uolebat habere ꝯſenſum p̄latoꝝ. ⁊ ex hoc nō ꝙͣ ꝑtespn̄t ꝯſentire laudo iam facto nōdum publicato. necpn̄t poſtmodū ꝯqueri p̄textu leſionis qd̓ intellige dūmodo dolus abſit. nā dolus futurus n̄ pōt remitti. l.creditor. §. lucius. ff. mādati. ¶ 3º pōt ītelligi ẜꝫ Io.an. ꝙ ꝯpoſitio bn̄ debebat detegi prelatis ⁊ habitoipſoꝝ ꝯſenſu debebat poſtmodū publicari ꝑ totaꝫ ꝓuinciā. ⁊ pro hoc facit tex. ibi ſolēniter publicetis. ⁊ q̄libet lectura ē uera in ſe ⁊c̄.¶ De treuga ⁊ pace. Hica.¶ Quia iudiciū ē diſcordantes ad pacē reducere. xc.di. per totū. iō poſt tractatū de offi. iudicū merito annectit̉ hec ℟ica. uel pōt continuari hec ℟ica ſcd̓o ad℟icā. sͣ. proximā. Quia maioꝝ ⁊ ſuꝑioꝝ ē treugas ⁊paces inire ſubditoꝝ v̓o obedire iō ⁊c̄. ⁊ ex hac continuatione quero ultra doc. nūquid iudex poſſit ꝯpellere ſubditos ad pacē fiendā ⁊ dico ꝙ ſic tā ſecularis reſpectu ſubditoꝝ ꝙ eccleſiaſticꝰ reſpectu clericoꝝ rōnepeccati. ut ꝓbat̉. xc. di. ī. c. ſiquis ꝯtriſtatꝰ. ⁊. c. placuit. ⁊ ibi noͣ. in glo. de iudice ſeculari. ad idem. c. nouitde iudi. ubi dicit̉ ꝙ ad papā ꝑtinet reformare paceꝫ.nā rumpēs pace uenit ꝯtra preceptū charitatis quiapax nihil aliud ē ꝙͣ charitas ut ibi. ⁊ hanc opi. ꝙ iudex poſſit tenet Bar. in. l. ꝯgruit. ff. de offi. p̄ſi. ibi tn̄diſtinguit ꝙ aut diſcordia ē īter ciuitatē ⁊ ciuitatem ⁊tūc ſuperior dꝫ īterponere ꝑtes ſuas in auc̄. d̓ māda.prīci. ī. §. deinde. aut ē īter priuatos ⁊ tūc aūt ē cauſacriminalis aut ciuilis. pͥmo cāu iudex pōt ꝯpellere adpacē rōne publice utilitatꝭ. nam in ciuilibꝰ diſſenſionibus ſepe reſpublica ledit̉. l. ſiquis ingenuā. §. fi. ff. decaptꝭ. Si v̓o cā ē ciuilis tūc pōt monere ad ꝯcordiamnō aūt ꝯpellere ẜm eū. ut noͣ. ī. l. i. ff. d̓ no. ope. nūc.Hoc ultimū puto ueꝝ niſi lis magno tꝑe durauerit ⁊ē ita intricata ꝙ de facili extirpari nō pōt. nā tunc iudex pōt ꝯpellere ad ꝯcordiā lꝫ nō ſit ciuilis. ut ē tex.notabil̓ in. d. c. placuit. ¶ͣ. 1º quero nunquid poſſit iudex eodē modo ad treugā fiendā ꝯpellere. ⁊ dico ꝙſic ⁊ multo fortius ꝙͣ ad pacē. ar. jͣ. c. i. Itē treuga eſtquaſi quedā pax ad tēpus. ſꝫ ſi iudex pōt ad pacē cōpellere. ut. sͣ. dixi fortiꝰ ad treugā. qꝛ qui pōt totū pōt⁊ partē. ut in. c. paſtoralis. in. §. ita cū totū de offi. dele. ⁊. l. que de tota. ff. de rei uendi. ad idē bonꝰ tex. īl. illicitas. ī. §. ne potētiores uiri ꝯtumelijs. ff. de offi.preſi. ubi dr̄ ad officiū iudicis pertinet ꝓuidere ne potentiores uiri ꝯtumelijs afficiat humiliores. dic ēt ꝙubi quis ueriſil̓r timet offendi per aduerſariū pōt iudicis officiū īplorare ut ipſū ꝯpellat ad preſtādū cautionē de nō offendēdo nec ſe nec ſuos ⁊ iudex tenet̉in hoc officiū ſuū īꝑtiri. ut in. d. §. ne potētiores. ⁊ ibiplene ꝑ Bar. ⁊ bonus tex. in. l. denūciamꝰ. C. de hisqui ad eccle. ꝯfug. ⁊ ibi ꝑ Li. bn̄ facit tex. in. c. lr̄as infi. de reſti. ſpo. ⁊ ī. c. de benedicto. xxxij. q. i. aliqͥd perInno. ī. c. graue d̓ ſen. excō. ¶ 3º quero nūquid officiales quibꝰ datū ē libeꝝ arbitriū ſuꝑ bono ⁊ pacificoſtatu ciuitatis poſſint ꝯpellere ſubditos ad pacem. ⁊dic ꝙ ſic ut pꝫ ex predictꝭ. nā reſpublica ledit̉ ex diſſenſionibus ciuilibꝰ. un̄ pertinet ad pacificū ſtatū ciuitatꝭut ſubditi reforment pacem. ⁊ hoc tenet Bar. in. l. ambitioſa. ff. de decre. ab or. fa.Reugas. cuigaruꝫ ⁊ peStatuit tēporanā uiolantiū. ¶ Nō pͥmo ꝙ iudex eocleſiaſticꝰ pōt ex cā ꝯpellere laicos adtreugā de qua hic. qꝛ principal̓r ſit obbonorem dei ut iſtis diebus ⁊ temporibus poſſint homines liberius uacare diuinis. namin quinta feria debent homines ceſſare ꝓpter reueretiā aſſumptionis ⁊ qꝛ illo die xp̄s fecit cena apoſtolis.de conſe. di. i. porro. ⁊ diſ. ij. c. lr̄is. In die uenerisſit ꝓpter differentiā paſſionis. In die ſabbati qꝛ diſcipuli latuerūt ꝓpter metum iudeoruꝫ ⁊ qꝛ corpꝰ xp̄i latuit in ſepulchro. In die dn̄ico qꝛ oē īſigne deus illodie inſtituit. lxxv. di. in. c. ꝙ die. 2º nō ibi p̄cipimus.ꝙ qui nō ẜuat iſtas treugas peccat mortalit̓. xiij. q. j.qd̓ p̄cipit̉. ⁊ ī. c. ij. de ma. ⁊ obe. pꝫ etiā ex alio qꝛ trāſgrediēs dꝫ excōicari ⁊ excōicatio nō fertur niſi ꝓ mortali. ut ī. c. nemo. ⁊ ī. c. nullꝰ. xj. q. iij. An aūt hodięh̓ ꝯſtitutio liget cū nō ſeruet̉ in oībus dicā cū gl. 3ºnoͣ ꝙ excōicatus in una dioceſi dꝫ haberi ꝓ excōicatoꝑ uniuerſū orbem. cōcor. xj. q. iij. pēa. Excōicatio ergo nō claudit̉ territorio. qꝛ cū afficiat animā ⁊ corpſequit̉ ꝑſonā ſicut lepra leproſū .i. q. i. cito turpē. ⁊. sͣde offi. ordi. ad reprimendā. ¶ Nō ꝙ ep̄i ad iuſticiāꝯſeruandā tenent̉ ſibi mutuo īpendere auxiliū ⁊ conſiliū. ¶ Ultimo noͣ ex fi. lr̄e ꝙ prelatus tepidꝰ ī iuſticiaexcquēda pōt depōi a dignitate ſua. facit. xviij. q. ij. ſiquis abbas. ⁊ negligētia plati eſt peccatū mortale. utnō. glo. sͣ. de offi. archi. c. ea q̄. ⁊ idē dic ī diſſimulatione. ut noͣ. ī. gl. ī. c. clericos d̓ īmu. eccl̓. li. vj. facit. lxiij.di. c. ſit rector. nec ꝓpter timorē dꝫ differre iuſticiā. qꝛiram dei ſuper ſe inuocat qui magis timet hominē ꝙͣdeū. un̄ bonus paſtor dꝫ animā ſuā ponere ꝓ ouibusſuis: ut habetur in euāgelio ⁊ trāſumptiue ī. c. niſi cūpridē de renūc. ¶ Ultra doc. quero in tex. mandat̉puniri qͥ huiuſmodi treugas n̄ obſeruauerit: ⁊ loquitur tex. d̓ treuga canonica .i. a canone inducta. Sꝫ qͣro quid in cōuentionali uel in pace. pone duo fecerūttreugā uel pacem ⁊ appoſita fuit pena contrafacientidemū ambo cōtrauenerūt nūquid poſſit unus cōtraaliū ad penā agere: ꝯclude poſt Bar. ī. l. cū pater. §.libertꝰ. ff. de. le. ij. ꝙ aut neſcitur qͥs pͥmo fregit paceſeu treugaꝫ ut qꝛ forte eodē momento ſe inuaſerūt ettūc alt̓ nō pōt agere ꝯtra reliquū. ut in. d. §. libertꝰ.aut cōſtat qͦs pͥmo ꝯtrauenerit ⁊ tūc pͥmꝰ nō pōt agere ꝯtra ſecūdū ſꝫ ſecundus bn̄ pōt agere ꝯtra pͥmuꝫ.qd̓ bene notabis. pro h̓ facit tex. ī. d §. libertus. ⁊. l.quero. §. inter locatorem. ff. de loca. ⁊ qd̓ noͣ. in glo.in. c. dilecti d̓ arbi. nā ſecūdus nō tenebat̉ ſeruare pacē. pͥmo exquo primus non ſeruauit eam qꝛ promittens penam uel quicquid aliud intelligitur ꝓmittereinquantum alius ſeruat qd̓ promiſit. unde ſi ille nonſeruat promiſſum non tenetur iſte ad obſeruantiaꝫ:ut in. c. peruenit de iurciurā. ⁊ in regula fruſtra d̓ re.iuris li. vj. ſꝫ pͥmus incidit in penam uiolando paceꝫſeu treugam. ¶ In glo. i. nō. glo. ꝙ per treugam nōeſt finita diſcordia pax uero eſt finis diſcordie ẜm Hoſti. ⁊ dꝫ pax eſſe ī uoluntate. guerra uero in neceſſitate. nam dꝫ qͥs purgare ut pacē̓ habeat. xxiij. q. i. noliuel dic ut dixi ſuꝑ rubrica ꝙ pax e charitatis uinculūut dicit tex. in. c. nouit de iudi. charitas uero eſt amordei ⁊ ꝓximi. ¶ In glo. ij. ibi qn̄ ineuitabilis vrget neceſſitas. ꝓ hͦ fex. ꝙ nō eſt licitū. jͣ. d̓ re. iuris. ubi dicit̉ꝙ machabei uiri ſancti ſine culpa in ſabbato pugnabant ⁊ hoc ꝓpter neceſſitate. Sꝫ pōt intelligi cōtrariū in defenſione qꝛ omni tꝑe dꝫ quis ſe defendere ne pereat tuendo corpus ſuū. ut ī cle. unica de homi. un̄ clericus nullam īcurrit irregularitatem occidedo aggreſſorem ſuū ſi aliter euitare ꝑiculū nō potuitut ibi. iſte uero tex. poteſt ītelligi in pugnatore. ut noͣ.glo. in. c. ſi nulla all̓. in glo. ¶ Et in fi. gl. nō hanc ultimam queſtionem glo. ſingulariter ⁊ non tradas obliuioni. ex qua habes ꝙ lex poſitiua etiam preceptiua non obligat ad peccatum ſi non fuit moribus utētium recepta uel per diſſuetudineꝫ abijt. ⁊ hanc opi.glo. tenet Gof. hic in ſumma. ⁊ Inno. ⁊ Hoſti. inſumma huius tituli. ſed hic tenuit ipſe Hoſti. contrarium. mouetur qꝛ iſta ē lex preceptiua ut pꝫ ibi precipimus. ergo a prīcipio ligauit contraueniētes ad peccatū. ergo per nō obſeruātiam nō tollitur eius diſpōſitio qꝛ tempus nō eſt modus tollendi obligacioneꝫ.ut in. l.