo inmundo: ſi tot ſolidos repoſuiſti in celo: qͣꝫtostibi ſeruaſti in mundo. Uide ſi tot modios tritici: ſi tot amphoras vini ꝑ elemoſynā in paradiſo vn̄ viuat aīa tua repoſuiſti: qͣꝫtū tibi reſeruaſti vnde viuere poſſit caro tua ī mūdoCum ergo iſta diligēter attenderis: ⁊ cōſiderās ſapiēter: vides te prope totā libram carni tue ſeruaſſe in mūdo: ⁊ vnamvnciam repoſuiſſe in celo: erubeſce et cito ad penitentie medicamēta cōfuge: qꝛ inceptū in teipſum iudicium iudicaſti.Aliud verū dixiſti: et aliud operibꝰ ꝑfeciſti: qꝛ totū carni nōſolum fideliter ſꝫ etiā infideliter deputaſti. Neſcio ſi apudtepericlitetur iudiciū tuum qn̄ inter aīam et carnē tuā iniquaſunt iudiciatua. Et vbi te iuſtū inuenire potero: quē ī teipſūiniquū eſſe cognoſco: Et nūc certe nutrimus carnē: ornamꝰcarnē: aliquotiens inebriamus nos: ⁊ nimiū delitioſe paſcimus carnem: quā velimus nolimus poſt paucos menſes autannos vermes deuoraturi ſunt in ſepulchro: ⁊ cōtēnimꝰ animam q̄ deo ab angelis preſentatur in celū. Oqͣꝫ dura erit aīepeccatrici et qͣꝫ intolerabilis hora illa qn̄ viderit bonā aīamrequiē recipere inparadiſo: ſe verotorqueri in eterno ſuppliEcio. Ergo conſiderate fratres chariſſimi ſi maiorē certe velequalem ꝑtem aīe faciamus. Non enim foris in corpore: ſedintus in interiori hoīe facti ſumus ad imaginē dei. Caro enīnoſtra de limo terre formata eſt. Nunquid iuſtū eſt vt limusterre imagini preponat̉: Caro enim debet ſeruire et aīa imIperare. Iſta debet exercere imperiū: ⁊ illa ſubiecta ẜuitiumIn oībus chriſtianis bonis aīa dn̄atur ⁊ caro ſeruire cōpellitur. In peccatoribus vero ⁊ amatoribus huiꝰ mūdi inuerſo immo peruerſo ordine caro erigit̉ ⁊ aīa humiliat̉. Illa delitijs paſcitur ⁊ iſta fame torquetur. Illa luxuriatur in veſtibus precioſis: et iſta vix in veteribus inuoluitur pannis: etſi in peccatis fuerit obnoxia: eterno iudici preſentat̉: ⁊ tuncvera eiꝰ ignominia apparebit. Nam cum aīa in corpore ſuocaput eſſe debeat: quicunqꝫ carnem delitijs aut voluptatibꝰnimium erigit: nutrit: fouet ⁊ palpat: animam vero deſpicitet contemnit: pedes leuat in alto et caput imprimit in ꝓfundo. Et qualis eſt in oculis hominum qui inuerſis pedibusambulare videtur: talis eſt in oculis angelorū: cui caro pro-

Sermo. l. ec. ij. Fo. xxiiij.pria dn̄atur. Sicut ergo ſupradixi: fecit nos deus ad imaginem et ſimilitudinem ſuam: ⁊ cum deberet in nobis hō interior dn̄ari: intantum deum contemnimus vt imaginem deimiſerabili limoſeruire faciamus: ⁊ hoc eſt iniquum iudiciūvt carnem noſtrā anime preponamus. Sed hoc omēs hoīesrecto iudicio non faciunt. Multi enim ſunt honeſti: ſobrij ethumiles: miſericordes: caſti: in qͥbus anima tenet imperiū:⁊ caro ſubiectaſeruit. Et ideo rogo vos fratres attēdat vnuſquiſqꝫ cōſcientiā ſuam: ⁊ ſi illi dn̄atur caro: cito erigat dn̄amet ſtimulet ancillam: vt non caro vincat aīam et adluxuriamtrahat: ſed magiſtra carnem ſuā regat: et ꝑ vias caſtitatis etiuſticie ducat. Qui vero in ſe ſentit aīaꝫ dominari: teneat cūdei adiutorio diſcipline continentiā: ⁊ per freta pelagi huiꝰmundi: ita nauigium corporeū veritate gubernante contendat: ne inter fluctus iuſticie naufragium incautus incurratUt enim agnoſcatur ꝙ ex nobis in veritate anima dominet̉:de ſubſtantia noſtra victū nobis ſufficiēter et veſtitū ſimplicem reſeruemus: et quicqͥd amplius deus dederit: aīe ī eternam beatitudinem ꝑ elemoſynā pauperum reponamus: neforte cū carnē noſtram ornamentis cōponimꝰ: et multis delitijs ſaginamus: partē cum illo diuite purpurato et non cuꝫlazaro habeamus. Scitis enim vt in euāgeliofrequēter audiſtis: ꝙ diues ille qͥ epulabatur quotidie ſplēdide ⁊ purpura induebatur et byſſo: poſt de corpore exijt: ⁊ ſepultus eſt ininferno: et ibi inter flāmas aque guttam et locū refrigerij requiſiuit et inuenire non meruit. Ecce cuius caro luxuriatur⁊ epulatur in ſeculo: qͣles diuitias inueniet in inferno. Lazarus vero qui nec diuitias nec ornamēta habuit in ſeculo:poſt mortem in ſancti abrae requieuit gremio. Sicut ergoſupra dixi fratres chariſſimi: refrenemus gulā noſtrā: et victū ac veſtitū ſimplicem carni noſtre in hoc ſeculo p̄paremꝰ:vt remaneat aliqͥd quod in futuroſeculo aīe reponamꝰ. Qd̓perituragula cupit: reẜuet elemoſyne. Ornamēta q̄ luxuriaac ſuauitas requirit in mūdo: miſericordia et veritas reponat in celo. Si ornati volumus eſſe: queramus ornamēta vn̄nemo ornatur indignus. Si delitias cōcupiſcimus nō queramus carnales actranſitorias ex quibus ſtercora conficiūtur in mundo: ſed magis ſpiritales et eternas vn̄ angeli epulantur in celo. Et ſi forte q̄ris q̄ ſint ille delitie: audi apoſtolum dicētem Quod nec oculus vidit: nec auris audiuit: necin cor hoīs aſcendit: q̄ p̄parauit dn̄s diligentibus ſe. Adhucqueris ⁊ interrogas: qͥd ſit hoc? Si vis verū agnoſcere: deeſt delitie tue: requies tua ſanitas tua: gaudium tuum: felicitas tua: refrigerium tuū: amenitas tua: ⁊ quicquid ſctēpoſſitdeſiderare aīa tua: totum tibi deus erit. Sic beatus apoſtolus dicit. Et erit deus omnia in omnibus. Auare audi me. I.Quid tibi ſufficit ſi deus tibi non ſufficit? Si ergo iſta om̄iadeſideratis: paradiſi requiēq̄rite: ꝓ eterna beatitudine ſuſpirate: vn̄ non exit amicus vbi nō intratinimicꝰ: vn̄ nec bonus poteſt exire aliqn̄: nec malꝰ vllo modo introire. Ad iſtāergo patriam ornati bonis operibus feſtinemus: vt dumelemoſynā pauperibus dederimꝰ: ad celeſtia regna peruenirepoſſimus. Ad que ille nos perducat qui eſt benedictus in ſeculaſeculorum. Amen.¶ Contra falſam ſecuritatem ex pſalmo quadrageſimonono in quo redditionē rationis propriorū factoꝝ lucide deſcribit. et cetera. Sermo. Li.IEmo frēs chariſſimi falſa ſecuritateſe decipiat: L¶ putet ſe an̄ tribunal chriſti nō eſſe vēturū necred inditurū de factis ꝓprijs rationē. Uenietenim dn̄s ij. ¶MHdeus noſter ⁊ nō ſilebit. Modo enī ſilere d̓r: qꝛ adhuc vindictam ſuſpēdere videtur. Hec feciſti ⁊ tacui. Quideſt tacui: niſi non vindicaui: ſeueritatē meā diſtuli: patiētiātibi ꝓrogaui: penitētiaꝫ tuā diu expectaui? Hec feciſti ⁊ tacui. Ego aūt cū adhuc expectarē vt te peniteret: tu ⁊ me et a­ 1poſtolū audire ꝯtēpſiſti. Qꝛ ẜm duriciā cordis tui ⁊ impenitens cor theſaurizaſti tibi irā in die ire et reuelationis iuſtiiudicij dei. Suſpicatus es inique: ꝙ ero tui ſimilis. Paruꝫeſt quia malefacta tua placent tibi: putaſti placere et mihi.Deū qꝛ non ſtatim pateris vltorem: vis tenere ꝑticipē ⁊ tāqͣꝫcorruptum iudicem prede ſocium vis habere: de multis querapuiſti paruas elemoſynas faciēs: et adhuc peccata nō deſerens: quaſi corrupto iudice putas te poſſe redimere: cum

E

ꝝ

L

ALi. l. ho.mel̓. Serii. a.

j. Coꝝ. ij.

j. Corī. xv.

Rom̄. ij.

Luce. xvj.

C