Druckschrift 
2 (1923) Von der Mitte des zehnten Jahrhunderts bis zum Ausbruch des Kampfes zwischen Kirche und Staat : mit Index
Entstehung
Seite
431
Einzelbild herunterladen
 

Letald von Micy. 43 J

quadqm domo igne pervasa incaute derelictus et post ignem integer inventus est. Die Kloster-tradition 3,16 bezieht sich auf ein Wunder (Pfirsiche im Januar) kurz vor dem Tode desAbts Heriricus. Die Angaben über die Reichsteilung 3,17 und über die Normannen 3, 18 sindderart, daß sie sich auf übliche Klostertradition nicht stützen können, sondern eine größeregeschriebene Quelle voraussetzen. Und diese wird dann in 3, 19 bis 5, 28 ausführlich benutzt;die hierauf 5,29 bis 11,37 erzählten Wunder erscheinen mehr als eine Episode in der ge-schichtlichen Darstellung, die dann 12,3841 fortgesetzt wird. Jedenfalls hat unter derBenutzung verschiedener Quellen die Komposition gelitten, die, obwohl im allgemeinen chrono-logisch gehalten, doch mehrfach den Eindruck des Zufälligen macht. Mit 19, 55 scheint dasWerk von Letald abgeschlossen worden zu sein, wie die Endworte Per omnia benedietnsdeus dartun; die beiden letzten Kapitel 56 f. erscheinen daher als ein späterer Zusatz.

Zur Behandlung Letalds durch Bischof Arnulf vgl. Abbonis Apolog. (Migne 139, 469 A)Novi enim quam austerus in Letaldo Miciacensl monacho fuerit, quem oblitus reverentiaesacerdotalis daraus ergibt sich, daß Letald zum Presbyter geweiht war iniuriose etsine nllis legibus traetavit; qui si epistolam Gregorii ad Lupum abbatem legisset, profectonumquam tantum facinus perpetrasset. Hingegen heißt es in Abbos 1 ) Epist. 11 (Migne 139,438 A) landem ad te, mi quondam familiaris Letalde, sermo dirigitur, cuius alias singularemscientiam mea parvitas ampleetitur et summis laudibus extollere nititur. Quid tua interfuit,unius miseri vitam corrodere, unius homuncionis quae non erant vitia denotare ...? At for-tassis tuoricm factorum non poenitet . .. Mortor et obtestor, carissime, recordare infirmitatistuae, assume viscera misericordiae, fratres tuos argue obsecra increpa in omni patientia etdoctrina ... Tu enim huius conspirationis caput diceris, tu domni Botberti abbatis tui officium... praesumpsisti, nee delatoris poenam exhorruisti, quem expeditum Omnibus malis absqueulla rebellione restituat deus omnipotens patris et fratrum unanimitati.

Die Reise nach Le Maus zu Avesgaud ergibt sich aus dem Widmungsbrief der Vitas. Iuliani. Dort heißt es c. 1 (Migne 137, 781 B) Cum . .. ad memoriam ... praesulis lulianiaccessissem et dulei affamine vestrae dilectionis frui lieuisset; die weiteten Worte eademvis caritatis, quae vestrae sublimitatis animum meae pusilianimitati conciliabat, imposuitmihi onus, si idoneus forem, atque iueundum, quia impar non tarn iueundum quam reverendum,scilicet ut ea quae ab antiquis de actibus gloriosi eiusdem patris inculto, ut vobis videbatur,sermone conscripta sunt, ipse planiori et luculentiori ordine texerem bezeugen die Aufforde-rung von selten Avesgauds. Dieser war 996 Bischof von Le Maus geworden, vgl. Hist. lilt.6. 531. Letalds Worte gegen die unwahren Historiographen Ep. 2 (782 B) Sunt autem non-nulli, qui dum attollere sanetorum facta appetunt, in lucem veritatis offeudunt, quasi sanc-torum gloria mendacio erigi valeat. Vergleich mit anderen Heiligenleben 2 (7ö3 A) Multaenim in actibus supradicti patris conscripta sunt, quae et in h. Clementis et Dgonisii martyrumet s. Furcaei confessoris eodem sensu et pene iisdem verbis inveniuntur. Die Komputation c. 3De tempore quidem, quo magnus ille floruerit, ex libro Gregorii luronensis per coniecturamsumpsi. Zur Berichterstattung c. 4 (784 A) Nos igitur ea, quae de s. Iuliano conscripsimus,in quantum potuimus, auetoritate praecedentium patrum confirmavimus; et quaedam simpli-citer seeundum antiquam traditionem edidimus, quaedam vero, quae nobis minus probabiliavisa sunt, praetermisimus. Er verspricht dann, wenn seine Schrift Gefallen finde, auch Wunderdarzustellen, die der Heilige in der Gegenwart vollbiacht habe: Quod si haec nostra elinguisrusticitas vel utilitati vel devotioni aliquod emölumentum contulerit, en« etiam quae nostraaetate apud sacrum eins tumulum patrata sunt ... dum nostrae accesserint notitiae, sub-nectere cogitamus. Der Auftrag Avesgauds in Hinsicht der Sammlung von kirchlichen Musik-stücken c. 4 (784 B) Sane responsoriorum et antiphonarum, ut petistis, digessimus ordinem;in quibus pro vitando fastidio de unoquoque modo singula compegimus corpora. Neque om-nino alienari volwnus a similitudine veteris cantus, ne barbaram et inexpertam, uti per-hibetur, melodiam fingeremus. Non enim mihi placet quorumdam musicorum novitas, quitanta dissimilitudine utuntur, ut veteres sequi omnino dedignentur auetores. Hieraus gehthervor, daß sich Letald nicht nur mit der Anordnung und Sammlung dieser Stücke, sondernmit der Komposition selber beschäftigte und daß man ihm ein Abweichen von der älterenMusik zum Vorwurf gemacht hatte. Die Vita luliani selbst unterscheidet sich darin von derdes hl. Maximin, daß sie auf geschichtliche Darstellung verzichtet und durchaus paränetischfür den Heiligen gehalten ist. Sie gleicht darin dem Leben des hl. Martinus von SulpieiusSevenw, auf dessen dritten Brief am Schluß von 4. 30 auch Bezug genommen wird; 2 ) Letaldgibt doft einiges aus Sulp. ep. 3, 18 (ed. Halm p. 150, 5 ff.) wieder und vergleicht 4, 31 einigeHauptzüge aus Martins Leben mit solchen Julians. Sonst hat die ganze Darstellung wenigInteresse. Uebrigens nennt Gregor von Tours Hist. Franc. 1,31 (p. 48, 810 ed. Arndt) nursieben nach Gallien gesandte Kleriker, zu denen Letald am Anfang Photinus von Lyon und

') Der Brief hat die Aufschrift Floriacen- , 2 ) (col. 794B) Iam vero ut de Marthio-

sium rector fratribus Miciacensibus. J illo pontificum speculo legitnr.