Ad fratres in heremo.Sermo. xviij. Fo. ix.

Ꝙ oēm ocioſitatē expellite: ſemꝑ aliqͥd boni facite: ⁊ quē tēdetorare: pſallere nō deſiſtat: quē tēdet orare vel pſallere: laboij. Reg. xj. rare manibꝰ nō differat: cogtantes ꝙ qͣꝫdiu dauid exercitauit ſe inmilitia: nō īſultauit ſibi luxuria: ſed poſtqͣꝫ in domoocioſus remāſit: laborauit adulterio: et homicidiū cōmiſit.Iudi. xvj. Samſon dū cūphiliſteis pugnauit: nō potuit capi ab hoſtibus: ſed poſtqͣꝫ dormiuit in ſinu femine et ocioſe cū ea remāiii. Reg. xj ſit: mox capit̉ et cecat̉ ab hoſtibus. Salomon dū occupatuseſſet in edificatione templi: nō ſenſit luxuriā: ſed mox recedens ab opere ꝑſenſit inſultū luxurie: et ꝑficiens: femina inſtigāte adidola: adorauit in thalamo vitulū aureū. Uigilate gͦ fratres mei: vigilate etnolite deficere: qꝛ nec ſanctiores dauid: nec fortiores ſamſone: nec ſapiētiores ſalomonevos eſſe cognoſco. Deponatis oēm acidiā: que ſermonē nudumreddit: bonis omnibꝰ vos priuat: virtutū veſtimentisvos expoliat. O fratres mei: honeſto opere ſemper occupatos vos eſſe deſidero: et qd̓ ꝑdidiſtis in ſeculo per preteritūrecuperetis laborādo in heremo in futuro. Et ſi aliqui ſuntex vobis qͥ per annos octoginta et amplius in heremo ſuntſanctiſſime cōuerſati: iugoſuncte obediētie/ paupertatis/ ⁊caſtitatis decorati: iam gaudeāt expectantes beatā ſpem etaduentū dn̄i. Iſti enī vt videmus qͥ amplius ieiunijs/ ⁊ orationibus/ et operibꝰ monaſterij inſiſtere nō poſſunt: fecerūtenī dūpotuerūt. Propterea filioli mei ſi modo nō faciūt eaque facere cōſueuerāt: nō ſit vobis moleſtū. Si quieſcūt nōmiremini. Si venerātur a me vt patres: nō triſtemini: quiaj. Cori. xiij ipſi digni ſunt. Nō enī dolere debetis: qꝛ charitas non cogitat malū: ſed gaudet de alteriꝰ bono. Ideo volumꝰ et in xp̄inomine ordinamꝰ vt et ipſi qui centū annorū et ampliꝰ ſuntMat. vj.pater noſter ſedēdo inlectulo dicāt: et diligēter eis ſine murmure ſeruiat̉:: vt et ipſi pro nobis intercedāt incelis: quorūhabitatio iam ibi eſt. Quā obtinere faciat nos illequi eſt benedictus in ſecula. Amen.¶ De cauenda inuidia. Sermo. xviij. In quoAuguſtinꝰ que ꝓdeunt ex inuidia ſcelera: quamet fugiēdā: et inuidū cognoſcere docet. et cetera.Ratres mei deſiderātiſſimi: nolite inuicem inuidere: ſed ſtudeat vnuſquiſqꝫ deo in cūctis placerefInuidia enī om̄es virtutes ꝯcremat: om̄ia bonadiſſipat: omnia mala generat. Sed dicetis. Nosquidē groſſi ſumꝰ: peccare optime ſcimꝰ: ſed vitare peccatavel a peccatis reſurgere ignorātes et fragiles ſumus. Quomodo ergo inuidiā habentē: vel nos ip̄am habentes cognoſcere poterimus? Ofratres mei cupitis voſipſos ſi inuidieſtis cognoſcere: cupitis et fratrē veſtrū inuidiā habentemcognoſcere? Attēdite ꝙ ille inuidus eſt: qui alienū bonū ſuūfacit: et ſi facere nō poteſt: clamat per vicos et plateas/ ⁊ velut canis latrat et ardet. Sed primo ſeipſum more phenicisoccidit. Quid enī agit fenix niſi quia dū ſeneſcit: ad partescalidiſſimas volat: ligna ſicciſſima cōgregat: et lignis congregatis: alis ligna percutit: et ſic ignē accendit: et in eodēſe coburi permittit? Ex quibꝰ cineribꝰ vermiculus naſcit̉:et poſtmodū fenix alia efficit̉. Sic ⁊ hypocrita facit: ſic ⁊ inuidus agit cūctis diebus vite ſue: intus et extra ſeipſum cōburens: ſeipſum primo infeſtās: primo ſeipſum vulnerās etvexans. O inuide qͣꝫ paucos habes amicos: ⁊ forſitan neminem habes: de cuius bono nō doleas: et de cuius malo nongaudeas. Merito omni amico priuari debes: eo ꝙ de nulloamicorū bono gaudere ꝓbaris. Oinuidia om̄i vitio peior:et oī peſte deterior. O inuide qͥ nunqͣꝫ qͥeſcere potes: an ignoras ꝙ oīs malicia habet aliquā felicitatis vmbrā? Sꝫ tu ipſa īuidia neqͥſſima peſtis: tormētū ſine refrigerio: morbū ſine remedio: laborē ſine reſpirationē: penā ſine ītermiſſiōe:Bfamē ſine ſaturitate ſemꝑ habere videris. O inuide vermisIone. iiij. mortifere: qͥ in hedera ione quotidie naſceris. O igneus ſeririum. xxj. pens: quo populꝰ iſrael pungit̉. Hic eſt enī fratres bruchus:Hſal. cxl. quo fructꝰ terraꝝ depaſcit̉. Legimꝰ enī dilectiſſimi fratresExo. xvj. mei ꝙ filijs iſrael māna celitꝰ datū eſt: quo reẜuato ſcaturiebat multitudo vermiū. Sic̄ ex celeſti gra fideli collata: occaſionaliter in aīo ſuꝑbi īuidia naſcit̉. Et qͣꝫto magis celeſtisgr̄a fidelis ſolidat̉: tātomagis ſuperbi mēs in īuidie vermēreſoluit̉. Legimꝰ etiā vermē ex hedera natū: cuiꝰ vmbra ionas acalore defendebat̉: tādem hedera corruit: et funditus

deuaſtat̉ per vermē inuidie. ¶ Filios etiam iſrael in egyptoperegrinātes: legimꝰ igneos ſerpētes pupugiſſe. Sic ⁊ vosheremi ſacri cultores: veri filij iſrael: dū inuidos veſtros devobis ſuſurrātes auditis: exultate qm̄ filij dei et ſanctorumpatrū effici meruiſtis. Exultatē orātes ꝓ eis: vt eos ſocioshabere in ſanctoꝝ collegio mereamini: reprehēdētes ⁊ oſtēdētes eis: ꝙ ipſa inuidia eſt illa peſſimatinea: que purpuramēta virtutū demolit̉: erugo q̄ theſaurū ſapiētie depredat̉:bruchus qͥ terrarū virentia cōburit: qꝛ qͥcquid boni operisvireſcit in hoīe: pene peſtis inuidie perdit. Hec eſt que an Eſa. xiiij.gelū de celo ꝓiecit: q̄ hominē de paradiſo exulauit: q̄ filios Gen̄. iij.iſrael in deſerto ꝑcuſſit: q̄ cōtra ioſeph fratres armauit: que Ge. xxxvijdanielē in lacū leonū miſit: q̄ caput noſtrū cruci affixit: que Dan̄. xiiij.iudāſuſpēdi fecit. Scitote fratres mei atqꝫ diſcite: et ſuper Matthei.tecta p̄dicate: ꝙ inuidia eſt illa fera peſſima: q̄ fidē tollit: cō­ xxvij.cordiā diſſipat: tertiā linguā multiplicat: iuſtitiā diſperdit:et oīa mala generat. Hec eſt q̄ abel occidit: adam onerauit/ Gen̄. iiij.vel exulauit: paſtorē ſuſpēdit: petrū iugulauit dū xp̄mnegauit: paulū decollauit ⁊ ioh̓em: ſtephanū lapidauit: goliā ꝓ­ Actuū. vijſtrauit: dauid decepit: muros hierl̓m euertit: romā depopulauit: carthaginē deſtruxit: troiā deuaſtauit ⁊ ml̓ta mala ꝑhāc ferā peſſimā in orbe terraꝝ facta eſſe legimꝰ. Ofrat̉ miCdilecte: o ruſticane amāde: o dimidiū aīe mee: cur inuidiānō deponis? Cur eā diligis? Nūqͥd mortē diligis? nūqͥd adſuſpendium pergis? nūquid in lacūte proijcis? Oinuide qͥnunqͣꝫ quieſcis ſed ſemper cū ſaulo ſeruos dei perſequeris:eos ligatos ducens ad principes ſacerdotū. Ecce enī alioslaboras tenere: ſed tu teneris ab illis: alios ligare procurasſed ecce tu cadēs ī terrā audis cūſaulo: Cur me ꝑſequeris? Act. ix.Alios tenere ſollicitas: ſed ecce cecatus teneris a cunctis.Alios defraudare procuras: et ecce nequiter defraudatus.mox deportaris ad tartara. Eia ergo fratres deponite inuidiam: et ſi quis inuidos inter vos habere videtis: orate proeis: qꝛ totiens moriuntur: quotiēs vidēt vos bonis operibꝰrefulgere. Cupitis ergo eos torqueri? Nunqͣꝫ enī melius inuidos torqueri poteritis: qͣꝫ virtutibus et glorie ſeruiendo.Tūc enī latrāt vt canes: deuorant vt leones: facie palleſcūtcapite minantur: oculis ſcintillant vt ſidera: manus cancellatas aſtringunt: dentibus ſtrident: et ſic aīa et corpore moriuntur. Uos autē benefacite: non tamen vt eos ad furoremaccendatis: ſed vt deo placeatis: orate pro perſequētibus etcalumniantibus vos: dolentes de malo corporis: ſed fortiꝰ Luce. vj.de aīe perditiōe. Cōcedat ergo nobis xp̄s pctōꝝ cōtritionēet ꝓximi amorē infundat: qͥ eſt benedictus in ſecula. Amen.¶ De vigilia natiuitatis chriſti: ⁊ genitricis marie laudes: humilitati naſcētis: parua deſcriptapreparatione cōiungit. Sermo. xix.Lcingimini filij potētes ⁊ eſtote para ti: quia die AI ¶ Acraſtina delebitur iniquitas terre: ⁊ regnabit ſuꝑvos ſaluator mūdi. Craſtina die tenebraꝝ caligoAminuetur. Craſtina die lux oculis fideliū ⁊ credētibus reddet̉. Craſtina die mundus ſuā reparationē amplectetur. Craſtina die conditor ſiderū redemptorqꝫ oīm penditurus eſt ad vbera ſācte marie virginis. Craſtina die illequi eternaliter precedit volubilitatē ſeculorum: ingerere ſeincipi et curſibus annoꝝ. Craſtina dięſolutis nature legibꝰex ſoliꝰ diuinitatis potētia virginis marie viſcera fecundātur: ⁊ ex riuulo ſuo fluuius magnus orietur: ⁊ fructus apparebit optimus: et ex virgulto ſuo radix perfectorū procedet psͣ. xviij.tanqͣꝫ ſponſus de thalamo ſuo. Craſtina dieo monache ſuſcipies infantulū ieſum: qui tn̄ ante oīa ſecula factus eſt. Paraigitur te: qꝛ ipſe dignatur videre te: oſculari te: aſtringere te⁊ nūqͣꝫ dimittere te niſi tu primo eū dimiſeris. Aſpicite ergofratres oculis mētis ⁊ corporis: et videbitis dei potentiamveniētē: ⁊ procedentē a patre tanqͣꝫ ſpōſum de thalamo ſuo:quem aſpicietis: quē tenebitis: quem adorabitis pura mēte⁊ mundo corde. Ipſum fortiter tenete: totū in mundo ⁊ totūin celo totū in mūdo ad iuſtificationē: totū in celo ad glorificationē. Totum ī mūdo vt educat peregrinantes: totū in celo vt recipiat ꝑuenientes. Totū inſolio patris: totum in gremio glorioſe matris. Sic enī craſtina die patebūt ſignaculafigurarū: fulgebūt oracula prophetarū: apparebūt miracula naturaꝝ: ſtillabūt ſpiracula gr̄aꝝ qꝛ naſcet̉ ieſus xp̄s filiꝰ Luce. ij.