acta litis dicūtur qͣ nō cōcernūt inſtructionē cāe ſꝫ ordināt iudiciū ut citatio litis ꝯteſtatio ſatiſdatio ⁊ ſil̓ia.iſta enī pereūt expirāte ꝯpromiſſo ſicut qn̄ perit īſtantia iudicij. d̓ quo uide ꝙ plene dixi pꝰ Inn. ī. c. cāꝫ q̄ d̓teſti. Itē dicas ꝙ lꝫ pereat cōpromiſſū tn̄ effectꝰ iamꝓductus de p̄terito nō extīguitur un̄ ſi fuerit coramarbitris īterrupta p̄ſcriptio ꝑ ꝯteſtatōeꝫ litꝭ ul̓ alio mōlegitīo nō expirat ille effectus lꝫ extīguat̉ ꝯpromiſſū.ſolus habebat ptāteꝫ ꝯpromittendi. ⁊ tūc nō expiratꝑ mortē prelati qꝛ prelatꝰ ē nudus miniſter ⁊ eccleſiadr̄ ꝯpromiſiſſe miniſterio prelati. fatendum tn̄ ē ꝙ ſieccl̓ia fuit leſa pōt petē̓ reſtitutioneꝫ in integꝝ. ut in. c.i. de inte. reſti. ſed ſi p̄latus cōpromiſit ſuꝑ iuribꝰ q̄nō poterat ī ꝑpetuū obligare nec obligauit eccl̓iam citra ſolēnitate debitaꝫ tūc fateor ꝙ ſicut tranſactio nōhaberet effectū poſt mortē p̄lati. ut in. c. ueniēs. ⁊ qd̓ibi noͣ. de tranſac. ita ⁊ cōpromiſſum debet expirareper mortem prelati. Ultimo ſi uis uidere multos alios caſus in quibus expirat compromiſſum uide inſpecu. in. d. §. ſi finitur. Et an inter compromittētespoſſit eſſe aliqua diuerſitas in obligatione ut magisobliget̉ una pars ad obſeruantiā ꝯpromiſſi ꝙͣ alterauide ſpe. e. ti. §. fi. v̓. hoc quocūqꝫ p̄termittendumſiculi ab. ſuper primoius ⁊. d. An. de bu.ionibꝰ magis copioſaImpreſſa per FranciH. cccclxxxiiij. die. vj.