pell̓ que dicebātur exēpte. So. pōt dici ꝙ iſte tex. ꝓcedit qn̄ capelle erāt exēpte ⁊ īmediate pape ſubiecte ſic̄ipſū monaſteriū. iō n̄ ualuit laudū ꝯͣ exēptōeꝫ monaſterij uel capellaꝝ. ſꝫ i. c. cū olī. capelle erat exēpte a iuriſditiōe ep̄i ſꝫ ſubiecte abbati. un̄ abbas potuit ꝯpromittē qꝛ n̄ agebat̉ ibi de iure romani pōtificis. ⁊ h̓ ſolutio fuit de mēte doc. h̓ lꝫ clare n̄ exprimāt. dicūt etiādoc. ꝙ ſuꝑ iuribꝰ oepēdētibꝰ a libertate pōt ꝯpromittiputa ſi agit̉ d̓ electōe cuiꝰ ualiditas d̓pēdet a pͥuilegiolibertatꝭ. exēplū ī. c. ij. d̓ ī īte. reſti. nā ſuꝑ electōe pot̄itꝯpromitti. qꝛ ꝑ hoc n̄ p̄iudicat̉ exēptōi. Idē dicūt ſi īter duas eccl̓ias ē ꝯtētio ſuꝑ alia eccl̓a cui ipſaꝝ ſit ſubiecta. nā tūc pōt fieri ꝯpromiſſū ut ī. d. c. cū oliꝫ ¶ Ultīo pōdera gl. iſtā ī fi. ī eo ꝙ dic̄ ꝙ puilegio libertatispōt exēptꝰ renūciare quātū ad ſe ſꝫ n̄ quātū ad ſuꝑiorē. ſꝫ ego n̄ uideo aliquē effectū huiꝰ renūciatōis quātū ad ſe. qꝛ ius libertatꝭ ē ita ꝯiūctū īter eū ⁊ ſuꝑioreꝫut ꝯmode ſeꝑatio fieri n̄ poſſit. ⁊ facit qd̓. sͣ. dixi d̓ exepto uolēte litigare corā ordinario loci. ⁊ quatenꝰ gl.dic̄ ꝙ alijs pullegijs pōt qͥs renūciare n̄ ītelligas h̓ indiſtīcte ī eccl̓ia ſꝫ reſtrīge ẜꝫ noͣ. ꝑ Inn. ī. c. accedētibꝰd̓ puil̓. ⁊ uide qd̓ dixi ī. c. ueniēs d̓ p̄ſcrip. ubi aliquidper eundē Inno. Iico. abbas.Vym dilectusCorā arbitron̄ hꝫ locū recōuentio l̓ alio mō ⁊ ſic. Arbit̉ n̄ hꝫ ptātē iudicādi ultra ꝯprehēſa ī ꝯpromiſſo iō corāeo n̄ fit recōuētio. cōis diuiſio. ẜa ibi nos igit̉. ¶ Noͣ.pͥº unū caſū ī quo iudicia ⁊ arbitria differūt. nā corāeodē iudice hꝫ locū recōuētio ſiue ſit ordinariꝰ ſiue d̓legatꝰ. ut ī. c. i. ⁊. ij. jͣ. de mu. pe. ⁊. iij. q. viij. cuiꝰ ī agedo. ⁊. l. papinianꝰ cū auc̄. ⁊ ꝯſequēter. C. de ſē. ⁊ ī. c.diſpēdia. §. reꝰ quoqꝫ d̓ reſcrip. li. vj. ſꝫ corā arbitrorecōuētio ceſſat ut hic. ꝙ ergo dr̄ ꝙ arbitria ſūt redacta ad iſtar iudicioꝝ. ut in. l. i. ff. d̓ arbi. n̄ ꝓcedit quoad oīa. ſꝫ ī pͥnª medio ⁊ fine cāe ī multꝭ differūt ⁊ ī ml̓tis ꝯueniūt q̄ pn̄t bn̄ ꝑſcrutari ex noͣ. hic ī gl. ⁊ ſuꝑ ea.⁊ plene ꝑ ſpę. e. ti. ī. §. differt ꝑ totū. aliqͥd ꝑ Bal. l. i.ī fi. C. eo. ¶ Nō 2º ibi cū arbit̉ iudicare. ꝙ arbit̓ dr̄ iudicare ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſnīaꝫ ferre. ut ī. c. dilectꝰ. sͣ. e. dic tn̄ ꝙcorā arbitro n̄ ē ꝓprie iudiciū. qꝛ iudiciū dr̄ qͣſi iuriſditio .i. ditio iurꝭ. ſꝫ arbit̉ n̄ hꝫ iuriſditionē ſꝫ quādā notionē ut ī. l. p̄tor. ff. de re iudi. nec ꝓprie fert ſnīaꝫ utī. l. qͥd ergo. §. ex ꝯpromiſſo. ff. d̓ his qͣ noͣ. īfa. dixi īc. i. sͣ. e. ſꝫ īproprie. un̄ ꝓprie dr̄ iudex ferre ſnīaꝫ arbiter aūt dr̄ ferre arbitriū ſiue laudū. ad h̓. sͣ. c. ꝓx. ⁊ īc. ij. sͣ. e. cū ſi. Tria .n. requirūt̉ ad h̓ ut ꝓprie dicat̉ſnīa ut ſentit h̓ Ho. pͥº ꝙ īfamet ſi cā talis ē. 2º ꝙ ex eadet̉ actio. 3º ꝙ poſſit age de euictōe is qͥ fuccubuit ꝑ ſētētiā q̄ oīa ceſſāt ī ſnīa arbitri. Primo iſta n̄ īfamat utī. d. §. ex ꝯpromiſſo. Itē n̄ ꝯpetit regreſſus d̓ euictione ut ī. l. ſi dictū. §. ſi ꝯpromiſero. ff. d̓ euic. ⁊ nō. ī. c.fi. d̓ ēp. ⁊ uē. nec ex ſnīa ſua dat̉ actio. ut ī. l. i. C. e. merito ꝯcluditur ꝙ arbit̉ nō fert ꝓprie ſnīaꝫ nec corā eoē ueꝝ iudiciū ſꝫ quaſi. Ex p̄dictꝭ tn̄ ⁊ ex tex. dū dicit iudicare ⁊c̄. collige ꝙ arbit̉ dꝫ ꝓcedere ī forma iudicij ficut iudex. un̄ corā eo dꝫ dari libellꝰ ut noͣ. h̓ doc. ⁊ ſpe.e. ti. ī. §. reſtat. fac̄. l. pe. C. eo. Itē corā eo ſit lit. cont.ut ī. d. l. pe. ⁊ ꝑ iſtā ꝯteſtationē īterrūpit̉ p̄ſcriptio acſi fuiſſet facta corā iudice. ut ī. d. l. pe. iurat̉ de calū. utnō. gl. h̓ ī fi. Itē dꝫ ferre ſnīaꝫ. ī ſcriptꝭ. ad h̓. l. i. ⁊ qd̓ibi noͣ. C. d̓ ſen. ex ꝑi. reci. ⁊ tenēt ēt h̓ doc. Itē n̄ pōtꝓcedere diebꝰ feriatis ī honorē dei ⁊ ſi ꝓcederet n̄ ualeret ꝓceſſus. ut ī. l. oēs. C. de fer. qꝛ lꝫ corā arbitro n̄ſit uerū iudiciū ē tn̄ quaſi iudiciū ut p̄dixi ⁊ iudicialisſtrepitꝰ dꝫ ꝯquieſcē diebus feriatꝭ. ut in. c. fi. d̓ ferꝭ. un̄cū ille tex. emanauerit ī honorē dei dꝫ late intelligi utextendat̉ ad qͣſi iudiciū maxīe qꝛ lex ciuil̓ expreſſe ꝓhibet arbitroꝝ ꝓceſſū his diebus feriatꝭ. ut ī. d. l. oēs⁊ h̓ ītellige ī ferijs ītroductꝭ ad honorē dei ut dixi. naꝫī ſcrijs ītroductꝭ ꝯtēplatōe hominū lꝫ regularit nondēat ꝓcedē nec dēat cogi ad ꝓcedēdū tn̄ ex cā puta qꝛfinit̉ ꝯpromiſſū pōt iudex eū ꝯpellē ad ꝓnūciandumī iſtis ferijs. ut ī. l. ſi feriatꝭ. ⁊ ī. l. ſi de meis. §. fi. ff. e. ⁊ſic limita dc̄a doc. h̓. Arbitrator aūt pōt ꝓcede ī oībꝰferijs etiā ītroductis ī honorē dei. qꝛ corā eo nō ē iudiciū nec quicꝙͣ ſꝫ potiꝰ ē quedā trāſactio ſeu ꝯpoſitio.ut auc̄. ſi v̓o. C. de iudi. nō. Inn. ī. c. qͥntauallis d̓ iureiurā. un̄ dixit Bar. in. d. §. fi. ꝙ etiā die dn̄ico pōt.arbitrator ferre arbitram̄tū ſuū. Et idē ſpe. e. ti. §. fi.v̓. ſꝫ nūquid cōpoſitor. fac̄ gl. nō. ī. cle. unica d̓ of. d̓le.⁊. c. i. d̓ ferijs ubi dr̄ ꝙ pax pōt fieri die feriata. ⁊ ſic licite hoīes ītēdūt his diebꝰ ad ꝓceſſū pacis. Sed arbitrator ꝓcedit ad pacē ponēdā īter ꝑtes q̄ ē ꝗdā cōpoſitio. ut. sͣ. dixi. Itē dc̄a teſtiū recepta ꝑ arbitrū faciūtſidē corā iudice ſic̄ ſi eēt recepta ab alio iudice. qd̓ tn̄ītellige ut. le. ⁊ no. ī. c. pn̄tata d̓ teſti. In his gͦ cōueniūt arbitria ⁊ iudicia ⁊ ī multꝭ ut dixi differūt q̄ lōgū eētꝑ ſingl̓a enaͣrare. ſꝫ ex uarijs iuriſ ꝑtibꝰ pn̄t ꝯueniētie⁊ dr̄ie colligi. ¶ Opp. ꝯͣ. tex. naꝫ ur̄ ꝙ rō lr̄e neceſſario n̄ ꝯcludat. nā delegatꝰ nō pōt cognoſce̓ niſi d̓ rebꝰcxp̄ſſis ī reſcpͥto. ut ī. c. cū olī. ⁊ ī. c. p. ⁊. g. c. d̓ cāis d̓offi. dele. ⁊ nihilominꝰ corā eo. hꝫ locū recōuētio. utsͣ. dixi. gͦ idē eēt dicēdū ī arbitro ꝙ lꝫ nō poſſit cognoſcē ſeu iudicare niſi d̓ exp̄ſſis ī ꝯpromiſſo tn̄ recōuētiodꝫ hr̄e locū. qꝛ recōuētio ꝓcedit ex iuris diſpoſitiōe.un āpliat̉ ⁊ extēdit̉ poteſtas ī actu recōuētiōis nō exfacto ꝑtiū ſꝫ ex diſpoſitiōe iuris fūdati ſuꝑ rōne naͣli.qꝛ exqͦ qͦs eligit ꝓ ſe iudicē ī cā ſua ⁊ dic̄ illū idoneū n̄dꝫ d̓dignari hr̄e eū ꝯͣ ſe ī cā aduerſarij. ut ī. d. l. papini mꝰ ⁊ ī. d. c. cuiꝰ. ī agēdo. al̓s ē. §. Solū. ꝯͣriū ē difficile ⁊ n̄ tactū h̓ ꝑ doc. ſꝫ pōt rn̄deri ſaluādo pͥmo iſtālr̄aꝫ qd̓ rō final̓ qͣre nō hꝫ locū recōuētio corā arbitroē iſta qͣ expͥmit̉ ī tex .ſ. ꝙ nō hꝫ locū recōuētio corā arbitro ſic̄ ī delegato. qꝛ iuriſditio delegata ē d̓ iure merito ſuccedit iuris diſpoſitio edita ī maͣ recōuētionis.un dat̉ ibi ptās ī cā recōuētōis bn̄ficio iurꝭ. ſꝫ arbitriūꝓcedit ex mero facto ⁊ ſola volūtate ꝯpromittētiū iōius ibi nō ſupplet nec āpliat ptātē arbitroꝝ qꝛ cū ꝓcedāt ex ſola uolūtate ꝑtiū iō nō dꝫ extēdi ultra ea queꝑtes exp̄ſſerūt ſeu exp̄ſſe uoluerūt. Exquo enī ꝑtesreceſſerūt a diſpoſitiōe iuris relīquēdo iudicē adcūdoarbitꝝ receſſerūt ab alia iuris diſpoſitōe iō ius in cōpromiſſū nō ſupplet. ar. i. l. fi. C. de pac. cōuē. tā ſuꝑdore. ¶ Itē pōt reddi alia rō noͣbilior ⁊ magis cōcludēs ꝙ rō lr̄e. iudex cōiter adit̉ ab actore. un̄ actor eligit iudicē ordīariū ul̓ d̓legatū reꝰ aūt neceſſitat̉ ad cōparēdū. qꝛ iudiciū reddit̉ ī īuitū. l. īter ſtipulātē. §. ſiſtichū. ff. d̓ v̓. ob. un̄ fuit merito ſubuēiēdū ipſi reo ꝯͣctu inito. un̄ exꝗª ab eo aliqͥd pent̉ audiat̉ uolēs perēab ip̄o actore. Hic dixit noͣbilit̓ Bar. ī auc̄. ⁊ ꝯſeq̄nt̉.C. d̓ ſē. ꝙ corā d̓legato īpetrato cōi ꝯſēſu ꝑtiū nō hꝫlocū recōuētio. qꝛ ē qͥd īputet̉ reo qͣre cāꝫ recōuētiōisn̄ fec̄ expͥmi ī reſcripto ꝯpromiſſū aūt ſit cōi ꝯſēſu ꝑtiuꝫ. iō n̄ dꝫ hr̄e locū recōuentio. qꝛ ē qͥd īputet̉ reo qͣrecaꝫ ſuā n̄ fec̄ expͥmi ī ꝯpromiſſo. nā h̓ caſu ceſſat rō ſuꝑ qͥ fūdat̉ r̄cōuētio. n̄ enī h̓ actor eligit iudicē ſeu arbitrū ſꝫ actor ⁊ reꝰ ſimul ⁊ noͣ. bn̄ has rōnes. Sed q̄ronūqͥd iſte tex. hēat locū ī oībꝰ arbitris. So. aut ſūt arbitri iuris aut arbitri uolūtarij. ī uolūtarijs hꝫ locumiſte tex. ꝑ rōnes ꝑalle. in arbitris v̓o iuris dicit ſpec. īti. d̓ recuſa. i. §. fi. v̓. ſꝫ nūquid eoꝝ arbitrio. ꝙ etiā n̄ꝓcedit recōuetio ⁊ ſequūtur doct. h̓ rō ē qꝛ iſti arbitriiuris aſſumūtur ſuꝑ certo articulo .ſ. an iudex ſit ſuſpectꝰ iō eiꝰ iuriſditio n̄ dꝫ extēdi. Itē qꝛ iura uolūt utcelerit̉ iſte articulꝰ recuſatōis expediat̉ ut ī. c. ltīma deap. li. vj. ſi āt admitteret̉ recōuētio iſte articulus plusdebito ꝓrogaret̉. Aduerte h̓ dictū ſpe. ītelligo ī terminis ſuis .ſ. ī arbitro iuris electo ſuꝑ certo articulo ſecꝰī arbitris iuris electis ſuꝑ certo caſu. qꝛ iſte hn̄s iuriſditionē nō ē d̓putatꝰ ſuꝑ articulo cāe ſed ſuꝑ tota cāſic̄ delegatꝰ. Itē neceſſitat̉ reꝰ ad comprominēdū ex