regꝭas. ut ī. c. i. ⁊ qd̓ ibi no. jͣ. de torneamētis. ⁊ ī. c. lij.teras de reſti. ſpoli. ⁊ qd̓ ibi nō. ⁊ uide ꝓ eqͥtate ſeruāda bonū tex. ī. c. diſciplina. xlv. diſ. ubi pulcher tex. ꝙuna n̄ abſoluit̉ ab alia. ⁊. l. placuit. C. d̓ iudi. ⁊. l. ꝙ ſiepheſi. ff. de eo qd̓ cer. lo. ¶ In glo. ij. ibi ſi pōt. Nōglo. ꝙ iudex nō pōt ꝯpellere ꝑtes ad ꝯcordia ſꝫ laborare dꝫ īquātū pōt. ⁊ idē nō. glo. iuris ciuilis ī. l. i. §.⁊ poſt. ff. d̓ no. ope. nūc. Fallit ī papa ī his ī quibꝰ hꝫpleītudinē ptātis. ut ī. c. cū īter. R. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ꝑ Inno. d̓ elect. ⁊ dic ī hoc ut latiꝰ dixi. sͣ. de tre. ⁊ pace ſuꝑ rubro. ¶ Sꝫ q̄ro nūqͥd īdiſtīcte poſſit iudex cuꝫ bona ꝯſciētia ꝑtes reducere ad ꝯpoſitionē. d̓ hoc ꝑ ſpe.ī. ti. d̓ p̄ꝑatorijs iudicioꝝ ī. §. excipit̉. ubi ꝯcludit ꝙ ſiiura partiū ſūt ignota hoc pōt ut h̓. ſi uero iā ſūt clara ut qꝛ ꝯcluſū ē in cā. ⁊ ſic iudici liquet ꝓ qua partedebeat ferre ſnīaꝫ dubitauit. Spe. relinqͥt h̓ diſputatōni. Io. an. dicit ꝙ niſi alique circūſtātie ſuadeāt abſtinere dꝫ a tali ꝯpoſitōe qͣſi exquo ſibi liquet de cā nōdꝫ reducē ad ꝯpoſitonē ne uideat̉ d̓ iure uniꝰ dare alteri ſine cā. qd̓ nō lꝫ cū iudex debeat reddē unicuiqꝫqd̓ ſuū ē. ut. sͣ. ī ꝓemio. ſꝫ ex circūſtātijs poſſet hocſacere ⁊ ceteris ꝑibꝰ magis dꝫ ſuadere actori uīcēti ꝙͣreo abſoluēdo. Rō qꝛ ſnīa ferēda ꝓ actore ē mādanda executōi ⁊ ī executōis actu poſſꝫ fieri longū litigiūque rō ceſſat ex ꝑte rei tn̄ ī eo poſſet ſubeſſe cā. uiputa qꝛ actor ē pecunioſus ⁊ paratꝰ appellare ꝙͣtū iuraſibi ꝑmittēt. dꝫ ergo his ⁊ ſimilibꝰ cauſis ꝯſideratisiudex abſtiēre ul̓ reducere ad ꝯcordiā. facit ad p̄dictac. niſi. jͣ. de prebē. . ¶ In glo. ī uerbo ꝯiugij. ibi circagradus. l. diuina ꝓhibitos ⁊c̄. ⁊ ex hac glo. debes reſtrīgere tex. ī eo ꝙ dicit ꝙ ī mr̄imonio n̄ admittit̉ cōpoſitio. nā dꝫ ītelligi qn̄ per ꝯpoſitionē aliqͥd fierēt ꝯͣuinculū mr̄imoniale. ſecꝰ ſi pro mr̄ionio fieret ꝯpoſitio ut qꝛ ꝑtes ꝯtendūt ſuꝑ ꝯtractu mr̄imonij. nā tūciudex pōt eas īducere ad ꝯͣhendū de nouo ſi nulluꝫſubē īpedimētū. ⁊ idē ī ſimilibꝰ qōnibꝰ que dependēta facultate partiū. Et noͣ glo. ī eo ꝙ dicit ꝙ gradꝰ diuina lege ꝓhibiti ſūt īdiſpenſabiles qd̓ pōt ꝯcedi ſinecā. ſed ſi cā maxīe ſubē ſaltē ī ſecūdo gradu ī linea ētequali pot̄it papa diſpēſare. ut ſētit Io. an. ī. c. ꝑ uenerabilē. qui fi. ſint legi. ⁊ uide qd̓ ibi dixi ⁊ tene mētiillud dictū. ¶ In glo. ī uerbo equitate ſeruata ibi ꝙius ſēper ſit preferēdū equitati. Nō glo. ꝙ ꝓpter equitatē nō ſcriptā nō dꝫ iudex recedere a iure ſcripto. qꝛnō dꝫ iudex clemētior lege uelle uideri. ut dicit tex. inauc̄. de iudici. ī. §. oportet. Et an ⁊ qn̄ ſit equitas ſeruāda cōiter doct. hic in. l. i. C. de legi. faciūt tria membra ꝙ aut neutrū ē ſcriptū nec ius .ſ. nec equitas. autalteꝝ ē ſcriptū aut utrunqꝫ. Primo caſu cū neutrū ēalat umnuuſtian ptuaſcriptū dꝫ iudex ẜuare equitatē ut ī. d. l. placuit. ⁊ hicubi dicit̉ ꝙ ubi ius nō reperit̉ expreſſū dꝫ iudex ſeruare equitatē. ad hoc adde notabile dictū Inno. ī. c. i.de ꝯſti. qd̓ ſequit̉ Bar. ī. d. l. dicit enī ꝙ in his que relinquūtur arbitrio iudicis dꝫ ſemper ſeruare eqͥtatē.⁊ hoc caſu dꝫ ītelligi tex. ī auc̄. iuſiur. qd̓ p̄ſtat̉ ab hisī. §. equiꝰ. ubi dicit̉ ꝙ iud̓x dꝫ iurare ſeruare eqͥtatē.Secūdo caſu cū alteꝝ tm̄ ē ſcriptū illud ē ſcruandū.ar. vj. q. iij. ſcriptū. ⁊ ī. l. ꝓſpexit. ff. qͥ ⁊ a quibꝰ. Tertio caſu aut ius ē ſcriptū ī genere ⁊ equitas ī ſpecie ul̓ecōtra ⁊ ſeruandū ē qd̓ in ſpecie reperit̉ ſcriptū qꝛ ſpecies derogat generi. ut ī. c. i. d̓ reſcriptis. ⁊ ī regula generi. de re. iuris li. vj. Aut ambo ſunt ſcripta ſpecialiter ſeu general̓r ⁊ tunc cōiter tenet̉ ꝙ equitas ē preferenda qꝛ pars fauorabilior p̄ferēda ē. ut ī regl̓a odiareſtrigi. de re. iurꝭ. li. vj. ¶ In gl. fi. ī fi. Et adde qd̓no. ī. c. cū qͥdā de iureiurꝭ. Exͣ gl. quero ꝓ declaratōelre ī qͥbus iura nō admittūt ꝯpoſitionē ſeu diſpēſatōne: ꝯclude ẜm Inn. Hoſt. ⁊ Io. an. ꝙ ī crimībus publicis nō dꝫ fieri ꝯpoſitio nec diſpenſatio qꝛ ea qualitercūqꝫ ꝯpoſita iudex punire dꝫ. ut ī. c. i. de colluſio.dete. niſi ſubſit aliqua legitīa cā diſpēſandi de quo dicēdū. ut in. c. atſi clerici ī. §. d̓ adulterijs. jͣ. d̓ iudi. ⁊ īl. qͥd ergo. §. pena grauior. ff. d̓ his qui noͣ. īfa. idē ē īalijs ciuilibꝰ ⁊ criminalibꝰ ubi ex diſpenſatōe ſeu ꝯpoſitione qͦs ꝯmitteret peccatū mortale uel ī eo rēaneret.Idē ē in iure p̄ceptiuo pręceptorio qꝛ ip̄ius tranſgreſſio īducit mortale. ut noͣ. Hoſti. ī. c. i. d̓ tre. ⁊ pace. ⁊ꝑ hoc tenet hic Inn. legatū ēt de latere nō poſſe diſpēſare ī gradibus ꝯſāguinitatis ⁊ affinitatꝭ ēt humana lege ꝓhibitis. de qͥbus ī. c. nō dꝫ. jͣ. de ꝯſan. ⁊ affi.⁊ tene menti hoc dictū. Idē in his que deuiant a iurenaturali uel diuino.¶ De poſtulando. ℟ica.¶ Si uocati ad iudicia nō paciſcūtur neqꝫ tranſigūtſolent ſibi querere aduocatos ⁊ procuratores. ideopoſt duas rubricas p̄cedentes auctor ſubijcit iſtā ⁊ ſequentes ⁊ p̄mittit ante tractatū de iudicis qꝛ hec ſuntp̄paratoria iudiciorū. Quid aūt ſit poſtulare hēs tex.ī. l. i. ff. eo. ⁊. iiij. q. vij. ī. §. utrū ī. v̓. ſūt aūt. ⁊ ꝑ glo.in. c. ultīo. ⁊ dic ꝙ poſtulare ē deſideriuꝫ ſuū uel amici ſui ī iure apud eū qui iuriſditioni p̄eſt exponere ul̓alterius deſiderio cōtradicere. ⁊ hoc ultimū ꝯprchendit aduocatū ex ꝑte rei qꝛ ꝯͣdicit deſiderio ⁊ petitiōiactoris ſed precedētia v̓ba preferūtur ad aduocatumex ꝑte actoris Et ex illis v̓bis diffinitōis dū dicit̉ ī iure⁊c̄. decido qōnē nūquid cōſulēs ī camera dicat̉ aduocatus. ⁊ conclude ꝙ non quia aduocatus eſt qͥ ī iureꝓponit ut patet in diffinitione. prohibitus ergo aduocare nō cēſet̉ ꝓhibitus in camera conſulere et ꝓcuratori partis. qd̓ bene noͣ. ⁊ tenet Bar. ī. l. i. ff. de ua.⁊ exͣor. cognitio. ¶ Itē quero nūquid illitteratus poſſit eſſe aduocatꝰ: ꝯclude ꝙ nō qͥnīmo oꝑꝫ ꝙ ſit iureꝑitus. vn̄ dꝫ ſaltē ſtuduiſſe ꝑ qͥnquenniū ⁊ iuramētodoctoruꝫ eē approbatus. ut in. l. nemini. C. d̓ aduo.di. iudi. nō Bar. in. d. l. i. ⁊ hoc bene noͣ. qꝛ multi iniuſte ſe īgerūt huic aduocationis officio.Clericus ī ſacris uelLETIE. minoribꝰ beneficiaꝰ īſeculari foro poſtulare non dꝫ niſi ꝓſe uel ſua eccleſia uel miſerabilibꝰ perſonis hoc dicit. Adde uel pro perſonis ſibi coniunctis. ⁊ probatur hecſuppletio. jͣ. c. fi. Diuidit̉ nā pͥma ꝑsponit ꝓhibitionē a qua ſcd̓a excipit ibi niſi. ¶ Nō pºargumētū a ꝯͣrio ſenſu ꝙ clericus in minoribus ſi nōhꝫ bn̄ficiū eccleſiaſticū patrocinari pōt ēt ī foro ſeculari. ſecus aūt ē ī ꝯſtitutis ī ſacris. de quo dic ut. jͣ. latiꝰdicet̉. ¶ Nō ibi ꝓpriā cāꝫ uel eccl̓ie ſue. ꝙ. cā eccl̓ie nōdicitur cā ꝓpria rectoris hinc ē ꝙ in cā eccleſie ſue pōtquis eē iudex. ij. q. vij. ſiqͥs erga. dico plene in. c. cuꝫueniſſent. de iudi. ¶ Noͣ 3º ꝙ cōſtitutꝰ ī ſacris pōt aduocare ꝓ miſerabilibus ꝑſonis etiaꝫ ī foro ſeculari. ⁊pōdera tex. qꝛ nō ſufficit miſerabilitas in habitu ſedēt dꝫ eſſe in actu. nā permittit nō indiſtincte pro miſerabilibꝰ ſed pro illis qui proprias cauſas adminiſtrare non poſſūt ut quia ſunt uidue ⁊ pauperes. ul̓ ſi ſūtdiuites ⁊ non reperiūt aduocatos. idē in orphanis ⁊pupillis. nā eccl̓ia debet eas defendere. lxxxvij. di. pertotū. ⁊ de his miſerabilibus uide qd̓ dixi ī. c. ſignificātibus de offi. dele. ¶¶ In glo. i. ī fi. ut hēas ꝑfecte hācmateriā ſcias ꝙ ī clericis poſſunt aſſignari quinqꝫ ordines poſtulātiuꝫ. Primus eſt ep̄orum ⁊ ſuꝑiorū. dehis ꝑ Hoſti. jͣ. c. fi. ⁊ uide tex. ī. c. prelatū. lxxxviij. di.Secundus eſt ordo ſacerdotū. de hoc ī. c. fi. j. e. Tertius eſt cōſtitutorū ī ſacris non ſacerdotū uel exiſtentium in mīoribus beneficiatorū. ⁊ de his tractatur hic.Quartus ordo minorū clericorū non beneficiatoruꝫ.⁊ de hoc etiā hic. Quintus eſt ordo regularium. ⁊ dehoc. jͣ. c. proximo. ¶ Proſeq̄mur ergo tertiuꝫ ⁊ quartum ⁊ reliquos in locis ſuis preall̓. in quibꝰ eſt dicenH 3