Lm.XXXllI. Cap. 4. 5. [U.C.555. A.C. 197 .] 101

periebatur. Romanis ferine par numerus et at: equi-tum copiis tantum, quod Aetoli accesserant, supe-rabant.

# V. Quinctius ad Thebas Phthioticas castra quunimovisset, spem nactus per Timonem principem civi-tatis prodi urbem, cum paucis equitum levisque ar-maturae ad muros successit. Ibi adeo frustrata spesest, ut non certamen modo cum erumpentibus , sedpericulum quoque atrox subiret: ni castris exciti re-pente pedites cquitesque in tempore subvenissent.Et postquam nihil conceptae temere spei succedebat,urbis quidem amplius teiitandae in praesentia cona-tu absistit: ceterum satis gnarus, iam in Thessaliaregem esse, nondum comperto, quam in regionemvenisset, milites per agros dimissos vallum caedereet parare iubet. Vallo et Macedones et Graeci usisunt; sed usum nec ad commoditatem ferendi, necad ipsius munitionis firm.qmentum aptaverunt. Namet maiores et magis ramosas arbores caedebant,quam quas ferre cum armis miles posset; et quumcastra his ante obiectis saepsissent, facilis molitioeorum valli erat. Nam et quia rari stipites magna-rum arborum eminebant, multique et validi ramipraebebant, quod recte manu caperetur, duo, autsummum tres iurenes connisi arborem unam evelle-bant: qua evulsa, portae instar extemplo patebat,nec in promptu erat, quod obmolirentur. Romanusleves et bifurcos plerosque, vel trium, aut, quum plu-rimum, quattuor ramorum vallos caedit, ut et su-spensis ab tergo armis ferat plures simul apte miles;et ita densos offigunt implicantque ramos, ut neque,quae cuiusque stipitis palma sit, pervideri possit; etadeo acuti, aliusque per alium immissi radii locumad inserendam manum non relinquunt, ut neque pre-hendi, quod trahatur, neque trahi, quum inter se in-nexi rami vinculum in vicem praebeant, possit; ct, si