Sancti Auguſtini.

tis nō patit̉. Sic et nos cuncta nobis aduerſantia amore capitis ſuſtinere nō timeamus. vt in beata vita quieſcere valeamus. Sic enī fecit petrus pro eo in cruce ſuſpenſus: ſic ⁊bartholomeus viuus decoriatꝰ: ſic ⁊ paulus capite truncatus: ſic ⁊ ſtephanus lapidibꝰ vulneratus: ſic et laurētius incraticula aſſatꝰ: ſic et virgo illa ſanctiſſima agata retorta inpectore: que glorianter ſic amputata: ſic vulnerata: ſic afflicta perducebat̉ ad carcerem: ⁊ quaſi ad epulas inuitata precibus domino agonē ſuum ſolēniter cōmēdabat. Eſtote ergo fratres mei prudētes: et vigilemus in oratione: patiēteromnia tormēta portātes amore illius in quo ſalus: vita ⁊ reſurrectio noſtra conſiſtit. Stemus prudēter in or̄one. NamCſicut angeli pure laudant deum in regione viuoꝝ: ita et nosqui die et nocte pſallimus dn̄o: debemus cum ſanctis angelis puritatē habere: quia et qd̓ angeli peragūt in celis: ita etnos monachi facere debemꝰ in terris. In hac igitur fratresmei ſolitudine cōſtituti: toto affectu orare debemus ⁊ pati.Patiēter enī portare debemus oīa: nec dicere preſumamꝰ.Ecce legumina vētoſa ſunt: caſeus ſtomachum grauat: laccapiti nocet: aque potum nō ſuſtinet pectus: caules melancholiam nutriūt: cholerā porri accendūt: piſces mihi nō ſapiunt. Nolite hec dicere fratres mei: nolite etiam cogitare.Non enī ſeculū reliquimus vt delicate paſceremur in heremo. Etlicet in heremo nō ſemper comēdatis lac: butyrum:caules vel legumina: licet hec nō ſumatis niſi tantū diebusſolēnibus: et illis quibus viſitamini a ſancto ſene epiſcopovalerio: ſed cunctis diebus alijs herbas crudas: panem ordeaceū et aquā ſumatis: nō tamenſufficit tantū corpore abſtinere: ſed etiaꝫ mentē illeſam ſeruare debemus. Eia ergofratres mei dilectiſſimi: quoꝝ vita (vt puto) ſancta ē: vt multi ex vobis viderunt et audierūt: veni ad ciuitatē hipponēſem: ⁊ ſecure perueni: qꝛ ibi ep̄s erat ſanctus hō ille valeriꝰNon enī credebā epiſcopari: ideo ſecure perueni cū chariſſimis meis amicis euodio: ſimplicio: nebridio et alipio: nilmecū diuitiarū portās: ⁊ dei gratia me coadiuuāte fauoratus non modicū a predicto ep̄o ſene valerio fui: qui mihi dedit hortulū in heremo a gentibꝰ ſegregatū: vbi multo labore fatigatꝰ edificare cepi monaſteriū: ⁊ cū longiori anxietate congregaui in vnū ſeruos dei per nemora habitātes: ⁊ ſicActuū. iiij vobiſcū pariter viuere cepi ẜm regulam apoſtolicā omniacōmuniter poſſidētes. Deinde placuit ei qui me ſegregauitGall̓. j.de vtero matris mee: mihi dicere. Aſcende ſuperiꝰ: ⁊ cū magna moleſtia factus ſum ep̄s preſbiter. Et quoniā vobiſcūeſſe hic nō poterā: in domo ep̄i preſbiteros mecū habere volui: et cū eiſdē pariter viuere cepi: vos vero tales īueni quales deſideraui: caſtos: benignos: modeſtos: humiles: omnivolūtate pauperes: obediētes: ſolitarios: miſericordes: mūdum cū omni ſua pōpa calcātes. Sed quid hec oīa ſine perſeuerantia? Eſtote ergo prudētes: perſeuerātes in bono: etvigilate in orationibꝰ: qꝛ diabolus aduerſariꝰ regnat: a quovos liberare dignetur dn̄s omnipotēs. Amē. Supplico voDbis fratres mei vt nō turbemini de receſſu meo. Decreuerāeniꝫ diu inter vos cōſolari: et vobiſcū habitare vſqꝫ ad feſtūdominice aſcēſionis: ſed qꝛ aduerſarius noſter fortunatusj. Retrac.ad partes peruenit: ideo redire hipponā omnino cōpellor:xv.cupiens illuꝫ videre: et cū eo pariter diſputare. Ipſe enī toto affectu diſſipare conatur filios quos peperi in viſceribꝰcharitatis. Orate pro me fratres: et nolite deficere: vt fortunatum ſicut publice ſancte fidei inſidiatur: ita et nos ipſumcum ſuis cum dei gratia coadiuuāte publice ſuperare ⁊ cōuertere ad viam veritatis poſſimus.¶ De obedientia ſermo quintus. In quo ſacerdotes ſuos quibꝰ ſit obedienduꝫ: xp̄i obediētia:que omni ſacrificio preponit̉. Cauſaꝫ ꝓgreſſusſui adhypponā: monaſterioꝝ edificationem: vocationem ad epiſcopatū: paupertatꝭ obſeruātiāexhibendā prelatis obediētiā: ⁊ ab inimicis domeſticꝭ cauēdū eſſe manifeſtat Ianuariū rebellē¶ Aet proprietarium arguit. et plura alia.N omnibus operibꝰ veſtris ſacerdotes dei altiſAſimi ſemper memores eſtote mandatoꝝ dei: et in☞ omnibus ſitis obediētes: vt digni repromiſſione

per eius gratiam inueniri poſſitis: ſcientes ꝙ ſine obedien j. Petri. ij.tia omnia vacua: et cum obedientia omnia plena charitatereperiuntur. Obedire igit̉ nobis neceſſe eſt: nō tantū boniset modeſtis: ſed etiā diſcholis et malis: non tamē quia maliſunt: ſed qꝛ bona obſeruare precipiunt: quibꝰ obedire debemus. O venerabilis ſanctaqꝫ obediētia: ſalus omniū fidelium: cuſtodia omniū virtutū. Tu celū aperis ⁊ infernū claudis. Tu etiā filium dei ad terrā poſuiſti: ⁊ venit inter hoīesnon vt faceret voluntatē hominis: ſed voluntatē patris eiꝰ Ioh̓. vj.qui eū miſit. Uolūtas enim patris fuit: vt redimeret humanum genꝰ: vt recōciliaret et creaturā ſuam que perierat. Etvt hec volūtas perficeret̉: filius fuit obediēs vſqꝫ ad mortē. Phil̓. ij.Ut ergo nō eſſet nobis obediētia luborioſa: exitū preſentisvite ſaluator per obedientiā terminauit. Iure ergo obediē­ j. Reg. xv.tia omni ſacrificio preponit̉: qꝛ de poteſtate diaboli nos eripuit: qd̓ nullum legale ſacrificiū facere potuit. Nec miruꝫ ſinos peccatores obedientie in hac vita ſubijcimur: quandohanc mediator dei et hominū etiam in morte nō deſeruit: etei ſe ſubiecit qui per oīa erat patri equalis. Nos autē ꝓpter.peccatuꝫ alijs hoībus ſubiecti ſunus. Nam natura omnesequales genuit: ſed ineqͣlitas que acceſſit ex vitio: eſt ordinata ex dei iudicio: vnde nos oportet obedire hominibus.Sed per obedientiā nunqͣꝫ debet fieri malū: etiā ſi angelusvel archāgelus: cherubin vl̓ ſeraphin tibi p̄cipiat. Nec etiāipſe deus (qui eſt benedictꝰ in ſecula) poteſt nobis precipere ꝙ toto affectu eū non diligamus. Sed ſcire debetis ſacerEdotes dei: qꝛ propter obediētiam aliquādo debet bonū qd̓agimus intermitti. Uerū quia nōnunqꝫ nobis iſtius mundiproſpera: nonnunqͣꝫ iubent̉ aduerſa. Propterea ſciendū eſt viij. q. j. ſciꝙ obedientia aliquādo ſi deſuo aliquid habeat nulla eſt: ali endum.quando ſi de ſuo aliquid nō habeat minima eſt. Nam cū huius mundi ꝓſpera precipiunt̉ cum locus ſuperior imperat̉:is qui ad hec percipiēda obedit: virtutē obediētie ſibi euacuat: ſi ad hec ex ꝓprio deſiderio anhelat. Rurſum cū mundi deſpectꝰ precipit̉: cum probra adipiſci ⁊ cōtumelie iubētur: niſi hec ex ſemetipſo animꝰ appetat: obediētie merituꝫſibi minuit: qꝛ ad hec que in hoc mūdo deſpecta ſunt inuitꝰnolēſqꝫ deſcendit. Debet ergo obediētia in aduerſis ex ſuoaliquid habere ⁊ inproſperis ex ſuo aliqͥd non habere. Qd̓bene oſtendimus: ſi duorū amicorū dei facta in medio proferamus. Moyſes enī deo iubēte vt iſraelitice plebi p̄eſſet: Exodi. iijapud ſe humilis fuit: et gloriā tanti regiminis cōſiderās etexpaueſcēs ne hͦ reciperet: ſe humiliter excuſauit. Sed paulus apoſtolus dei reuelatione admonitꝰ vt hieruſalem pergeret: nec ignorabat ea que ibi pati deberet: vn̄ cum fidelesvellēt eū tenere exclamauit. Ego autē non ſolū alligari: ſed Actuū. xx.et mori paratꝰ ſum pro noīe ieſu. Ecce hieroſolima pergit:per reuelationē aduerſa cognoſcit: ⁊ tamē hec libēter appetit. Moyſes autē ad proſpera de ſuo nihil habuit qꝛ precibꝰſupplicauit: ne populo p̄eſſet. Paulus etiaꝫ ex ſuo voto aduerſa ſuſcepit: qꝛ mala īminētia cognouit: ⁊ ad acriora ſe preparauit. Moyſes autē gloriā poteſtatis voluit declinare: etpaulus dura ⁊ aſpera voluit ſuſtinere. Ergo vtrorūqꝫ ſeruorum dei virtute inſtruimur: vt ſi obedientie palmā comprehendere nitimur: ꝓſpera mūdi ex ſola iuſſione ſuſcipiamꝰ:et aduerſa ex deuotione cōplectamur. Ego auteꝫ ſacerdosCdei altiſſimi (vt multi veſtrū viderūt et audire potuerūt) veni ad hāc ciuitatē cū chariſſimis meis amicis euodio: ſimplicio: alip̄io: nebridio: et anaſtaſio. Securus deniqꝫ veni:quia ſciebā preſulari ſanctū ſenem valeriū. Propterea ſecurus acceſſi: nō vt haberē in vos poteſtatem: ſed vt abiectuseſſem in domo dn̄i oībus diebus vite mee. Nec vt miniſtra. psͣ. lxxxiijri deberē ſed miniſtrare: et pacifice viuere optabā in ſolitu? Matth. xx.dine. Nihilqꝫ diuitiarū mecū detuli: ſed dei gratia coadiuuante fauoratus etiā a ſancto ſene ep̄o valerio monaſteriuꝫin heremo a gētibus ſegregatū: multo labore fatigatꝰ edificaui: et cū lōgiori anxietate ſeruos dei ꝑ nemora habitātesin vnū congregaui: et cū eis pariter viuere cepi: ẜm modū ⁊regulam ſubſanctis apl̓is conſtitutā: omnia cōmuniter ha­ Actuū. iujbentes et poſſidētes: viuētes in vigilijs et orationibꝰ vltraid qd̓ explicare poſſumus. Quorū fama ad aures ſancti ep̄ivalerij peruenit: et placuit ſibi nos in heremo viſitare: ⁊ ſtetit nobiſcū tredecim diebus: donās mihi hortū amenitatibus plenū in planicie poſitū. Et quia agentibꝰ ſegregatus