484 Geschichte der lateinischen Literatur des Mittelalters. Zweiter Teil.
cuculligeri agminis. Aufnahme im Kloster 213,34 Quibus .. . debitor sunt ... parere cumme noviter desolatum et destitutum .. . in sui dignati sunt collegium congregare; verstehtkein Deutsch p. 214, 7 Sed de nominis eins varietate primo congruum videtur multis dis-sidentibus satisfacere, si non et ipsi teneremur eadem scrupuli dubietate etc. Auftrag 1 ) 213 33Egi hoc non aliquo supercilio sed abbatis et fratrum constrictns imperio. Zur Unterdrückungvieler Wunder 7 p. 218, 40 superiorum nostrorum desidia multa manent oblitterata, 2 ) plura nosctiam omittimus ex industria partim multorum invidia partim incredulorum condescendentesmiseriae, qni nee scriptis nee verbis praebent assensum nisi viderint ocnlo ad oeulum,Widmung 213, 15 excolendo domini exercituum angelo Deoderico . .. o praesulum decus.Anrede 213,35 Igitnr o praesidium et dulce decus nostrum, qui et in hatalogo s. Virdunensiaecclesiae pontifieum . . . bravium octo suspiratis beatitudinum, hoc munusculum spiritualevestri advenae aequivoci gratanter stiscipite . .. si non est obliterandum superpZua reeiditeliiantia supplete. Thema p. 214, 2 ff., wo 4 ubi lector .. . non requirat faleras verborum, quinvulgari et aperto sermone . . . studuimus reddere lucida et aperta. .. nobis idiotis coridescenditlatinitas inculta et inpolita. Zur Erziehung 3 ) 1 p. 214, 25 quo plus crepitantibus sub feruliaflevit und 37 Inde bivium Pgtagorae ingressus sinistrum ramum cavens, dextro incedens.Gegen Gregor VII. c. 4 p. 217, 11 cui succedens Hildebrandus pest/fer .. . calicem irae deiuniverso propinavit orbi. Zu Theoderich und Egilbert vgl. Gesta Trevirorum 14 (MG. SS. 8.187, 35) quendam conseetaneum stium nomine Theodericum arte nigromanticum professionemonachum scientia litterarum valde praeditum misit quaesitum dementem suitm apostoiieumet inventum transmittere sibi expeteret pallium ... Hie autem quem iam nominavimus Theo-dericus de . . . Gregorio papa libros dnos edidit 4 ) in quibus mendaeiis multis compilatis, quaenon ipso meines concinnare quis novit, Q-regorium infamem fecit, regis vero et sui papaeinnocentiam et sanetitatem commendavit. Pro quibus editis . . . Egilbertus abbaciam s. Martinisuper Htus Mosellae .. . eadem die Uli retributionem dedit.
Ueberlieferung. Die Schrift findet sich im Trevir. 1384 s. XIII, Vindob. 541 s. XII/XI11f. 1—4 und Paris, suppl. lat. 870 s. XIII f. 78—81. Ausgaben: Acta SS. Jun. 1,127 (= Migne154, 1251) und besonders von Waitz, MG. SS. 8,212—219. Vgl. Wattenbach 2, 119 f.Benutzt ist die Vita Conradi wahrscheinlich von Sigebert, vgl. S. Hirsch, De Sigeberti vitaet scriptis p. 113.
82. Waifarius von Salerno.
Waifar war in Salerno geboren und stammte aus hoher Familie. Erbegab sich frühzeitig, wie Amatus von Monte Cassino erzählt, in eine Schuleund verließ seine Eltern. Dort wurde er für den geistlichen Beruf vor-gebildet. Schließlich wurde er Mönch und zum Abt erhoben, aber als solcherscheint er vom Fürsten Gisulf heftige Angriffe erfahren zu haben, so daßer Salerno verließ und in Monte Cassino als Mönch eintrat. Vielleicht ver-tauschte er damals seinen langobardischen Namen mit dem kirchlichenNamen Benedikt. Petrus Diakonus rühmt seinen hohen Geist und seinenschönen, beredten Ausdruck. Hier im Kloster nämlich verfaßte er eineganze Reihe Schriften. So richtete er an den Bischof Stephan von Trojadie Vita Seeundini, eines alten Bischofs der Stadt, und schrieb auch einelegisches Gedicht und einen Hymnus auf ihn, behandelte in Versen dasWunder, das der hl. Jakobus an einem Selbstmörder verrichtete, besang ineinem Gedichte den Psalter, dichtete eine Elegie auf die Bekehrung einigerSalernitaner und eine zweite auf den hl. Martin. Ferner schrieb er dasunvollständig erhaltene Leben des Papstes und Märtyrers Lucius und nach
') Auch der Bischof schien der Bitte nahe-zustehen, vgl. 213, 30 Arbitratus eciam vobispraestare obsequium, si non diueius patererobliteratum illius Mantuani comici (ist V ergil!)stilo dignum martgrem vestrum.
2 ) Das ist ein sehr üblicher Vorwurf derhagiographischen Autoren.
8 ) Die Worte 1 p. 214, 15 Qui cum essentseemulum saeculi dignitatem non infimi (seil.parentes) stammen aus Sulp. Sev.Vita Martini2, 1 (p. 111,27f. Halm); siesind feststehendeFormel geworden.
*) Diese Schrift ist verloren.