diſpoſitōe iuriſ merito dꝫ hr̄e locū recōuētio ꝑ ſupͣdcāpōe exēplū pͥª d̓ iure canonico qn̄ ep̄s vult mouē litēꝯͣ ſubditū ſuū. nā tc̄ eligunt̉ arbitri iuris qͥ hn̄t iuriſditionē. ut ī. c. ſi clericꝰ. xj. q. j. Clericꝰ enī corā ill̓ ꝯuētꝰ ꝑcp̄m pot̄it ep̄m ꝯuēire. alid̓ exēplū de iure ciuili poſſꝫpōi ꝑ. l. cū ſpāli. C. d̓ iudi. nā ſi d̓legatꝰ pͥncipis recuſatur ꝯpellūt̉ ꝑtes eligē̓ arbitros qͥ cognoſcāt de iſta cāut ibi. un̄ puto ꝙ ſic̄ corā d̓legato hebit locū recōuētōita corā iſtis qͥ ſuccedūt ī locū delegati. ꝑ h̓ ēt puto ꝙſi ex forma ſtatuti ꝯpellūt̉ ꝯſanguinei ad ꝯpromittendū ꝙ corā ill̓ arbitris hꝫ locū recōuētio. qꝛ illi ſūt arbitri iuris ⁊ hn̄t iuriſditōeꝫ delegatā ul̓ ordinariā iuxtaea q̄ dixi ī. c. ſuſpitōis de offi. dele. ⁊ qd̓ noͣ. ī. c. ab arbitris. e. ti. li. vſ. ¶ Ultīo ſcias ꝙ lr̄a ī fine fac̄ ad. q.noͣbilē ⁊ quotidianā. ꝯpromiſſū fuit ī arbitrū ſuꝑ unare arbit̉ ꝑ ſnīaꝫ adiudicauit rē actori ſꝫ ꝯdēnauit actorē ad dādū aliā rē ipſi reo qͣ qͦdē res n̄ erat expreſſaī ipſo ꝯpromiſſo nūqͥd ualeat illud arbitriū quoadiſtā rē. So. iſte tex. optīe fac̄ ꝙ nō. ī eo ꝙ dicit ꝙ arbiter n̄ pōt iudicare niſi de his tm̄ ſuꝑ qͥbꝰ fiat ꝯpromiſſū. Et pōdera iſtā dictionē taxatiuā tm̄. ad idē. l. nōdiſtinguemꝰ. §. de officio. ff. e. ti. ⁊ ī hanc ꝑtē īclinatBar. ī. l. aquiliana. ff. de trāſac. dicit tn̄ ſecꝰ eē ſi mandauerit pecuniā dari alt̓i ꝑti ꝑ illū cui adiudicauit rē.nā tūc hec ſnīa tenet. qꝛ pecunia n̄ ē ꝓrſus alia res. ꝑeā enī fit eſtimatio oīuꝫ reꝝ. ut ī. l. i. ff. de ꝯͣhen. ēp. ⁊in. c. eijciēs. lxxxviij. di. un̄ ī recōpēſatōe rei adiudicate potuit ꝯdēnare ī pecunia ſic̄ fac̄ iudex aditꝰ ī iudicio cōidiuidūdo qͥ n̄ pōt apponere manū ad rē nō comunē. ut ī. l. arbor. ff. cōidiui. ⁊ pōt uni adiudicare rēnō cōeꝫ ⁊ mādare ut alteri refūdat̉ certa ꝑs pecunie.ut īſti. de offi. iu. ī. §. eadē. ⁊ ī. l. ad offm̄. C. ꝯmunidiui. ⁊ h̓ tene mēti ¶ In gl. i. ibi itē ī cribus. hoc ītellige ut plene dixi ī. c. i. de mu. peti. ⁊ ī. c. at ſi clerici d̓ iudi. ꝑ Bar. ī. l. is qͦ reus. ff. de publi. iudi. uide tex. iij.q. xj. negāda. ⁊ ibi ꝑ Archi. ¶ In ea. gl. ibi ī mometanea poſſeſſiōe. aduerte iſta. l. fi. quaꝫ gl. allegat uario mō ītelligit̉ ut ibi noͣ. Ho. h̓ ītelligit iſtaꝫ. l. qn̄ pupillus agit ſuꝑ momētanea poſſeſſiōe ꝓponēdo īterdictū un̄ uil̓ ꝙ ui aūt clā uel uti poſſidetꝭ. tn̄ eū nō pōtrecōuenire reus. ⁊ idē ī effectu uoluit ibi Bar. qͥ dixitillā. l. ꝓcedere qn̄ pupillꝰ agit īterdicto adipiſcēde recuperāde l̓ retinēde. ⁊ rō pōt eē. qꝛ cū pupillus ſit ibiſine tutore ⁊ admittat̉ ī iſta cā. qꝛ n̄ hꝫ legitimā ꝑſonāſtādi ī iudicio. un̄ putarē ꝙ iſta. l. n̄ ꝓcederet qn̄ pupillꝰ eēt ī iudicio cū auc̄te tutoris. qꝛ tūc ceſſat rō p̄al.⁊ h̓ ītellige dūmō naͣ cāe patiat̉ recōuētionē. qd̓ plenedixi ī. d. c. i. de mu. pe. ¶ In ea. gl. ibi ſpoliatōe factaeccl̓ijs. aduerte qꝛ n̄ ur̄ ſpecialitas ī eccl̓ijs cuꝫ. sͣ. gl. dixit ꝙ ī cā ſpoliatōis n̄ uꝫ recōuētio. Sꝫ pōt ītelligi h̓dictū duobꝰ modis. pͥª ī eccl̓ia ⁊ clericis n̄ hꝫ locū recōuētio ēt ſuꝑ alia ſpoliatiōe ſꝫ procedit h̓ qn̄ laicꝰ malicioſe ſpoliauit clericū ut ꝯuētus corā iudice ſuo recōueniat ibi clericū. ¶ Pº pōt ītelligi ꝙ ēt in alio facto ꝙͣſpoliatōis exquo laicus malicioſe dat materiā clericout ꝯueniat eū corā laico ut ip̄m poſtmodū ibi recōueniat hꝫ locū recōuētio. ⁊ ſic ur̄ uelle tex. no. iuncta gl.c. relatō h̓ alle. in gl. Sed idē crederē inter laicos. qꝛmalicijs nō ē indulgendū. ar. c. ꝙͣto d̓ diuor. ⁊ in. §.ſꝫ ſi agant alle. in gl. ¶ Exͣ gl. ponūt h̓ doc. aliquoscaſus ī quibꝰ n̄ ꝓcedit recōuetio quos n̄ curo ꝓſequi.qꝛ n̄ ē maͣ nr̄a ſꝫ plene examināt̉ ī. d. c. i. de mu. peti.¶ In gl. fi. ibi uel eis coherentibꝰ ſine qͥbus ⁊c̄. nō bn̄iſtā particulā glo. ꝙ arbiter pōt extendē̓ manuꝫ ad n̄deducta in cōpromiſſo dūmō iſta adhereant exp̄ſſisī ꝯpromiſſo p̄ſertim ſi cā pͥncipalis diffiniri ꝯmode n̄pōt. ⁊ idem tenet Inno. h̓ ⁊. jͣ. e. ex parte. ⁊ glo. in. l.nō diſtinguemus in. §. de offō. ff. eo. ⁊ per h̓ puto ꝙſi uertatur in dubium ſuꝑ qualitatē rerū expreſſaruꝫī ꝯpromiſſo ꝙ poterit arbit̉ de iſta qualitate cognoſcere ⁊ ꝓnunciare an ueniat ī ꝯpromiſſo. qꝛ alit̓ cā principal̓ ꝯmode d̓cidi n̄ poſſꝫ p̄ſertī qꝛ ē h̓ p̄paratoriumad diffinitionē cāe ꝯpromiſſe. ſil̓e uidemꝰ ī ꝓcuratoreqͥ nō hꝫ ptātē circa cōtēta ī ꝓcuratōe. ut ī. c. cū olī deof. d̓le. ⁊ tn̄ pōt agē ſuꝑ his q̄ ſūt p̄paratoria ad mādatū ſibi ſc̄ꝫ. ut ī. l. ad rē mobilē ⁊ ī. l. ad legatū. ff. d̓ꝓcu. ⁊ fac̄ optīe qd̓ ſubijcit̉ ī gl. ī eo ꝙ arbit̓ īcidēt̉ cognoſcit d̓ cā reſtōnis lꝫ nō fuerit exp̄ſſa ī ꝯpromiſſo.d̓ qª diximꝰ ī. c. pe. sͣ. d̓. ī īte. reſti. ¶ In ea. gl. ibi ſuꝑpetitōe duplici. ꝓ ītellectu gl. ſcias ꝙ actio legis aqͥlieꝯͣ negātē dat̉ in duplū ī cōfitēte dat̉ ī ſimplū. ut ī. l. inde neratiꝰ. ff. ad. l. aqͦ. un̄ dubitat̉ nūqͥd facto ſel̓ ꝯpromiſſo ſuꝑ dāno dato poſſit arbit̉ ꝯdēnare partē ī duplū ſi negauerit dānū d̓diſſe cū fuerit ꝯiūcta ꝑ aduerſariū. ⁊ pº ur̄ ꝙ ſic. qꝛ arbit̉ cognoſcit d̓ coheretibꝰ ⁊ cōnexis ut. sͣ. dr̄ ī pͥn. gl. ſꝫ ꝯdēnatio ad duplū ur̄ coherere negatiue. qꝛ ꝓuenit ex naͣ actiōis ī cōpromiſſumdeductē. ¶ In ꝯͣriū gl. arguit d̓. l. ꝙ tn̄ ī fi. ff. e. ubi dic̄ꝙ arbit nō pōt ꝓnūciare ſuꝑ pena ī ꝯpromiſſo appoſita ut nō exigat̉. ⁊ reddit̉ ibi rō. qꝛ ſuꝑ iſta pena nōfuit ꝯpromiſſū gͦ nō dꝫ arbit̉ poſſe ꝓnūciare ſuꝑ duplo qꝛ pena legis ꝓcedit ⁊ ſuꝑ ea n̄ fuit cōpromiſſū. ⁊ur̄ gl. trāſire cū iſto ꝯͣrio. exp̄ſſe tn̄ n̄ cligit. ⁊ idē ur̄ uelle Inn. ſꝫ. hͨ Hoſti. tꝫ ꝯͣriū. ꝑ rōeꝫ pͥmo factā. ⁊ fac̄ qd̓noͣ. Aco ⁊ Inn. jͣ. e. ex ꝑte. q̄ dixerūt arbitrū poſſeꝓnūciare ſuꝑ fructibꝰ ⁊ oībꝰ acceſſorie d̓ductꝭ ⁊ ſuꝑ expēſis lꝫ de his exp̄ſſe nō fuerit ꝯpromiſſū. qꝛ hec oīaueniūt acceſſorie ad cāꝫ pͥncipalit̓ cōpromiſſā. ⁊ hancopi. ſequor. ꝓ qͣ fac̄ tex. ī. l. n̄ diſtīguemꝰ. ī. §. itē nō ēcogēdꝰ. ff. eo. ubi hr̄ ꝙ ēt perēpta re principali ſuꝑ qͣfuerat ꝯpromiſſū pōt arbit̉ cognoſce̓ ſuꝑ ītereē. Iteꝫnō pōt dici ꝙ pena ſit qͥd extrīſecū cum ueniat ex naͣactiōis. ar. in regl̓a acceſſoriū d̓ re. iuris li. vj. ¶ Itē īea. gl. ibi. n̄ pōt pūire. ſupple mulctādo ꝯtumace. nōgl. ex qua habes duas ꝯcluſiōes ī h̓ articulo. pͥmo ꝙarbit̉ nō pōt mulctare ꝑtē rōne cōtumacie. 2ª ꝙ pōt ſibi dari ptās a ꝑtibꝰ mulctādi ⁊ ita reducūtur ad ꝯcordiā due leges quidētur ꝯͣrie. una ē. l. nō ex oībꝰ alleIniſ ſiia. j idii. i. xitiu ipī. gl. nā ur̄ uelle ꝙ arbiter poſſit mulctare. Contrariūīnuit tex. ī. l. ij. ī. fi. ff. de iudi. ubi tradit̉ noͣ. regula ꝙn̄ hn̄s iuriſditionē d̓fic̄ ī ptāte mulctādi. ītelligat̉ ergoiſta. l. mero iure inſpecto. l. aūt nō ex oībꝰ. ītelligat̉qn̄ fuit data ptās arbitro a patribꝰ. ⁊ ita cōit̉ uidēturuelle legiſte ī. d. l. nō ex oībꝰ. ⁊ intelligo gl. ī ml̓cta ꝓprie ſūpta ut ē pena extraordinaria quā iudex īfligitꝯtumaci. qꝛ ꝯtēpſit iuriſditōnē ſuā. ſecus dic. ſi iudexuult punire ꝯtumacē ī expēſis quas fecit ꝑs pn̄s. nalꝫ h̓ ſit pēa reſpectu cōtumacis tn̄ reſpectu ꝑtis pn̄tiseſt ītereſſe ⁊ iō arbit̉ pōt ī illis cōdēnare ut ī. d. §. itēnō ē cogēdum. ⁊ noͣ. Inn. jͣ. e. ex ꝑte. ⁊ de hac penapoſſet ītelligi. d. l. non ex oībus. ẜm aliū intellectum.¶ In ea. glo. ibi niſi utraqꝫ parte pn̄te. pondera gl.nō enī dicit arbitrū nō poſſe ꝓcedere ꝑte abſēte. ſꝫ ꝙnō pōt ꝓnūciare niſi utraqꝫ ꝑte pn̄te niſi data ſit ſibiptās ī ꝯpromiſſo ⁊ ita loquūtur tex. ī. d. l. diē ꝓferreī. §. qͥs litigatoꝝ. ff. e. un̄ potes ī hͦ firmare iſtā regl̓aꝫꝙ ī caſibꝰ ī qͥbꝰ pōt iudex ꝓcede ꝑte abn̄te ꝑ ꝯtumaciaꝫ ul̓ ſine poterit eodē mō arbit̉ ꝓcedē. qꝛ arbitria ſūtredacta ad īſtar iudicioꝝ. ut ī. l. i. ff. e. Fallit ī caſibusiure exp̄ſſis. iō ut dixi. Inno. jͣ. e. ex ꝑte. pōt arbit lite ꝯte. ꝓcedē ad receptionē teſtiū cōtumacia partisnon obſtāte. ⁊ idē dicit in alijs actibus iudicialibꝰ. ſꝫī ſn̄ia ferēda reperit̉ hec diuerſitas īter iudicē ⁊ arbitrū. qꝛ iudex fert ſn̄iaꝫ parte ꝯtumace. ut in. l. ab eo.C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊ ī. c. i. ⁊. c. ueritatis d̓ dolo ⁊ cōtu. cū ſi. ſꝫ arbit̉ nō pōt. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ ẜꝫ h̓ erit inoptiōe partꝭ īpedire ſnīaꝫ arbitri. qꝛ n̄ habebit niſi n̄ꝯpare̓ nec pōt mulctari ut. sͣ. dictū ē ſꝫ dic̄ ꝙ ī ꝯtumaciā ſuā ꝯmittit̉ pena appoſita ī cōpromiſſo. un̄ ꝑindeē ac ſi arbit̉ ꝓnūciaſſꝫ ⁊ ꝑs n̄ uellet ſtare arbitrio. lexn. eq̄parat iſta duo .ſ. nō acqͥeſcē laudo ul̓ īpedire ꝓnūciationē arbitri nō cōparēdo. ut ē tex. ī. d. §. qͣs li