Ad fratres in heremo.Ser. xxix. et. xxx. Fo. xiiij.

um deprecari debemus: vt no ⁊ liberet et liberemur. Quareab his liberari debemus petere? Quare eos vt morteꝫ fugere debemus. Niſi quia adulatores ſunt: quia mendacia diligunt et faciunt: quia falſitatis ſunt inuentores: quia diaboli fratres: quia veritatis deſtructores: qꝛ puritatis deuiatores: quia odiorum inuentores: qꝛ diaboli ioculatores: quiaſathane mediatores: quia dei perſecutores: quia animaruminuectores: et omnium malorum inuentores: mel in ore portantes: et venenum aſpidum inſanabile in corda hominumconſpuentes. Ecce propter quod a domino liberari poſtulare debemus. O iniqua lingua et doloſa. Oiniqua proditio:Opeſſima diaboli aſtutia. Ograndis malicia: non ſolū peramara verba: ſed etiam per dulcia homines illaqueare procurat: vt ſecū eos perducat ad tartara. Nam ſi homo ab homine leditur: opprobria: cōtumelias ⁊ iniurias patitur: inimicus reputatur ab eo: credo ꝙ me nō diligit: omnino oporMatth̓. v. tet me cuſtodire ab eo dicet homo: ſꝫ ſi deo placere volo: meoportet alteram maxillarum ſibi prebere: et totum portarein patientia: vel malum pro malo non reddere. Ecce quomodo ad talia remedium eſt. Sed ſi homo beatum me predicetet verba adulationis non cognouero: quod remedium habere potero? Ideo fratres non ſoluꝫ lingua doloſa eſt illa: queBIaco. iij. mala inter fratres cōmittit: ſed et illa que adulatur. Si quisverbo tamen nō offendit: hic perfectus eſt vir. Sed quia nemo perfectus in via: ideo neceſſe eſt vt alter alterius oneraGal̓. vj.portemus. Nemo tamen alterius onera portare poteſt niſiqui habet charitatem. Sed qui charitatem nō habet: non ſolum onera proximi portare non valet: ſed nec etiā ſua. Quidenim facere debet qui charitateꝫ non habet? Ecce ſtatim deMat. vij. feſtuca trabem facit: verbum pro facto reputās factum fuiſſe putat. Et ſic dolet: clamat: triſtatur: minatur vitam proximo dilacerare: et ſic conſumitur ille qui charitatem non habet: et onera alterius portare neſcit: mori etiam frequenterdeſiderans: ſed mori non poteſt. Nos vero fratres non ſic: ſꝫſi verberamini alingua doloſa: non turbato animo: non corPsͣ. cxix. de inflato: ſed humili et trāquillo dicite. Domine libera animam meam a labijs iniquis et a lingua doloſa. Sic̄ in homine charitatem habente excitatur frequentius amor charitatis. Inflammatur etenī cor et ardet: reuiuiſcunt viſcera pietatis: et ſic clamare non ceſſant qui tanguntur a lingua doloPsͣ. xxx. ſa. Deficit in dolore vita mea: ⁊ anni mei in gemitibus.¶ De confeſſione peccatorum: In quo confitēdum eſſe et deum id velle etiam homini (precedente tamē conſcientie examinatione: hinc ſatiſfactione ſubſequente) oſtendit: tenendum eſſe ordinem etiam in inceſſu: confeſſionem quoqꝫ noneſſe prorogandam: nec timore/ aut terrore / relinquendam: cuius confeſſionis ſcilicetet latronispendētis cōmendationem exprimit. Hortaturqꝫ ſacerdotes prudenter vthabeant in ſacramento penitētie quatinus fideles et corde et ore confiteantur. Sermo. xxx.AIIcere ſolent hoīes fratres chariſſimi. Deus cunactanouit: apud eum nec preteritum nec futurumeſt: omnia videt: et omnia ponderat: omnia nudaEet aperta ſunt ei. Quare igitur vult vt cōfiteamurhominibus peccata noſtra que nequiter geſſimus? Nunqͥdnon melius eſt cuncta mala tacere: qͣꝫ ea predicare intectis:Ecce eniꝫ quis dicet: peccaui ſuper omnes homines? Sedſi cuncta hominibus predicauero: omnibus hominibus peior reputabora cunctis: exēploqꝫ meo multi multa mala cōmittent. Quomodo ergo cōfiteri debet homo alterutrū peccata ſua? Ohomo an ignoras ꝙ omnes peccatores ſumus:j. Ioh̓. j.Et ſi dixerimus ꝙ peccatum non habemus: noſipſos ſeducimus: et veritas in nobis non eſt. Omnes peccamꝰ: omnescum peccatonaſcimur: omnes ſapeccatis demergimur: etiIob̓ .xv. aminfans cuius eſt vnius diei vita ſuper terram. Cur ergotimemus peccata confiteri? Tamen oportet confiteri deo:quoniam bonus eſt: et in eternum miſericordia eius. Ualienim deus ꝙ confiteamur: non ꝙ ignoret peccata noſtra ſedvt diabolus audi at quoniam confitemur et penitet nos pec-

caſſe: et peccatis confeſſis cum dolore et lachrymis: non habet amplius vnde nos incuſet. Ecce enim fratres diabolusvult vt taceamꝰ: deus vult vt confiteamur: ⁊ cui magis obedienduꝫ ſit: certe conſtat ꝙ deo qui ſalutaria precepit. Nonenim ſufficit ceſſare a malo: niſi peccata que fecimꝰ cōfiteamur cum dolore. Nec ſoli deo ſufficit cōfiteri: ſed alterutrūpeccata noſtra confiteri debemus. Non igitur tardes confiBteri deo. Non tardes cōuerti ad deū: nec differas de die in Ecc̄i. v.diem. Subito enim veniet ira dei: et tempore deſtruet te. Efratres mei qui vſqꝫ nunc dormiſtis. Cōuertimini ad deum Iohel̓. ij.in toto corde veſtro in ieiunio planctu et fletu. Ecce enim qꝛdicit: in toto corde: nos docet ꝓpheta: ꝙ in corde eſt fons penitentie: fletus vero ad oculum: plāctus autem ad os: ſed ieiunium ad totū corpus refertur. O homone tardes conuerti ad deum: diſcute mentē tuam: proſpice ſingula ſecreta cordis: conſidera anteqͣꝫ ad confeſſionem accedas: ꝙ corpeccauit mala appetendo: oculus vanitatem videndo: os falſitatem dicendo: auris mendacia audiendo: manus verbera ethomicidia perpetrando: et ſi non opere ſaltem voluntateQuis ſe excuſare poterit: pedes etiam veloces ad malum?Igitur o fratres mei ſicut exhibuiſtis membra veſtra ſerui? Rom̄. vj.re immundicie et iniquitati ad iniquitatem: illa et nunc exhibēte membra veſtra ſeruire deo ī ſanctificationē. Primoenim cor quid mala cogitauit et concupiuit: peniteat et doleat: et oculus fleat: os ſine intermiſſione oret: aures audiātverbum dei: manus elemoſynā porrigant: peregrinos ſuſcipiant: infirmos foueant: nudos induant: pedes veniant adeccleſiam: genua flectantur et laborent: quia ſicut nullū fuitmembrum quod peccando deo non diſplicuerit: ita nullumſit membrum quod penam non patiatur condignam. Dediteniꝫ nobis deus mēbra: vt ſibi ſeruiamus non mundo. Sedheufratres: celorū ciues et domeſtici dei: facti ſunt amatores mundi: fortius diligentes terrena qͣꝫ celeſtia: tranſitoriaplus qͣꝫ eterna: res ſuas plus qͣꝫ ſeipſos. Non ſic fratres meinon ſic: quia ecce iam tempus prope eſt: ecce iam nobis minatur. Surgite ergo qui panem doloris comeditis: et ad ec ps. cxxvj.cleſiam pergere feſtinemus: et flentes peccata noſtra cū dolore confiteamur. Sed primo talis ordo tenēdus eſt: vt peccata premeditentur: vt proferendo taliter modum et circunſtantiam peccatorum deo et ſacerdotibus confiteamur: vt apedibus ſuis non onerati ſed alleuiati diſcedere valeamus.Et nolite fratres mei differre confiteri peccata veſtra: namCqui vſqꝫ ad vltimum diem quadrageſime vel vite ſue diſtulerit confiteri: dat ſignū ꝙ hoclibenter non facit. Non gratioſe: nō puro corde: ſed coactus hoc facere videtur: ſed coactaſeruitia quantū deo vel hominibꝰ placeant conſiderate. Nōergo de die in diem differamus pandere cordis noſtri ſecreta. Promiſit enī deꝰ veniā penitenti: ſed non promiſit vſqꝫin craſtinum differenti. Igitur non differamus: ſed cum adconfeſſionem acceſſeris tu homo vl̓ femina: cauene rideas:vel ornate incedas: ne fabulas primo proferas: ſed cum humiliato capite et dorſo cinere etcilicio infuſo: confiteamini Iacobi. v.alterutrum peccata veſtra. Sed deprecorteo homo vt confiteri non paueas. Frequēter enim diabolus cor tuum aſtringit: ne confitearis dicens. Quomodo confitebor hec et illa?O homo quandocūqꝫ hoc perſenſeris: diaboli tentationemeſſe nō dubites: qui cupit te aſtringere neqͥter: vt ī peccatispoſitꝰ ſine magna tentatione ſemper agas que placita ſuntei. Nolite ergo timere peccata confiterio fratres: nam illudquod per confeſſionem ſcio minus ſcio qͣꝫ illud quod neſcio.Cur confiteri times peccata? Peccator eſt qui audit peccata ſicut et tu et forſitā maior. Homo eſt nihil differta me: nihil alienuꝫ habet a me. Cur ergo times o homo peccator homini peccatori confiteri? Elige quod vis: ſi non cōfeſſus lates inconfeſſus damnaberis. Ad hoc enim deus exigit confeſſionem vt liberet humilem. Ad hoc damnat non confitentem: vt ſuperbum puniat in eternum. Confiteminio fratresmei et nolite differre: ad ſacraꝫ meſſem confeſſionis accedere feſtinate. Hec eſt enimſalus animarum: diſſipatrix vitioDrum: reſtauratrix virtutum: oppugnatrix demonum: pauorinferni: obſtaculū diaboli: angeloꝝ tunica: eccleſiarū fiducia: ſalus: dux: baculus: lumē ⁊ ſpes omniū fideliū. Oſanctaatqꝫ admirabilis cōfeſſio: tu obſtruis os īferni et aperis paradiſi portas. Ocōfeſſio ſinete iuſtꝰ iudicat̉ ingratꝰ: et pec-