hoc fecit ſeruꝰ ad tutelā ſui corporis. nā ſicut excuſat̉qͥs occidēdo aliuꝫ cā defenſiōis. ut ī cle. ſi furioſus dehomi. ita dꝫ excuſari iſte qͥ ut nō ꝑiret uxorē dn̄i īterfecit. Idē ſētit gl. ī. l. pe. ff. ſi fa. fur. feciſ. dica. ⁊ Bar. īl. ij. ff. de noxa. ⁊ ſatis bn̄ facit ibi tex. de iure caōnicoſeu diuino nō crederē h̓ dictū legiſtaꝝ ꝓcedere. qꝛ utnōnter dicit iſte tex. quē ad h̓ noͣbis ꝓ nullo metu dꝫqͥs peccatū mortale īcurrere. ⁊ ē rō qꝛ ut. sͣ. dixi potiꝰdꝫ qͥs ꝯſeruare uitā aīe ꝙͣ corporis. nā ꝯmittēdo peccatū mortale morit̉ aīa ſuſtinēdo v̓o gladiū morit̉ corpus. qͥnimo uir perfectꝰ potius deberet pati mortemcorporalē ꝙͣ ꝯmittere peccatū ueniale qꝛ peccatū ueniale opponit̉ feruori charitatꝭ. ut nō gl. ī ꝓemio ſextiuir aūt perfectꝰ potiꝰ dꝫ eligere interitū corporis caduci ⁊ mortal̓ ꝙͣ ꝑdere feruorē charitatꝭ quā hꝫ ī deū. facit qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. q̄rit̉ ⁊ ī. c. neqͥs. xxij. q. ij. Itē n̄ pōtnegari ꝙ occidēdo aliū ꝑꝑ mētū qͥs ꝯmittat homicidiū exquo ille qͦ nūc ē īterfectꝰ n̄ erat aggreſſor. xv. q.i. c. merito. ſꝫ qꝛ dꝫ potiꝰ oīa mala pati ꝙͣ malo ꝯſentire. xxxij. q. v. c. ita ne. nec ob. ſi dicat̉ iſte facit ad tutelā ſui corporis. ⁊ ꝙ licite qͦs aliū occidit cā defēſiōisqꝛ iſta ꝓcedūt qn̄ qͥs occidit ſuū aggreſſorē quia tuncpotiꝰ aggreſſor dr̄ ſeipſum occidere. ⁊ iſte dr̄ pati utnō in. d. cle. ſi furioſus. ſed ī caſu nr̄o iſte qͥ metu alt̓ius facit directe agit ⁊ explet iniqͥtatē alteriꝰ. Et redeundo ad ꝯͣriū dat̉ t̓tia ſolutō ẜꝫ Io. an. qͥ n̄ ualēs al̓iſoluere ꝯͣriū dicit ꝙ caſus exceptus ꝯͣ iuris regulā nōē extēdēdus ad aliū caſū eiuſdē uel paris rationis niſi ꝑ prīcipē. allegat. l. ſi v̓o. §. de uiro. ff. ſo. ma. ⁊ qd̓no. ī. c. ꝯſtitutionē. de regu. li. vj. ⁊ ī rl̓a q̄ a iure cōide re. iur̄. li. vj. Et nobis ſingl̓arit̓ h̓ dictū ad maͣꝫ extēſiōis. In ꝯͣriū tn̄ fac̄. l. ij. ff. ad tertꝭ̓. ⁊ ī. c. cū dilectade ꝯfir. uti. ⁊ gl. in. l. i. C. de ꝯdi. inde. ⁊ in cle. i. d̓ electione cū multis ſi. ⁊ maxīe ē gl. ſinglaris ī. c. i. de tē.or. li. vj. ubi dr̄ ꝙ ubi ē oīo eadē rō dꝫ eē eadē iurisdiſpoſitio ēt ī pena ſꝫ potiꝰ ex mēte ur̄ cautū in. l. ſꝫ ꝓpt neceſſitatē uite ꝯſeruāde licitū ē cōicare tꝑe famisexcōicato ⁊ eadē rō uite ꝯſeruāde ē īminēte tīore gladij. ergo ⁊ tūc dꝫ excuſari metus. Forte ob iſta q̄ pn̄topponi do. In. pouit aliā ſolutionē dicēs ꝙ neceſſitas famis excuſat ⁊ n̄ neceſſitas gladij. qꝛ pͥª caſu prīcipiū mouēs mortē uenit ab ītra. nā patiēdo morteꝫꝑꝑ famē qꝛ diſponit in ſeipſū ita ꝙ ipſe ur̄ ſeipſū occidere exquo pōt ſibi ſubuenire. un cū iſte ſit ꝯſtitutusīter duo mala dꝫ eligere minus malū ut potiꝰ cōicetexcōicato ꝙͣ fame perire. Sed in 2ª caſu principiū mouēs mortē uenit ab extra qꝛ alius minat̉ mortē. quocaſu iſte nō dr̄ agere ſꝫ pati. ſꝫ meliꝰ ē pati mortē abalio īferēdā ꝙͣ ꝯmittere peccatū. qꝛ ꝯmittēdo iniquitatē agit ſuſtinēdo mortē patit̉. paſſio v̓o nō imputatur ſꝫ actio ſic. hec rō ſcd̓i dicti mihi placet. ſꝫ rō pͥmapōt morderi. nā nego ꝙ qͥs dicat̉ ſeipſū īterficere ſi ꝓpter honeſtū ꝯſeruandū fame perit. Nā ex hoc ſequeret̉ ꝙ mulier ꝓpter neceſſitatem famis poſſet eligereuitā turpē cū ſit minus peccatum fornicatio ꝙͣ homicidiū. qd̓ tn̄ nō ē licitū etiā ẜm legē ciuilē. ut ī. l. palaꝫff. de ritu nup. ⁊ alibi dicit tex. ꝙ non minus dꝫ quistimere ſtuprū ꝙͣ mortē. ut in. l. iſti quidē. ff. qd̓ metꝰcā. Item in iure non ē poſſibile qd̓ dicit do. An. utuere quis poſſit conſtitui inter duo mala qꝛ lex non ēimpoſita ſuper impoſſibili. iiij. di. erit autem lex. unde al̓r non eēt peccatum ſi euitari non poſſet. qꝛ nonē peccatum niſi ſit uoluntariuꝫ. xv. q. i. in prin. undein iure non eēt dare perplexitatē ī delictis. ut nō. xiij.bj. in ſūma. nec ob. c. duo mala cadē di. qd̓ alle. do.An. qꝛ illud procedit ẜm falſaꝫ opi. eſtimātis ſe eſſe īter duo mala. ſed uere non ē poſſibile. unde oportetdicere ꝙ ꝓpter neceſſitatē famis non eēt peccatū cōicare excōicato. nā ſi in ſe eēt malū deberet quis fameperire. Poſſet ſolui ⁊ quinto iudicio meo ꝙ iō nō excuſat̉ in mētu ſꝫ ī neceſſitate famis ſic. qꝛ maleficia diſtinguunt̉ noluntate ⁊ ꝓpoſito ī. c. cū uolūtate de ſē.ex. ⁊ ī. l. qͥ iniuriaꝝ. ff. de fur. is aūt qͥ cōicat excōicatoꝓpter neceſſitatē famis nō agit cōicare excōicato neqꝫ cōmittere iniqͥtatē ſꝫ p̄ncipaliter ſubuēire iniqͥtatiſue. is aūt qͥ cōicat ꝓpter mētū agit cōmittere iniqͥtatē. qꝛ ad hāc ipſā cōmittēdā ꝯpellit̉ quā nō dꝫ ꝯmittere ꝓpter maluꝫ corporis. Aec ob. qd̓ dixi ꝙ ꝑꝑ bonarecuperāda licite cōicamus excōicato. qꝛ illud ꝑmittit̉in odiū excōicati ne reportet cōmodū de malicia ſua.ut in. c. ītelleximus de iudi. ¶ Ultīo hic querit̉ nūqͥdcōicās excōicato peccet mortal̓r. ur̄ pͥª ꝙ ſic ꝑ iſtū tex.abi dr̄ ꝙ ꝓ nullo metu dꝫ qͥs īquirere peccatū mortale. ⁊ loquit̉ de participāte cū excōicato ꝑ mētū. 2º ſac̄c. fi. de cle. ex. mi. ubi dr̄ ꝙ excōicatꝰ minori ꝑ participiū cū excōicato grauiter peccat celebrādo. ſi .n. illudparticipiū nō īduceret peccatū mortale ſꝫ ueniale nōdiceret tex. ꝙ grauiter peccet celebrādo maxime quādo uenialia peccata dimittūtur ꝑ or̄onem dn̄icā ⁊ cōfeſſionē gn̄aleꝫ quā facit ſacerdos ī introitu miſſe. ⁊ ꝑaſperſionē aque bn̄dicte. ut nō. ī proe. vj. ⁊ d̓ pe. diſ.iij. ī. c. d̓ quotidiāis. ad idē. c. pia. d̓ excep. li. vj. cū ſi.In ꝯͣriuꝫ facit qꝛ ſi talis cōio induceret mortale nō ꝑmitteret̉ ꝓpt̓ neceſſitateꝫ famis nec ꝑmitteret̉ familiacōicare dn̄o excōicato cuius ꝯͣrium habet̉ in. d. c. qm̄multos. ⁊. d. c. īter. So. ī hac qōe uaria ſēſerūt doc.Gof. ī ſūma. e. ti. tenuit ꝙ ꝯͣhit̉ mortale. Idē Goſ. inſūma ſua dicēs ꝙ alit̓ tenētes blādiūtur peccatoribꝰ.Doſti. aūt hic ī ſūma de ſē. ex. §. fi. v̓. ſꝫ nūqͥd participās. tenuit ꝙ participās ꝯͣ ꝓhibitionē canonis īcurritueniale. ſꝫ participās ꝯͣ p̄ceptū ſuꝑioris peccat mortaliter ⁊ iō pōt excōicari. Ad illd̓. c. rn̄det ꝙ loqͥtur quādo qͥs fuit excōicatus cū ſibi participātibus. qª caſu cōmunicās peccat mortaliter ⁊ īcurrit excōicationeꝫ maiorē qꝛ uenit ꝯͣ p̄ceptū ſuperioris factū ſub pena excōmunicatiōis. hoc ipſe ꝓbat qꝛ h̓. c. ē pars. c. ſacris. jͣ.de ſen. ex. ubi loquitur tex. de tali. excōicato. Io. an.poſt multa concludit ꝙ cōmunicans excōicato regulariter peccat uenialiter. Fallit in ſex caſibus ẜm eū. 9Primus quādo quis cōicat in cōtēptū clauium. namꝯtēnere ptātem eccleſie ē mortale. rꝰ qn̄ ſit in contēptū ſuperioris ſeu ꝯͣ p̄ceptū ſuū. ar. in. c. ij. de ma.⁊ obe ¶ 3ꝰ qn̄ qͥs cōicat excōicato ī diuinis. ar. c. ſignificauit. jͣ. de ſen. ex aꝰ qn̄ cōmunio ſit ī crimīe ꝓ quofuit excōicatus. nā tūc cōmunicans incurrit maioremexcommunicationē. ut ī. cſi cōcubine. de ſen. ex ¶ 5ꝰſi erat excōicatus cum ſibi participantibus. ⁊ de hacexcōicatione uide hodie bo. tex. in. c. ſtatuimus d̓ ſē.ex. li. vi ¶ 6ꝰ ⁊ ultimꝰ caſus ē ſi cōmunio ſit nimis frequēs ⁊ aſſidua. qꝛ nullū peccatū eſt adeo ueniale qͥnex ꝯſuetudine ſeu aſſiduitate fiat mortale. xxv. di. criminis. nam durū eēt ẜm euꝫ dicere ꝙ regulariter qͥsincurreret mortale ſalutādo excōicatū uel eū non cuitādo ī mēſa maxime ſi amicus cōis te ⁊ illū īuitauit.un hec cōmunio exquo cōicans nō conſēſit facinori ꝓquo fuit excōicatus potius opponit̉ feruori charitatisꝙ charitati. ⁊ refert Archi. xj. q. iij. loco p̄alle. hancopi. tenere beatū Tho. 4º ſnīarū. un̄ ur̄ ꝙ hec ſit cōisopinio ⁊ utinā uera cū expediat aīabus. ¶ Sed egomultum dubito. naꝫ ꝓ prima opinione Goſ. ⁊ Rof.multū faciūt iura. sͣ. ī pͥn. alle. ⁊ maxīe. xj. q. iij. ⁊ ī. c.ſicut apl̓i cū tribus ſequē. nā Chriſtꝰ ur̄ hoc pͥmo ꝓhibuiſſe cū dixit ſi nō audierit eccleſiā ſit ſicut ethnicꝰ⁊ publicanus ſicut habet̉ in euāgelio. ⁊. ij. q. i. ſi peccauerit. ⁊. c. nouit de iudi. Item apl̓i hoc poſtmoduꝫprohibuerunt. ut in. d. c. ſicut apl̓i. Item canones d̓uerſorū pontificū. ut in. c. excōicatos. et in. c. cū excōicato. xj. q. iij. ad idē. c. fi. e. cā ⁊ qōne ubi dr̄ ꝙ cōicāsexcōicato ſi per mētū fecit dꝫ puniri ſed nō tm̄ ſicut ſiſpōte. ſi v̓o ſpōte dꝫ acrius puniri ut ceteri mctū habeant. ſi .n. cōmunio ſolum ꝓduceret ueniale pctm̄ nonita loquerent̉ illi tex. cum ueniala peccata faciliter re