Ad fratres in heremo. Sermo. iiij. Fo. v.

erat locus: libenter illū ſuſcepit vtedificarē etiam monaſterium fratrum: quos tales inueneram: quales inuenire deſideraueram. Quo edificata: placuit ei qui me ſegregauit deGal̓. j.vtero matris mee et vocauit me per gratiā ſuam: mihi dicere. Aſcendeſuperiꝰ. Et ſic cū moleſtia et cū grandi anxietate factꝰ ſum ep̄s preſbyter. Et quia cū fratribꝰ meis (vt hactenus fecerā) ſemꝑ corpore habitare nō poteram: ꝓptereainfra domū ep̄i vos clericos habere volui: et mox vobiſcūẜm formā apoſtolicā viuere cepi. Placuit auteꝫ vobis omnibus vnū in deo ſentire: et oīa communiter poſſidere. Hecautē facere voluiſtis nō coacte ſed ſpōte: ⁊ vſqꝫ ad mortē viuere ſine ꝓprio profiteri voluiſtis. Opreſbyter attēde: ⁊ vigilāter attēde ꝙ ꝓmittere tuū fuit: ſed dimittere nō eſt tuūi. Coꝝ. vij. Alligatus es vxori: noli iam querere ſolutionē. Abſolutꝰ esab vxorē: noli iā querere vxoreꝫ: quia mecū habes cauſamLigaſti te mihi: nūquid te cōpuli? Nūquid te rogaui vt venires? Nūquid applauſi promittens hec et illa? Abſit oīno.Igit̉ eſto fidelis: ⁊ dabo tibi coronā vite. Noli mihi reſiſteApoc̄. ij.Phil̓. ij. re: ſed eſto vſqꝫ ad mortē obediēs. Noli mihi reſiſtere: quiaRom̄. xiij. oīs poteſtas a deo eſt: ⁊ qͥpoteſtati reſiſtit: deo reſiſtit. Nontamen veni vt ſuꝑ vos poteſtatē haberem. ſed tantū vt cumfratribꝰ meis viuerē in ſolitudine. Et ecce nunc ep̄s ſum: etpauperē me eſſe nō erubeſco. Quare? Quia pauper: paupertatem ſeruare ꝓmiſi. Cauete igitur ne me pauperē relinquatis. Pauperes mecū eſſe voluiſtis: cauete ne a diuitijs capiamini. Uolūtas mea fuit: vt ſemꝑ toto affectu pauperesſimus. Quod ⁊ ſi nō fuerimus: hec paupertas quā foris gerimus: nō paupertas: ſed grādis miſeria eſtimāda eſt. Nolite ergo mihi reſiſtere: qꝛ omnis poteſtas a deo eſt. Non etiācontēnende ſunt poteſtates ſiue mūdi ſiue eccleſie ſint. Poteſtates enim oēs a deo ordinate ſunt. nā dn̄s dum leproſosLuc̄. xvij. curaſſet: eos ad poteſtatē miſit dicens. Ite oſtēdite vos ſacerdotibꝰ. Et ad ſamuelē cum ſperneret̉ a iudeis: ait dn̄s.j. Reg. viij Non teſpreuerunt ſed me. Et ad moyſen. Homo quicūqꝫ feDeūt̓. xvij cerit ſuperbiā in ſacerdotē aūt in iudicē: moriet̉. Cauete ergo ſacerdotes: ne aliquis veſtrū audeat inſurgere cōtra prepoſitum vel preſbyterū: qui omniū veſtrū curam gerit. Ipſienī poſiti ſunt in eccleſia ad noſtrā vtilitateꝫ: vt prouideantHeb̓. xiij. quid agere debeamꝰ: vt etiā pro nobis rationē deo reddāt:et vnitatē eccleſie cuſtodiāt: de qua dn̄s nos voluit eſſe ſollicitos: ne tanqͣꝫ oues non habētes paſtorē per diuerſos errores ab vnitate fidei diuiſi eſſemus. Sicut eniꝫ vnus eſt dn̄sIoh̓. x.et vnus paſtor: ſic ⁊ vnū ouile eſſe voluit. Propterea noluitIol̓ xix. dominus ſcindi tunicā incōſutilem que integra erat: qꝛ nonpatit̉ eccleſie violari vnitatē. Ideo paulus ait. Obſecrofrai. Corin. j. tres per nomē domini ieſu xp̄i: vt nō ſint in vobis ſciſmata:ſed ſeruate vnitatē ſpiritus in vinculo pacis. Nā ſicut multi radij procedūt ab vno ſole: et tamē vnū lumē eſt. ita ⁊ nosmulti ab vno capite procedentes: oīa pacifice et cōmuniterEpoſſidere debemus. Inſurgūt enim frequēter inter nos tēpeſtates inimicorū volentiū noſtras cōcordias rumpere etdiſcordias ſeminādo vnionē pacis extinguere. Aggrediuntur nos frequēter leones teterrimi: vt caput feriēdo: mēbraZſaltem moueant̉ terrore. Et qd̓ grauius mihi eſt: nō ſolum amalignis ſpiritibꝰ ſepe mala patimur: ſed etiā a domeſticisdilaniamur: et frequēter peiora ſunt inteſtina bella: a quibꝰGen̄. iiij.non cauet̉: qͣꝫ forinſeca: que preuident̉. Ecce enī abel iuſtusGe .xxvij. a domeſtico fratre occidit̉. Eſau fratrē fugientē perſequit̉.Ge. xxxvij Ioſeph a fratribꝰ vendit̉: ⁊ a diſcipulo ſaluator tradit̉. HecDat. xxvj omnia mala facta ſunt: qꝛ obedire neglexerūt. Similiter accidit ianuario noſtro: qui colūna obediētie ⁊ paupertatꝭ inter nos eē videbat̉: cuius perditionē frequēter flere ⁊ vlulare debemus. nā ad nos cū lachrymis venit: et paupertatemqͣꝫdiu viueret ſeruare ꝓmiſit: et tamē vineam et agrū nobisignorantibꝰ in ſeculo poſſidebat. O ꝓfeſſio mortifera: o proditoria promiſſio: ore dicebat qd̓ corde odiebat. Sanctumcredebamus: qui oībus peior erat. Et ſic annis duodecimet amplius ianuariꝰ noſter (vt vidiſtis ⁊ audiſtis) male vixit ⁊ malemorit̉. Quare vel quō male vixit: niſi quia qd̓ ſuūnon erat: ſecrete tenuit? Quō etiam male morit̉: niſi quia infine ſe nō cognouit. et obſtinatus in ſuo ſenſu: nobis ignorātibus teſtamentū fecit: et filiū quem habebat in ſeculo ditauit? O vtinā ſalteꝫ in fine hoc nobis dixiſſet: vt orātibus nobis veniā impetraſſet: ſed nec cōfeſſus fuit: nec eū feciſſe pe

nituit: ꝓpterea de meis nō eſt: nec dum viueret erat. Ligate igit̉ manus cadaueris eius: ponētes in pāno ligatos centum ⁊ vndecim ſiclos: quos in pariete cellule retinebat: flentes et dicētes. Pecunia tua tecū ſit in perditionē. Non enī Act̉. viij.licet nobis ſeruis dei eā collocare vel ponere in victu vel inveſtitū vel in oꝑe monaſterij: qꝛ preciū dānationis eſt. Eiaigit̉ ſacerdotes dei cauete ne deficiatis in tētationibus: cauete ne rebelles mihi ſitis publice vl̓ occulte. Sitis mihi fideles: ſitis mihi et obediētes. Et ſi vobis graue eſt ⁊ moleſtum: egredimini foras: ꝑgite ad fratres meos: et diſcite abeis. qꝛ mites ſunt et humiles corde: pauperes ſpiritu et filijobediētie. Egredimini foras: et quid eſtis: et quid ipſi ſintcōſiderare vos volo. Nūquid ⁊ vos tales eſtis quales ⁊ ipſiſunt? O vtinā tales eſſetis: quales et ipſi ſunt. Uos enī voratores eſtis ⁊ ipſi ſumme ſobrietatis. Uos diſcurſores ciuitatis: et ipſi viſus hominū fugiūt. Uos īpudici: ⁊ ipſi caſti.Uos deriſores: et ipſi feruētiſſimi oratores. Uos pellibuscuniculorū vel variorū ornati inceditis: ⁊ ipſi ouino colorenigerrimo aſperrimoqꝫ induti ſunt: p̄ter ea que intrinſecusſunt. Uos delicate paſciſumme curatis: carnes varias affectantes: et ipſi poſtqͣꝫ heremū intrauerūt nunqͣꝫ carnes ſumpſerūt. Uos vina electa ⁊ inebriātia queritis: ⁊ ipſi pauxilꝰlum aque recipiūt. Uos balteis militū mūdo apparere deſideratis: et ipſi zonis cameloꝝ renibꝰ ſuccincti more helie iiij. Reg. j.et iohānis ſunt decorati. O vinea mea electa ego te plātaui: Matth. iij.caue te deprecor ne cōuertaris in amaritudine: ne me pau? Hiere. ii.perem dimittas: ⁊ ianuariū diuitem ſequaris. O vinea meafelix: cuius botrus ſumme pertimeſco ne ſit in fine amariſſimus. Oqͥd faciemꝰ tūc in die illa calamitatis: in qua deꝰ pater dicet filio: Uoca operarios ⁊ redde illis mercedē? Tūc Mat. xx.ante iudicē audietur vox rebellionis veſtre quid promiſeritis: et quō ea ſeruare voluiſtis. Fugere mundū et que mūdiſunt contēnere ꝓmiſiſtis: et ecce ia rebelles totis affectibꝰin mūdanis preoccupati eſtis. Cur ergo murmuraſtis: ſi inGhis paſchalibus diebus p̄ſentialiter vobiſcū non fui? Placuit enī mihi ſegregare me a vobis: et ꝑgere ad fratres meos in ſolitudine: quos vt frequēter dixi: tales inueni qualesinuenire deſideraui. Cur ergo turbamini? Nūquid ipſi vere pauperes? Nūquid obediētes? Nunquid mundū ⁊ pompas eius cōculcauerunt? Nunqͥd in forma viuēdi vos multo tēpore preceſſerunt? Nunquid vere fratres mei ⁊ patresſunt? Nūquid per eoꝝ exēpla ad viā veritatis perueni? Nūquid eos ſemꝑ dilexi: et eoruꝫ ſanctā conuerſationē ſempedeſideraui? Nūquid etiā per ſimplicianū liguriēſem ī fideinſtructꝰ ſum? Cur ergo murmuratis? Cur de mea abſentiadolorē habere oſtēditis? Facite que placita ſunt mihi: ⁊ tūc Mattheivbicunqꝫ fuero: vobiſcū ero vſqꝫ ad conſummationē ſeculi. xxviij.Decreuerā enim cū eiſdem ruſticanis meis in charitate humiliter habitare vſqꝫ ad feſtū ſancte aſcenſionis dn̄i: nec advos redire optabā: quouſqꝫ vos emēdatos eſſe cognouiſſeꝫ.Sed quoniā fortunatū aduerſariū ad partes occulte velut j. Retrac.lupū ꝑueniſſe iā ſentio. ideo cōpulſus reuerſus ſum ad vos: xv.cupiens illū videre: et cū eo pariter diſputare: et illū conculcare dn̄o auxiliante: qui totis viribus diſſipare conat̉ et iugulare filios: quos peperi in viſceribꝰ charitatis. Orate igitur: et nos vobiſcū orare volumus: deſinētes de mea abſentia amplius litigare. Orate ⁊ nolite deficere: vt fortunatummanicheoꝝ preſbyterū ſicut publice ſancte xp̄iane fidei inſidiatur: ita ⁊ nos cū ſuis dei gratia coadiuuāte publice eūſuperare poſſimꝰ. Orate ſine ītermiſſione: vt manere dignepoſſitis ī vocatione clericoꝝ: qua per gr̄am dei vocati eſtis:vt dū vocabimini: mercedē in die nouiſſimo accipere mereamini: ⁊ nō ſicut ficus abſqꝫ fructu maledicamini ⁊ ſuccida Mat. xxj.mini et in ignē mittamini: tanqͣꝫ deſtructores legis terrā occupantes ⁊ pereūtes in iniqͥtatibus veſtris. Adiuuet autemvos ipſe deus ad perficienduꝫ mirabilia de lege ſua: qui eſtbenedictus in ſecula. Amen.¶ De miſericordia ſermo ſextꝰ. In quo poſt fortunati manichei cōfutationē: ad miſericordiam:dei exēplo: quā cum iuſticia debere eē ex premioiuſtorum/ et pena malorum: moyſiqꝫ facto enumeratis miſericordie operibus: fratres inuitat.et plura alia.