quid ſi papa dedit iuriſditionē alicui p̄lato īferiori circa aliquas eccl̓ias ⁊ clericos earūdē nūquid data negligētia iſtiꝰ poſſit ordinariꝰ loci ꝓcedē. ur̄ ꝙ nō ar.huiꝰ glo. iūcto tex. nā abbas h̓ hēbat iuriſditionē iniſtas eccl̓ias ⁊ tn̄ ẜm glo. ep̄s nō ſuccedit. ꝯͣriū ego putarē v̓iꝰ ꝑ. c. ceteꝝ. ⁊ qd̓ ibi dico d̓ iudicijs. nā īꝑatordedit iuriſditione dn̄o feudi ī cauſis feudalibꝰ. ut ī. l. īperialē. ī. §. p̄terea. de ꝓhi. feu. alie. ꝑ Fe. colla. x. ⁊ tn̄ſi dn̄s feudi ē negligēs ordinariꝰ ſuccedit ut ī. d. c. ceterū. ¶ Itē p̄ſcriptio dat ordinariā ſicut priuilegiū. ut īc. duo ſil̓. s. e. tn̄ iuriſditio q̄ſita ex p̄ſcriptōe excluditep̄m īquātū p̄ſcribēs ſit diligēs. ut i. d. §. exceſſus. ergo idē dicēdū ī iuriſditōe tributa ex pͥuilegio l̓ alio iure ſpāli. ⁊ de h̓ iudicio meo tex. ē h̓ n̄ cauillādo lr̄aꝫ.nā gl. ſupplet maxīe ex capite ſuo. un̄ ītelligo tex. proprie ⁊ dabit̉ lectu. noua ad tex. ut data negligētia iſtiꝰp̄lati īmediate ſuccedit ordinariꝰ. ſecꝰ puto ī exēptꝭ qꝛtūc cū papa ſit iudex exēptoꝝ dꝫ ad eum recurri datanegligētia p̄lati exēpti īmediati. iſte tn̄ tex. n̄ aꝑit quoiure iſte eccl̓ie eēt ſubiecte iſti abbati ⁊ ſi ītelligit̉ ex p̄ſctiptōe caſus ē clarꝰ ⁊ lr̄a ibi ſtat ꝓprie corrige ſit paratꝰ ⁊c̄. ut ī. d. §. exceſſus. ¶ In glo. ī v̓. corrigēs ī fi.dic ut ibi noͣ. ⁊ ī. c. penitētes. lv. di. ⁊ ī. c. noſti. d̓ elec.⁊ de re. ecc. n̄ alie. c. ſiquis. ¶ In glo. fi. in fi. hec glo.redit ad primū ītellectū ut ſnīa h̓ n̄tenuerit. ⁊ ꝙ v. relaxes referat̉ ad factū. ⁊ hūc ītellectū ſequunt̉ h̓ cōiterdoct. ꝑ tex. ibi nullā iuriſditionē hn̄s ⁊c̄. ꝑ illud v̓. ul̓enullā excludit̉ iuriſditio mediata ⁊ īmediata. Itē prīcipal̓ ⁊ acceſſoria ẜꝫ Io. an. ⁊ noͣ h̓ dictū. ¶ Ex hoc īfero ꝯͣ cōeꝫ opi. ī. c. paſtoral̓ ī pͥn. sͣ. eo. ubi tex. dicit ꝙarchiep̄s nullā ptātē hꝫ exceptis qͥbuſdā caſibꝰ ī ſubditos ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ. ergo ēt data negligētia ſuffraganeoꝝ nō pōt illos punire qꝛ ꝑ illud v. nullū excludit̉ iuriſditio mediata ⁊ īmediata. itē prīcipal̓ ⁊ acceſſoria. ¶ 2ª no ex glo. ꝙ v̓. relaxes ꝓprie ſūptū p̄ſupponit ualiditatē actꝰ ſꝫ ubi ex maͣ ſubiecta apparet ꝙ actus ē nullꝰ tūc refert̉ ad factū. ſil̓e noͣ. jͣ. ut lit. nō ꝯte.ī. c. accedēs el. i. ī v̓. caſſauimꝰ. ubi bo. glo. ¶ Pº noͣ exglo. ꝙ p̄ſuppoſito ꝙ cōrectio pͥmo loco ſpectat ad abbatē tn̄ ſi ep̄s an̄ negligētiā tulit excōicatioinē ī ſubditos abbatis tenet excōicatio lꝫ ſit iniuſta ⁊ dꝫ relaxariſine difficultate. ⁊ h̓ colligit̉ ex ſcd̓o ītellectu glo. qui tn̄nō ur̄ placere do. An. qꝛ aut ex ꝯſuetudine primo loco ſpectat ad abbatē ⁊ tūc n̄ dꝫ tenere ſnīa ep̄i an̄ negligētiā. argu. d. c. exceſſus. ⁊ noͣ hoc dictū. aut loquimur ꝙ de iure cōi ſpectabat ad iſtū abbatē ⁊ tūc d̓buiſſet relaxare iſtā ſniam. ⁊ ur̄ in h̓ tenere opi. cōem ꝙep̄s poſſit procedere contra monachos non expectata negligentia abbatis. ſed ego teneo opi. gl. ut dixiin iuribus ſuperius alle.¶ Is quibus. peui abſouē abOrdinariꝰ cui cōexcōicatōe pōt alijs abſolutōeꝫ d̓mādare.¶ Nō pͥmo ꝙ ptās abſoluēdi ab excōicatōne ē delegabil̓ ꝑ hn̄tē ptātē ordinariā. ⁊ lꝫ iſte tex. loqͣtur ī abſolutōe ab excōicatiōe lata a canone ſiqͥs ſuadēte. xvij. q. iiij. tn̄ idē ⁊ fortiꝰ ē dicēdū ī alijs excōicationibꝰ. ar. ī. c. cū dilecta de ꝯfir. uti. uel inut. ⁊ in. l. illud. ff. ad. l. aqͦ. ¶ 2ª noͣ arg. ꝙ ſacerdos parochialispōt ꝯmittere alicui p̄ſbytero ut audiat ꝯfeſſionē ſubditi ſui ⁊ illū abſoluat? ¶ 3º noͣ ꝙ nudū miniſteriū ēdelegabile ꝑ ordinariū. ꝗd ī delegato dic ut ī glo. Etnō ꝙ delegant̉ h̓ ea q̄ ꝯpetūt ex officio nobili. ⁊ ſic uidet̉ poſſe colligi ar. ꝙ cāe meri īperij pn̄t delegari deiure canonico. nā ſicut excōicatio qn̄ꝫ ē meri qn̄qꝫ ēmixti īperij ut dixi. sͣ. eo. c. paſtoral̓. ita ⁊ abſolutō. nāpar ptās ē ī ligādo ⁊ ī ſoluēdo de pe. di. i. v̓bū. ¶ Ingl. nō pͥmo ex hac gl. ⁊ tene mēti qꝛ neſcio alibi ꝙ nudū miniſteriū ꝯpetes alicui ex pͥuilegio ē delegabile ꝑpriuilegiatū. lꝫ ergo priuilegiū nō excedat perſonampriuilegiati. ut ī. c. ſane de pui. ⁊. vij. q. i. qꝛ frat̓̉. ⁊ ī regula p̄uilegiū ꝑſōale d̓ reg. iur. li. vj. tn̄ cū ꝑ cōmiſſionē nō cōmittit̉ alt̓i p̄iudiciū cū ꝯmiſſariꝰ gerat uicesdelegantꝭ ita ꝙ ipſe delegās vr̄ facē̓ ut regula q̄ ꝑ aliūli. vj. nō dꝫ iſte ꝓhiberi quominꝰ poſſit ſubdelegare.⁊ hāc opi. ſeqͥtur Io. an. ⁊ dic̄ eā ẜuari ī practica. 2ºnō ex fi. gl. ꝙ delegatꝰ pōt ꝯmittē abſolutionē dumōipſe habeat iuriſditionē puta qꝛ fuit delegatꝰ ī cā qͣ tulit excōicatiōeꝫ. ſecꝰ aūt ubi ſibi fuiſſꝫ d̓legata nuda dūtaxat ptās abſoluēdi. ⁊ ſic loqͥt̉. c. fi. §. ult. sͣ. d̓ of. del̓.¶ De officio iudicis. ℟ica.¶ Sup̄ uiſū ē d̓ officijs ſingulariū dignitatū ⁊ ſingulariū iudicū nūc ꝯgruo ordīe ſubijcit īdet̉minate dequodā offō qd̓ ē ordinario ⁊ d̓legato ꝯmune ⁊ cet̓a.T litteriS. gicis euā dlegaAd officiuꝫ iuti ſpectat ꝓuidere aduocatū ꝑti q̄ nōpōt hr̄e et pot̄it dare dōeſticū. Cōisdiuiſio ẜa ibi mādamus. ¶ Nō pͥº ꝙmonaſteriū pōt agē ꝓ rebus ⁊ iuribꝰmonaſterij ſibi ſubiectꝭ. h̓ enī cōtēdebat̉ ſuꝑ qͥbuſdaꝫpoſſeſſionibus monaſterij ſācti Petri qd̓ ꝗdē mōaſteriū īmediate pleno iure ꝑtinebat ad monaſteriū foſſenoue ut pꝫ ī ātiqͣ. ſic̄ enī ep̄s agit ꝓ eccl̓a ſibi ſubiecta.ut ī. c. fi. d̓ ſucceſ. ab intex. ⁊ bo. tex. ī. l. ſācimus. C. deſa. ſā. ec. qͥ qͦdē tex. ur̄ latiꝰ ꝓuidere ꝙͣ. d. c. fi. qꝛ ī. c. fi.tex. loqͥtur cū eccl̓a īferior uacat ſꝫ. l. ſācimꝰ. loquit̉ etiam ſi nō uacat. nā quēadmodū dicimꝰ in ep̄o idē inp̄lato īferiori dicēdū ut poſſit age̓ ꝓ eccleſijs ſibi ſubī ectꝭ. ad qd̓ facit cle. i. d̓ reſcpͥ. ¶2º nō ꝙ ꝑs nō dꝫ ꝯpelli ad rn̄dēdū ſi n̄ habꝫ aduocatū. ad qd̓ uid̓ bo. tex.cū glo. in. c. i. ut li. nō ꝯte. ⁊ pōt qͥs īplorare officiū iudicis ut ꝓuideat ſibi nō ualēti hr̄e aduocatū ⁊ h̓ ꝓcedit nō ſolū ī ordinario ut quidā dixerūt ſꝫ etiā in delegato. qd̓ aꝑte ꝓbat̉ in iſta lr̄a vr̄m ſuꝑ h̓ īplorādo officiū ⁊c̄. iūcta ſupraſcriptione. nā. h̓ cā erat corā d̓legatis. de qͥbꝰ ī ſupraſcriptione. fac̄ qd̓ ī ſil̓i hr̄ in. c. ſi ānūd̓ iudi li. vj. ⁊ ī hoc h̓ decre. fac̄ ad ti. ¶ Nō 3º ibi frat̉S. cauēſis monachus. ꝙ monachꝰ pōt eē ī iudicio ꝓmōaſterio. intelligo d̓ mandato abbatis ⁊ capl̓i ſeu p̄lati tm̄ ī caſibꝰ ī ꝗbꝰ pōt age̓ p̄latꝰ ſine capl̓o de quibꝰſatis dixi in. c. edoceri de reſcpͥ. ⁊ ī. c. unico de ſindi.ubi dicit̉ ꝙ monaſteriū dꝫ ꝓmouere cām ꝑ ſindicū loquit̉ de honeſtate non de neceſſitate ut etiā ibi nota.¶ Ultīo noͣ ꝙ domeſticꝰ ⁊ ꝯmēſal̓ iudicis pōt eſſe aduocatꝰ alteriꝰ ꝑtis. nec ex hoc iudex iudicādꝰ ē ſuſpectus de qͦ. jͣ. latiꝰ. In gl. ī v̓. officiū. no gl. ⁊ idē noͣ.iij. q. vij. §. tria. v̓. ſi v̓o. ī glo. illud. ⁊ dic latiꝰ ꝙͣ glo.Sūt enī ꝗdā ꝑſone qͥbꝰ iudex dꝫ ꝓuide̓ etiā ſi nō petatur ut ſūt pupilli feīe ꝑſone d̓biles. Itē hi q̄ ſua mēteꝯpotes nō ſūt ul̓ ſi ꝑ potētiā ad v̓ſarij n̄ uālēt hr̄e aduocatū dꝫ enī iudex ꝓuidē ne īferior ꝑſona afficiat̉potētia ad v̓ſarij ut ī. l. illicitas. §. ne potētiores. ff. deoffi. p̄ſi. ⁊ ꝑ illū tex. ꝓuidet̉ minꝰ potētibꝰ nedū d̓ aduocato ſꝫ etiā iudex int̓ponit officiū ſuū ut ꝯpellat alterā ꝑtē ad cauēdū ne offēdat aliā ꝑtē. ⁊ dicendū utibi plenius noͣ. ꝑ Bar. ſed ad pͥmuꝫ pͥncipale dictumeſt tex. in. l. i. in. §. ait pretor. ff. de poſtu. l. ne quicꝙͣ.§. circa aduocatos de offi. procō. uerſat̉ enim utilitaspublica in conſulēdo predc̄is perſonis. fac̄. iiij. di. ī. c.facte ſt̓ aūt leges. reliqͥs v̓o ꝑſōis q̄ pn̄t pecūia ⁊ amicitia īuēire aduocatū iudex nō ꝓuidet ſꝫ eoꝝ īduſtriadebēt ſibi q̄re. Sꝫ q̄ro nūqͥd ꝓ p̄dictis ꝑſonis poſſitiudex ꝯpellē̓ aduocatū ad procinādū. Goſ. ꝙ ſic. dicittn̄ ꝙ aduocatꝰ nō ꝯpellit̉ procinari gratꝭ ſꝫ dꝫ iudexſibi ꝯſtitue̓ ſalariū ẜm facūdiā aduocati ⁊ ꝓ mō litꝭ ⁊ꝯſuetudis pr̄ie. ut ī. l. i. ī. §. ī honorarijs. ff. d̓ ua. ⁊ exor. cog. Ho. dic̄. ꝙ aut ꝑs petēs aduocatū ē potēs adſoluēdū ⁊ ꝓcedit dc̄ꝫ Goſ. aut ē īpotēs ⁊ tūc tenet̉ iudici obedire ēt ſine ſalario qͦ ad h̓ tenet̉ lege naͣli ⁊ diuina. dꝫ