FASTORVM L1B. VI. 139

In thalamos renere Procae. Proca natus in illisPraeda recens avium quinque diebus erat;

[ Pectoraquc exsorbent avidis infantia linguis. i 4 !iAt puer infelix vagit, opemque petit.

ITerrita voce sui nutrix accurrit alumni;

Et rigido sectas invenit ungue genas.

|Quid faceret? color oris erat, qui frondibus olimEsse solet seris, quas nova laesit liiems. i 5 r

Pervenit ad Granen, et rem docet. Illa, TimoremPone; tuus sospes, dixit, alumnus erit.

Venerat ad cunas: flebant materque paterque.

Sistite vos lacrimas, ipsa medebor, ait.

Protinus arbutea postes ter in ordine tangit i 55

Fronde: ter arbutea limina fronde notat.

Spargit aquis aditus, et aquae medicamen habebant:Extaque de porca cruda bimestre tenet.

I Atque ita, Noctis aves, extis puerilibus, inquit,

Parcite: pro parvo victima parva cadit. 1C0

Cor pro corde, precor, pro libris sumite libras.

Hanc animam vobis pro meliore damus.

Sic ubi libavit, prosecta sub aethere ponit:

Quique sacris adsunt, respicere illa vetat.

Virgaque lanalis de spina ponitur alba: i 65

Qua lumen thalamis parva fenestra dabat.

Post illud nec aves cunas violasse feruntur;

Et rediit puero, qui fuit ante, color.

Pinguia cur illis gustentur larda Kalendis,

Mistaque cum calido sit faba farre, rogas? 170PriscaHea est; aliturque cibis, quibus ante solebat:

Nec petit adseitas luxuriosa dapes.

Piscis adhuc illi populo sine fraude natabat:

Ostreaque in conchis tuta fuere suis.

Nec Latium norat, quam praebet Ionia dives, 175Nec, quae Pygmaeo sanguine gaudet, avem.

Et praeter pennas nihil in parone placebat,

Nec tellus captas miserat ante feras.