Ad fratres in heremo.Ser. xxxij. Fo. xv.

ditte diligentibus? Sed te non amātes de ſtercore penituseleuant̉: et collocantur cum principibus populi domini: ſolium glorte honoris et dignatatis tenētes in ſcientia. Eia ergo fratres diſcite humilitatem habere: diſcite ſuperbiam cōculcare: diſcite et eam deuitare: velut mortem eam cōculcare: oqͣꝫ difficile diuitibꝰ: oqͣꝫ penoſum: oqͣꝫ meritoriū. Eſtote ergo pauperes ſi vere humiles eſſe cupitis. Nam deſtructis diuitijs et cōculcatis: faciliter ſancta perfectaqꝫ humilitas acquiritur: cum quibus vere poterunt habitare. Odiuitie dulciſſime et ſuauiſſime hominibus inſipientibus apharetis: ſed omni veneno mortaliores eſtis omnino. Uenenum enim quis ſumere poterit: niſi fuerit aliqua dulcedinecopulatum? Sed commixtum dulcedini faciliter ſumitur.Sic eniꝫ qui recipit moritur. Sic qui diuitias amat dulcedinem videtur guſtare. Sed ecce mors inter diuitias latēs:hominem ſuperbum ⁊ elatum: diuitē: inflatum aggreditur:et aggreſſus occiditur: et occiſus ad infernū perducitur. Ecce quantū proſunt nobis diuitie mundi huiꝰ per quas occidimur: per quas mutamur quotidie: per quas īſidiamur frequenter: per quas eleuamur in vanitatem: per quas veneramur mendaciter: per quas animā ſuperbam ad infernū diabolus ſemper expectat conducere. Tollite ergo fratres meidiuitias vt facilius tollatis ſuperbiam: tollite diuitias ⁊ inLuce. xj. fernus non erit. Date elemoſynam et omni a munda dabuntur vobis. O fratres mei an ignoratis ꝙ pauperibus nō dare: tuliſſe eſt? Et merito quando quis poteſt eſurientibꝰ ſubuenire ſi non paſcit: merito vitam extinguit et eos mori permittit. Pudeat ⁊ erubeſcat chriſtianus tollere pauperibusquibꝰ iubemur ſemper offerre. Ultra omnē iniquitatem eſtdiuitem velle fieri de exiguitate pauperum vel viduarum.Itaqꝫ fratres amāda ſunt honeſta lucra: ſed horreantur dānoſa compendia. Nullus audeat inde tollere vbi debeat collecta diſpergere. Addendo perdit qui retinendo collegerit:paupertatem potius ad ſe trahit qui paupertatem ſe exigentium pecunia non repellit. Ofratres mei veniet dies illa: veMat .xxv. niet et non tardabit: quando nobis dicetur. Eſuriui et nō dediſtis mihi manducare: et vltimo dicetur illis. Ite maledicti in ignem eternum. Ofratres ſi in ignem mittētur illi quinon ſunt elargiti: nec que cum labore lucrati ſunt pauperibꝰdonauerunt: quid dicetur illis qui aliena rapere non timuerunt? Cum diabolo ardent: qui nudū non induerunt: vbi putamus arſuros qui viduas et orphanos ſpoliauerunt? Nonergo ſpoliare debemus pauperes vt denudati abundemusin ſuꝑbia vite: ſed elemoſynas dare vt pauperes et humilesſimus non differamus. Sed hec non ſolum facere nobis ſufficit: ſed et proximū etiam ad hec inducere feſtinemus: dicētes poteſtatem habentibus et terrarum rectoribus ꝙ nō ſolum elemoſynam porrigant: ſed et ꝙ regna ſua in pace cuſtodiant: ſcientes ꝙ remota iuſticia regna latrocinia efficiunt̉.Multi enim ſuntrectores: ſed pauci iuſticie amatores inueniuntur. Nam cum queſitū fuiſſet a ſocrate ridēte: cur ſic forStiter rideret. Reſpondit. Uideo magnos latrones ad ſuſpēdium duci facere paruos. Et alta voce clamaſſe refertur. Oqͣꝫ digniores eſtis ſuſpendi qui incathedris et domibus habitatis latrocinia maiora cōmittentes: qͣꝫ qui in ſiluis cū tremore quotidie demorari videntur. Quapropter fratres nolite rapere: nolite fenerari vt abundetis in ſuꝑbia vite. SedPſal. lxj. diuitie ſi affluant nolite cor apponere: ſed diſpergite eas vthumiles ſitis: etimitari valeatis illum qui ſequētibus ſe diMat .xxv. cet. Uenite benedicti patris mei poſſidete regnum quod vobis paratum eſt ab origine mundi. Amen.¶ Ad leproſos vt patientiam teneant: exēploqꝫchriſti leproſos hortat̉ et cetera. Sermo. xxxij.LRatres mei dilectiſſimi ſcio ꝙ percuſſit vos deꝰet leproſi facti eſtis vſqꝫ addiem mortis veſtre.Ideo obſecro vos in domino noſtro ieſu chriſtoEphe. iij.cuius precioſoſanguine redempti eſtis: vt nō deficiatis in tribulationibꝰ que ſunt pro gloria veſtra: ſciētesꝙ per carnis afflictionem: mentis infirmitateꝫ occidimus.Spiritus eniꝫ deficit: dum miſera caro gaudendo quieſcit.Ergo ſi paupertas vrgeat: ſi luctꝰ meſtificat: ſi ſtomachusdoleat: ſi pectus vel venter infletur: ſi totius corporis dolorvos inquietat: ſi calamitas vos vndiqꝫ vexat: ſemper vos le

tificet in omnibus laboribus et periculis vite huiꝰ amor veſter in deum et pia patiētia et certa ſpes ſupernorum. Deſpiciamus ergo diuitias corde ⁊ erimus locupletes. Deſpiciamus inimicorum ſupplicia ⁊ erimus ſemper victorioſi. Deſpiciamus corporis ſanitatem et eternam quietem et ſanitatem recipiemus. Igitur vobis infirmantibus et languentibus patientia ſumme neceſſaria eſt. Nullus enim beatꝰ eſſepoterit: nullus celoruꝫ ciuis efficitur: nullus amicus dei cōſtituitur: qui inter mala patiens non inuētus fuerit. Opatiētia tu omnia vincis aduerſa: non colluctando ſed ſufferēdo:non murmurando ſed in omnibus gratias agēdo. Ipſa enīpatiētia eſt que fecem totius voluptatis abſtergit: ipſa quelimpidas animas deo reddit: ipſanauis que ad portuꝫ cunctos ſuos amatores perducit. Ipſa eſt per quā infernꝰ clauditur: ⁊ paradiſus aperit̉ ſuis amatoribus. Ipſa eſt per quāomnis et ſine quānullus iuſtificabitur. Oſi graue vobis eſtBquia leproſi eſtis: patientiam in cunctis habete. Eleuate Mattheicapita veſtra: et corde aſpicite vulnera ſaluatoris noſtri in xxvijligno pendentis: penas morientis: preciū redimentis: cicatrices reſurgentis: quid aliud videre poterimus niſi caputinclinatum ad vocandum et parcendum: cor apertum ad diligendum: brachia extenſa ad amplexanduꝫ: totum corpusexpoſitum ad redimenduꝫ. Hec quāta ſint cogitate vos quidoletis: hec in ſtatera veſtri cordis appēdite vt totus vobisfigatur in corde: qui pro vobis totus fixus fuit in cruce. Etquid plura ſaluator noſter ꝓ nobis ſuſtinuit: quid plura patienter portauit? Tota enim vita ſua plena fuit dolore: et tādem ad crucem perueniens per paſſionem ludibrijs exponitur: qui eſt vere palma victorie. Spinis coronat̉: qui ſpinaspeccatorum venit confringere. Ligatur qui ſine labore ⁊ pena ſoluit compeditos. Ligno ſuſpenditur: qui erigit eliſos.Aceto potatur fons eterne vite: diſciplina ceditur: vulneratur ſalus: vita moritur. Occidit ad tempus vitaꝫ mors: vt inperpetuum ad vitaꝫ occideretur mors. Ecce fratres chriſtipatientia: ecce chriſti bonitas et clementia. Et ſi placet etiam plura audire: poſſumus et adhuc plura de chriſto predicare. Non igitur tedeat vos audire. Nam ⁊ ſi fatigaremini:vobis non amplius predicarem. Cupio enim conſolari voset non triſtari. Nam ſi tedium eſt dicite: ſi vero gaudium audite. Ecce enī venit ſaluator regens ſidera: et ſugere voluitvbera. Ipſe qui panis eſt: eſurire voluit: ipſe fons ſitire: ipſelux dormire: ipſe quies fatigari: ipſe veritas occultari: ipſeiudex viuorum et mortuorum a mortali iudice̓ condēnari:ipſe iuſticia ab iniuſtis iudicari: ipſe vnitas mutari. Nihilenim tam ſalutiferum nobis eſt: qͣꝫ quotidie cogitare quātapro nobis pertulit deus ⁊ homo. Ecce enimſaluator paſſuseſt: leproſus in cruce factus eſt: patiēs factus eſt nobis relinquens exemplum vt ſequamini veſtigia eius. Quod ſi feceritis: non ſolum infirmitatem non moleſte portabitis: ſed cūpropheta clamare voce ⁊ opere nō deſiſtetis. Deficiat in do Psͣ. xxx.lore vita mea: ⁊ anni mei in gemitibꝰ. Sed dicetis. Oqͣꝫ graue: o qͣꝫ inhumanuꝫ: oqͣꝫ forte eſt inter homines habitare nōpoſſe. Ecce enī ſeparati ſumus ab vrbibus: gentes nos ſpernunt: parentes nos odiunt: cōſanguinei fugiunt: amici nosdeſerūt: ſeparati ſumus a caſtris ac ſi ex hominibus nati nōeſſemus. Ofratres mei attēdite patienter et nolite turbari:nam verum eſt quod dicitis: ſed nolo vos ignorare quod legitis. Ait enim dominꝰ moyſi. Habitabit in domo mea plenus lepra. Cur ergo turbamini ſi īter homines habitare nōpoteſtis? Nunquid mundi ciues hoc preſtare nobis potuerunt? Nunquid domum dei vobis aperire potuerunt? Nunquid per eorum conuerſationem efficiemini meliores? Anignoratis quid dictum fuerit ſancto viro antonio. Si cupisſaluari fuge homines: fuge mundū ⁊ pompas eius? Cur ergo turbamini ſi tn̄ter homines conuerſari non poteſtis? Ecce enim ſanctus iob iuſtus: ſapiens: diues: rectus et timens Iob. j.deum: ⁊ tamen leproſus efficitur: tamē non conquerit̉: extracaſtra proijcitur: ab hominibus deſpicitur et deſeritur. Abvxore blaſphematur: tamen non cōqueritur: nec labijs ſuiscontra deum mortaliter locutus eſt: conſiderans aliam vitācito eſſe venturā. Non gͦ turbemini: ſed cōſiderate qꝛ ꝓpterpctā veſtra ꝑcuſſit vos deꝰ: vl̓ vt examinet vos. Ecce enī ma Num̄. xij.ria qꝛ murmurauit in fratrē ſuū moyſen: leproſa eſt fctā. Aza iiij. Regūrias rex qꝛ p̄ſumpſit: leproſus factꝰ ē: ⁊ giezi qꝛ ſimoniā ꝯmi xv.