ff. de v̓bo. ob. ⁊ ī. l. etiā. ff. d̓ mino. ubi dr̄ ꝙͣ tot uidēt̉ſnīe quot ſūt articuli ī ea ꝯtēti ⁊ tot uidēt̉ ſtipulatiōesquot ſūt res ī ſtipulatōe deducte. ¶4º nō ꝙ eccl̓ia exēpta ⁊ īmediate pape ſubiecta ur̄ gaudē qͣdā libertaten̄ ē tn̄ oīmoda libertas cuꝫ recognoſcat ius ſubiectōisreſpectu pape. naꝫ nulla eccl̓ia pōt eē acephala .i. ſinecapite. ut dicit tex. i. c. ull̓a. xciij. ¶ ¶ Nō qͦnto et ī hoctene mēti iſtū tex. qꝛ quotidie allegat̉ ꝙ eccl̓ia exēptanō pōt renunciare pͥuilegio libertatꝭ. un̄ lꝫ gnaͣliter dicat̉ quē poſſe licite renūciare iuri ⁊ fauori ꝓ ſe ītroducto. ut ī. c. ad apl̓icā d̓ regu. ⁊ ī. l. ſiqͥs ī ꝯſcribēdo. C.de epiſ. ⁊ cle. tn̄ ī priuilegio exemptionis tangit̉ nedūfauor exēpti ſꝫ et fauor ipſiꝰ ſuꝑioris qͥ exemit eum ⁊eximēdo ab alijs īmediate illū ſue iuriſditōi ſubiec̄. un̄ītereſt ſua n̄ ꝑdere iſtā īmediatā ſubiectionē ſecꝰ aūt īalijs p̄uilegijs ī quibꝰ v̓ſat̉ dūtaxat fauor pͥuilegiati. ⁊ꝑ iſtū tex. d̓cidit̉ qō nūquid poſſit exēptꝰ litigare corāalio iudice ſubijciēdo ſe iuriſditōi illius. Ite ⁊ alia qōnūqͥd exeptꝰ īcidēs ī excōicatōem iuris poſſit abſoluiab ep̄o loci exquo ul̓t ſe quoad illū actū ſubijcē iuriſditōi ep̄i. Et ꝑ iſtū tex. pōt rn̄deri ad utrāqꝫ qōnē ꝙn̄ cū n̄ poſſit exēptꝰ renūciare ſine licētia romani pōtificis p̄uilegio libertatꝭ. Itē īterē romani pōtificis q̄ eſtſuꝑior īmediatꝰ ut ſubditꝰ ſuꝰ n̄ iudicet̉ ab alio nec ētabſoluat̉ ut ip̄e poſſit cognoſcē qͣlitatē ſubditi ſui. ar.ī. c. oīs utriuſqꝫ ſexꝰ de peni. ⁊ remiſ. ⁊ ī. c. nimis d̓ iureiurā. ur̄ tex. iūcta gl. fi. q̄ ē ī h̓ ſingularis ī cle. pe. deſen. ex. ⁊ hāc partē ur̄ firmare Io. an. ī regula ſciēti īmercu. lꝫ Fed. ī quodā ſuo ꝯſilio tenuerit oppoſituꝫ.ſꝫ primū dictū ſecutꝰ ſuꝫ ⁊ plene examinaui maͣꝫ ī qͣdādiſputatōe q̄ īcipit duo cl̓icali ordīe ¶ Ultīo pōt colligi argu. optimū ex iſto tex. ꝙ is qn̄ pōt rē alienareſeu libere de illa diſponere n̄ pōt ſuꝑ ea ꝯpromitterecū ꝑ ꝯpromiſſuꝫ poſſet ſeqͥ alienatio. hīc dixit Ho. ꝙuaſallus nō pōt ꝯpromitte ſine licentia dn̄i ſuper feudo d̓ qª ꝑ eūdē ī ſūma. e. ti. ī. §. ſꝫ ſequit̉. v̓. ſꝫ nūquiduaſſallus. ¶ Et ex hoc ⁊ lr̄a pn̄t colligi plures rōnesdecidēdi ad tex. hic quare n̄ ualuit ꝯpromiſſū ſuꝑ exēptōe. nā pͥma ⁊ pͥncipalis rō colligit̉ ex tex. qꝛ exēptꝰn̄ pōt renūciare directe p̄uilegio exēptōis. ergo nec ſuꝑ ea ꝯpromittere cū poſſet īde ſeqͥ laudū ꝯͣ exēptōeꝫ.ẜa rō pōt colligi ex dictis Ho. nā p̄latꝰ qͥ recipit dignitatē a papa ut ē exēptꝰ n̄ pōt aliēare iura eccl̓ie rōanopōtifice īcōſulto. ut ī. c. ꝙ qͥs ꝯmiſit. xxxv. q. ix. noͣ. d̓re. ec. n̄ alie. c. nulli. ⁊. xij. q. ij. h̓ ius. ergo n̄ pot̓it iſteabbas ſuꝑ iſto iure exēptōis ꝯpromittere. cū ꝑ ꝯpromiſſū poſſet ſeqͥ alienatio. Ex h̓ collige noͣbile dictuꝫꝙ p̄latꝰ n̄ pōt ꝯpromitte ſuꝑ rebꝰ quas aliēare nͥ pōt.qd̓ uoluit Lap. alle. iij. dixi pꝰ Ho. sͣ. c. ꝑuēit. ⁊ ꝙ ꝙ rōh̓ ſit v̓a ī ſe tn̄ n̄ multū ꝯgruit lr̄e. qꝛ eadē rōne n̄ d̓buiſſet ualē ꝯpromiſſū ſuꝑ alijs rebꝰ. Tertia rō colligit̉ex dictis Po. qꝛ nēo citra papā pōt cognoſce̓ d̓ puilegijs ipſiꝰ pape. ut ī. c. cū ueniſſēt d̓ iudi. hāc rōnē n̄ puto ꝓcedē gnaͣl̓r ī arbitro. qm̄ ī pullegijs tāgētibꝰ tm̄fauorē p̄ullegiati bn̄ pn̄t ꝑtes ſpōte ſe ſubijce arbitrioalicuiꝰ ſic̄ poſſēt illis renūciare. ut. sͣ. dixi ⁊ ad. c. cū ueniſſent rn̄de ꝙ ibi tex. dꝫ ītelligi ī iudice cuiꝰ iudiciuꝫreddit̉ ī iuitū. ut ī. l. īter ſtipulātē. §. ſi ſtichū. ff. d̓ v̓.ob. Quarta rō pōt colligi ex gl. fi. ꝙ cū h̓ agē̓t̉ d̓ libertate n̄ pot̓at arbit̉ aſſumi. ut ī. c. pe. d̓ reſti. ī īte. ſꝫ illarō n̄ ē v̓a ī cā libertatꝭ. Et ex p̄dīctꝭ pōt d̓cidi qō nūqͣdclericꝰ poſſit ꝯpromittere ſuꝑ eccl̓ia ſua. Ho. dic̄ ꝙ n̄cu n poſſit illi libere renūciare. ut ī. c. ꝙ ī dubijs d̓ renu. hac ꝑtē ſeqͥt̉ do. An̄. dicēs h̓ ꝓcede̓ ſiue ſit ꝯtētioſuꝑ eccl̓ia ut de ꝓprietate ſiue ꝯtendebat̉ de bn̄ficiorōne tituli ſiue de fructibus futuris. ſꝫ ſuꝑ p̄teritis fructibus poſſet ꝯpromittere ẜm eū ⁊ uerū loquit̉. nā circa p̄dicta ⁊ ꝯſimilia pōt dari rl̓a quā. sͣ. tetigi ꝙ ſuperoībus q̄ qͥs pōt alienare pōt ꝯpromiſſū facere. ī alijsaūt q̄ alienare nō poteſt ſaltem ſine certa ſolemnitatenon pōt compromittere ſine iſta ſolēnitate. pro h̓ facit pͥº iſte tex. ad idem gl. ⁊ Bar. ī. l. nulli. ff. de trāſac.facit optime. l. nō ſolū iūcta gl. C. d̓. p̄di. mi. nō alie.ī predictꝭ enī locis legit̉ ⁊ noͣ. ꝙ tutor nō pōt trāſigē ſine auctoritate iudicis ſuꝑ illis rebꝰ quas ip̄e ſolꝰ aliēare nō pōt ſꝫ ſuper fructibus ⁊ alijs que ſolus pōt alienare poteſt ſolus trāſigere. Et intellige ꝙ non poteſttranſigē qn̄ per trāſactōem ſequeretur alienatio. ſecꝰaūt ſi res remaneret penes mīorē ⁊ tutor daret aliqͣpecuniā aduerſario. un̄ idē dic ī p̄lato. qꝛ nō pōt ſolꝰtrāſigē qn̄ ꝑ trāſactionē res remaneret penes aliū. ſecus ſi penes eccl̓iam. ut ī. l. nullꝰ p̄al. Sed dubitat̉ nūquid a pͥncipio ualeat ꝯpromiſſū ſuꝑ iſtis iuribꝰ q̄ nōpn̄t aliēari ꝑ ꝯpromittētē. Do. An. ſētit h̓ ꝙ ſic. qꝛ n̄poſſet ſeqͥ aliēatio. un̄ ualebit laudū qͣtenꝰ ꝑ id nō ſitaliēatio rei. ⁊ ſatꝭ mihi plꝫ. pͥº ꝑ iſtū tex. nā iſte abbasnō poterat aliēare iura eccl̓ie ſine licētia pape ⁊ tamēꝯpromiſit ſine ipſiꝰ licētia. ſꝫ laudū nō ualuit quatenꝰerat ꝯͣ libertatē. ⁊ ſic qͣtenꝰ īducebat alienationeꝫ huiꝰiuris. ītelligebat̉ gͦ ꝯpromiſſū hr̄e uires ẜꝫ ptāte ꝯpromittentiū. ſic̄ dicimꝰ ī lege ſeu ſtatuto gn̄ali ut ſumantuires ẜꝫ ptātē ſtatuentꝭ lꝫ v̓ba ſint gn̄alia ut ī. c. a nobis el. ij. de ſē. ex. ⁊ ī. c. ij. d̓. ꝯſti. li. vj. ⁊ noͣ hāc rōnē:An aūt poſſit p̄latꝰ ꝯpromittē ut ꝓcedat̉ d̓ iure ⁊ d̓ facto ⁊ ſn̄iet̉ d̓ iure tm̄. Lapꝰ ī p̄al. alle. ꝯcluſit ꝙ n̄ qꝛ n̄pōt p̄latꝰ remittē iura eccl̓ie. nā ꝑ ꝓceſſū d̓ fc̄o fiēduꝫpoſſet arbit̉ ledē eccl̓iā admittēdo ꝓbationē n̄ legitīaꝫul̓ repellēdo idoneā. ⁊ nō. h̓ dictū. ſecꝰ dic̄ ſi ꝯpromittit ut ꝓcedat̉ ſimpl̓r ⁊ de plano ſine ſtrepitu ⁊ figura⁊c̄. qꝛ ius approbat iſtū modū ꝓcedēdi. ut ī. cle. diſpēdioſā d̓ iudi. ¶ In. glo. i. ī fi. nō bn̄ hāc glo. ad quaꝫquotidie iūcto tex. ſit remiſſio cū qͣrit̉ an ī ordinariuꝫpoſſit ꝯpromitti. ⁊ ꝯcludit h̓ gl. ꝙ ſic taꝫ d̓ iure canōico ꝙͣ ciuili n̄ tn̄ pōt ordinariꝰ iube̓ ut ī ſe ꝯpromittat̉.⁊ ī h̓ cāu gl. ītelligit gl. ꝯͣriā ⁊ idē tenet gl. ī decretꝭ. iij.q. vij. ī. §. tria. ⁊ iſta ē plenior illa pones rōnē qͣlit̓ cōpromiſſū ꝓhibet̉ ī ꝑſona ordinarij. ⁊ cōcludēdo opicanoniſtaꝝ ⁊ legiſtaꝝ ſcias ꝙ tres ſūt opi. pͥncipalesī hoc articulo. pͥº ut n̄ ſit dr̄ia ī h̓ īter ius canonicū ⁊ ciuile ſꝫ utroqꝫ iure pōt ordinariꝰ ī ſe recipere ꝯpromiſſuꝫ dūmodo ꝑtes ſpōte ī eum ꝯpromittāt. hāc opi. tenet h̓ glo. ⁊ glo. in. d. §. tria ſequuntur tn̄ Goſ. Io.Phi. ⁊ Io. an. ⁊ ē quaſi coīs opi. canoniſtaꝝ. Secunda opi. pͥncipal̓ ē ut alid̓ ſit de iure canonico ꝙͣ ciuili.hāc opi. tenuit Bar. ī. l. ſꝫ ⁊ ſi ī ẜuū alle. in gl. Tertiaopi. tāꝙͣ ī arbitrū nō pōt ꝯpromitti ī ordīariū nec deiure canōico nec ciuili ſꝫ tāꝙͣ ī arbitratorē. hāc opi. etiaꝫ fuit ſecutꝰ Hoſti. tēuit gl. ī. d. l. ſꝫ ⁊ ſi in ẜuū. ⁊ iuracanōica qͦ uidetur ꝯria dicūt̉ ꝙ loquunt̉ ī arbitratorehāc opi. fuit ſecutꝰ Ho. h̓ pōderādo tex. illiꝰ. l. ī. eo ꝙdic̄ ꝙ ī ordinariū n̄ pōt ꝯpromitti ⁊ ſi ſn̄iaꝫ dixerit n̄dat̉ pene ꝓſecutō. ⁊ ſic loꝗtur illa. l. ī arbitro cū faciatmētionē d̓ ſn̄ia n̄ ī arbitratore qui ꝓcedit exͣ iudiciū ſine qͣlibet ſcriptura. hec opi. ut poſſit ꝯpromitti ī ordinarium tāquā in arbitratorem eſt ueriſſima ⁊ cōitertenetur ⁊ uidetur ꝓbari in auc̄. ſi uero contigerit. C.de iudi. ⁊ de iure canonico non ē dubiū. ut ī. c. cauſade elec. et idē in delegato ut probatur in. c. niſi eſſentde prebē. Sed an poſſit tāquam in arbitrum teneode iure canonico ꝙ ſic. pª per iſtum tex. intelligēdo ꝙep̄s erat h̓ reus. qꝛ tūc archiep̄s erat ordinarius ſecꝰſi fuiſſet actor ut ī. c. ſi clericus. xj. q. i. ſꝫ clariꝰ ꝓbat̉jͣ. eo. ex ꝑte ⁊ ī. c. lr̄as. de p̄ſū. d̓ iure ciuili ē dubitādū⁊ pendet deciſio ab intellectu dictionis ⁊ de quo probat̉ ī. d. l. ⁊ ſi. utrū ſtet copulatiue uel diſiūctiue ſed exquo habemus iura canonica ſuper h̓ clara deberemītellige̓ legē dubiā ẜꝫ determinationē iuris canōici. naſi ī dubijs recurrimꝰ ad ꝯſuetudinē ut ī. c. cū dilectusde ꝯſue. ⁊ ī. l. ſi d̓ īterp̄tatōe. ff. d̓ legi. fortius ergo recurrēdū ē ad ius canōicū qd̓ eſt maioris auc̄tis ꝙ cōſuetudo. ⁊ facit. c. ꝑ uenerabileꝫ qͥ fi. ſint le. ¶ In gl.fi. ibi de p̄ſcrip. cū olī. nā ibi ualuit ꝯpromiſſū ſuꝑ ca