tigatoꝝ ⁊ ī. l. ij. C. eo. uide tn̄ Inn. q̄ optīe ī h̓ loqͥt̉. jͣ.eo. ex ꝑte ī pͥn. dixit .n. ⁊ bn̄ ꝙ tc̄ ꝑ cōtumaciā ꝯmirtit̉pēa ꝯpromiſſa qn̄ īpedit̉ ꝓnūciatō ſnīe. ſecꝰ aūt ſi ciratio fuit fc̄a ad aliū actū ad quē iudex pōt ꝓcede n̄ obſtāte ꝯtumacia. h̓ dc̄ꝫ puto limitādū ꝑ id qd̓ nō. Bal.pꝰ Ci. ī. d. l. ij .ſ. niſi fuerit ī ꝯpromiſſo actū ut pea cōmittat̉ ſi n̄ paritū fuerit ſnīe. nā tūc nō ꝯparēdo ad p̄ceptū arbitri ꝯmittet̉ pēa. qd̓ ītelligit̉ dūmō ꝑtiſ pn̄tisīterfuit ꝙ aduerſariꝰ n̄ ꝯparuerit. ſecꝰ ſi nullū pōt p̄tēdē īteree. ⁊ ibi uide ꝑ eū latiꝰ. Sꝫ circa hūc articulumdo. Anº. allegat h̓ Bu. ⁊ n̄ dic̄ ubi. qͥ tēuit ẜꝫ eū ꝙ arbit̉ n̄ pōt ꝓnūciare ꝑte abſēte qn̄ ꝯpromiſſuꝫ fuit ſimpl̓r penale. ſecꝰ ſi fuit appoſita cl̓a ꝙ totiēs pena ꝯmittat̉ quotiēs fuerit ꝯͣuētū. nā tūc pōt ꝓnūciare ad effectū ut pēa iteꝝ ꝯmittat̉. allegat ēt ſpe. eo. ti. i. §. fi. 4pe ſi. Et īcipit v̓. qͥd ſi arbit̉. plus dicit do. An. ex ſe ꝙubi ꝯpromiſſū nō eēt penale ꝙ tūc poterit arbit̉ ꝓnūciare ꝯtumacia ꝑtis nō obſtāte. mouet̉ rōe gnaͣli dūtaxat. qꝛ arbitria ſūt redacta ad īſtar iudicioꝝ. Sꝫ aduerte tu qꝛ legiſte moderni has limitatōes n̄ uidēt̉ feciſſe nec mētionē faciūt ī hoc de ꝯͣrio ſꝫ ſimpl̓r trāſeūtcū his que. sͣ. diximꝰ poſt gl. ut uidere poteris ī. d. l.ij. ⁊ ī. d. §. ſiqͥs litigatoꝝ p̄ter Ci. qͥ poſuit unā limitationē Ia. dicetis. ꝙ ſi ꝑs abeſt pꝰ ꝯcluſionē ī cā pot̄itarbit̉ ꝓnūciare. ar. ī. l. ꝙͣuis. C. d̓ adul. ubi pōt iudexferre ſnīaꝫ ꝯͣ accuſatū ſi accuſator ſe abſētauit pꝰ ꝯcluſionē ī cā. ⁊ potuiſſet allegare bo. tex. ī ſil̓i ī. c. auditisd̓ ꝓcu. ubi reuocatio ꝓcur. pꝰ ꝯcluſionē n̄ īpedit ſnīaꝫferri. ſꝫ hec dicta mihi n̄ plꝫ nec credo ꝙ fuerīt d̓ mēteButrigarij nec ſpe. cū īdiſtīcte tex. ī. d. §. ſiqͥs litigatorū. dicat ſnīaꝫ eē nullā latā ab arbitro ſin̄ pn̄tia ꝑtiū.un ītelligo dicta iſtoꝝ ꝙ ubi fuit appoſita aliqua iſtaꝝcl̓aꝝ potit arbit̉ de nouo citare ꝑte ut ueniat ad ſnīaꝫaudiēdā ⁊ ſi nō uenerit iteꝝ ꝯmittet̉ pēa. qꝛ v̓tute cl̓epͥma pēa ſoluta remāſit ꝯpromiſſū ī ſua ualiditate.un lꝫ ſine cl̓a ꝯpromiſſuꝫ diſſoluat̉ eo ipſo ꝙ ꝯmittit̉pēa. ut. l. ſi duo. §. ſel̓. ff. e. ⁊ ī cāu nr̄o v̓tute cl̓e n̄ ſoluit̉ ꝯpromiſſū ſꝫ arbit̓ n̄ hꝫ maiorē ptātē ꝙͣ pͥº. un̄ ſipriꝰ n̄ pot̓at ꝓcedere ſine pn̄tia ꝑtiū ita nec nūc cū v̓tute cl̓e cēſeat̉ aliud ꝯpromiſſū iuxta ea q̄ dixi ī. c. dilectisͣ. eo. ⁊ idē dico ubi pena n̄ fuit appoſita ī ꝯpromiſſotūc aūt ꝯpetit actō ad ītereſſe ꝑꝑ ꝯtumaciā quēadmodū ꝯpeteret ſi ꝑs n̄ uellet ſtare arbitrio iā lato. ut. jͣ.eo. ꝑ tuas. ⁊. l. diē ꝓferre. ff. e. nec ꝑs p̄ſens ex hͦ pōtp̄tende̓ aliqd̓ p̄iudiciū. qꝛ eūdē effectū hꝫ ac ſi ſnīa fuiſſꝫ lata ⁊ ꝑs nō uellet acqͥeſcere arbitro. dictū ēt Ia.pͥma frōte ur̄ equū ſꝫ nullo iure ꝓbat̉. īmo expreſſe reſiſtit tex. i. d. §. ſiqͥs litigatoꝝ. nā pn̄tia ꝑtiū neceſſario reqͥrit̉ ī ꝓlatōe ſnīe ⁊ n̄ ī alio ꝓceſſu ut. sͣ. dixi. un̄ꝙ ꝑs fuerit pn̄s uſqꝫ ad ꝯcluſione nō releuat. ⁊ forteGar. ⁊ Bal. n̄ recitauerūt iſtud dictū. qꝛ dubitarūt deipſiꝰ v̓itate. Ad. l. ꝙͣuis. facil̓ ē rn̄ſio. nā ibi ꝓcedit̉ fauore iuris publici. qꝛ cā erat crīal̓. ut ibi noͣ. Itē qꝛ ceſſabat ibi rō quare reqͥrebat̉ pn̄tia accuſatoris. nā ibiꝯſtabat reū fuiſſe ꝯuictū nec pot̓at ficri alia ꝓbatio.uū pn̄tia accuſatoris paꝝ oꝑabat̉ cū ceſſaret pēa talionis. ¶ In eadē gl. ibi renūciat appellatiōi. nō gl. inhoc ꝙ ponit dr̄iaꝫ īter iudicia ⁊ arbitria. nā ī iudicijsualet pactū de nō appellādo ſeu reclamādo ꝯͣ ſnīamlꝫ ante ꝓlationē ſnīe ſit īterpoſitū. ut ē tex. nō. ī. l. fi.in fi. C. de tē. ap. ſecus aūt ē ī pacto īterpoſito d̓ n̄ appellādo l̓ reclamādo ꝯtra arbitriū. ⁊ allegat gl. ad h̓dictū. l. pe. C. eo. qͣ. l. nō loquit̉ ī renūciatōe appellatōis. ſꝫ gl. induxit illā. l. ſatis caute ⁊ ſubtil̓r ī eo ꝙ. l.illa tacite īnuit laudū n̄ poſſe emologari anteꝙͣ ſit latū. ⁊ lꝫ gl. ibi dubitauerit Bar. tn̄ h̓ ibi ſequit̉. refertita ꝯſuluiſſe Di. ⁊ ipſū poſt eū. ⁊ idē ibi Bal. qd̓ ē bn̄noͣ. nā quotidie in ꝯpromiſſis apponit̉ cl̓a ꝙ partesexnunc approbant laudum ferendum. ⁊ promittuntnon impugnare aliqua ratione ⁊c̄. tale eniꝫ pactumnon ualet. quia. l. illa pe. ad hoc ut ex laudo oriaturactio requirit ꝙ approbet̉ exp̄ſſe ul̓ tacite poſtquā fuerit latū. ⁊ pōt eſſe rō ne ꝑ iſtud pactū antea factū det̉arbitris maͣ delīquēdi. ⁊ hec ꝓcedūt reſpectu arbitrorū. ¶ Quid aūt ī arbitratore an ualeat pactū d̓ nō petēdo r̄ductionē ad arbitriū bōi uiri. dic ut pleniſſimedixi ī. c. qͥntauallis d̓ iurciur. ⁊ qͣtenꝰ gl. h̓ dic̄ ualerepactū d̓ nō appellādo ī iudicio fac̄ in ꝯriū. c. uenientes d̓ iureiu. ubi dr̄ n̄ ualē ſtatutū ut a ſn̄ia nō poſſitappellari. qꝛ uiolat̉ ius ſuꝑioris. So. dic illud ꝓcedēin ſtatuto ſecꝰ aūt ī pacto. exquo habēs unū caſuꝫ mirabilē in qͦ magis operat̉ pactū ꝙͣ ſtatutū. ⁊ ꝙ q̄daꝫpn̄t fieri ꝑ pactū q̄ explicari nō pn̄t ꝑ ſtatutū. qd̓ ē ꝯͣnoͣ. ꝑ glo. C. de d̓cre. decu. ſuꝑ rubrica. li. x. ⁊ qd̓ noͣ.Bar. i. l. oēs. ff. d̓ iuſti. ⁊ iure. ſꝫ pōt dici ꝙ rl̓arit̓ ꝓcedit ꝯͣriū. ſꝫ ī cāu p̄dicto aliud ē. qꝛ pactū directe nō tāgit ius ſuꝑioris ſꝫ paciſcētes abdicāt a ſe qd̓ ē ī eoꝝ facultate ſꝫ ſtatutū diſpōit directe ꝯͣ ius ſuꝑioris. poſſettn̄ ꝓbabilit̓ dubitari. nunqͥd ſaltē ualeat ſtatutū quoad ſtatuētē tm̄. d̓ qͦ uide ꝑ Bal. ī. d. l. fi. ubi ſētit ꝙ n̄.⁊ optīe fac̄ illd̓. c. ueniētes. Itē ꝯͣ hāc ꝑticulā gl. fac̄. l.i. C. d̓ arbi. ⁊. ij. q. vj. a iudicibꝰ. cū. §. ſe. ubi dr̄ ꝙ aſnīa arbitri n̄ poſſit appellari. ergo fruſtra q̄rimꝰ utrūualeat renūciatio appellatōis cū renūciatio d̓beat referri ad ius cōpetēs. ut ī. c. ad diſſoluēdū d̓ d̓ſpō. īpu.⁊ ī. l. decē. ff. d̓ v̓. ob. Sꝫ ꝓ ītellectu gl. ⁊ totiꝰ materieq̄ quotidiana ē ⁊ ī uarijs locis ſꝑſa ſūt uidēda tria.pª an d̓ iure poſſit appellari a ſn̄ia arbitri. Scd̓o preſuppoſito ꝙ nō poſſit appellari an ualcat pactuꝫ deappellādo. Tertio an ī caſibus ī quibꝰ pōt appellariualeat renūciatio appellatōis ſaltē ꝑ actū ante ꝓlationē ſnīe īterpoſite. Quoad pͥmū ſciēdū ē ꝙ ml̓te ſpēsarbitrorum qͥdā n̄ dant̉ ī iudicio ſuꝑ aliquo articulocāe. puta ad diſcernēdū an fideiuſſor ſit idoneꝰ ul̓ admenſurādū agrū ſcū ad uidēduꝫ ſi uulnus ſit letale.uel qͥd ſimile. ⁊ de iſtis arbitris ē tex. ualde noͣbl̓. īl. ab arbitro. ff. qͥ ſatiſda. cog. qͣ ẜm intellectū gl. quaꝫſequitur. Bar. inuit ꝙ ab iſtis arbitris pōt appellariquaſi exquo deputant̉ ī iudicio ſortiātur naͣm iudiciorū ſeu iudicū. Alius intellectꝰ gl. ⁊ Bar. ē ꝙ ab illis ꝓprie n̄ appellet̉ ſꝫ īploret̉ iudicis officiū ꝑ uiā cuiuſdaꝫr̄clamatiōis. ⁊ hec lec. plus place ur̄ Bar. Et aduerteqꝛ tex. ille nō aꝑit utruꝫ illi arbitri fuerūt dati a iudiced̓ ꝯſenſu ꝑtiū ſeu ex officio ſuo. an v̓o fuerunt dati apartibꝰ iudice diſponēte. credo tn̄ qd̓ utroqꝫ caſu poſſūt ꝓcedē ille lec. ut exquo deputātur ī iudicio ſaltē iudice iubēte debeāt eorū arbitria ſapere naͣꝫ cuiuſdaꝫinterlocutorie iudicis. Tertia lec. ad illum tex. ꝙ loq̄tur in iudice d̓legato qui largo modo pōt dici arbiter⁊ tūc primum dictū nō probaretur iure. eſt tn̄ ualdeequum ⁊ cōiter tenet̉ ratione predicta. nam rationeannexionis debēt ſaꝑe naͣm iuriſditionis. ar. in. c. recolētes de ſta. re. Quidā ſūt arbitri qui deputātur extra iudiciū ſuꝑ tota cā ul̓ articulo cāe iure tamē diſponēte. ⁊ iſti dicūtur arbitri iuris. qꝛ nō aſſumūtur pncipalit̓ ex uolūtate partiū ſꝫ ex diſpoſitione iuris ⁊ abiſtis pōt appellari. ut ex tex. no. hodie ī. c. ab arbitrisde offi. d̓le. li. vj. ⁊ ꝓ rōne uid̓ ibi gl. fi. ⁊ an iſti hēantdelegatā uel ordinariam tetigi ī. c. ſuſpitionis de offi.dele. ⁊ per h̓ pōt decidi qō ꝗd in arbitris qͥ aſſumuntur quotidic ex diſpōe ſtatutorū īter cōiunctas perſonas uel cōſimiles. Bar. in. l. i. C. e. dicit ꝙ ſi ſtaiutuꝫdicat ꝙ habeat executionē ꝑataꝫ ꝙ pōt appellari ſic̄a ſn̄ia nō tn̄ ſpecifice loquit̉ in arbitris aſſūptis uigore ſtatuti. ſꝫ ī oībus arbitris. ſꝫ ip̄emet in. l. i. C. d̓ no.cōdi. ꝯpo. ſētit. ꝙ ſi ſtatutū ſimplicit̓ diſponit ut ꝑtescerto caſu cōpellantur ꝯpromittere nec ultra diſponitꝙ non pōt ab iſtis apellari quaſi forte uoluerit ꝙ uigore talis ſtatuti non cōpetit actio ex laudo ſꝫ ſolumꝓuidit ſtatutuꝫ ut fiat cōpromiſſū. ⁊ ſic ī alijs dicēdūtanꝙͣ ī arbitris uolūtarijs. Sꝫ ego nō puto hoc dictūuerū. nam tex. ur̄. in ꝯriū ī. d. c. ab arbitris. iūcta glo.M 4