10

T. LIVII fU. C. 552. A. C. 200 .]

maxime novorum bellorum, supplicationibus habitisiam, et obsecratione circa omnia pulvinaria facta, nequid praetermitteretur, quod aliquando factum esset,ludos lovi donumque vovere consulem, cui provinciaMacedonia evenisset, iussit. Moram voto publicoLicinius pontifex maximus attulit, qui negavit, exincerta pecunia voveri debere, si ea pecunia nonpos-set in bellum usui esse, seponique siatim deberet, neccum alia pecunia misceri: quod si factum esset, votumrite solvi non posse. Quanquam et res, et auctor mo-vebat, tamen ad collegium pontificum referre consuliussus, si posset recte votum incertae pecuniae sus-cipi. Posse, rectiusque etiam esse, pontifices de-creverunt. Vovit in eadem verba consul, praeeuntemaximo pontifice, quibus antea quinquennalia votasuscipi solita erant: praeterquam quod tanta pecu-nia, quantam tum, quum solveretur, senatus censuis-sct, ludos donaque facturum vovit. Toties ante lu-di magni de certa pecunia voti erant: ii primi deincerta.

X. Omnium animis in bellum Macedonicum ver-sis, repente nihil minus eo tempore timentibus, Gal-lici tumultus fama exorta est. Insubres, Cenomani-que, ctlloii, excitis Salyis, Ilvatibusque et ceterisLigustinis populis, Hamilcare Poeno duce, qui in iislocis dellasdrubalis exercitu substiterat, Placentiaminvaserant; et, direpta urbe, ac per iram magna exparte incensa, vix duobus millibus hominum interincendia ruinasque relictis, traiecto Pado ad Cremo-nam diripiendam pergunt. Vicinae urbis audita cla-des spatium colonis dedit ad claudendas portas,praesidiaque per muros disponenda; ut obsiderenturtamen prius, quam expugnarentur, nuntiosque mit-terent ad praetorem Romanum. L. Furius Purpureotum provinciae praeerat: cetero ex senatusconsultoexercitu dimisso, praeter quinque millia socium ac