TRISTI VM LIB. III. EL. II. 12. 221

illumanaeque memor sortis, quae tollit eosdem,

; lit premit, incertas ipse verere vices,i Etquoniam, lieri quod nunquam posse putavi,

Est tibi de rebus maxima cura meis; 70

Non est quod timeas. Fortuna miserrima nostra est.

1 Omne traliit secum Caesaris ira malum.

Quod inagisutliqueat,neve hoc tibi lingere credar;

I | Ipse velim poenas experiare meas.

ELEGIA XII.

frigora iam ZephjTi minuunt: annoque peractoLongior antiquis visa Maeotis hiems:

'impositamque sibi qui non bene pertulit HellenTempora nocturnis aequa diurna facit,jiam violam puerique legunt, hilaresque puellae; iiRustica quam nullo terra serente gerit.

Prataque pubescunt variorum flore colorum,j Indocilique loquax gutture vernat avis.

Ytque malae crimen matris deponat hirundo,

Sub trabibus cunas parvaque tecta facit. 10

|IIerbaque, quae latuit Cerealibus obruta sulcis,Exserit e tepida molle cacumen humo.iQuoque loco est vitis, de palmite gemma movetur:j Nam procul a Getico litore vitis abest.

Quoque loco est arbor, turgescit in arbore ramus: i5Nam procul a Geticis finibus arbor abest.

Otia nunc istic: iunctisque ex ordine ludis| Cedunt verbosi garrula bella fori.

Ysus equi nunc est, levibus nunc luditur armis:

Nunc pila, nunc celeri volvitur orbe trochus. 30Nunc, ubi perfusa est oleo labente iuventus,

Defessos artus Virgine tingit aqua.