129

ferme sex, primum commentarii hujusmodi tomum; cumque I ' ls , I j“ t Vet 'urgeret quoque ad secundum tomum, qui historias habet omnes, ims Tomus,eum quoque paravi multis laboribus, ut una cum textus biblicitotius correctura ad hebraicam veritatem, si quid obmissum velscriptorum vitio admissum esset mendarum, servata translationerecepta et ecclesiastica, quae mihi nondum videbatur mutanda,quamvis notabiles errores non dissimularim, ergo anno 1532 menseAugusto absolutus est tomus primus; sequenti anno secundus tomusprodiit mense Martio; consequenter quoque eodem anno 33. menseAugusto prodiit tomus tertius, 1 ) et anno sequente 34. Martio su« tomusmense tomus quartus. 2 ) tus

Cum autem docti quidam viri et religiosi viderent, quid actumet legerent scripta, erant qui impense rogarent, ut non obmitteremscribere 3 ) in reliquos libros biblicos, quamlibet non canonicos, E ® i “J? i si “o, i 1 cised tamen ecclesiasticos, maxime vero in Tobiam, quem arbitra- canonicirentur egregium esse exemplum omnium virtutum Christianarum.

Cum vero suppeteret ad id tentandum otium, parui et quaeDominus dedit, conscripsi, tanta felicitate juxta modum ingenii etmediocris stili, ut non magna molestia finierim, sed magis adreliquos quoque expendendos animum appellens expleverim piorummultorum vota et mea praecipue; nec poenitet laboris, quamlibetsciam, eum multis non probari, id vero qua ratione, ipsi viderint; 4 )

’) Im Propheten Ezechiel ist vom vierzigsten Capitel an BibliandersErklärung abgedruckt, was Pellikan selbst dort mit folgenden Worten zugesteht:

« Malui bene dictis subscribere quam propriam tenuitatem agnoscens in sacrispericlitari dogmatibus».

a ) Vgl. hiezu und zu dem Folgenden das Verzeichniss der Commentarein der Einleitung.

:i ) In der Vorrede zum ersten Band gedenkt Pellikan namentlich desWernher Steiner von Zug als desjenigen, der ihn immer wieder zu Ver-öffentlichungen gedrängt habe.

4 ) In der Vorrede zum Commentar über das Neue Testament erklärtPellikan ausdrücklich: hoc mihi praecipue in votis et studio fuit, ne quidcatholicis dogmatibus et orthodoxis patribus contrarium hic aut alibi asserem.

Ubi autem fuerit deprehensum, quod scripturis canonicis pugnantia propinavi,notetur a peritioribus, reprehendatur, revincatur idoneis rationibus, proferaturin publicum, ne incauti impingant in eundem scopalum. Equidem admonituserroris impii statim corrigam et monitori gratiam agam aliisque autor, quantumin me situm erit, ad fugienda noxia dogmata esse non erubescam.

9