fuerat grauat . ¶ Ultra glo. ſcias ꝙ Io. an. cōmētauit iſtū tex. ⁊ multa dicit more ꝯmentantiū. Sꝫ aſſumēdo utiliora quero qͣ fuit rō decidēdi in iſto tex. naꝫꝯſidera duo ad iſtū tex. pͥmo in eo ꝙ dicit ꝙ reſtitutōſemel denegata non dꝫ ꝯcedi niſi ex noua cauſa2ꝙ eccl̓ia que ſuccubuit in cā reſtitutionis nō dꝫ audiripetens reſtitutionē preterꝙͣ ad appellatōeꝫ omiſſaꝫ.⁊ ſic īnuit excipiendo unū caſuꝫ tm̄ ꝙ eccleſia nō pōtpetere reſtitutionē cōtra ſnīam denegationis ⁊ ꝑ ꝯn̄sꝯiungēdo iſta duo ſimul īnuit tex. ꝙ denegata ſemelreſtitutōne eccleſia nō auditur ſiue petat reſtitutionēꝯͣ leſionē ſiue petat ꝯtra ſnīam denegatōis. Hoſt. dicit ꝙ rō decidendi fuit ut eēt litium finis. nā ſi audiret̉2ª eodē mō dꝫ audiri 3ª ⁊ in īfinitū. Io. an. ſpālius rn̄det. dicit .n. ꝙ nō dꝫ dari reſtitutio ꝯtra pͥmā leſionēqꝛ ſnīa denegationis eēt d̓luſoria nec dꝫ dari ꝯͣ ſnīaꝫpenegationis qꝛ īdirecte iudex īnueret ⁊ daret facultatem petēdi reſtitutōeꝫ que iā fuerat denegata ꝑ pͥmāſnīam. un̄ ſicut ꝯtra quadrienniū prefixū ad petendāreſtitutionē nō audit̉ eccl̓ia uolēs petere reſtitutioneut ī. c. i. e. ti. li. vj. Eodē mō nō dꝫ dari reſtitutio cōtra ſnīaꝫ denegatōis. nā al̓s eſſet ꝓceſſus infinitꝰ. nāſi iterū denegaretur iterū poſſet peti r̄ſtitutio qd̓ nō ēdicendū. ſꝫ ſi ad appellandū reſtituit̉ ꝑ hanc reſtitutōnem nō tollitur ſnīa denegationis. ſꝫ per appellationem ſtat pͥma ſnīa in ſuſpenſo. ut ī. c. uenientes d̓ iureiurā. Si aūt reſtitueret̉ ꝯtra ſnīam tolleretur ī totūpͥma ſnīa. Iteꝫ qn̄ reſtituit̉ ad appellandum oportetꝙ eccleſia appellet īfra decendiū ⁊ qd̓ ꝓſequat̉ appellatione īfra terminū iurꝭ. Item iſta appellatio reputabitur ſibi ꝓ p̄ma. ut etiā noͣ. in. d. l. fi. C. ſi ſepius ī inte. reſti. poſt que oīa ceſſarent ſi r̄ſtitueret̉ ꝯtra ſnīaꝫdenegatōis. unde pinguius ſuccurritur hoc 2ª caſu ꝙin priore. ⁊ lꝫ he rationes decidendi ſūt bone ī ſe mihi tn̄ multū placet rō quā poſui. sͣ. in pͥn. Quis aūt īdulgebit hanc reſtitutionē ad appellandū. ⁊ hec qō ēgeneralis ubicūqꝫ eccleſia uel mīor petit ſe reſtitui adappelladū. Io. an. ꝯcludit ꝙ iudex a quo nō aūt iudex ad quem. qꝛ exquo non fuit appellatū cā nō ē adeū deuoluta ⁊ ideo nō pōt dare hanc reſtitutiōeꝫ. ſediudex a quo hoc faciet uel alius ꝯpetens. ſecꝰ ſi appellaſſꝫ ⁊ nō potuiſſꝫ ꝓſeqͥ. qꝛ tunc iudex ad quē r̄ſtituetqꝛ leſio ꝯtingit in ſuo auditorio. ⁊ h̓ caſu pōt intelligiẜm eū. l. preſes. C. de app. ¶ Aduerte qꝛ fuit hec opinio Ia. de are. lꝫ Io. an. non alleget ut recitat Bar.in. d. l. preſes ſed ip̄e Bar. tenet ibi ꝯͣrium dicens ꝙēt iudex ſuperior pōt hanc reſtitutionem ꝯcedere perp̄all̓. l. i. ſed tu ꝯcordando dic ꝙ aut eſt talis ſuperiorqui pōt adiri ſine remedio appellationis ⁊ proceditopinio Bar. aut eſt talis ſuperior qui non poteſt adiri ſine appellatione ut archiep̄us reſpectu ſubditoruꝫepiſcopi ⁊ procedit opinio contra. qꝛ exquo non fuitappellatum non habet iuriſditionem in reſtituendoad appellandum. ad hoc. c. uenerabilibus in prin. deſen. ex. li. vj. ⁊ hec eſt ueritas.¶ De alie. mutandi iudicij cā facta ℟ica.¶ Cōtinuatur hec ℟ica ad p̄cedentem hoc ordine.Supͣ uiſū ē d̓ bn̄ficio ſeu remedio reſtitutōis ꝑ qd̓ ꝓuidetur leſis tā minoribus ꝙͣ eccl̓ijs ⁊ maioribus ex cauſa. Nūc ꝯpetēti ordine annectit aliud remedium perquod prouidetur illis in quorum preiudicio ē fcā reialienatio cauſa iudicij futuri mutandi.Is inT quorūdam.quemfacta eſt alienatio rei cauſa mutādiiudicij conuenitur per reſcriptuꝫ impetratū contra alienātē ⁊ ē caſus ſingularꝭ. ut. jͣ. dicet̉. p̄ma ꝑs narrat factū contra qd̓. 2 prouidet ibi nos igitur. ¶ Nō pͥmoduos modos per quos fit alienatō cauſa mutādi iudicij. primus ē qn̄ directe ꝯueniendus tranſtulit rem dequa erat ꝯtentio in alium. 2ꝰ modus qn̄ fraudulēterreceſſit de poſſeſſione rei ut alius puta amicus īgrederetur. ꝙͣꝙͣ enim iſte aꝑte ⁊ directe nō tranſtulerit rē īalium tn̄ in effectu exquo fraudulēter h̓ fecit ur̄ trāſtuliſſe. unde habebit locū edictum de alienatiōe mutādiiudicij. ar. h̓. Ex quo puto ꝙ ſicut ꝯtra directe alienātem cā mutandi iudicij pōt agi ad ītereſſe ⁊ ad omnēincōmoditatem prouenientē cauſa illius tranſlatiōisut in. l. i. ⁊ in. l. iij. ff. e. ita poterit agi ꝯtra iſtū qui nōdirecte alienauit ſed īdirecte recedendo a poſſeſſioneut amicus illā intraret ⁊ poſſideret nomine proprio.Nā iſte hanc fraudem fecit ut circūueniret legeꝫ puniētem alienantem. dꝫ eniꝫ ꝯſiderari mens legis ⁊ frausiſtius. ſatis enim dicit̉ alienaſſe hāc fraudē exhibēdo.ad hoc. l. non dubiuꝫ. C. de legi. ⁊ regl̓a fi. de re. iur.li. vj. fac̄. qd̓ le. ⁊ noͣ. in. c. ꝙͣto. jͣ. de priuile ¶ 2ª nō ibide qua controuerſia ⁊c̄. ꝙ cōtentio extra iudiciū ſuꝑaliqua re pōt appellari cōtrouerſia. nam hic non eratmota cōtrouerſia ī iudicio. qꝛ tunc ꝑ alienationeꝫ habuiſſet locū uitiū litigioſi exquo īponitur grauis penaut legitur ⁊ noͣ. in. c. eccl̓ia ut lite pen. ⁊ nō. ī. l. fi. C. deliti. pōt tn̄ tex. exponi aliter ꝓut ibi noͣ. ī glo. iij. ⁊ uterqꝫ intellectus ē bonus ī ſeq 3ª ⁊ ultio nō caſum nōbilem in quo extenditur reſcriptū ad ſingularem ſucceſſorem. nam regulariter reſcriptū nō extenditur adperſonam in eo non expreſſaꝫ. ut in. c. p. ⁊. g. d̓ offi.dele. ſed hic ſit extenſio ꝓpter fraudem ſeu in odiumuolentiū elidere uires reſcripti per alienationem rei īalium factam. Sed opponitur contra tex. uidetur enīꝙ de nihilo prouideat iſte tex. nā de iure ciuili clarū ēꝙ is in quē facta eſt alienatō cauſa mutādi iudicij poſſit ꝯueniri rei uendicatione ſicut primus alienans. uti. l. i. in. fi. C. eo. ti. ⁊ no. hic glo. iiij. ſed iſte tex. ſolumꝓuidet ut poſſit conueniri iſte ſucceſſor. ergo h̓ prouiſio fuit īutilis ⁊ potius iuris ātiqui declaratoria ꝙͣ noui iuris editoria cuius ꝯtrarium īnuit iſte tex. ī v̓. nosigitur. ubi uidetur innuere ꝙ iſta fuit noua prouiſio.So. doc. formaliter nō tangūt cōtrariuꝫ ſed tacite Inno. uidetur ſoluere. dicit enim ꝙ ꝑ remedium iſtiusc. pōt procedi cōtra iſtos alienātes abſentes ſine noua citatione. ⁊ in hoc requiritur fraus iſtius alienātish̓ dictuꝫ non placet Hoſti. ⁊ credo ꝙ bene. qꝛ hic nihil dicitur de procedendo cōtra abſentē ſine citatiōe.Alij uero ut refert Inno. dixerūt ꝙ iſtud. c. non tāgitedictum de alienatione mutandi iudicij. qꝛ ibi requiritur dolus. ut noͣ. in gl. iiij. ſed ſolū diſponit ut iſte ſucceſſor ſingularis poſſit cōueniri. ⁊ ī hoc nō requiriturfraus unde lꝫ is in quē facta eſt alienatio ſit ſine fraude tamē poterit ꝯueniri. Sed Hoſti. hoc īpugnat. qꝛtex. hic fūdat ſe ſuper fraude ut patet ibi pro cuacuando mādato ⁊ ibi malicioſe ⁊c̄. ſed dn̄s Cardi. qui ſeqͥtur precedens dictum dicebat ꝙ iſta uerba tex. referūtur ad alienātem. nam ex parte ſua reqͥritur fraus. ſꝫex parte ſingularis ſucceſſoris nihil dicitur de fraude.nec ob. v̓bum ſe ingeſſerint de quo in lr̄a. qꝛ ẜm eumdicūtur iſti ſucceſſores ſe ingerere. exquo alienans fecit in fraudem. unde ī odium alienantis fraudulenterpōt cōueniri ſucceſſor ſingularis lꝫ ſit ſine fraude. Sꝫpro cōcordia harum opi. ego dicerem ſic ꝙ ad hoc utſucceſſor ſingularis cōueniat̉ rei uēdicatione coramſuo iudice non requiritur in eo aliqua fraus. qꝛ ſolapoſſeſſio ex parte cōueniendi producit actionē rei uēdicationis. nam dn̄s poteſt agere cōtra quēcūqꝫ poſſeſſorem ꝙͣtūcunqꝫ bone fidei uendicando rem ſuaꝫad boc. l. in rem. ff. de rei uendi. ⁊. l. officium. eo. ti. ⁊hoc uoluit tex. ſi bene pōderetur in prin. cum fi. ī. d.l. una facit. l. inciuilē. C. de fur. ſed quoad hoc ut ſingularis ſucceſſor cōueniatur per reſcriptuꝫ impetratūcōtra alienātem requiro fraudem etiam in ſingulari