151

P. OVIDII NASONIS

Quaeritur in scena cava-tibia; quaeritur aris:Ducit supremos naenia nulla torus.

Servierat quidam, quantolibet ordine dignus,

670 Tibure: sed longo tempore liber erat.

Rure dapes parat ille suo; turbamque canoramConvocat. Ad festas convenit illa dapes.

Nox erat; et vinis .oculique animique natabant:Cum praecomposito nuntius ore venit.

675 Atque ita, Quid cessas convivia solvere? dixit:Auctor vindictae iam venit ecce tuae.

Nec mora; convivae valido titubantia vino

Membra movent: dubii stantquelabantqu e pedes.At dominus, Discedite, ait: plaustroque morantesC80 Sustulit. In plaustro sirpea lata fuit.

Alliciunt somnos tempus, motusque, merumque;

Potaque se Tibur turba redire putat.

Iamque per Esquilias Romanam intraverat urbem,Et mane in medio plaustra fuere Foro.

C 85 Plautius, ut possent specie numeroque SenatumFallere, personis imperat ora tegi;Admiscetquc alios: et, ut hunc tibicina coetumAugeat, in longis vestibus ire iubet.

Sic reduces bene posse tegi: ne forte notentur690 Contra collegae iussa redisse sui.

Res placuit: cultuque novo libet Idibus uti;

Et canere ad veteres verba iocosa modos.

Haec ubi perdocuit, Supereat milii discere, dixi,Cur sit Quinquatrus illa vocata dies.

Gg 5 Martius, inquit, agit tali mea nomine festa:

Estque sub inventis haec quoque turba meis.Prima terebrato per rara foramina buxo,

Vt daret, clfeei, tibia longa sonos.

Vox placuit: liquidis faciem referentibus undis700 Vidi virgineasiutumuis.se genas.

Ars mihi non tanti est; valeas, mea tibia, dixi.Excipit abiectain cespite ripa suo.