nē ſtipulatōeꝫ. ad idē tex. iſti. d̓ fideiuſ. ī fi. ⁊. l. ſciēdū⁊ qd̓ ibi nō. Bar. ff. d̓ v̓. ob. ⁊ bo. gl. ī. l. i. C. d̓ uſu. uide Inno. ī. c. īnotuit de eo qͥ fur. or. rece. Item ſi bene uelimꝰ ꝯſiderare nō ē poſſibile ꝙ nōrius poſſit d̓poēre ꝙ uniuerſitas fec̄ niſi īterponat aliqͣ v̓ba iurꝭnā ſi expͥmit noīa ⁊ dic̄ ꝙ faciūt totā uniuerſitatē ia īh̓ ultīo exprimit uerba iuris. Et uide ad hāc maͣꝫ qd̓noͣ. Fe. ꝯfilio. cxliij. ⁊.ccvij. ⁊.cclxxvij. ubi tractat ſi ininſtrumēto dicit̉ ꝙ ibi fuerūt duę ꝑtes ⁊ aduerſariꝰ negat cui īcūbit onus ꝓbādi. ⁊ uide ꝑ Spe. ubi. sͣ. ⁊ cōclude ꝙ opponēti qꝛ p̄ſūit̉ ꝓ iſtr̄o publico. ut ī. c. cū ioānes d̓ fi. īſtru. l. cū p̄cibꝰ. C. d̓ ꝓba. ⁊ h̓ ſingl̓r noͣbis.¶ De his que ui metuſue cauſa fi. ℟ica.¶ Supra ī precedētibꝰ titul̓ uiſuꝫ ē de his que ſponteegimꝰ in iudicio ul̓ exͣ. merito nūc ſubijcit̉ de his queagimꝰ coacti ⁊ īuiti. nā iura dāt remediū reſciſſoriū adv̓ſus ea que ſūt geſta ꝑ mētū ⁊ appellat̉ actio qd̓ metꝰ cā. ⁊ ſcias ꝙ regularit̓ geſta ꝑ mētū tenēt ſꝫ ueniūtreſcīdēda ꝑ actionē qd̓ me. ca. Fallit ī quibuſdā caſibꝰī quibꝰ metꝰ uitiat ipſo facto. ut plene noͣ. jͣ. eo. c. abbas ⁊ ꝯpetit h̓ actio ad ītereſſe ẜm Pe. h̓ ⁊ bn̄. ut colligit̉ ī. l. ſi cū exceptōe ī prīcipio. ff. eo. ⁊ iō ſi excipiturꝯͣ agentē ꝙ ſua n̄ ītereſt excludit̉ ab hac actōe poteſttn̄ aduerſus mētū ſibi illatū agere alijs remedijs conquerēdo d̓ ui ſibi illata. ut. ff. ad. l. iul̓. de ui pub. ꝑ totū. Iteꝫ pōt intentare alia remedia iuris. ut ī. l. extatqd̓ me. ca. cum ſi. ⁊ plenius h̓ per Inno.Erlatum.Siquis timoremortis poſtearatū nō hn̄s religione profitet̉ exire⁊ matrimoniū ꝯͣhere pōt. ſecꝰ ſi a pͥncipio ul̓ ex poſtfacto libere ꝯſenſiſſꝫprima ꝑs narrat factū. ſcd̓a dat iudices ibi ideoqꝫ. ¶ Nō pª unū modum probādi mētuꝫiuſtū. ut ſi in loco ſolitario euaginato gladio qͥs minatur mortē. ¶ 2º nō ꝙ metus mortis dicit̉ īminerenon ſolū durante uibratiōe gladij ſed ēt poſtmodū ſitanta ē minātis potetia ut uerifil̓r timeatur mors. exꝯͣdictione hoc .n. uidet̉ duraſſe toto tēpore dū uixitmaritus ꝓpter eiꝰ potentiā. ¶ Nō ibi nobil̓ ⁊ potēs ꝙnō oīs nobilis dicit̉ potēs nec ad incutiēdū mētumſufficit nobilitas ſꝫ requirit̉ potētia. un̄ magis tiēbathec mulier potētia ꝙͣ nobilitatē. ¶ Itē noͣ ꝙ ꝯͣ ꝯiugatā uolentē ītrare religionē orit̉ p̄ſūptio ꝙ nō ſpōte faciat ſi ē iuuenis ⁊ hꝫ filiū paruulū. Et ſic ſūt due cāeex quibꝰ mutatio uite ī ꝯiugata p̄ſumit̉ ſuſpecta ¶ Nōibi ad īſtantiā ſoroꝝ. ꝙ religioſi pn̄t agere ꝯͣ eoꝝ profeſſuꝫ qͥ dimiſſo habitu exiuit monaſteriū. ⁊ pn̄t eū repetere. ad h̓. l. i. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ff. de rei uen. ⁊ pōt face̓ſolus prelatꝰ ar. ī. c. edoceri. sͣ. de reſcrip. Et expreſſius. xviij. q. ij. abbates. ſꝫ monachi ſeu moniales nōpn̄t ꝑ ſe ſine abbate ſeu abbatiſſa qꝛ nō pn̄t agere ſine ꝯſenſu ſuꝑioris. ut in. c. cām de iudi. ¶ Nō in tex.ibi ad inſtantiā ſoroꝝ intellige .ſ. prioriſſe ⁊ moīaliūut colligit̉ in v̓. ideo. Itē noͣ ꝙ ſi profeſſus exiuit monaſteriū ⁊ allegat iuſtā cām timoris ſeu nullitatꝭ egreſſus nō ꝯpellitur ītrare niſi prius diſcutiat̉ iuſticia cauſe allegate. unde papa mandat hic iſtos abſolui recepto iuramēto de ſtando mandatis eccl̓ie ⁊ cām priusdiſcuti. ¶ Nōo ꝙ metꝰ mortis ip̄o facto īpedit īgreſſuꝫreligionis ſeu ꝓfeſſionē ⁊ ſic iſte ē unus ex caſibꝰ noͣ.ꝙ metus cā annullat actuꝫ ipſo facto. ⁊ de hoc ⁊ alijscaſibus nō. jͣ. eo. abbas. ¶ Ultimo noͣ ꝙ ꝓfeſſio nulla pōt ratificari ex poſtfacto per tacitū ꝯſenſū. Idē inmatrimonio carnali. ut ī. c. ad id qd̓. jͣ. de ſpon. ¶ Ingl. i. ibi cū .n. ubi tollitur proteſtatio ꝑ ꝯͣriū factuꝫ poſtea ſecutū ⁊ h̓ noͣ. So. qn̄qꝫ proteſtatio ē iuſta ca ueſtita ⁊ tunc nō tollitur per ꝯrium factū ut h̓. qn̄qꝫ nōſubeſt iuſta cā ueniendi ꝯtra proteſtationē ⁊ tunc tollit̉ ꝑ ꝯͣrium factū. ad idē uide gl. in. c. tua. jͣ. de ſpon.In ca gl. ibi nō obeſt. nō glo. ꝙ ſiqͥs nō audet proteſtari pōt nihilominꝰ uenire ꝯͣ actū ꝓbādo iuſtū metū.dicit tn̄ Hoſti. ꝙ dꝫ fieri ꝓteſtatio corā alijs ꝓbis uirꝭar. ī. c. paſtoral̓ ī. §. i. de offi. dele. Dic meliꝰ ut. sͣ. ſentit gl. ꝙ ſi nō audet ꝓteſtari nō tenet̉ aliqͥd dicē. forte enī timet a ꝓbis uiris reuelari. un̄ ſatꝭ ē poſtmodūꝓbare metū. ut ī. c. ſe. 2 ī. c. ad aures. jͣ. eo. ⁊ facit qd̓noͣ. ī. c. fi. de appel. ¶ In gl. ij. ī fi. ⁊ d̓ multiplici uelouide bonā gl. xx. q. i. ī. §. uelamē. ¶ In gl. iij. ibi nūꝙͣ ꝑmittunt̉. Hoſti. ſoluit formalius ꝙ ſil̓atio doloſauel d̓ceptoria ꝓhibet̉ cauta ⁊ ꝓuida admittit̉. ⁊ ita d̓bēt reduci ad ꝯcordiā iura allegata ī gl. Et tene hācſolutionē mēti. dicit tn̄ ꝙ qͥs nō dꝫ dicere mēdaciū. utnō. ī. c. neqͥs. xxij. q. ij. un̄ alibi dicit gl. ī. c. cupiētes deelec. li. vj. ꝙ aduocatꝰ hn̄s iuſtam cām nō dꝫ niti adobtinēdū ꝑ mēdaciū. Ad idē qd̓ noͣ. Inno. ī. c. oliꝫ d̓reſti. ſpō. ubi noͣnter dicit ꝙ ī dfectū iuſticie ſeu ꝓbatōnū pōt qͥs ī occulto ſibi ſatiſfacere de rebꝰ ſibi ſubtractis dūmodo abſtineat a mēdacio. ¶ In gl. ī v̓bo ꝙur̄o ī fi. nō gl. ad duo. pͥª ꝙ nō refert an abſoluēdꝰ iuret ſtare mādatis iudicis ul̓ eccl̓ie. utroqꝫ .n. cāu ītelligit̉ de iuſto mādato. ¶ 2ª noͣ ꝙ iurās ſimpl̓r pare mādatis alicuius nō obligat̉ uigore iuramēti niſi ad mādatū iuſtū ⁊ ẜꝫ ius. ꝓ h̓ facit. jͣ. de iureiur. quintauali⁊. c. ueniēs. ¶ Extra gl. dicit hic Goſ. quoad primūdictū ꝙ in h̓ pōt eē dria qꝛ iuramētū preſtitū certe ꝑſone nō extēdit̉ ad ſucceſſorē. ut ī. l. cū apud. ff. iudi.ſolui. ſecus ſi ē preſtitū expreſſo noīe dignitatis. uel ſiiurauit ſtare mādatis eccl̓ie nā tūc iuramētū ē reale.ut ī. c. qm̄ abbas de offi. dele. ⁊ cū h̓ dicto Goſ. trāſeunt cōiter doc. h̓. ſꝫ certe h̓ dictū nō ē ueꝝ ī maͣ nr̄a qꝛabſoluēdꝰ preſtādo iuramētū uidet̉ ſemꝑ hēre reſpectū ad dignitatē ⁊ ṅ ad ꝑſonā iudicis qꝛ maͣ ſubiectanō pōt ꝯcernere ꝑſonā tm̄. iō nō ē curādū an ſit exp̄ſſuꝫ nome propriū uel nomē appellatiuū. ꝓ h̓. c. dilecti. jͣ. de foro ꝯpe. ⁊. l. cū poſt mortē. §. i. ff. de admi.tu. hinc noͣnter dicit Bar. ī. l. t̓minato. C. de fruc. ⁊ li.expē. ꝙ ſi iudex reſeruat ſibi taxatione expēſaꝝ exp̄ſſo noīe ꝓprio nihilominꝰ facultas taxādi trāſit ī ſucceſſorē qꝛ maͣ nō pōt ꝯcernere ꝑſonā ſꝫ dignitatē tm̄ad idē qd̓ dixi ī. c. qm̄ abbas p̄all̓. ⁊ facit. c. aduerſus.⁊ qd̓ ibi nō. jͣ. de īmu. eccl̓. Nā ſi excōmunico uicariuꝫſeu ptāteꝫ excōicatio nō tranſit ī ſucceſſorē qꝛ maͣ ſubiecta ꝯcernit perſonā ⁊ n̄ dignitatē. ut ibi nō. ſꝫ ī aliamaͣ que parit̓ pōt ꝯcernere perſonā ⁊ dignitate pōt ꝓcedere illud dictū Goſ. ¶ In gl. pe. ī fi. ī hac ultīa ſolutōe nimis gnaͣliter loquit̉ ſꝫ pōt ſic ītelligi ꝙ utraqꝫpars dꝫ docere de iure ſuo .ſ. ꝙ moniales hn̄t ꝓbareꝓfeſſione qua ꝓbata fundata ē eaꝝ ītētio. nā ꝓbatofacto p̄ſumit̉ ꝙ īteruenerūt oīa requiſita ad factū. ꝓh̓ tex. noͣbilis ī. c. in pn̄tia de ꝓba. ubi ꝓbata ꝓfeſſion p̄ſumit̉ ꝙ ꝓfitēs hēbat legitimā etatē ⁊ negāti incūbit ꝓbatio. Mulier v̓o que allegabat mētū hēbatꝓbare metū. ⁊ ſic utraqꝫ ꝑs ꝓbabit. l̓ tene ſcd̓aꝫ ſogl̓. ¶ Et ex ea noͣ ꝙ quis dicit̉ aliquid ꝓbare eo ipſoꝙ hꝫ intētionē ſuā fundatā a iure cōi ⁊ ꝙ nō ꝓbat̉ ꝯͣriū ꝑ aduerſariū ſi tn̄ mulier ꝓbaret ꝓteſtationē exlegitīa cā īterpoſitā tūc onus ꝓbādi ꝙ ſpōte fecit īcūbit monialibꝰ. ut ī prima ſo. gl. Quid aūt ſi ꝯcurruntꝓbationes ꝯͣrie ut qꝛ mulier ꝓbaret ꝙ ꝑ metū fecit.moniales uero ꝙ ſponte que ꝓbatio ſit p̄ferēda. dicꝙ illa que ſit de metu īmo plus crederet̉ duobꝰ teſtibꝰaffirmantibus metū ꝙͣ mille dicentibus ꝙ ſponte fecerit. ut noͣnter dicit Inno. ī. c. ſuper hoc de renūcia.⁊ ē rō qꝛ deponētes ſuper metu d̓ponūt ſuꝑ actu ꝑceptibili ſenſu corporeo. ut qꝛ tyrānus minatꝰ fuit mortē niſi leta facie ꝓfite̓t̉. ſed deponētes ꝙ ſponte deponunt de actu imperceptibili qꝛ de intrinſecis cordis.¶ In gl. fi. ibi. i. poſt mortē uiri. hec ſo. bona ē. nampoſt mortem mariti poterat mulier ſe irreuocabiliter