310

T. LIVII [U. C. 562 . A. C. 190 .]

pidani conabantur. Omnis spes in armis et audaciaerat. Eruptionibus crebris et stationes hostium, eteos ipsos, qui circa opera et machinas erant, turba-bant.

VI. Multis tamen locis murus decussus erat, quumallatum est, successorem, Apolloniae exposito exer-citu, per Epirum ac Thessaliam venire. Cum trede-eim millibus peditum et quingentis equitibus consulveniebat. Iam in sinum Maliacum venerat: et prae-missis Hypatam, qui tradere urbem iuberent, post-quam responsum est, nihil, nisi ex communi Aetolo-rum decreto, facturos; ne teneret se oppugnatioHypatae, nondum Amphissa recepta, praemisso fra-tre Africano, Amphissam ducit. Sub adventum eorumoppidani, relicta urbe, (iam enim magna ex partenudata moenibus erat) in arcem, quam inexpugnabi-lem habent, omnes armati atque inermes concessere.Consul sex millia ferme passuum inde posuit castra.Eo legati Athenienses primum ad P. Scipionem,praegressum agmen, sicut ante dictum est,deinde adconsulem venerunt, deprecantes pro Aetolis. Cle-mentius responsum ab Africano tulerunt: qui, cau-sam relinquendi honeste Aetolici belli quaerens,Asiam et regem Antiochum spectabat, iusseratqueAthenienses, non Romanis solum, ut pacem bellopraeferrent, sed etiam Aetolis persuadere. Celeriter,auctoribus Atheniensibus, frequens ab Hypata lega-tio Aetolorum venit: et spem pacis iis sermo etiamAfricani, quem priorem adierunt, auxit, commemo-rantis, mullas genlcs populosque in Hispania prius,deinde in Africa , in fidem suam venisse: in omnibusse maiora clementiae benignitatisque , quam virtutisbellicae, monumenta reliquisse. Perfecta videbaturres, quum aditus consul idem illud responsum retu-lit, quo fugati ab senatu fuerant. Eo tanquam novoquum icti Aetoli essent, (nihil enim nec legatione