Gesta Sancti Servatii episcopi Tungrensis et confessoris. J47

68. a Apologia scriptoris. *

Rogatu cuiusdam ex uobis karissimi curam huius opusculi suscepi. Cor apposui,manum non apposui. Scribere uolui, sed scribere timui. Quid tarnen scriberem,quid tarnen agerem, nee uidi nee repperi. Tarnen cogitaui, cogitare nee cessaui, siforte ad effectum illius perducerem affectum, arnici quidem mei intirai et unici. In 5hoc desiderio, huius desiderii in' uoto totus corde, totus eram et ore. Vnde noctequadam in ueste clara astitit michi senior, omni carne nobilior. Manum extendit,ego attendi. Os meum aperuit, in eo posuit unum ex digitis, quasi carbonem ignis. bScribere mandauit, quod puer ille rogauit. Adhibui sensum, aderat immensus* illecelorum auetor, angelorum rector. Itaque quod nolui, posui. Scriptum pro modulo 10uobis, Traiectenses, offero. Ecce coram deo, quia non est ab alio. Si ergo quod 4placet, si quod* delectat, ei gratias et condignas, apud quem omnes sunt thesaurisapientie et scientie, referatis, obsecro, quia, ut dixi, nichil ex me, seruo utiqueuestro deuotissimo preter paucissima 5 et illa a uiris bonis et optimis michi cognita.Sin autem, illi, qui iussit. Valete igitur non immemores mei per Jesum Christum* 15filium dei, eundemque per beatum pontificem, confessorem et magnificum uenerabilemSeruatium. Amen. 7

1 Überschrift f. R 2 f. R • ille immensis R * quid C 6 pauca R «f.C7 Amen C, Amen Explicit uita beati Seruacii tungrensis epi. (rot) R; in H folgt aufdas Schlüsselwunder noch folgender vor allem aus der Apologia scriptoris zu- 20sammengeschriebener Schluß: Postremo illorum miraculorum, que in cecis, surdis,claudis, tnutis, energuminis, contractis, paraliticis, in leprosis per virtutem sancti cor-poris gesta sunt, nequaquam scribendi pondus suseepimus. Inenarrabilia et innumera-bilia sunt, ut si quis ista temptauerunt prorsus deficiet. Et est quidem, cum rogatusmultiplius hoc scribere formidassem, quia opus super vires agnoui, nocte quadam 25senior mihi in veste clarus apparuit manumque extendens os meum aperuit vnumqueex digitis ori, quasi carbonem ignis imponens, mihi scribere ille mandauit, quodrogatus iam fueram. Suscipia (!) ergo lector noster opus istud, et si non sicut decet,quantum ad materiam pertinet multum in eximium. In quo si quid verbis dignuminuenerit, imputet virtuti sancti Seruacii, omne vero, quod indecens et impolitum 30inuenerit, scribebitis inertie. Sit tarnen ut non (?) ille (?) laudet sanetum Seruaciumet in hijs mihi pius indulgeat amen.

• l Diese Apologia scriptoris stammt nicht von unserem Verfasser, sondern von Jo.Sie bildet in seiner Translatio Kap. 77 (122, 27f.). In der Handschrift D ist siemit richtiger Einsicht wieder gestrichen worden. b Ezech. 1,13 quasi carbonum 35ignis. Was hier gesagt wird, steht in direktem Gegensatz zu Prolog 5,2 undkönnte schon deshalb nicht von unserem Verfasser stammen.

10*