Lm. XXXI. C ap. 30. 31. [U.C.552. A.C.aoo.] 33

mines, quum pro iis bellum adversus Samnites per an-nos prope septuaginta cum magnis nostris cladibusgessissemus, ipsos foedere primtim, deinde connubio,atque inde cognationibus, postremo civitate nobis con-iunxissemus, tempore nostro adverso primi omniumItaliae populorum, praesidio nostro foede interfecto,ad Hannibalem defecerunt: deinde, indignati se obsi-deri a nobis, Hannibalem ad oppugnandam Romammiserunt. Horum si neque urbs ipsa, neque homoquisquam superesset, quis id durius, quam pro meritoipsorum, statutum indignari posset ? Plures sibimetipsi conscientia scelerum mortem consciverunt, quama nobis supplicio affecti sunt. Ceteris ita oppidum,ita agros ademimus, ut agrum locumque ad habitan-dum daremus: urbem innoxiam stare incolumem pate-remur ; ut, qui hodie videat eam, nullum oppugnataecaptaeve ibi vestigium inveniat. Sed quid ego Capuamdico? quum Carthagini viciae pacem ac libertatemdederimus. Magis illud est periculum, ne, nimis fa-cile victis ignoscendo, plures ob id ipsum ad experien-dam adversus nos fortunam belli incitemus. Haec pronobis dicta sint, haec adversus Philippum: cuius do-mestica parricidia, et cognatorum amicorumque cae-des, et libidinem inhumaniorem prope, quam crudeli-tatem, vos, quo propiores Macedoniae estis, meliusnostis. Quod ad vos attinet, Aetoli, nos pro vobis bel-lum suscepimus adversus Philippum: vos sine nobiscum eo pacem fecistis. Et forsitan dicatis, bello Pu-nico occupatis nobis, coactos metu vos leges pacis abeo, qui tum plus poterat, accepisse. Et nos, quum aliamaiora urgerent, depositum a vobis bellum et ipsi omi-simus. Hunc et nos, deum benignitate Punico perfe-cto bello, totis viribus nostris in Macedoniam incubui-mus: et vobis restituendi vos in amicitiam societatem-que nostram fortuna oblata est; nisi perire cum Phi-lippo, quam vincere cun' Romanis, mavultis.

T. Liv. Tom. IV C