Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
VIr
Einzelbild herunterladen
 

IAd fratres ī heremo. Sermo. viij. et. ix. Fo. v-

peccatis cōmiſſis. Tāto enī citius placat homo deū: quātoB repreſſa arbitrij ſui ſuperbia gladio precepti ſe īmolat. Cauete tamen in obediētia fratres mei. Sub ipſa enī poteſt latere fel draconis ſub ſpecie mellis: lupus ſub pelle ouina: iniiii. Regū potū dulci venenū ſepelatitat: et in olla ſepe mors poniturAttēdat ergo qui precipit/ et qui obedire intēdit: obediiiijentia ſit honeſta: et om̄i diſcretiōe ornata ſeu decorata.ſi diſcreta fuerit: crudelitas exiſtimāda eſt. Si honeſta fuerit: nullatenꝰ obedire debemꝰ. Uerbi gratia. Si nobis precipit̉ deū non diligamꝰ / vel deū odio habeamꝰnūquid obedire debemꝰ? Nūquid vel ipſe deus hoc preciVere potelb: Honeſta igit̉ fratres debent precipi et iuſta: etſi honeſta vel iuſta fuerint: nullatenꝰ obedire debemus:etiā ſi apoſtolus nobis hoc īdicauerit. Tenete igit̉ fratreset in cordibꝰ alligate. obediētia ſine diſcretione caſſa eſtet vana: ex parte obedientis: ſed precipiētis: et obedientia honeſtate priuata ſuꝑbia eſt: et venit ex vtriuſqꝫ parte.cōſentiētis et precipiētis: et in die nouiſſimo pari pena puniētur. Cuſtodite qd̓ precipitis: cauete et ponderate qd̓ imponitis. quotiēſcūqꝫ obediētia honeſta et iuſta non fuerit: totiēs ad irregularitatē ſe deueniſſe paſtores agnouerītObedientia igit̉ fratres mei tunc vera: tūc ſancta: tūc meritoria eſt: quādo dicata eſt diſcretione/ honeſtate/ iuſtitia/humilitate. Iſte enī ſunt ſocie ſancte obediētie: ſine quibusom̄ino obediētia vana eſt et inutilis. Hec eſt illa obediētiaque concordiā ꝯſeruat in angelis: pacē nutrit in monachistranquillitatē generat inciuibꝰ. Hec eſt illa obediētia: ſineCqua reſpublica ſtare poteſt: ſine qua familia aliqua regi poteſt. Oqͣꝫ enorme vitiū qd̓ obediētie cōtrariū fuit: perqd̓ diabolus celū perdidit: hoc homo paradiſum amiſit:per hoc ſaul regnū: per hoc ſalomon amorem diuinū. O ſctādei ſponſa obediētia: tu perfecta ſcala qua celū aſcendit̉: tuquadriga qua helias vectus eſt in paradiſum: tu porta paradiſi fideliū et clauſura reorū inferni. Oſancta obediētia: tuhumilitatē nutris: tu patientiā probas: tu manſuetudinemGen̄. xxij. examinas. Eſtotē ergo fratres abrahā obediētes: reddēMat. xxij. tes que ſunt ceſaris ceſari: et ſunt dei deo. Tūc ꝟo reddimus ceſari debitū ſuū: quādo duliā prelatis noſtris reddimus. Hec enī dulia cōſiſtit in reuerētie exhibitione et dilectione. Hoc aūt facere debemꝰ ſolū paſtoribꝰ: ſed et ſanctis dei: et tūc reddimꝰ per obedientiā que ſunt ceſaris ceſari. Sed tunc reddimꝰ que ſunt dei deo: qn̄ in latria ꝑſeueramus. Hec enī ſoli deo cōuenit. Hec enī cōſiſtit in oratione:et gratiarū actione: cultus exterioris exhibitione: interioris mētis deuotione. Qd̓ facere nos et ꝑſeuerare nobis depreſtare dignet̉ in eternū benedictus. Amen. De perſeuerātia Sermo. viij. In quo ad perſeuerantiā fratres adhortat̉: eius fructus: adiectis cōparationibꝰ inſinuans. et cetera.Ratres mei ſicut ait apl̓s: poteſt coronari niij. Tim. ijſi qui legitime certauerit. Nullus enim legitimecertat niſi qui in campo vſqꝫ ad finē certat: ſi certat vſqꝫ in finē legitime certat. ideo merito coronatur. eſt igit̉ magnū bonū inchoare qd̓ bonū eſt: ſedſumare: hoc ſolū perfectū eſt. Multi enī magna aggrediunt̉ſed deficiūt in via: multi exeunt in deſertū: ſed pauci ꝑueniunt ad terrā ꝓmiſſionis. Ofratres mei non tedeat inciperemagna: nec faſtidiat tenere inchoata: ſcientes ꝑſeuerātiainformat meritū: colorat boni ꝓpoſitū: remunerat currentēcoronat pugnantē: ducit ad brauiū: cōducit cunctos ad por. Hec eſt tunica talaris ſancti ioſeph vſqꝫ ad finē ꝯtingēs.Gen̄.Hec eſt tunica ſacerdotalis vſqꝫ ad pedes ꝑueniēs. Hec eſtxxxvij.cauda hoſtie quā tenemur reddere deo offerre. Hec eſt calcaneū bone oꝑatiōis: qd̓ ꝯtra ſerpētis morſum debemꝰ obſeruare. Hec eſt virtus deū ligat. Hec eſt omne bonū informat. Hec eſt ꝑſeuerātia: laureant̉ martyres: ꝟginescoronant̉: ſacerdotes ſublimant̉ cōfeſſores. Hec eſt veſtꝭſine ruga: tunica ſine macula: bonitas ſine malicia. Omonache qui bene incepiſti: caue ne cadas: cauene ad tꝑs vireſcas: in tꝑe afflictiōis marceſcas. Caue ne feno cōparerꝭ:qd̓ nūc naſcit̉ et ſtatim marceſcit. Laboremꝰ fratres: laborātes ꝑſeueremꝰ: laboremꝰ vt ꝑſeuerantiā habeamꝰ. Laborer monachi oēs vt retineāt: laborēt virgines vt ſe infor-

ment: laborēt vidue vt in ipſa ꝑſeuerēt. Attēdite tn̄ fratresB diabolus qn̄qꝫ ſeruos dei ad bonū incitat ꝯducit: vt debono grauiꝰ eliciat malū. Contra hūc diaboli inſultū valetſola ꝑſeuerantia: vt bono fine bona ꝯcludant̉ initia: vt prīcipiū medio: mediū ne diſcrepet vltimo. Bonū enī inchoareT5et malo fine ꝯcludere: quid aliud eſt qͣꝫ monſtruoſas res ꝯficere? Illa enī actio quaſi chimera eſt: initiū habet a rōneſed finē a ſenſualitatē. enī ſic agit̉: hūano capiti ceruicēpictor equinā iūgit: et ſuꝑinducit infructuoſas plumas. Caue omonache ne actio tua monſtrū maneat. Enormis enīerit fetꝰ vētris ſi capiti corrn̄deat finis. Quidā enī habētinitiū bonū: quoꝝ vita monſtrū eſt mirabile quaſi hoīs p̄tēdens caput: ſed mediū inluxuriā deſcendit: ventrēqꝫ ouinūhabet ad vltimū in rapacitatē lupi pedes oſtēdit. Omonache: quid tibi prodeſt bonū inchoare finē ꝯcludere? Sꝫdonū virtutis amittis: dānū incurris: grande ſuppliciūmereris. Oqͣꝫ tibi melius fuiſſet viā veritatis agnoſcereqͣꝫ poſt agnitā retroire inconſtantiā. Omonache leuis reCputaris tuā apoſtaſiā: cum iuda incurris mentis inſtabilitatē: poſtponis deū: amittis amicos: ſpm̄ ſpē perdis: odioa cunctis haberis: velut omnibꝰ peior apoſtata cōprobarꝭin vita. O monache attende qꝛ niſi ꝑſeueraueris: morierisIgit̉ ſi incepiſti edificare ꝑfice: ſi incepiſti incipe. Si obT8tuliſti florē iuuētutis tue diabolo: ſaltem fecē ſenectutis tueimmolare differas chriſto. Ipſe enī miſericors eſt recipiette libenter: dabit tibi ſtolam candidā anulū in manutua: calciamentū in pedibꝰ tuis. Tunc inueterate olim die Psͣ. cij.bus malis: renouabit̉ vt aquile iuuentꝰ tua durās in eterniIncipite ergo fratres mei ꝑſeuerate reducētes vobis admemoriā a quāto bono receſſit iudas: quō feruenter beneagere cepit: lingua vobis exprimere nullatenꝰ poſſem: quōtamē ꝑſeuerauerit: ſcitis. Ecce enī ſalomō per inconſtantiā iij. Reg. ii.corruit: ſic ſaul: ſic et multi alij: qꝛ multoꝝ incipere fuit: ſed j. Reg. xv.perſeuerantiū paruus eſt numerus. Cauete ergo quō cauteambuletis: cōſiderantes quod qui ſe exiſtimat ſtare caueat j. Corī. x.ne cadat. Felix ergo eſt qui benefaciēdo ꝑſeuerat vſqꝫ in finem. Quod donū preſtet nobis ille qui nobis mori dignatus eſt. Amen. De ira fugienda Sermo. ix. In quo quibusiraſci cōuenit: et qͣꝫ vario modo: ire etiā incōmoda: que ſtatim venit cōpeſcēda.ARatres mei dilectiſſimi: ſicut omniū habere memoriā in nullo errare hūanitatis ſed deitatꝭſolū eſt: ita turbari: obliuiſci et pati: ſolum humanitatis eſt: deitatis. deꝰ mentit̉ vt homo: nec vt filius hoīs irritat̉. Humanū eſt ergo fratres meiturbari et iraſci irā incurrere: bonoꝝ maloꝝ cōmunis eſtcōditio: ſed ī ira vl̓ odio ꝑſeuerare diabolicū eſt. Ideo vosqui ſpiritales eſtis maxime attēdere debetis: ne ira in ſinu EccS̓. vij.ſtultoꝝ requieſcat. Fatuus enī ſtatim iraꝫ ſuā indicat. Forti ꝓlerb. xijTEter tn̄ ſpiritū iraſcibilē cōtinere magne prudentie eſt perfectionis. Omonache noli traſci: nam nomen et habitū ſanctereligiōis in hac vaſta ſolitudine portamꝰ. Cuſtodite igiturvos ab omni turbatione. Non enī decet ſeruos dei turbatio incurrere. Nunquid enī ꝓderūt nobis noſtra ieiunia:ſtra abſtinentia: noſtra ſacrificia? Ab ira deniqꝫ fratres meiprocedit rancor: a rancore odiū qd̓ eſt ira inueterata in animo: inde naſcit̉ homicidiū ſi opere ſaltē volūtate: indecōtumelia: inde detractio: inde ſuſurratio: ſuſpitio iniuriaque ſunt opera carnis diaboli. Omonache depone irā: deſtrue rancorē: mitiga furorem ne filiꝰ perditionis efficiarꝭ:Oqͣꝫ meliꝰ eſſet monacho in ſeculo viuere pacifice qͣꝫ in monaſterio cūctis bonis ornatꝰ in ira et furore litigare/ odiūin corde tenere. Nec deū laudare/ nec ab eo exaudiri meretur odiū ſeruat in corde. Qua fronte Omonache: quo affectu: qua deuotione a deo potes veniā poſtulare ſi fratrē diodis petis tibi dimittat: ſicut tu debita dimittꝭ? Credeigit̉ mihi tantū tibi dimittet: quātum tu dimittis alteriDimittamꝰ ergo fratres mei iram recte ſignificat̉ per La Ioh̓. ij.zarum quatriduanū fetidū: quia qui irā in corde portat inBfamīe fetor ſtatim corrūpit. Si ergo ira in animo naſcit̉.mox refrena: allide ad petrā: ſuffoca eam exemplo tuiſaluatoris: qui percuſſus in vnā maxillaꝝ mox prebuit altē? Matth̓. v.