iudex pati ut iſte uiolētꝰ reportet ꝯͣmodū de uiolētiaſua. ⁊ idē in dolo. Idē noͣ. gl. in. l. īterpoſitas. C. detrāſac. ⁊ idē ibi Bar. ⁊ in. l. metū. ff. qd̓ metus cauſa.¶ Sꝫ ꝯͣ hoc oppo. de iſto tex. ubi papa noluit ſubuenire qꝛ metus nō ꝯtinebat corporis cruciatū. So. docto. ꝯͣriuꝫ nō tāgūt ſꝫ pōt ſolui multipliciter. pͥº intelligēdo ꝙ hic fuit intētata actio qd̓ mētꝰ cā q̄ nō dat̉ ꝓminori metu. ut. sͣ. dictū ē. ſi aūt uis ītelligere ꝙ h̓ implorabat̉ iudicis officiū potes dicere ꝙ hic interueītiuramētū. ⁊ ad hoc adduco iſtū tex. dū dicit nolentesuiā periurijs aperire. ⁊ ex hoc ītellectu pōt colligi ſingulare dictū ꝙ nō audit̉ qͥs ꝯͣ iuramētū metu p̄ſtituꝫniſi fuerit metꝰ qui debuiſſet cadere ī ꝯſtantē uiꝝ ⁊ ꝓhoc optime facit. c. ſi v̓o. de iureiur. ubi pōderat̉ grauiſſimꝰ metus in relaxatōe iuramēti. 2ª pōt ſolui ꝙhic actꝰ geſtus ꝑ minorē metū nō tēdēbat ad ꝯmodūuiolēti ſeu mētū īferētis ſꝫ redūdabat ad maiorē ſalutē iſtoꝝ iurātiū ⁊ uouētiū. un̄ nō reperiebat̉ ꝯmodūex parte uiolēti. nec uera deceptio ex ꝑte mētū paſſiqꝛ nō d̓cipit̉ qͥ mutat̉ ad meliorē ſtatū. un̄ ꝓpter triaiſti canonici ſuccubuerūt .ſ. ꝓpt̓ iuramētū ⁊ qꝛ uiolētia nō fuit ſufficiēs ad inferēdū iuſtū mētū ⁊ qꝛ dolusfuit bonꝰ. ¶ In eadē gl. ibi iudex v̓o. n̄ dr̄ alicui īferre mētū. ītellige gl. qn̄ iudex iſte ꝯminat̉. ut ī. c. tū exlr̄is. d̓ ī īte. reſti. ⁊ ſic ītellige gl. noͣ. vij. q. i. pn̄tiuꝫ. q̄dicit ꝙ iudex n̄ dr̄ alicui metū īferre. ⁊ iō ꝯͣ eū nō pōtagi īterdicto un ui. ſecus dic ubi iudex iniuſte metū luiꝫ ītulit. qꝛ tūc pōt agi ꝯͣ eū tanꝙͣ ꝯͣ priuatū. ut in. c.ꝯquerēte d̓ reſti. ſpo. ⁊ ī. l. ſi ꝑ īpreſſionē cū ſe. C. qd̓metus cā. ¶ In ea. gl. ibi ⁊ noͣ ꝙ ẜm cano. nō ſingulariter caudā gl. ex qua pͥª collige ītellectū ad. c. reītegrāda. ⁊ dico pleniꝰ ī. c. cū ad ſedē de re. ſpo ¶ 2º noͣ ⁊ſꝑ tene mēti ꝙ cl̓icꝰ intētādo ꝯditionē. c. reitegrādapōt laicū trahē ad iudiciuꝫ eccl̓iaſticum ⁊ neſcio alibihāc gl. d̓ quo pleniꝰ dico ī. c. cū ſit generale. d̓ fo. ꝯp.¶ In gl. fi. ibi lꝫ dolus det cāꝫ ꝯͣctui. Nō gl. ſingulariter qꝛ quotidie allegat̉ iūcto tex. ⁊ uide bo. tex. ī. c.ꝯſtituit. all̓. ubi probat̉ ꝙ ſi dolo quis fuit īductꝰ ad ītrādū religionē tꝫ īgreſſus. ſꝫ ſi religioſi qui dolo illūinduxerūt fecerūt h̓ ꝑꝑ bona tꝑalia illiꝰ nō debēt illabona hēre ⁊ ē ille caſus ſingularis. ⁊ intellige hāc gl.ꝓut loquit̉ qn̄ quis fuit inductꝰ ꝑ dolū ad meliore uitā. nā ille ē bonꝰ dolus. iura uero nō ſubueniūt niſi ꝯͣmalū doluꝫ. ⁊ dolus malus ē calliditas ſeu machinatio ad decipiēdū circūueniēdū ⁊ fallēdū aliquē adhibita. ut dicit tex. in. l. i. ff. de dolo. uide gl. in rl̓a ſcienti li. vj. Et dicit h̓ Inno. ꝙ dolus qui nō caderet ī cōſtantē uiꝝ nō hꝫ excuſare. ⁊ de tali dolo intelligit̉ iſtetex. un̄ forte iſti ciſtercienſes ꝓmiſerūt aliqua ꝯͣ cōemcurſuꝫ īferioꝝ cāꝝ puta ꝙ nō paterent̉ ſtimulos carnis ſi profiterent̉ eoꝝ regulā uel aliquid ꝓmiſerūt ꝯͣius naͣle uel poſitiuū uel ꝯͣ regulā. nā iſta ⁊ ſimilia debēt retorqueri ad ſimplicitate ⁊ fatuitatē credētiū. ⁊iō nō ſubuenit̉ iſtis aduerſus talē dolū. ſecus ubi interueniret dolus qui ꝑitiſſimos hēret fallere. Itē ẜmInno. faciliꝰ ſubuenit̉ ubi nō īteruenit iuramētū. qd̓nō. uult .n. ꝙ aduerſus iuramentū nō ſubueniat̉ dolū paſſo niſi dolꝰ hūiſſet fallere prudētiſſimū. Et nōgl. ſingulariter in alio in eo .ſ. ꝙ dicit tenere mr̄imoniuꝫ lꝫ dolus dederit cām ꝯͣctui. ⁊ idē noͣ. gl. in. l. a diuo. ff. de ritu nup. ⁊ in. c. ꝯſtituit. xx. q. iij. Qd̓ ego limitarē niſi talis ⁊ tantus eēt dolus ꝙ habuiſſet tollere ꝯſenſuꝫ. ad h̓ qd̓ noͣ. in ſimili. Io. an. ī. c. unico deꝯmoda. ⁊ facit tex. in. c. cū locū de ſpō L 3º noͣ ex gl.iuncto tex. caſuꝫ in quo dolus nō prepōderat culpe.⁊ colligitur ex tex. qꝛ iſti canonici fuerūt in culpa credendo perſuaſionibꝰ illoꝝ ciſterciēſiū. ſꝫ illi ciſtercien̄fuerunt in dolo promittēdo ea que nō poterāt obſeruare. ⁊ tn̄ n̄ ſubueuit̉ iſtis culpoſis ꝯͣ doloſos ꝯͣ. l. itēmella. ff. ad. l. aquil. Sol. duplex ut colligit̉ tacite demente doc. primo ꝙ iſte tex. procedit in dolo bonoꝯͣriū in dolo malo. et ē bona ſolutio. ¶ 2º ꝙͣ dolꝰ p̄pōderat culpe leui ſeu leuiſſime ſꝫ nō culpe late. nā magna culpa equiꝑat̉ dolo. ut ī. l. quod nerua. ff. depo.e i. l. magna negligētia. ff. de v̓. ſig. un̄ ſic̄ dolus ꝯpēſat̉ cū dolo in. c. ītelleximus de adul. ⁊ ī. l. ſi duo. ff. d̓dolo. ita ⁊ lata culpa dꝫ cōpēſari cū dolo. ⁊ nō hac ſolutionē. Et ī fi. gl. dic ꝙ ī. c. ex lr̄is. nō fuit data reſtitutio ꝯͣ mr̄imoniū ſꝫ ſuꝑabūdātiā ī cā mr̄imonij. Etidē pōt dici in alijs ſpūalibꝰ. ut ſiqͥs ītrauit religionēan .xxv. ānū nō pōt petere reſtitutionē ī ītegꝝ poſt ingreſſū qꝛ fuit leſus ſꝫ ſi minor litigans ſuꝑ ſpūalibꝰ lederet̉ ī iudicio poſſet petere reſtōem in inte. de qª tn̄dic ut plenius noͣ. in. c. ex ꝑte de reſti. ſpo. ⁊c̄.Vper eo.Probata uiolentia ꝑ teſtes res amiſſe ꝓbant̉ꝑ iuramētū. ⁊ ſuper ualore rerū amiſſarūtaxatione iudicis premiſſa ⁊ ſecuto petētisiuramēto fit ꝯdēnatio. ⁊ ē caſus noͣbilis. ī pͥa poniturꝑtis conqueſtio. ī ẜa pape rn̄ſio. ibi ueꝝ. ¶ Nō ibi pͥªde uiolentia ꝑ teſtes. ꝙ allegās uiolētiā dꝫ eaꝫ ltīmeꝑ teſtes ꝓbare un̄ ſuꝑ uiolentia ſeu delicto nō ſtat̉ iuramēto ꝯquerentꝭ. ꝓ h̓ facit qꝛ delicta debēt dilucideꝓbari. ut in. l. ſciāt cūcti. C. de ꝓba. canonicata. ij. q.vij. ſciāt. Dicit tn̄ ꝙ ubi iudicia eēt uiolēta tūc ꝑ indicia poſſet ꝓbari uiolētia. ⁊ ſic dꝫ ītelligi. l. īdicia. C.d̓ rei uē. ⁊ uid̓ qd̓ plene dico ī. c. t̓tio loco. d̓ ꝓba. Itēputo ꝙ ubi ageret̉ de modico p̄iudicio ſufficit ꝓbareuiolētiā ꝑ unū teſtē cū iuram̄to ꝑtis iuxͣ ea qͣ hn̄tur īc. fi. de iureiur. ¶ Nō 2º caſū ualde noͣbilē ī quo qͥs ꝓbat ꝑ ꝓpriuꝫ iuram̄tū res amiſſas ⁊ eaꝝ ualorē. Anautē h̓ habeat locū ꝯͣ quēlibet delīquētē dicā. jͣ. 5º nōibi taxatione. ꝙ iudex an̄ ꝯdēnationē ad eſtīationeꝫreꝝ amiſſarū dꝫ pͥus taxare ẜm iudicium ſuū ualoreillaꝝ roꝝ ⁊ poſtmodū deferre iuram̄tū ꝑti ut iuret anualent ⁊ poſtmodū taxare quia cū illud ſit iuramētūtātū ꝙͣtū ipſe taxauerit. nec dꝫ pus reciꝑe iuramētuꝫde ueritate ſi taxaret poſtmodū ī minori quātitate redargueret iurātē de ꝑiurio qd̓ eē nō dꝫ. ut ī auc̄. Sedhodie nouo iure. C. de iudi. ⁊ ī corpore un̄ ſumit̉ eo.ti. ī. §. oꝫ. ſecus aūt eſt ī iuramēto affectiōis qꝛ tūc iudicis taxatio pōt precedere ⁊ ſeqͥ. ut ī. l. uideamꝰ ī. §.iurare. ff. d̓ ī litē iurā. nā h̓ caſu nō redarguit̉ iurās d̓ꝑiurio ſꝫ de īordinata affectiōe quā habebat ī rē ſuāut nō. gl. ⁊ Bar. i. d. auc̄. ſꝫ hodie nouo iure. ⁊ ī. d. l.uideamus. ⁊ qn̄ ſit deferēdū h̓ iuramētū affectōis. dicendū ut plene le. ⁊ nō ī. l. ī actiōibꝰ. ff. de ī litē iurā.¶ Ultīo collige ꝙ p̄t qͥs reꝝ amiſſaꝝ petere eſtiatiōeꝫ⁊ ſic nō tenet̉ qͥs p̄ciſe petere rē quā ꝑdidit. In h̓ tn̄diſtingue ꝙ aut res amiſſa extat ita ꝙ pōt reſtitui. ⁊tūc nō dꝫ peti eſtimatio ſꝫ ip̄a res q̄ eſt in eſtimatiōe.ut in. l. ī re furtiua. ff. d̓ ꝯdi. fur. ⁊ ſi nō poſſet reſtituitꝑe ſnīe iudex ꝯdēnabit ī eſtimationē lꝫ fuerit res ip̄apetita qꝛ ī defectū rei ſuccedit eſtimatio in obligatiōe.ut ī. l. iulianus. ff. de confe. aut certū ē a pͥncipio remnon extare ſeu reſtitui non poſſe ⁊ tūc dꝫ peti eſtimatio ⁊ etiā ī eſtimatione dꝫ fieri condēnatio. ſic pōt ītelligi iſte tex. ⁊ ī. l. ſiqn̄. C. un̄ ui. ⁊ probatur in. d. l. inre furtiua. Si aūt dubitatur an res extet tūc pōt fieripctitio alt̓natiua. ut peto talē rē ⁊ ſi nō extat pctō eſtimationē. ut noͣ ꝑ Bar. ī. d. l. ſiqn̄ ⁊ ī. d. l. ī re furtiua.⁊ plenius ī. l. ſtipulationes nō diuidūtur. ff. de v̓. ob.et h̓ noͣbis. ¶ In gl. i. ibi ꝑꝑ difficultatem probandi⁊c̄. pondera bn̄ gl. uult .n. ꝙ duo debēt ꝯcurrere adh̓ ut ſtet̉ iuramēto ꝯquerētis. pͥª difficultas probandires amiſſas. 2º odium uiolēti. nō gͦ ſufficeret difficultas ꝓbandi abſqꝫ delicto cōuenti. ⁊ hͦ faciūt ad qōneꝫpone ſtatuto cauet̉ ꝙ ſiqͥs fuerit diſrobatus ī uilla ꝙteneat̉ ipſa uilla ad eſtimationē uiator nūc ꝯquerit̉ d̓ſpoliatione ⁊ petit ut uilla cogat̉ ad emēdādū. q̄riturnūqͥd debeat ſtari iuramēto iſtius uiatoris. ⁊ dicēduꝫꝙ uiolentia dꝫ ꝓbari ꝑ teſtes. ut h̓ eſt tex. ul̓ ꝑ iudiciaK 2