iudiciū ⁊ ſic clericus traheret reuꝫ ad ſuuꝫ foꝝ. un̄ pōdera lr̄am ī fine qͣ nō mādat oēs clericos ob h̓ ꝯpeſciſꝫ memoratos. Itē pondera lr̄am ibi a p̄ſūptione huiuſmōi. refert .n. ſe ad caſū narratū in pͥn. ex ꝯiectur.tn̄ pot̄it p̄ſumi an ceſſio fiat clerico uel eccl̓ie cā iudicijmutādi. ⁊ p̄ſertī ī ultīa uolūtate ē admittēdū ut ceſſiopoſſit fieri clerico uel eccl̓ie. qꝛ nō dꝫ p̄ſumi fraus ī ultima uolūtate. qꝛ nemo p̄ſumit̉ īmemor ſue ſalutꝭ .i. q.vij. ſācimꝰ facit. l. nomē de le. iij. ubi īdiſtīcte ualet ceſſio facta ī ultima uolūtate. qꝛ nō p̄ſumit̉ fraus.¶ De arbitris ℟ica.¶ Rubrica iſta ꝯtinuat̉ ad p̄cedētes ℟icas h̓ ordīe.Supra uiſū ē d̓ p̄paratorijs iudicioꝝ merito d̓ ip̄is iudicijs erat uidendū. ſꝫ qꝛ arbitria ſūt redacta ad īſtariudicioꝝ. ut. l. i. ff. de arbi. p̄miſit ꝯpilator iſtā rubricāita cōit̉ ꝯtinuat̉ q̄ ꝯtinuatio mihi nō multū plꝫ. qꝛ ẜꝫh̓ debuiſſet iſta ℟ica ſeqͥ titulū de iudicijs cuꝫ iudiciaſint digniora ⁊ id qd̓ ē redactū ad īſtar dꝫ ſequi ar. inregl̓a acceſſoriuꝫ de re. iu. li. vj. tn̄ in. C. ⁊. ff. ẜuat̉ iſteordo. nā p̄mittit̉ ibi titulꝰ de arbitris ⁊ poſtea ſequit̉ d̓iudicijs. un̄ ego ꝯpetētiꝰ ꝯtinuarē ſic. Supra uiſū eſtde officijs diuerſoꝝ iudicuꝫ tam ordīarioꝝ ꝙͣ d̓legatorū ⁊ de qͥbuſdā alijs ī qͥbus officiū iudicis v̓ſat̉. ſed qꝛarbitri ſūt quodāmō iudices cū aſſumant̉ ad ꝯtētōesſedādas merito poſt tractatū de officijs iudicū poſuitī fi. libri tractatū de arbitris ī quo tractat̉ de offō ip̄orū arbitroꝝ ⁊ ī qͥbus eoꝝ ptās v̓ſat̉ ⁊ quid ſit arbitriūdic ut noͣ. ꝑ Inn. ⁊ alios ī. c. qͥntauall̓ de iureiur. ⁊c̄.Ane̓ ⁊ IAſſa.. per aliaBrcue eſtv̓ba pōt generaliꝰ ſic ſūmari. Arbitriſūt in diſpari numero aſſumēdi ⁊ cisdiſcordantibꝰ ſtat̉ ſnīe maioris ꝑtish. d. ¶ Nō pͥº ibi ex cōi placito ꝙ cōpromiſſū dꝫ ꝓcedē ex libera uolūtate ꝯpromittētiū. n̄enī dn̄t ꝑtes ꝯpelli ad ꝯpromittendū nec ēt pōt arbit̉ꝯpelli ad acceptādū ſed poſtꝙͣ acceptauit ꝯpellit̉ pronūciare. ut ī. l. iij. ff. d̓ arbi. e gͦ a pͥncipio ꝯpromiſſūliberū tā ex ꝑte ꝑtiū ꝙͣ arbitri aſſumēdi. An aūt aliqͦcaſu qͦs poſſit cogi ad ꝯpromiſſū. dic ꝙ ſic. nā ī arbitros iuris qͥs ꝯpellitur cōpromittē idē eſt ubicūqꝫ iusdecernit uel diſponit ut fiat compromiſſū. pone exemplū ī. c. ſuſpitiōis de offi. dele. ⁊ ī. c. ab arbitris. ⁊ qd̓ibi noͣ. e. ti. li. vj. ad idē. l. cū ſpāli. C. de iudi. cū ſi. Exqͥbus īfert̉ ualē ſtatutū ut īter certas perſonas ſeu incertis cauſis fiat ꝯpromiſſū. nā ſi ius h̓ pōit ī qͥbuſdācauſis ita ſtatutū pt̄ diſpone̓ cū ſtatutū ſit ꝑs iuris ciuil̓. ut ī. l. oēs ppl̓i. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ff. d̓ iuſti. ⁊ iure. ⁊ i. di.ius ciuile. tene tn̄ mēti unū dcm̄ noͣbile Io. an. in. c.pia de excep. li. vj. ubi dixit ꝙ arbitri iurꝭ nunꝙͣ aſſumunt̉ niſi ī caſibꝰ a iure exp̄ſſis. ſꝫ tu uide gl. noͣbilēī. c. ſtatutū pꝰ pͥn. de p̄ſcrip. li. vj. quult idē eē ī caſibꝰꝯſil̓ibus. ¶ Nō 2º ꝙ plati pn̄t ꝯpromitte̓ ī negocijs eccl̓iaꝝ. qd̓ ītellige ut noͣ. ī. c. ꝑuenit ⁊ ī. c. cuꝫ tꝑe. jͣ. e. 3ºnō ꝯſiliū huiꝰ. c. ut arbitri ſemꝑ aſſumāt̉ ī diſpari numero. nā de uno uel de tribꝰ dixit h̓ cā exēpli exēpliſcādo numerū diſparē. ⁊ hͦ iō qꝛ hoīes ſt̓ faciles ad diſſentiēdū. ut ī. l. itē ſi unꝰ. §. pͥncipal̓r. ff. e. ⁊ p̄ſertiꝫ arbitri qͦ cōit̉ ſūt ꝯpatreſ ⁊ amici ꝑtiū. uij ſi eligerēt̉ ī pari numero de facili nō eēt dare maiorē ꝑtē ī ſnīa. Sitn̄ iſtud ꝯſilium legis nō obſeruat̉ ſꝫ eligunt̉ in parinumero tenet ꝯpromiſſū. ut ī. c. ſe. ⁊ ī. c. īnotuit. jͣ. e.e in. d. l. itē ſi unꝰ. ⁊ ſi nō ꝯueniūt ꝯpellunt̉ elige tertium. ut ibi ⁊ ī. c. cū ſpāli de appel. ¶ Ultīo noͣ ꝙ ſic̄in iudicibus ita in arbitris ſtādū ē ſnīe maioris ꝑtis.ꝯcor. l. ſi in tres ⁊. l. item ſi unꝰ in fi. ff. e. Et ponderatex. in eo ꝙ appellat laudum arbitrorum ſnīaꝫ. ⁊ dicꝙ dr̄ ſnīa largo modo. nam ꝓprie nō eſt ſnīa. qꝛ arb. tri non habent iuriſditionem. ut dicit tex. in. l. quidego ī. §. ex ꝯpromiſſo. ff. ex qͦ. cau. irro. īfa. fac̄ qd̓ legitur ⁊ noͣ. ī. l. i. C. de arbi. Ex qͦ dicerē ꝙ ī maͣ reſtrīgibili appellatōe ſnīe nō ueniret ſnīa arbitroꝝ un ſi cauet̉ ſtatuto ꝙ de qͣlibet ſnīa dꝫ ſolui certū ꝗd n̄ habebit locū ī ſnīa arbitroꝝ. ⁊ uide qd̓ noͣ. Bar. in. d. §. exꝯpromiſſo ī gl. fi. ibi duoꝝ ſnīa pn̄te. 3ª pōdera bn̄ gl.ad hͦ enī ut ualeat ſnīa duoꝝ ex tribꝰ reꝗͥritur pn̄tiat̓tij tꝑe ſnīe. ⁊ ſic facit iſta glo. ꝓ opi. Bar. ī. l. duo extribꝰ. ff. de re iudi. ꝯͣ opi. Inn. ī. c. rainaldus d̓ teſta.ubi ſingulariter dixit ꝙ ſi tertiꝰ arbit̉ fuit pn̄s ī diſputatione ſuꝑ meritis cāe ⁊ dixit qͥcqͥd uoluit nunꝙͣ tn̄ potuit reliquos duos in ſuā opi. adduce ꝙ tenebit ſnīaduoꝝ t̓tio abn̄te. qꝛ h̓ caſu p̄ſentia tertij nihil utilitatꝭpot̓at adducē cū iā oīa acta cāe fuerāt examinata peroēs. pn̄tia enī t̓tij reqͥritur ẜm eū qꝛ forte poſſet adducere alios in ſuā ſnīam ut īnuit tex. ī. d. l. iteꝫ ſi unꝰ. qͣrō ceſſat ī caſu nr̄o. Sꝫ Bar. ut dixi tenuit ꝯrium. qꝛnō ē illa ſola rō nullitatis ſꝫ etiā defectus ptātis. qꝛ cūꝯpromittit̉ ī tres oēs recipiūt ptātē iudicādi ⁊ hn̄i exercitiū ꝓ ꝑte. ad qd̓ fac̄ qd̓ noͣ. gl. ī. c. prudētiā d̓ offi.dele. Iō data abn̄tia uniꝰ tꝑe ſētētie nō ꝯcurrit totaptās in ſnīa duoꝝ. ſed qn̄ ſunt oēs pn̄tes ibi eſt totaptās ⁊ id qd̓ ſit a maiori ꝑte fingit̉ ſcm̄ ab oībus. ut īl. qd̓ maior. ff. ad municꝭ. ⁊ ī. c. i. de his q̄ fi. a ma. ꝑte ca. Itē tex. ī. d. l. duo dic̄ ꝙ nō ualet ſnīa duoꝝ qꝛoēs iuſſi ſūt iudicare. ⁊ hāc opi. ſequor. ⁊ qꝛ tertiꝰ uolēs ꝯcordare de facili pot̄it īficere ptātē alioꝝ nō cōueniēdo cū eis ī eodē loco tꝑe ſnīe fuit ſtatutū ꝑ ius cāonicū ut ſi t̓tius monitꝰ a duobꝰ nō uult adeſſe nec allegat legitimā cāꝫ abſentie ꝙ pn̄t duo ꝓcedē ſine tertio. de quo dic ut hēs hodie tex. ī. c. ij. e. ti. li. vj. ⁊ dicſatꝭ eē ꝙ duo ꝯueniāt ī eādē ſnīaꝫ fiue effectualit̉ ſiuere ⁊ v̓bo. quod declara ut habes hodie pulchruꝫ tex.in. c. i. e. ti. li. vj.Nō ualet arbitriū ſimo¶ Un IINe. jacuꝫ uci dololū. vl̓ iūma latiꝰ ſic ẜꝫ ꝙ ītelligo. Nullū eſt arbitriūEſeu arbitramētū ꝯtines pactū ꝑ ꝑtes nonremiſſibile. In pͥma ꝑte ponit̉ facti narratio. ī ẜa cāeꝯmiſſio ibi qm̄ igit̉ ¶ Nō pͥª ꝙ ī eccl̓ia pn̄t īſtitui capellanie ꝑpetue ita ꝙ capellani ibideꝫ inſtitui nequcantad ſolā uolūtatē p̄lati remoueri. ⁊ hoc ē ꝓpriū cuiuſcūqꝫ bn̄ficij eccl̓iaſtici. debēt enī eē ꝑpetua nō en̄te cāltīma p̄uatōis. ut ī. c. ad h̓ de offi. uica. ⁊. lvj. diſ. ſatisꝓuerſū. ſecus aūt ubi ad ip̄s īſtitueret̉ qͦs capellanusnā talis appellari dꝫ uicarius tēporal̓ nec dr̄ hr̄e titulū ī eccl̓ia. de quo uide qd̓ legꝭt̉ ⁊ noͣ. ī clemē. unica d̓offi. uica. ¶ Nō 2º ꝙ nepos pōt hr̄e beneficiū patruiuel auūculi. ꝯcor. c. ex ꝑte de offi. dele. ⁊. c. accedensde accu. ⁊ de tali ncpote pōt ītelligi iſte tex. ẜm doc.naꝫ nepos ex filio nō pōt ſuccede̓ ī bn̄ficio aui ne notetur ſucceſſio in eccl̓ia dei uide tex. iuncta glo. ī. c. adextirpādas de fi. pͥſ. ⁊ dic ut. jͣ. nō. Et ex iſto tex. ⁊ iuribus pͥmo allegatis noͣ ꝙ appellatōe nepotis uenit filius fratris ul̓ ſororis ⁊ hoc ē ex cōi uſu loquendi. ⁊ ſiccapit̉ in. c. i. qͥbus mo. ſeu. amitti. colla. x. ubi exponitnepotes .i. fratris filios. ꝓprie tn̄ dicit̉ nepos ex filio l̓filia ꝓcreatus. ut ī. l. iuriſꝑitis ī. §. nepos. ff. de gradibus. ⁊ de hac maͣ uide ꝑ Io. an. ī. c. fūdamēta d̓ elec.li. vj. ubi noͣ. uoluit ꝙ lꝫ ī maͣ odioſa appellatione nepotis nō ueniat filius fratris mero iure īſpecto tn̄ percōeꝫ uſū loquēdi ꝯprehēditur talis nepos quātūcūqꝫmaͣ ſit odioſa. ⁊ hoc dictū ſēꝑ ſecutꝰ fui ꝙͣꝙͣ ſēſerit Se.ī ꝯͣriū ī ꝯfilijs ſuis ꝯſilio. xxxviij. nā in oī diſpoſitionequātūcūqꝫ odioſa ⁊ reſtringibili debemꝰ facere īterp̄tationē ẜm cōem uſū loquēdi. ut noͣ. gl. in. c. nōnullide ℟p. ⁊ doc. ī. c. oliꝫ d̓ v̓. ſig. ⁊ Bar. i. l. oēs ppl̓i. ff.de iuſti. ⁊ iure facit tex. cū gl. in. c. ex lr̄is. el. i. d̓ ſpon.⁊ tex. ī. l. labeo. ff. de ſupel. lega. cū ſi. ¶ Nō. 3º ibi ibidē ordinauit ꝙ pōt qͥs ad cautelam ꝓcurare ſibi plures collatōes ſeu īſtitutōes eiuſdē bn̄ficij. nec ꝑ ſcd̓aꝫ