dubitat ī. §. q̄ frater. ff. d̓ here. īſti. facit. l. late culpe ī§. amicos. ff. de v̓. ſigni. dūmodo ẜm eū nō pecuniecupiditas ſꝫ ipſū charitas d̓i īducat ad poſtulādū. adhoc ēt īducit qd̓ hētur Matthei. xij. ī fi. ſiqͥs fecerit uoluntatē patris mei qui ī celis ē ipſe frater meus ſoror⁊ mater ē. ⁊ ex hoc pōt īferri ẜm do. An. ꝙ amicusdebeat admitti ꝓ amico ad agendū ſine mādato preſtita cautōe de ratihītione ſicut admittit̉ ꝓpinquꝰ ꝓꝓꝑiquo. ut ī. l. ſꝫ ⁊ he. ff. d̓ ꝓcura. ⁊ ī. d. c. nnulli ī fi.¶ Aduerte qꝛ iſti doct. uident̉ ſibi ꝯͣrij ī hoc articl̓o.nā do. An. expreſſe tenuit ꝯtrariū ī. c. ex ꝑte d̓cani. ⁊in. c. nōnulli de reſcri. ubi uoluit ꝙ nec aīcꝰ nec canonicus admittat̉ ad agendū pro aīco uel cōcanonicoqꝛ iura loquētia de ꝯiunctis debēt ītelligi de ꝯiunctione ſāguinis. Itē ſentit Io. an. pꝰ Hoſt. ⁊ ſpe. ī. d. c.nōnulli. ⁊ clariꝰ ī. c. fi. de ꝓcura. ⁊ expreſſe ꝯͣrium tenet Archi. ī. c. ſtatutū ī. §. cū autē d̓ reſcrip. li. vj. ⁊ uide de hoc qd̓ dixi ī. d. c. ex ꝑte decani. ubi ꝯcluſi ꝙ iura loquētia de ꝯiunctis debēt ītelligi ſtricte ī ꝯiunctisꝯiunctōe carnali nō aūt ī ꝯiūctis aīcitia uel ꝯiunctōeſpūali. ⁊ ꝙ amicꝰ nō admittat̉ adduco bonū tex. i. l.tutori. C. de nego. geſ. ⁊ de clerico eccl̓ie. facit tex. ī. c.corā de offi. dele. Itē iſte tex. ī eo ꝙ cccl̓iā ⁊ ꝯiunctasꝑſonas ponit ꝓ diuerſis. ad idē qd̓ noͣ. glo. ij. sͣ. c. ꝓximo lꝫ glo. fi. ī. d. c. ultīo de ꝓcur. ꝯcordet cū iſta. ſꝫprimū ueriꝰ nāͣ lꝫ amicꝰ intimus poſſit appellari frater. ⁊ idē ī ſocio. ut ī. l. ueꝝ ī prin. ff. ꝓ ſocio. tn̄ ꝓprienon ē ꝯiunctus. naꝫ īter ꝯiunctos carnalit̓ ē duplexuinculū unū naͣle .ſ. ſāguinis ⁊ īdiſſolubile. ut ī. l. iuraſanguinis. ff. d̓ re. iur. Eſt ⁊ aliud uīculū p̄ſumptū .ſ.dilectōis. ut. c. poſtremo. jͣ. de appel. In aico uero n̄ē niſi unū uinculū ciuile ⁊ accidentale ⁊ maxīe hodiernis tēporibꝰ quibꝰ nō reperit̉ uerus amicꝰ qꝛ in ueris aīcis dꝫ eē idē uelle ⁊ idē nolle. ut nō. ī. d. §. aīcos⁊ ꝑ Ciceronē ī li. de amicitia. tn̄ ꝙ amicꝰ admittat̉ tenuit Ci. ī. l. exigendi. C. de ꝓcura. ⁊ eū refert Bar. ⁊ſimplicit̓ tranſit in. l. nō ſolū in. §. qui alienū. ff. d̓ ꝓcura. ⁊ tene mēti qꝛ ꝓpter has auctoritates forte ſeruaret̉ hoc ꝯtrariū. ¶ In glo. fi. ibi neutrū iuuet. idēin Spe. ī ti. de lega. §. quid ſi hꝫ beneficiū. ſꝫ Inno.Goſ. ⁊ Hoſti. hic dicūt ꝙ ſine pena poterit iuuare primū. ar. ī. c. tua. ⁊. c. ueniēs. ⁊ ī. c. ītellecto ⁊. c. eaꝫ te.de iureiur. ꝯſuluit tn̄ Hoſti. ut hoc caſu non aſſumatofficiū aduocati ſꝫ potius mediatoris. Bar. brix. ī qdne que īcipit aduocatꝰ. diſtinguit ꝙ aut certū ē primāeccl̓iā fouere iniuſtā cām ⁊ iuuabit ſcd̓aꝫ qꝛ dꝫ agnoſcere bonā fidē ſicut tutor. l. quotiēs. §. ſicut. ff. d̓ admi.tu. Sꝫ ſi ē dubium iuuet primā ⁊ det aduocatū ſcd̓e.mihi placet opi. Inno. ⁊ ſequaciū. facit qd̓ ipſe noͣ. inc. cū iam dudū de preben. fateor tn̄ ꝙ primā nō dꝫ iuuare ꝯtra ꝯſcīam. ¶ Exͣ glo. hic quero nūquid diſpoſitio iſtiꝰ tex. hēat locum ſolū in ſacerdotibus an ēt inalijs clericis. Hoſti. dicit ꝙ appellatione ſacerdotumhic ueniūt oēs habētes ſacrū ordinē. ſimile in. c. ij. decoha. cle. ⁊ mulie. Itē habētes minores ordines cuꝫbeneficio. sͣ. c. i. Idem fortius de ep̄o qui nō dꝫ eē aduocatus ī foro ſeculari. v. q. iij. ī. c. fi. et in cā propriaqꝛ non ē d̓cens ut ep̄s exhibeat reuerentiā iudici quāexhibere debent aduocati. nā aduocatus dꝫ proponere ſtando ⁊ nō ſedendo. l. quiſquis. C. de poſtulā. ſꝫſi ep̄s hꝫ cām coram iudice eccleſiaſtico ē in optioneſua utrum per ſe uel per alium uelit cāꝫ promouere.ar. bo. in. c. fi. de iura. calū. Et ex his ſentit Hoſti. ꝙinter facerdotes ⁊ clericos inferiores nō ſit differētia.ſentit etiam ꝙ ſacerdos non poſſit poſtulare coramiudice ſeculari niſi in caſibus hic expreſſis. nec etiamcorā iudice eccleſiaſtico cū perceptōe ſalarij iuxta noͣ.sͣ. c. proximo. ⁊ ſic ſentit ꝙ ſine ſalario pōt indifferēter poſtulare corā iudice eccleſiaſtico. Io. an. ⁊ cōiter.moderniores ſequentes tenent oppoſitum h̓. namẜm hāc opi. Hoſti. nihil adheret iſtud. c. ad primū. ⁊iō dic̄ ip̄e ꝙͣ ſacerdos īdifferēt̉ rōne ordinis ꝓhibeturpoſtulare niſi in caſibꝰ hic exp̄ſſis. Sed ī clericis īferioribus tene qd̓ dictū fuit ī. c. i. sͣ eo. ⁊ hoc mihi plꝫ qͥatex. hic īdiſtīcte ꝓhibet ſacerdotē poſtulare. ⁊ idē dicēdū ī ep̄o ut dixi. lxxxviij. di. ꝑlatū. ⁊. c. ep̄s. un̄ ſic̄ ſolus ordo p̄ſbiteratꝰ ꝓhibet a ſciētijs uetitis. ut ī. c. nōmagno ⁊. c. ſuper ſpecula. ne cle. ul̓ mo. ita ab officiopoſtulatiōis ne ſacerdos uideat̉ alijs nociuꝰ ut ī pͥncipio lr̄e. ¶ Ultimo hic querit̉ nunqͥd clericꝰ poſſit īpune eē aduocatus ꝯtra eccl̓iam a qua habet beneficiuꝫꝓ perſonis ſibi cōiūctis. tex. a ꝯͣrio ſēſu uidet̉ hic ꝙſic qꝛ īponit penā qn̄ patrocinat̉ ꝓ exͣneis. Uinc. 13h̓ ꝯtrariū. ⁊ ad tex. iſtū ſupplꝫ maxīe. ſꝫ Egidiꝰ tenetprimū. ⁊ ſeutit Hoſti. dicens ꝙ ꝓ ſtricte ꝯiunctis ⁊ miſerabilibꝰ ꝑſonis pōt aduocare ꝯtra eccleſiam a qͣ hꝫbn̄ficiū. facit qd̓ noͣ. sͣ. c. i. ⁊. c. petitio. d̓ iureiur. Et nōbene hoc dictuꝫ exquo hēs ꝙͣ magis qͦs tenet̉ iuuareꝓpinquū ꝙͣ eum a quo habuit bn̄ficiū. ⁊ ſic ꝓpinquitas p̄fert hic amicitie qd̓ noͣ. Ex hoc poſſꝫ ēt inferri ꝙuaſallus nō tenet̉ iuuare dn̄m ꝯtra ꝓpinquū. ⁊ ad h̓uide qd̓ noͣ. ī Spe. de aduo. §. i. v̓. ſꝫ nūquid clericꝰ.⁊ ſatis facit iſte tex. a cōtrario ſēſu ⁊ dictum. c. petitio.Nūquid poſſit qͦs aduocare ꝯtra patriam ⁊ genitorēnūquid teneatur qͥs potiꝰ patrocīari ꝓ patre uel econtra. uide ī Spe. ī ti. de aduocato ī. §. i. v. ſꝫ quid ſi pater Hoſti. ⁊ ſequēti. ⁊ in effectu ꝯcludit ꝙ pōt eſſe aduocatꝰ ꝯͣ patriā. ꝓ hoc fac̄. l. pe. ff. d̓ iuſ. ⁊ iure. ⁊. l. ij.C. de aduo. diuer. iudi. ubi certe ꝑſone ꝓhibent̉ ergoalijs ꝑmittit̉. Item ꝯcludit̉ ꝙ potiꝰ tenet̉ iuuare pr̄eꝫꝙͣ patriā. ar. ī. l. ut uiꝫ. ff. d̓ iuſti. ⁊ iure. ubi priꝰ nominant̉ parētes ꝙͣ patria. hoc dicit eſſe uerū qn̄ pat̉ p̄tēdit iuſtaꝫ cām al̓ ſi eſſꝫ rebellis patrie dꝫ filius īſurgēꝯtra pr̄em. unde ſi pater ē bannitus ita ut poſſit īpune occidi pōt filiꝰ euꝫ īpune occidere. ut in. l. minime.⁊ ibi Bar. ff. de reli. ⁊ ſūp. fu. Ni. abbas.¶ De procuratoribus ℟ica¶ Continuata fuit hec ℟ica ſupra ī p̄cedēti ti. ⁊ dicut ibi q̄ro qͥs dicat̉ ꝓcurator: dic ꝙ ille qͦ mādato dn̄ialiēa iudicia miniſtrat. ut ī. l. i. ff. eo. Qui enī adminiſtrat ſine mādato n̄ dicit̉ ꝓcura. ſed negocioꝝ geſtorut hētur ꝑ totū ti. d̓ nego. geſt. C. ⁊ dr̄iaꝫ īter ꝓcura.⁊ ſindicū ſeu iconomū ⁊ actorē uide ꝑ glo. ī. c. ſiqͥs erga. ij. q. vij. ⁊ qd̓ nō ī. c. petitio. jͣ. eo. Ni. abbas ⁊c̄.Lla quidē). jgrāquamNon audit̉alterius procurator niſi habeat mandatum legitime factuꝫ. primo premittit modum. 2ª ſubmittit mandatū ibiqꝛ. g. ¶ Nō primo ꝙ geſta cum falſoprocuratore non tenent in p̄iudicium domini. dic tamen ꝙ ualent in preiudiciuꝫ falſi procuratoris. ut in.l. plautius. ff. eo. facit. l. iij. ī. §. falſus. ff. rem ra. ha.¶ Nō 2ª ꝙ aſſerenti ſe eſſe procuratoreꝫ alterius ⁊ fidem legitimā de mandato nō facienti non eſt credendum. ⁊ optime iudicio meo facit iſte tex. ꝯtra glo. ī. l.i. C. eo. ⁊ ſequaces qui dixerūt ꝙ per negationē advſarij res efficit̉ dubia ita ut debeat admitti aſſerensſe ꝓcuratorē cū cautōe d̓ rato. ſꝫ Bar. ꝯͣ ī. d. l. i. ⁊ ī. l.nō ſolū in. §. qͥ alienū. ff. eo. ⁊ uidetur ꝓbari hic. naꝫpapa nullo modo uult hic iſtum admittere. negatioergo facit rem dubiā in ſauorē negantis non in eiusp̄iudiciū ⁊ in fauorē aſſerentis ſe eſſe procuratorem.al̓ ſequeret̉ abſurdū ꝙ quilibet admitteret̉ cū cautiōeqꝛ non haberet niſi dicere ſe eſſe procuratoreꝫ. Sꝫenim aduerſarius ſuus hoc fatetur habet intentumſi negat res efficit̉ dubia ẜm illā opi. ⁊ ſic admitteret̉cū cautiōe cuius ꝯͣrium hic īnuitur. ⁊ tene ad hoc tex.hunc menti qꝛ nō ſolet allegari. ⁊ uide qd̓ latius dixiin. c. coram de offi. dele. ¶ Nō 3º ꝙ in ſindicatu unuerſitatis