ramētū interpoſitū ſuꝑ corpore Xp̄i ꝙͣ ſi eēt īterpoſitū ſuꝑ alia creatura ut ꝓbat tex. no. ī. c. mouꝫ. xxij. q.i. nō. Inn. ī. c. ⁊ ſi Xp̄s p̄al. un̄ ſiqͥs iuraret ſuꝑ beatoPetro ⁊ alius ꝓmitteret aliquid ꝑ deū uel fidē ſuamnō ē dubitādū quin magis peccaret ꝯueniendo ille q̄iurat ꝑ deum uel fidē ſuā. un̄ abſonū eēt dicere ꝙ iſtenō deberet p̄uari qꝛ uenit ꝯͣ iuramentū. ad idem adduco tex. in. c. tua de iureiu. ubi cl̓icus pͥuat̉ bn̄ficio ꝓpiurio putatiuo .i. ꝓ eo qd̓ uitare n̄ pōt quoad uulgiopinionem lꝫ in v̓itate non ſit periuriuꝫ. fortius ergodꝫ p̓uari qn̄ uenit ꝯͣ p̄ſtationē fidei. ad idē ēt adducoc. ꝑuenit de fideiuſ. ubi copulatiue dr̄ ſi ꝯͣ religionemfidei ⁊ iuramenti ſui ⁊c̄. un̄ p̄ſtationē fidei appellat ibiiuramentū. nā unicū interuenit ibi iuramētū ſeu fideip̄ſtatio. Et ex hoc īfero ad ẜm ꝙ iudicio meo nō bn̄pixit Collec. in. d. c. ꝯſtitutꝰ ubi dixit ꝙ ueniēs ꝯͣ fidēp̄ſtitam nō ſit infamis qꝛ iura loquunt̉ de iuramentonā ut. sͣ. dixi fidei p̄ſtatio eſt iuramentū. ⁊ fac̄ iſte tex.ubi equiparant̉ ⁊ p̄dicta noͣbis. ⁊ uide gl. noͣbileꝫ admaͣm in. c. ut circa de elec. li. vj. ⁊ in. d. cle. i. de here.¶ In gl. i. in fi. Io. an. dicit hāc glo. ꝓcedere in ꝯfirmato non in electo tm̄ quaſi dicat ꝙ electus tm̄ pōtrenūciare electioni d̓ ſe facte abſqꝫ ꝯſenſu ſuꝑioris. ſecus qn̄ electio ē ꝯfirmata uel qn̄ qͥs habuit bn̄ficiū ꝑinſtitutionē ſeu collationē. ut noͣ. gl. in. c. ſi electio. deele. li. vj. ⁊ noͣ. in. c. ij. d̓ trāſla. p̄la. Itē plus dico ꝙ ſielectio fuiſſet h̓ ꝯfirmata nō tenuiſſet renūciatio factain manibus nō ſuꝑioris ēt ī p̄iudiciuꝫ renūciātꝭ. Hocꝓbat̉ in. c. ꝙ ī dubijs de renū. ubi dr̄ ꝙ talis renūciatio nullā obtinet firmitatē. gͦ nō ualet ēt in p̄iudiciuꝫrenūciantis cū .n. iſte ſit obligatus bn̄ficio. ut ī. c. niſide renūcia. nō pōt ꝑ ſe eximere ſeipſū ab hac obligatiōe. ad hoc. l. legatus. ff. de offi. p̄ſi. un̄ pt̄ ſic renūcians admīſtrare bn̄ficio ſuo an̄qͣ ſuꝑior hēat ratā illārenunciationē qd̓ ſentit Io. an. poſt Poſt. ī. c. ꝙͣto d̓trāſla. p̄la. plene dico in. d. c. qd̓ in dubijs. lꝫ alid̓ ſenſerit gl. in. c. qd̓ dei de ſtatu re. Et iō h̓ iura qͦ uident̉inuere ꝙ ualet renūciatio bn̄ficij ꝑ mētū facta ītelligointerueniēte ſuꝑioris ꝯſenſu. ⁊ ita loqͥtur ⁊ ponderattex. i. d. c. ij. ⁊ in. §. ſane. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. ¶ In gl. fi. ī fi. h̓gl. hꝫ bo. ītellectū ſed nō ſoluit clare ⁊ formalit̓ ꝯͣria ſꝫin effectu uult dicere ꝙ aut iuramentū ē taliter p̄ſtitūꝙ repugnat poſtmodū iuri repetēdi. ⁊ tūc iuramētūobſtat. Et ita loqͥt̉ iſte tex. un̄ dꝫ ītelligi ꝙ iſte iurauitāplius nō repetere uel ꝙ āplius nō p̄ficeret̉ illi eccl̓ie.ſecus aūt qn̄ iuramentū eſt taliter p̄ſtutū ꝙ non repugnat iuri repetēdi. utputa ſiqͥs iurauit r̄ſignare bn̄ficium ſuū ꝑ mētū ſi poſtmodū reſignauit pōt beneficiūrepetē intētādo actionē qd̓ mētus cā. nā iuramentuꝫſuū ſibi nō obſtat qꝛ nō iurauit nō repetere bn̄ficiumut ꝓbatur. jͣ. c. ꝓxi. non obſtat. c. cum inter. p. de renū. qꝛ ibi promouetur ex nouo iure ſi enī qͥs iurauitnō repetere bn̄ficium intelligit̉ ex antiquo iure ſed exnouo iure bene poſſet ut ibi ad. c. ij. de reſti. ſpō. dicꝙ ibi renunciauit ſpoliatus. nam ibi renunciatio nōrefert̉ ad poſſeſſionem quā non hēbat. dicendum utſibi latius noͣ. nūqͥd aūt aduerſus illud iuramētuꝫ dequo ī tex. cōpetat aliquod remediū. dicit Inno. ꝙ ſicqꝛ exqͦ iurauit ꝑ mētū pōt petere abſolutionē a iuramēto. ⁊ ep̄s poterit iſtū abſoluere ⁊ nōͣ bn̄ h̓ dictū ꝙep̄s pōt abſoluere illū q̄ iurauit ꝑ mctū. ⁊ ſic ītellige.c. ſi v̓o. ⁊. c. uerum. de iureiur. Et idē ē ubicūqꝫ iuramētū ꝯtinet turpitudinē ex ꝑte recipientꝭ ut in odiumiſtius qͣ turpiter recipit iuramētuꝫ poſſit ep̄s abſoluere iurantem. ut notat idem Inno. in. c. debitores deiureiur. ⁊ dicit Inno. ꝙ lꝫ epiſcopus poſſit abſolucrebn̄ tn̄ faciet nō abſoluere ſi aliud remediū cōpetit iuranti. un̄ ſiqͥs iurat ſoluere uſuras hꝫ remediū ut pͥus ſoluat ⁊ poſtea repetat. ut in. d. c. debitores. dicittamen ꝙ ſi omiſſa hac uia ep̄s directe abſolueret nōputat hoc ꝯͣ ius eſſe. Et noͣ ſingulariter hoc dictumex hoc .n. uult ꝙͣ qn̄ iuramētū turpitudinē ꝯtinēt exꝑte recipientꝭ nō ē neceſſe ut iurās adīpleat pͥus iuramētū uel ut faciat ꝯpelli recipiētē ad relaxationē ſedpōt directe petere abſolutionē ab ep̄o. ⁊ plenius hācmaͣꝫ attingo in. c. i. de iureiuran. Abbas.D audientiammetuꝫ qͥdebuit cadere in cōſtātē uiꝝ bn̄ficio ſuo renūciare iurauit ⁊ renūciauit illud repeterepoterit. in pͥma ꝯq̄ſtio ꝑtis. ī ẜa dat iudices ibi mādamus. ¶ Nō pͥº ꝙ iuramētū de reſignādo nō extēdit̉ad ius poſtea q̄rendū nec p̄cludit facultatē repetendiꝑ actionē qd̓ me. cā ſi interuenerit metus ſatiſſit ergoiuramēto ex ſolo renunciationis actu qd̓ facit ad multa. ¶ 2ª ex hoc ⁊ ex tex. nō ꝙ aliud eſt iurare de reſignando aliud de nō repetēdo. Iteꝫ ꝙ iurās nō repetere bn̄ficiū ꝑ eū reſignatū nō pōt petere lꝫ per mētūiurauerit. intellige niſi pͥus petita abſolutione aduerſus iuramētū. ut in. c. ſi v̓o de iureiur. Et eſt glo. fi. h̓⁊ dixi. sͣ. c. ꝓximo. ¶ Tertio nō in v̓. qꝛ v̓o. ar. optimū ꝙ circa renūciatōeꝫ bn̄ficij metu factā n̄ ē aliquaſpecialitas. Sed quēadmodū alia que metu fiunt debēt reuocari ita renūciatio. Sed quero quo iure audit̉ iſtę qͥ renūciauit bn̄ficio ꝑ mētū. So. dic̄ Inno. ꝙper actionē qd̓ metus cauſa qd̓ plenius dixi. sͣ. e. c. ij.¶ Sed aduerte tu ad tex. qͥ loquit̉ ꝑ v̓ba pn̄tis tēporis dicēs q̄ metus cauſa fiūt carere debēt robore firmitatis. ⁊ ſic uidetur ꝙ hec q̄ fiūt ꝑ mētū nō habent robur firmitatis. ⁊ ſic ꝯcordat iſte tex. cū edicto pretorioī eo ꝙ dicit̉ qd̓ metus cauſa factū eſt ratū nō habebout. ī. l. mctū ī. §. ſꝫ qd̓ p̄tor. ff. e. Et iō pōt dici ut noͣnter dicit Bar. ī. d. l. metū ī. §. uolēti. ꝙ duo ſūt remedia pͥncipalia cōtra ea que fiūt per mētū de iure p̄torio. nam de iure ciuili regulariter tꝫ exqª interuenit cōſēſas lꝫ coactus. Sꝫ p̄tor introduxit duo remedia. pͥmū oādo utilē actionē q̄ pͥus erat directa. un̄ abſqꝫ eoꝙ intētē actionē qd̓ mētꝰ cauſa. poſſū petere rē quātradidi ꝑ mētū intētādo actōeꝫ utilē que pͥus mihi cōpetebat ⁊ h̓ ex bn̄ficio p̄toris mortui qꝛ exqª pretor n̄uult habere ratū qd̓ ſit ꝑ metū ipſo facto dat̉ metumpaſſo utilis actio. Sꝫ qꝛ nō erat ex toto ſufficiēter prouiſū metū paſſo īduxit aliud remediū .ſ. actionem qd̓metus cauſa. ⁊ ꝑ eā reſtituit̉ actio directa que pͥus cōpetebat bn̄ficio pretoris legitimi corā quo intētat̉ actōqd̓ metꝰ cā. ⁊ hoc ſatis ꝓbat tex. in. d. §. uolēti. ¶ Etex his infert̉ ad intellectū huius capl̓i ꝙ ille qͥ renūciauit bn̄ficio ꝑ metū hꝫ duplex remediū. Primū ut attētet actionē quod metus cauſa. ⁊ ꝑ hoc remediū reſtituūtur ſibi oīa que tradidit ꝑ metū cū integritate. ut īc. abbas. ī fi. sͣ. eo. ⁊ pōt indirecte pete̓ bn̄ficiū intētando utilē actionē. Nā ſi cecidiſſet a poſſeſſione ſine metu ⁊ ſine renunciatione habuiſſet actionē directā. puta ꝯfeſſoriā uel officiū iudicis uel latā rei uēdicationeꝫiuxͣ noͣ. ꝑ Inno. in. c. cū uenerabilis de reli. do. Nuncv̓o exqª renūciauit ꝑ metū hꝫ illā actionē utilē que pͥus erat directa. directa v̓o ſibi nō ꝯpetit qꝛ nō potuitpretor directe diſponere ꝯͣ ius ciuile. ut inſti. de bo.poſ. poſt pͥn. Et ẜm hoc intellige ⁊ limita ea que noͣ.glo. in fi. in. c. abbas. sͣ. eo. ¶ In gl. ij. ibi ⁊ dicit̉. uisimpetus maioris rei ⁊c̄. Aduerte h̓ enī ponit̉ diffinitio cū querit̉ qͥd ſit uis p̄ciſa. nā duplex eſt uis. quēdāeſt p̄ciſa quedā ē ꝓrſus ꝯtraria uolūtati ut cū qͦs ligatis manibus ⁊ pedibus rebaptizat̉ ul̓ cōpellit̉ ꝯmunicare exōicato in eccl̓ia. ⁊ de iſta ui nō ſit mētio in iſtotitulo. alia eſt uis cōditionalis. ut qn̄ infert̉ alicui uisut niſi certū qͥd faciat minat̉ al̓r ſibi morte. ⁊ de hacui ſit mētio in iſto titulo ⁊ hec uis includit̉ ſub metu.iō dicit glo. ꝙ hodie detracta eſt uis mētio que olimfiebt in edicto pretoris. ⁊ dic ꝙ detracta eſt mētio inlibris iuris ciuilis qꝛ ſolū fit mentio de metu. ⁊ debetintelligi iſte titulus ſecūdū glo. ⁊ bene in ui cōpulſius