230

1\ OVIDII NASONIS

Perfidus hic nostros inclusit fraude locorum ,Squalida promissis qui tegit ora comis.

55 Illo, qui sequitur, dicunt mactata ministroSaepe recusanti corpora capta Deo.

Hic lacus, hi montes, haec tot castella, tot amnes.Plena ferae caedis, plena eruoris erant.

Drusus in his quondam meruit cognomina terris,4o Quae bona progenies digna parente fuit.

Cornibus hic fractis viridi male tectus ab ulva,Decolor ipse suo sanguine, Rhenus erit.

Crinibus en etiam fertur Germania passis,

Ut Ducis invicti sub pede moesta sedet.

45 Collaque Romanae praebens animosa securiVincula fert illa, qua tulit arma, manu.

Hos super in curru, Caesar, victore veherisPurpureus populi rite per ora tui:

Quaque ibis, manibus circumplaudere tuorum:

5o Vndique iactato flore tegente vias.

Tempora Phoebea lauro cingetur; Ioque,

Miies, Io, magna voce, Triumphe, canet.

Ipse sono plausuque simul fremituque canentumQuadriiugos cernes saepe resistere equos.

55 Inde petes arcem, delubra faventia votis:

Et dabitur merito laurea vota Iovi.

Haec ego submotus, qua possum, mente videbo:Erepti nobis ius habet illa loci.

Illa per immensas spatiatur libera terras:

Go In coelum celeri pervenit illa via.

Illa meos oculos mediam deducit in Vrbem;lmmunes tanti nec sinit esse boni.

Invenictque viam, qua currus spectet eburnos.

Sic certe in patria per breve tempus ero.

G5 Vera tamen populus capiet spectacula felix:Laetaque erit praesens cum Duce turba suo.

At mihi lingenti tantum, longeque remoto,Auribus hic fructus percipiendus erit;