1G2 P. OVIDII NASONIS

Protinus admonitus repetet mea crimina lector;Et peragar populi publicus ore reus.

25 Neu, cave, defendas, quamvis mordebere dictis.Caussa patrocinio non bona peior erit.

Invenies aliquem, qui me suspiret ademtum;

Carmina nec siccis perlegat ista genis;

Et tacitus secum, ne quis malus audiat, optet,

3o Sit mea, lenito Caesare, poena minor.

Nos quoque, quisquis erit,ne sit miser ille,precamur,Placatos misero qui volet esse Deos.

Quaeque volet, rata sint: ablataque Principis iraSedibus in patriis det milii posse mori.

35 Vt peragas mandata, Liber, culpabere forsan;Ingeniique minor laude ferere mei.ludicis ollicium est, ut res, ita tempora rerumQuaerere. Quaesito tempore tutus eris.Carmina proveniunt animo deducta sereno:

4o Nubila sunt subitis tempora nostra malis.Carmina secessum scribentis et otia quaerunt:

Me mare, me venti, me fera iactat biems.Carminibus metusomnisabest: egoperditusensemHaesurum iugulo iam puto iamque meo.

45 Haec quoque quod facio, iudex mirabitur aequus;Scriptaque cum venia qualiacunque leget.

Da mihi Maeoniden, et tot circumspice casus;

Ingenium tantis excidet omne malis.

Denique securus famae, Liber, ire memento;

5o Nec tibi sit lecto displicuisse pudor.

Non ita se nobis praebet Fortuna secundam,

Vt tibi sit ratio laudis habenda tuae.

Donec eram sospes, tituli tangebar amore;Quaerendique inibi nominis ardor erat.

55 Carmina nunc si non studiumque, quod obfuit, odi,Sit satis. Ingenio sic faga parta meo.

1 tamen, i, pro me tu, cui licet, adspice Romam.Di facerent, possem nunc meus esse liber.