mittant̉. ut ſupra bixi. ¶ Itē iſtd̓. c. poſitū ſub hoc titulo ſimplicit̓ loquit̉. ⁊ ſi diceremꝰ oppoſitū euacuaret̉ effectꝰ excōicationis. nō tn̄ cōem opinioneꝫ. Ab.Metū paſſoVm Dilectus. non ſubuenit̉ſi nō fuit talis qui debuerit cadere ī ꝯſtātēuiꝝ. pͥº p̄mittit diffinitōis cāꝫ. 2ª ſoluit obſtaculū ibi nō obſtāte. 3º diffinit ibi ſuꝑ. ¶ Nō pͥª ꝙ cl̓icialicuiꝰ eccl̓ie pn̄t ꝑ iuramētū ⁊ uotū ſe aſtrīgere ad artiorē uitā ⁊ auſteriorē ducēdā. ¶2º nō ꝙ pōt quis exuoto ſe aſtrīgere ad ſeruandā certā regulā religioſoꝝlꝫ ſe nō trāſferat ad illos religioſos. ¶ 3º no ꝙ metꝰꝯtinēs mortis ꝑiculū l̓ corporis cruciatū dr̄ cadere inꝯſtātē uiꝝ. excuſat̉ ergo qͦs ſiquid fecit ꝑꝑ metū mortis l̓ corꝑis cruciatū. ⁊ ītelligo qn̄ fecit id qd̓ ī ſe n̄ eratpeccatū. al̓s aūt/ ꝓrſus nō excuſaret̉. ut. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ qd̓ibi dixi. ¶ 4º nō ibi in ꝯſtantē. ꝙ metꝰ excuſat ſi ē talis q̄ poterat cadere ī ꝯſtātē uiꝝ. Si ergo ꝯſtās uir fuiſſet motꝰ ꝑꝑ mētū illud ſufficit. un̄ n̄ requirit̉ uir cōſtās. ad idē. c. ueniēs ⁊. c. ꝯſultatōi. jͣ. de ſpō. tex. tn̄ īl. metū. ff. e. dicit ꝙ dꝫ cadere ī ꝯſtātiſſimū ſꝫ primuꝫcōiꝰ. Itē noͣ ⁊ tene mēti ꝙ quēadmodū n̄ excuſat metꝰ niſi ſit talis q̄ potuerit cade̓ ī ꝯſtantē uiꝝ ita nec dolus. n̄ ergo ſubuenit̉ dolū paſſo niſi fuerit tal̓ quiꝝ cōſtantē ⁊ ꝑitū d̓cepiſſet ¶ Et noͣ ibi ad fatuitatē. ꝙ nimia ſimplicitas appellat̉ fatuitas. facit qd̓ noͣ. gl. xxij.q. iiij. īnocēs. forte .n. iſti ciſtercien̄. ꝓmittebāt aliqͣ ꝯͣius ut ſi obſeruarēt eoꝝ regulā n̄ paterent̉ aculeoscarnis. l̓ ꝓmittebāt aliqua ꝯͣ ius poſitiuū l̓ rl̓aꝫ. is .n.qui iſta credit ſimpl̓r ⁊ fatue credit. iō n̄ pōt poſtea allegare dolū. ¶ Ultīo noͣ ibi ſuꝑ reſtitutōe petita arop. ꝙ ēt ī ſpūalibꝰ qd̓ ſit ꝑ metū tꝫ lꝫ ueniat reſcīdēdūreſtitutōe petita ꝓbādo iuſtuꝫ metū. qd̓ ē ꝯͣ opi. do.In. quā tetigi ī. c. ij. sͣ. e. Et noͣ practicā ī modo intētādi actionē qd̓ me. ca. nā dꝫ qͣs pete̓ ſe reſtitui ad ſtatū ī quo erat an̄ꝙͣ pateret̉ metū. ¶ In gl. i. ibi ſꝫ ſeipſos ꝑſonal̓r obligauerūt. nō bn̄ gl. ꝙ cl̓ici certe eccl̓iepn̄t ſe ꝑſonal̓r obligare ad obſeruādaꝫ regulā alicuiꝰreligiōis. h̓ ēt ur̄ ſentire hic Inn. dicēs ꝙ iſti poterātpfiteri rl̓aꝫ artiorē. ut ī. c. lꝫ. jͣ. de regū. Sꝫ Ho. al̓r ſētit. dicit .n. ꝙ aut ſinguli uolūt̉ trāſire ad aliā religionē artiorē. ⁊ pn̄t ut ī. d. c. lꝫ. aut remanētes ī eccl̓a uolūt ꝓfiteri religionē auſteriorē ⁊ n̄ pn̄t ſine auc̄te ep̄iar. ī. c. ad audiētiā. jͣ. d̓ ec. edi. Idē ſēſit Goſ dicēs ſeputare ꝙ h̓ īteruenit ꝯſenſus ep̄i. ſꝫ h̓ dictū Goſ. diuinat ad iſtū tex. Itē ſi īterueniſſet auc̄tas ep̄i n̄ fuiſſꝫh̓ allegatꝰ metꝰ qꝛ ī pn̄tia ep̄i ceſſat v̓iſil̓r oīs metꝰ. utī. l. n̄ ē viſil̓e. ff. e. ⁊ ī. l. trāſactiōe. C. de trāſac. Itē papa h̓ ſe fūdat dūtaxat ſuꝑ uoto ⁊ iuramēto iſtoꝝ. Sꝫaūt īterueniſſet auc̄tas ep̄i fundaſſet ſe ſuꝑ ordinatone ep̄i. ut h̓ ur̄ tex. recte intellectꝰ ꝯͣ opi. Ho. ⁊ ꝓ opi.quā ſentit gl. ſꝫ ſaluādo utrāqꝫ opi. diſtīguo ſic ꝙ autcl̓ici eccl̓ie uolūt ꝓfiteri religionē artiore mutādo primā regulā ſeu antiquū ſtatutū eccl̓ie ⁊ dādo ī futuruꝫnouā formā uiuēdi ēt ſucceſſoribꝰ ⁊ n̄ pn̄t. Et h̓ caſuꝓcedat opi. Ho. aut ſeruata atiqua regl̓a uolūt ſe ꝑſonal̓r obligare ad artiorē uitā. ⁊ h̓ pn̄t qꝛ pn̄t plꝰ mereri nec ex h̓ alterat̉ ſtatꝰ eccl̓ie exquo nō mutāt habitū nec deſerūt primā regulā ⁊ h̓ caſu ꝓcedit iſte tex. ⁊ī hͦ fiēdo requirit̉ ꝯſēſus oīuꝫ ut noͣ. ī rl̓a qd̓ oēs. d̓ re.iur. li. vj. ⁊ ī. c. ſuꝑ eo. de reg. ⁊ in. c. qꝛ ꝑꝑ. ⁊ ī. c. ſcriptū. sͣ. de ele. . ¶ Ad p̄dicta bn̄ facit. jͣ. d̓ app. ad nr̄aꝫ.ubi religioſi tenēt̉ ad obſeruātiā religiōis ⁊ ordinis.⁊ uerbū ordinis ꝯprehēdit ſtatuta facta per ordineꝫultra regulā ut ibi dixi. ⁊ h̓ idē ē uidere ī iſtis fr̄ibꝰ p̄dicatoribꝰ qui hn̄t regulā Auguſtini ⁊ ꝑ ſtatuta editaꝑ ordine reſtrīxerūt ſe multū ultra regulā. Sꝫ an ſucceſſorē poſſint obligare dubito ubi n̄ īterueīt auc̓tasſuꝑioris. un̄ pōdera hāc gl. q̄ dicit ꝙ iſti perſonal̓r ſeobligauerunt. ¶ In gl. in uerbo uiolentia. nō fi. gl.ſingulariter. ex qua hes ꝙ timor excōicationis n̄ cauſat iuſtū metū ita ut factū ipſius timore ueniat reſtrinēdū p̄ſertim ꝑ actionē qd̓ metus cauſa. ⁊ facit hec gl.Io. quā ad lr̄am poſuerūt Tan. Uin. ⁊ Phi. Idē tenuit Goſ. dicēs ꝙ aut excōicatio ē iuſta. ⁊ imputādū ēiſti qͥ talē ſe reddidit ut poſſit excōicari. ar. optimū inl. ſi mulier. ff. qd̓ metꝰ cā ubi pꝫ ꝙ nō excuſat metusquando quis fuit cauſa illius metus. aut excōicatioē iniuſta ⁊ nō timēda qꝛ nō ligat .ſ. apud deū. ut ī. c.cū eterni. de re iudi. li. vj. ſꝫ gl. ordīaria tꝫ ꝯͣriū ī. c. cūoliꝫ. el. iij. d̓ reſti. ſpo. ⁊ illā gl. ſeqͣt̉ Ho. qꝛ excōicatioinfert detrimētū nō ſolū corpori ſꝫ anīe. ut in. c. audideniqꝫ. xj. q. iij. nec ob. ẜm eū ſi dicat̉ ꝙ ē medicīa qꝛilld̓ ꝓcedit ubi ſubeſt iuſta cā ul̓ ꝓpt̉ bonū obediētie.al̓s aūt plus aufert ꝙͣ afferat. Quid .n. ſi ep̄s minet̉excōicationē p̄ſbytero d̓ cuiꝰ ꝓmotiōe ſpes erat nōnep̄ſbyter iuſtū hꝫ mētū ſiue timorē ne īpediret̉ ſua ꝓmotio. Et ex his ur̄ ſētire Hoſti. ut dictū ſuuꝫ ꝓcedatī cxcōicatione iniuſta. Io. an. ⁊ cōiter moderni diſtinguūt ꝙ aut excōicatio ē iuſta ⁊ n̄ excuſat rōe p̄dicta.aut īiuſta ⁊ excuſat. qꝛ maxima pena ē ut dicit tex. inc. ſacro. jͣ. d̓ ſē. ex. et alibi dr̄ ꝙ in eccleſia dei nō reꝑit̉pena maior. xxiiij. q. iij. corripiant̉. ⁊ alibi dicit tex. ꝙnō ē modica pena int̓ homīes eē ⁊ hominū carere cōmertio. ut in. l. hi qͥ ſāctā. C. de apoſtatꝭ. Ego acqͥeſcerē pͥº mēbro ſꝫ ī 2ª dicere ꝙ iudex dꝫ cauſa cognita diſcutere an ille metus debuiſſet cadere ī ꝯſtātē uirum.quid .n. ſi nulla erat ſpes ꝓmotiōis nec timebat d̓ pn̄ti aliqd̓ dānū ⁊ habebat ſuperiorē excōicatoris in ꝓmptū apud quē poterat iuſticiam ſuā ꝓſequi. certe hoccaſu cōſtās uir nō debuiſſet timere. ⁊ hoc puto ꝓcedere quoad intētādū actionē qd̓ metus cā. ut noͣ. ī glo.ſe. ſꝫ quoad implorādū iudicis officiū ꝓcedat īdiſtīcteopi. Io. an. qꝛ minor metus ſufficit. ut nō ī glo. ſe. etin. l. īterpoſitas. C. de tranſac. Et ē glo. ſin. in. l. i. §.que honorāde. ff. quaꝝ teꝝ actio nō dat̉. ubi dr̄. ꝙ reuerētia ep̄i excuſat. un ſi propter reuerentiā ep̄i renūciauit qͥs prebēde ſue poteſt poſtmodū illam repetereqꝛ nō ſpōte fecit. qd̓ intelligit ibi Bar. ⁊ bn̄ qn̄ īteruenerunt alique mine uel uerbera. qꝛ ſola dignitas noexcuſat. ut in. l. ad inuidiā. ⁊ ibi ꝑ Bar. C. e. ⁊ hoc uoluit tex. ī. d. l. i. §. que honorāde. In eo ꝙ dicit ꝙ ſilibertus ꝓmiſit aliꝗd dn̄o nō pōt petere reſtitutionēallegādo mētū ſꝫ dꝫ iudex procedere cauſa cognita.ut .ſ. uideat an iuſte habuit timere. ⁊ idē dic in uxorecū dicit ſe alquid feciſſe ob reuerētiā mariti. ut ſola reuerētia nō excuſet niſi p̄ceſſerint mine ul̓ uerbera. utnō. Bar. ī. d. l. ad inuidiaꝫ. ⁊ ī. l. i. §. que honorāde.⁊ ſentit Inno, in. c. cauſam mr̄imonij. de offi dele. ⁊hec bn̄ noͣ. ¶ In glo. pe. ibi uidet̉ reliquēdū arbitrioiudicis. nō ſing. particulā glo. ex qua habes ꝙ qnqꝫſola v̓ba minatoria ul̓ ſola potētia homīs īducit iuſtutimore utputa ſi erat tyrānus q̄ ſolebat male tractarehoīes nō acqͥeſcentes p̄cibus ſuis. un̄ tunc ſole p̄ces īducūt iuſtū timorē. ⁊ idē dic d̓ minis. hēbit .n. iudexꝯſiderare ꝑſonā minātis. nā ſūt quidā hoīes ita peſſimi ꝙ nō minant̉ niſi habeāt uolūtatē exequēdi. aliqui v̓o multa minant̉ ⁊ nihil faciūt. His .n. ⁊ alijs circūſtātijs ꝯſideratis habebit iudex arbitrari an ⁊ quado metus habebit excuſare. ⁊ idē noͣ. Bar ī. l. metu.C. eo. ⁊ ī tractatu d̓ tyrāno. ⁊ Inno. ⁊ Hoſt. h ¶ Etnota ꝙ glo. ponit iſta tria ut diuerſa uerba mine ⁊potentia hominis: quaſi qn̄qꝫ ſufficiūt uerba ſola ſine minis. exemplum ut dixi in tyrāno ſeuero. dic ꝙetiam habebit iudex conſiderare ſexuꝫ qꝛ minor metus excuſat mulierem ꝙͣ uirum. ut ē gl. ſingularis inc. cum locum de ſpon. ¶ In eadem glo. ibi minoreꝫmetum paſſus ē. nō be̓ne gl. ꝙ lꝫ actio qd̓ mētus canō detur niſi pro metu qͥ habuit cadere in ꝯſtante fuirū tn̄ ex iudicis officio ſubuenit̉ aduerſus minore metuꝫ. exēplū ut. sͣ. dixi ī reuerentia ep̄i cū uerbis minatorijs. ut in marito uel ī alio magiſtratu qꝛ nō debet̉