ī. l. ꝓlataꝫ. C. de ſen. et ij. q. vij. diffinitiua. ReperioBal i hac. q. in. d. l. decernimus diſtinguētem ꝙ autmetus fuit illatus circa pt̓ateꝫ clauium ⁊ uitiat ipſo facto: ptās clauiuꝫ dꝫ eſſe libera allegat. d. c. unicū eo.ti. li. vj. aut metus fuit illatus ī alijs ſn̄ijs ⁊ tꝫ ſnīa lꝫpoſſꝫ reſcindi propter metum allegat glo. ī. d. c. iniuſtā ⁊ dicit canoniſtas ita tenere ſꝫ profecto ꝯtra primūmēbrū ſuuꝫ allego glo. ſingularē ī. d. c. unico qͥ cōcludit ſnīam excōicationis latam per metuꝫ tenere quaſi ī abſolutione ſit lpāle ut metus uitiet ⁊ allegat noͣ.in. d. c. iniuſtum ⁊ tene menti illam glo. quia nemoallegat facit pº qꝛ cum illa ſit glo. Io. an. ur̄ reprobare dc̄m Hoſt. h̓. nā ſi excōicatō lata ꝑ metū tꝫ fortiusalia ſnīa. Itē adduco illū tex. ꝑ locū a ſpāli. naꝫ cumſpālit̉ papa ibi prouiderit circa abſolutiōeꝫ ergo ſecusī excōicatione ⁊ in alijs ſn̄is ꝯͣ dictuꝫ Bal. ⁊ poteſt eēratio ſpālitatꝭ: qꝛ principes ſeculares erant faciles incompellendo prelatos ad abſoluēduꝫ aliquos a ſnīaexcōicationis: ⁊ ſic non poterat obſeruari rigor eccleſi aſticus merito fuit ſtatutum ut alias abſolutio eſſetip̄o iure nulla. Conclude ergo ꝙ regl̓aris metus nonuitiat ip̄o fc̄o cū īteruenit in iuriſditōe exercēda ſecº ſiin iuriſditione conferenda ul̓ ꝓroganda: ut in. d. l. ij.⁊ ī. v. caſu. sͣ. excepto. Decimꝰ caſus in ꝯſtōne ꝓcura.ẜm Hoſti. allegat. c. accedēs. sͣ. de procur̄. ⁊ ita trāſeūt hic doc. Et bn̄ nōbis ꝓpter auctoritatē doc. ut ſi ꝑmetū quis cōſtituit ꝓcuratorē nō tenet conſtitutio: ſꝫcerte ille tex. h̓ nō probat. naꝫ papa ibi nō intēdebatius d̓ nouo īducē ſꝫ uoluit ꝓuidere locū ſecurū ꝑtibꝰqd̓ fiēdū ē in oī actu: tn̄ nō ſequit̉ ꝙ ſi de facto mētusīterceſſerit actus uitiet̉. ¶ Undecimus caſus et ultimus ẜm Hoſti. in actu qui nō poteſt ſeruari ſine peccato: ſed dic ꝙ obligatō hic impedit̉ non propter metum ſed ratione peccati qꝛ non pōt obligari ad peccādum: nec etiam iuramētuꝫ ualꝫ ut in. c. quāto d̓ iureiur. ⁊. c. ſi uero ⁊. xxij. q. iiij. quaſi per totū. Excipioduodecimū caſū q̄ cōprehēdit ī ſe multos caſus ī hisſ. q̄ gerunt̉ per iniuſte carceratū cū ipſo detentore ut ētex. nōtabilis in. l. qui in carcere. ff. eo. aliū caſuꝫ uoluit excipere do. An. jͣ. c. proxīo. ī renūciatiōe bn̄ficij.Dicit enim ibi ꝙ renunciatio beneficij per metū factanon tꝫ ⁊ īfert ibi poſtmodū gn̄al̓r ad oēs actus ſpālesut ī eis uitiet metꝰ ipſo facto qͦa ī iſtis dꝫ eē uolūtas libera et liberū arbitriū: ſꝫ certe nō credo eū bn̄ dice̓:⁊ primo ī renūciatiōe bn̄ficij hēs gl. noͣbilē ī. c. ſuꝑ h̓de renūcꝭ. q̄ aperte tꝫ ꝙ renūciatio per mētū facta tꝫlꝫ poſſet reſcīdi aꝑte hoc tenet Innocen. ī. c. ad audientiam. jͣ. eo. ubi. dicit ꝙ reſcindit̉ ꝑ actioneꝫ ꝙ metꝰcā. ſētit idem Inno. jͣ. c. ꝓxīo loqͥtur tn̄ ibi alt̓natiue:ſꝫ De. ⁊ Abbas aperte hoc ibi tenent. idē. do. de ro.deci. ccclxij. ꝓbat̉ ꝑ locū a ſpāli ī cle. ij. ī. §. ſane d̓ pe.ubi dr̄ ꝙ renunciatio bn̄ficij: que ſit per captionē ⁊ d̓tētionem pt̓̄atum ſecularium nō tenet ut ſic in odiuꝫiſtoum principum qui quandoqꝫ īcarcerant clericosut renūciēt fuit illd̓ ius ſpāle īductū ut n̄ teneat r̄nūciatō un̄ dic̄ ibi Bal. ꝙ illd̓ ē ius nouū ⁊ facit ꝙ ibi noͣ:glo. in predicto modo. Ad hoc etiam adduco iſtumtex. nā papa non fundat ſe ſpecialiter hic ſuper beneficio: ſed ſuper regula generali dicens ꝙ que mētu etui fiunt debent reuocari ⁊c̄. ⁊ ſic aperte ſentit ꝙ debet tranſire cum communi regula. ¶ Item quātenus dicit ꝙ in ſpiritualibus uitiat metus cōtrariumuoluit glo. in. d. c. unico. li. vj. Item baptiſmus aſſumptus per metū tenet. qꝛ ibi ē uolūtas lꝫ coacta utin. c. maiores in. §. item queritur de bap. ⁊ .xxxv.di. de iudeis ⁊ facit ratio. c. merito. xv. q. i. ¶Conclude ergo ꝙ in actu meritorio metus uitiat ipſo facto.ut in. d. c. ad fidem. Sed ſpāle eſt ubi īprimitur caracter. d. c. maiores: ſed ubi nō tractatur d̓ merito quoad deum: ſed de merito uel alio uinculo mētus nonuiciat regulariter. Abbas.Qui terrore laicoruꝫO aure̓s. ouoe ſebiarienūciat ſi renūciatio iuramēto ul̓ fide firmata nō ſit regimini ad qd̓ clectꝰ erat p̄fici poterit. h̓ dicit ꝯprehēdendo quēlibet intellectū. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi tue. ¶ Nō. pͥmo ꝙ factū a maiori partecollegij aliquibꝰ ꝯͣdicentibꝰ pōt dici unanimiter factū.ita colligit hic do. An. ſed iudicio meo totū oppoſitūē colligēdū. h̓ enī dr̄ ꝙ uno excepto electio fuit unanimiter celebrata. nā ſi uerbū unanimiter uerificaret̉ inmaiori parte collegij fruſtra fuiſſet dictū uno excepto.⁊ ꝙ h̓ uerbū unanimiter īportet ꝙ nemine diſcrepante probat tex. in. c. iij. de poſtula. prela. ⁊ in. c. ſi unanimiter. e. ti. ⁊ ibi noͣ. hec etiam etymologia uocabl̓i.nā unanimiter dicit̉ quaſi uniꝰ animi. n ergo pn̄t dicielectores fuiſſe unanimes ſi eoꝝ aliquis fuit diſcors aſnīa cōi. ⁊ idē dic de uerbo ꝯcorditer. requirit̉ eniꝫ utnemo diſcrepauerit. ut nōt gl. ī cle. ne romani d̓ elec.⁊ ī. c. cupiētes d̓ elec. li. vj. dixi ī. c. nō pōt. jͣ. d̓ re iudi.¶ Scd̓o notabat hic do. Ant. ꝙ renūciatio bn̄ficij ꝑmetū facta nō tenet ⁊ certe iſte cex. h̓ n̄ ꝓbat. hic .n.nō dr̄ ꝙ renūciatō electōis nō tenuerit. ſꝫ ſimpl̓r dicitꝙ talis renūciatio n̄ obſtat quominꝰ is qͣ renūciauitp̄fici poſſit eccl̓ie ad cuiꝰ regimē fuit electꝰ. un̄ ut dicitInno. pōt ītelligi ex nouo iure .ſ. ꝑ electionē d̓ nouofiēdā. ul̓ pōt ītelligi ꝙ ex ātiquo iure. ſꝫ ut dicūt Pe. ⁊Abbas priꝰ petita reſtitutōe aduerſus illā renūciatione metu facta. ⁊ ꝓ h̓ tex. in. cle. ij. ī. §. ſane d̓ penis.ubi tūc ſoluꝫ renūciatio bn̄ficij ē nulla qn̄ fuit facta adcaptionē ⁊ detentionē alicuiꝰ ptātis ſecularis. ſeeꝰ eigo qn̄ metꝰ aliter īteruenit de quo dic ut pleniꝰ dixi. sͣc. ꝓximo. ¶ Tertio noͣ. ꝙ iuram̄tū ⁊ fidei īterpoſitiodiuerſa ſūt. Sꝫ quero de differentia īter hec. ſo. dicitInno. ꝙ iuramētū ē cū ſit ſuꝑ libris reliquijs l̓ alia reſacra. Iidei p̄ſtatio ē cū quis ꝓmittit aliquid ꝑ deumul̓ fidē. ⁊ nil aliud h̓ dicit Inno. Sꝫ ī ꝯtrariū facit. c.⁊ ſi xp̄s de iureiur. ubi pꝫ ꝙ pōt īteruenire iuramētūabſqꝫ tactura alicuiꝰ rei ſacre l̓ alicuiꝰ ſcripture. nā adeē iuramēti nō requirit̉ neceſſario tactura alicuiꝰ reiut ꝓbat̉ ibi ⁊ noͣ. glo. ii. q. i. in ſūma. ⁊ uide glo. ī hocnoͣbilē in cle. i. d̓ here. Et ob hoc do. Car. hic noluitdare aliā dr̄iaꝫ dicēs ꝙ tūc ē iuramētū cū exprimituruerbū iuro. Si aūt n̄ exprimit̉ ⁊ ꝓmittit̉ aliꝗd ꝑ deūſeu ꝑ fidē. tūc dr̄ fidei p̄ſtatio. ſi aūt n̄ īterponit̉ deꝰ ulfides tūc dr̄ ſimplex ꝓmiſſio. hec dr̄ia mihi ex toto n̄plꝫ ⁊ tex. ur̄ ī oppoſitū ī. c. ego. N. ⁊ ī. d. c. ⁊ ſi xp̄s deiureiur. ubi pꝫ ꝙ dicēdo ſic deꝰ me adiuuet ⁊ hec ſancta euāgelia ē iuramētū. ⁊ tn̄ nō exprimit̉ uerbū iuro.¶ Itē hēs multa exēpla ī. d. c. ⁊ ſi xp̄s ī quibꝰ ſine expreſſione huius uerbi iuro inducit̉ iuramentū. ⁊ iō dicerē ꝙ iuramentū ⁊ fidei preſtatio hn̄t ſe ut genus ⁊ſpēs. qꝛ oīs fidei preſtatio ē iuramētū. ſꝫ nō ecōuerſo.ubicunqꝫ .n. adijcit̉ uīculū religionis ſimplici aſſertioni pōt dici iuramentū. Ad hoc qd̓ noͣ. ī. d. c. ⁊ ſi xp̄s.⁊ hec faciunt ad qōnes nūquid uiolans preſtatione fidei poſſit priuari bn̄ficio ſicut ueniēs ꝯͣ iuramentuꝫ.¶ Scd̓o nūquid ſit īfamis ſicut periurꝰ eo caſu quoperiuriū irrogat infamiā. qd̓ qn̄ ſit plene dixi. in. c. teſtimoniū d̓ teſti. ¶ Ad pͥmū Archi. i. c. iuram̄ ti. xxij.q. v. recitauit quedā dicere ꝙ debeat priuari bn̄ficio ſicut ueniēs ꝯͣ iuramētuꝫ. Et h̓ tenuit glo. noͣbilis ī. c.querelā ne p̄lati uices ſuas ⁊ idē ibi Hoſti. ⁊ idem tenet glo. in. c. cōſtitutus de tranſac. ſed aliud uidet̉ tenere ipſe Archi. ibi ⁊ in. c. i. de ſepul. li. vj. ubi uide.uidet̉ enī ī h̓ uariaſſe. ſꝫ do. Car. tenet hic ꝙ non ſitpͥuādus bn̄ficio ⁊ refert hoc idē tenere quādā d̓ciſi. rote. ego ſeq̄rer opi. gloſaꝝ. pͥmo ꝑ fūdam̄tū quod s.feci. qꝛ oīs fidei preſtatio ē iuramētū. Itē ꝙ acciderepoſſet ꝙ plꝰ peccaret ueniēs ꝯͣ fidē ꝙͣ ꝯͣ iuram̄tū. naꝑiuriū tāto ē grauiꝰ ꝙͣto id ſuꝑ quo fuit iuramētū p̄ſtitū erat ſanctius. Nā magis peccat ueniens ꝯtra iuramētum