ut qn̄ qͥs ꝑ uim ꝯditionalē ꝯpellitur rem ſuā tradereuel debitorē liberare pro alia v̓o ui puta expulſiua utcū uiolent̉ expellit̉ de poſſeſſione ſua ul̓ui ablatiua utcū alicui aufert̉ uiolēter res mobilis ul̓ui turbatīa ul̓inqͥetatiua dant̉ alia remedia. de qͥbus in gl. ¶ Et īfi. gl. uel dic ꝙ dr̄ metus qꝛ mentē terret. ¶ In glo. inv̓. ad reſignationē. ibi ſi poſtmodū ī reſignatiōe nō īterceſſit metus. Aduerte qꝛ gl. h̓ ſentit nō ſufficere utmetus adſit tēpore iuramēti de reſignādo ſed reqͥrit̉ut ēt duret ī reſignatōis actu. al̓s ſi ſponte reſignaretnō hr̄et actōeꝫ qd̓ metus cā ꝑ. l. ij. C. e. ubi dr̄ ꝙ ſi ꝑmētū promiſi aliqͥd tradē ⁊ ex īteruallo ceſſāte metutradidi nō poſſū repetere qꝛ ſpōte ur̄ purgatū uitiuꝫmetus precedēs. Io. an. dicit ꝙ hic durabat metꝰ ꝑiurij qī dicat ꝙ exquo fuit ꝯpulſus iurare ſi poſtea inexecutione nō durat metus nihilominꝰ excuſor qꝛ uideor exeqͣ timore iuramēti. moderniores doc. ſequūt̉gl. dicētes ꝙ cū aduerſus iuramētū habe̓t iſte remēdium qꝛ poterat petē abſolutionē nō excuſat̉ ſi poſteaſpōte ſoluit. Sed mihi plus placꝫ opi. Io. an. ꝑ. c. i.iūcto. c. debitores. de iureiur. Nā iurans ſoluē uſurashꝫ remediū petēdi abſolutionē. ut. in. d. c. i. tn̄ ſi uolēs ſatiſfacere iuramēto ſoluit pōt poſtea repete̓. Itēpotuit ille timere ꝑiuriū quoad uulgi opi. un̄ oīs modica p̄ſūptio ſufficit ad tollēdā illā p̄ſūptionē ꝙ ſponte ſoluit. ſicut in ſil̓i noͣ. Inn. ī ſuſceptione habitꝰ ī. c.i. sͣ. e. Ad idē qd̓ noͣ. idē Inn. in. c. p̄cedēti ubi dr̄ ꝙexquo qͣs hꝫ remediū repetēdi nō dꝫ pctē abſolutioneꝫ a iuramento. ad idē. c. ꝯmiſſū de ſpon. ⁊ hͨ iudicio meo aꝑte probat iſte tex. in quo nihil dr̄ ꝙ tꝑe renūciationis metus durabat. īmo tex. in fi. dicit ꝙ uirtute iuramenti tenebat̉ reſignare. ¶ In gl. fi. ī fi. nō.ex hac glo. tria remedia cū iuramentū ꝯtinet turpitudinē recipiētis. ⁊ īter cetera noͣ ꝙ pōt petere abſolutōnē a iuramēto. qd̓ latius dixi. sͣ. c. ꝓxi. Et nō ſingul̓rex tex. iūcta glo. ꝙ dr̄ qͥs adīpleuiſſe iuramentū lꝫ nōduret effectus iuramēti. Et facit ad illā qōnem nūqͥdad euitandā penā ſufficiat feciſſe actū ſibi iniunctū lꝫactus poſtmodū nō duret. de qͦ plenius per Bar. inl. inter caſtellanū. ff. de arbi. ⁊ in. l. ſicut. in. §. ſuꝑuacuum. ff. qui. mod. pig. uel hypo. ſol. ⁊ facit bene. c.commiſſum prealle. Abb.Excōicatus non eſt qui abACTIS. jolute coactꝰ excōicato cōcat. ſecus ſi coactio fuit ꝯditionalis. In pͥma parte deciſa ꝯſultatō. In ẜa diſtīguēsrn̄ſio. ibi diſtinguimꝰ. ⁊ pͥmū mēbrū ꝓſequit̉ ibi ī pͥncipio. ẜm ibi in 2º. ¶ Nō pͥº ꝙ habenti reſpōdere d̓ iure qn̄qꝫ īminet neceſſitas diſtinguēdi. Sūt .n. quedādubia q̄ ſine diſtinctione decidi nō ualent ꝯcordat. c.lr̄as de deſpon. impu. cū multis ſi. ⁊ ideo alibi diſtinctio appellat̉ diſcretio. ut in. c. ſuꝑ lr̄is de ℟p̄. ¶ Secūdo nō duplicē eē uim p̄ciſaꝫ .ſ. ⁊ ꝯditionalē. qd̓ aūtfit ex ui p̄ciſa nō imputat̉ qꝛ potius dicitur qͣs pati ꝙͣagere qꝛ nulla uolūtas reperit̉ in agente. exēplū ī eoq̄ ligatis manibus ⁊ pedibꝰ ꝯpellit̉ cōicare excōicatoin lecto uel in eccl̓ia. uis v̓o cōditionalis eſt qn̄ metumortis uel corporis cruciatus quis cōicat excōicato.⁊ hoc caſu dicitur facere qꝛ hic reperitur uoluntas cūpotius eligat cōicare excōicato ꝙ mori. ¶ Et ex hoc⁊ ex tex. no. ꝙ potius qͦͥs debet pati mortem uiolentaꝫ ꝙͣ cōicare excōicato uel aliquod aliud peccatumcōmittere. Hinc alibi dicit canon potius debet quisomnia mala pati ꝙͣ malo ꝯſentire. ut. xxxij. q. v. itane. ¶ Nō ꝙ mētus attenuat culpam nō tn̄ ꝓrſus eāexcludit minus enim peccat is qui ꝑ mētuꝫ peccat ꝙqui ſpōte. ⁊ ideo minor debet imponi pena. ut. ij. q.i. in pͥmis. ⁊ in. c. fi. xi. q. iij. I Nō ibi labe. ꝙ excōmunicatio dicitur labes. ⁊ forte ideo ẜm Io. an. qꝛ multiin eam labuntur. uel dic ꝙ ideo qꝛ per eaꝫ anima labefactat̉. Itē noͣ ꝙ mitius agit̉ cum ignorate ꝙͣ cummetū patiēte. nā ille q̄ ignorāter cōicat excōicato nullā culpā ꝯͣhit. ut ī. c. nuꝑ d̓ ſē. excō. ſecus ī eo qͥ cōicatꝑ metū ut hͨ. ¶ Ulcīo facit iſte tex. ad qōnē cauet̉ ſtatuto ꝙ qͥcūqꝫ tale qͥd fecēit īcidat ip̄o facto ī talē penāq̇dā fecit ꝑ mētū actū prohibitū nūqͥd īcurrat illaꝫ penā ⁊ ur̄ pͥmo ſic ꝑ iſtum tex. nā excōicatiōis pena itaīuoluitur qͥ cōicat excōicato ꝑ mētū ſicut qͦ ſpōte in cōtrariū facit qꝛ metꝰ attenuat culpā ⁊ etiā penaꝫ. ut. sͣ.dixi. Exqͦ ergo rōne metus dꝫ mitius puniri. ergo n̄dꝫ incurrere penā ſtatuti. ad qd̓ bn̄ facit. c. ij de deli.pueroꝝ. So. dici pōt ꝙ penā īcurrit ſꝫ iudex in īpoſitione ⁊ executōe dꝫ hr̄e reſpectū ad metum. un̄ dꝫ minuē ipſā penā. Et idē ur̄ dicēdū in alio caſu ubi ī delinquente reperit̉ aliqua qͣlitas ꝑ quā dꝫ mitiꝰ puniri.Ad hoc qd̓ no. Bar. in. l. ij. de recepta. ad iſtū tex. dicꝙ lꝫ cōicās ꝑ metū incurrat excōicationē nihilominꝰtꝑe abſolutionis minor pena ſibi imponitur ꝙͣ ſi cōicaſſet ſpōte. ut ē tex. nō. ī. c. fi. xj. q. iij. ¶ In glo. ij. infi. ul̓ ẜꝫ Hoſti. cōicans excōicato ꝑ mētū ſi nō ꝯſēſeritiniqͥtati illius apud deū nullū detrimētū incurrit. ⁊ ſicpoſſit intelligi. c. qd̓ p̄deceſſor. ⁊. c. an̄ceſſor alle. ī gl.ſꝫ quoad eccl̓iam militātē ꝯͣhit excōicationis uīculū uth. ¶ Nō h̓ dictū Hoſti. ꝙ agens aliqͥd ꝑ mētū ſi nōꝯſentit iniqͥtati nō peccat quoad deū. Sꝫ ꝯͣ hoc facitiſte tex. in eo ꝙ dicit iſtā culpā ꝯͣhere lꝫ metus ipſā attenuet. ⁊ ꝙ dixi ꝙͣ cōicans excōicato īcurrit excōicationeꝫ intellige minorē nō aūt maiorē niſi cōicaſſet excōicato ī crimine ꝓ quo fuit excōicatus uel fuiſſet excōicatus cū ꝑticipātibus ſibi. hec ꝓbant̉ in. c. nuꝑ. ⁊. c. ſicōcubine de ſē. ex. ⁊. xj. q. iij. c. qm̄. ⁊ ī. c. fi. de cle. ex.mi. An aūt cōicans excōicato minori excōicatione incurrat excōicationē dic ꝙ nō qꝛ excōicatio nō trāſit intertiā ꝑſonā. ut in. d. c. qm̄. qd̓ noͣ. ¶ In gl. fi. ibi eosibi parificat tex. rebaptięatos ſponte uel per metum.⁊ in. c. qͥſquis. quod ſequitur parificat ī teſte tacere ueritatē ſponte ul̓ metu. un̄ teſtis incurrit periuriū tacēdo ueritatē ſi ſpōte fecit ſicut ſi ꝑ mētū. So. dicit Io.an ⁊ bn̄ ꝙ mētus nō excuſat ab excōicatiōe ut hic neqꝫ ab irregularitate rebaptizationis. ut ī. d. c. eos neqꝫ a ꝑiurio. ut in. d. c. qͥſqͥs. ⁊ tn̄ minꝰ peccat qͥ hec ⁊ ſimilia agit per metum. ⁊ dic ꝙ minor pena uel pnīadebet imppni. ut eſt tex. in. d. c. fi. xj. q. iij. ⁊. ij. q. i. inpͥmis. ¶ Sed extra glo. op. ur̄ .n. ꝙ mētus debeatexcuſare participante cū excōicato a pena excōicationis. uidemus .n. ꝙ uiator ſeu peregrinꝰ trāſiēs ꝑ terraꝫ excōicatoꝝ licite eis cōicat ꝓpter neceſſitatē famīsut ī. c. qm̄ multos. xj. q. iij. ⁊. c. īter de ſen. ex. Iteꝫ creditor excōmunicati licite ſibi cōicat ꝓ recuperationereruꝫ ſuaruꝫ uel ſibi debitaruꝫ. ut in. c. ſi uero. de ſē.excom. nō ī. c. intelleximus de iudi. ſi ergo neceſſitasuite ſeruande contra neceſſitatem uictus excuſat a ſētentia excōicationis fortius neceſſitas ſeruandi cōtratimorem gladij deberet excuſare participantem cumexcōmunicato. So. contrarium eſt difficile ⁊ poteſtſolui tribus modis primo ꝙ loquitur iſte tex. in cōione in crimine. ⁊ ſic quando quis per cōionem incurrit peccatum mortale ſeu maiorem excōicationeꝫ. tūcenī ceſſant ꝯtraria. naꝫ non eſt licitum cōicare excōicato in crimine ꝓpter neceſſitatem famis nec ꝓpterneceſſitatem bona ſua recuperādi. Sed qꝛ h̓ ſolutionimis ſtringit lr̄am datur ⁊ ſecūda ſolutio ut ītelligat̉tex. in metu uano qͥ regularit̓ nō excuſat. ſecus aut nmetus fuiſſet talis qui potuiſſet cadere ī ꝯſtantē uiꝝ.hec etiā ſolutō nimis reſtringit tex. immo lr̄a uideturinnuere ꝯͣrium dum dicit ꝙ ꝓ nullo mētu ⁊c̄. ⁊ ſic includit mētū etiā ſufficientē. ⁊ facit hec lr̄a ꝯͣ opi. Li.l. i. C. un̄ ui pe. q. ubi formauit qōnem noͣbilē ꝗdamhn̄s uxorē ſuſpectaꝫ de adulterio p̄cepit ẜuo ſeu familiari ſuo ut eā īterficiat al̓ mīabat̉ ſibi mortē ſuꝰ timore mortꝭ ꝓprie occidit uxorē q̄rit̉ nūqͥd ẜuus ſit excuſatus ab homicidio. ⁊ tandem ꝯcludit pꝰ Pe. ꝙ ſic qꝛhoc fecit