ibi nos uero. ¶ Nō p̄mo ꝙ clericꝰ ſubditus ep̄o pōteū d̓ferre apud ſuꝑiorē īpingēdo ſibi crimīa ac offetre ſe paratū ad īquiſitionē ꝓmouēdā. ꝯcor. c. ueniēs⁊. c. licet ⁊. c. ex ꝑte de accu. ⁊. c. ueritatis d̓ do. ⁊ ꝯtu.¶ 2º nō ꝙ p̄ſbyteri poſſūt eſſe ꝓcuratores etiam ī iudicio. ⁊ uidet̉ abbas uelle īdiſtīcte ꝙ ī cā etiā eccleſie⁊ iudicio eccl̓iaſtico pōt clericus eſſe ꝓcurator. pro h̓ſacit qd̓ hētur a ꝯtrario ſenſu. sͣ. de poſtu. c. i. ⁊ ī. c. ſopite. jͣ. de cēſi. ubi abbas fuit ꝓcurator clerici. ad ideꝫc. ꝑ uenerabilē iuncta ſupraſcriptōe qui fi. ſint le. ubiarchiep̄s ꝓmouit cām cuiuſdā nobilis apud papaꝫ.Io. an. dicit hic ꝙ cū iſti p̄ſbyteri eſſent cōiuncti ep̄oſuo poterāt ꝓ eo eſſe ꝓcuratores ſicut ꝓ ꝯiunctꝭ. ar.c. i. ⁊ fi. sͣ. de poſtula. ⁊ ita tranſeūt hic doct. Sed tuuide Inno. ī. c. unico. de obli. ad ratio. an̄ fi. ubi ꝯcludit clericū poſſe eē ꝓcuratorē ī iudicio eccl̓iaſtico. Itēī ſeculari in cā eccleſiaſtica ſicut reſpectu poſtulatiōisdiximꝰ ī. c. i. de poſtu. ⁊ eius opi. ſequit̉ Fed. conſiliocclxij. Poſtmodū ī fi. dicit Inno. ꝙ iura que ꝓhibētclericos a ꝓcurādo poſtulādo ⁊ ſil̓ibus officijs debētītelligi qn̄ gnaͣliter ⁊ indifferent̉ uolūt hec officia exercere. Secus ſi uolūt aſſumere unū negociū clericorūaūt laicorū ⁊ ē hoc noͣbile dictū ꝓpter auc̄tem ipſiusInno. ⁊ idē tacite ꝯfirmat ipſe ī. c. ſed ncc. jͣ. ne ce. uſmo. ſequit̉ Ie. ꝯſilio p̄all̓. ⁊ Archi. ī. c. ꝑuenit. lxxxvi.di. ſed uide qd̓ dixi ī. d. c. i. de poſtu. ⁊ ad iſtum tex.ſatis pōt dici ꝙ cū clericus poſſit poſtulare ⁊ ꝓcurarepro eccleſia ꝓpria uel ꝓ ea a qua hūit bn̄ficiū. ut legitur ⁊ nō. in. c. fi. de poſtu. ita pōt ꝓ ep̄o ꝓprio a quohꝫ ordines. Et qꝛ dꝫ ep̄ꝫ qī aīe ſue parētē diligere utdicit tex. ī. c. eſto ſubiectus. xcv. di. ⁊ hec noͣbis. ¶Vō3ª ꝙ reſcriptū īpetratū per ꝓcuratorē reuocatū ē ip̄oiure nullū nec ualet ꝓceſſus īde ſecutus. ¶ Nō qͣrtoꝙ delegatus datus ſuꝑ exceſſibus ꝯtra ep̄m pōt cuꝫexigētibus exceſſibus ab ep̄atu remouere. ¶ Nō quīto ꝙ ꝓ uiris lr̄atis p̄ſumit̉ ⁊ ſolet ad hoc quotidie allegari iſte tex. ⁊ ꝯcor. c. cū in iuuentute de p̄ſūptꝭ. ubi p̄ſumitur ꝓ prouidis ⁊ honeſtis. ¶ Itē nō ibi ꝑ uirosreligioſos. ꝙ multū attēdit̉ qualitas teſtiū ī ꝓbatiōefiēda ⁊ ꝙ plus credit̉ teſtibꝰ religioſis ꝙͣ laicis. ¶ Iiēnō ꝙ exceptio falſi ꝓcuratoris pōt opponi ꝑ dn̄m inquacūqꝫ ꝑte iudicij ⁊ etiā poſt ſnīaꝫ. ⁊ idē ē ī omni exceptiōe que reddit iudiciū retro nullū. ut ſatis hoc innuit iſte tex. maxīe iuncta glo. penl̓. Et ex hoc habescaſū ī quo exceptio dilatoria pōt opponi poſt litē ꝯtꝭ.⁊ etiā poſt ſnīam. ꝯcor. l. licet. C. de iud. ¶ Quid aūtcū hec exceptio falſi ꝓcuratoris opponit̉ ꝑ reū nūqͥdſemꝑ ſit admittēda. uide glo. nō. ī. c. i. de elec. li. vj. ⁊qd̓ nō. ī. d. l. lꝫ. ¶ In gl. ij. ī fi. ⁊ ī hoc articulo multaſcripſerūt Inn. ⁊ Hoſt. hic que hodie ſūt deciſa ꝑ. c.ſi duo. jͣ. e. li. vj. ⁊ in. c. penl̓. de elec. eo. li. ⁊ dic ut ibi.¶ In gl. iij. ibi qͥ ſuſpitionē hꝫ. ¶ Nō gl. iuncto tex.ꝓ ſignificato huiꝰ uerbi titubare. aliter ſumit̉ in teſtecū titubat ī teſtimonio ferendo. de quo uide Inno. īcp̄terea de teſti. cogen. ¶ In glo. ī uerbo reuocauitin fi. no. duo ex hac glo. iuncto tex. pͥmo ut ad hoc utteneat reuocatio ꝓcur. ad iudicia debet certiorari iudex uel aduerſarius ēt ſi reuocatio fiat ante liteꝫ ꝯtꝭ.nam hic iſti ꝓcuratores ante reuocationem nōdumſuerūt ingreſſi iudicium ⁊ nihilominus glo. requirit⁊ intelligit ꝙ reuocatio peruenerit ad aduerſarium.2ª noͣ ꝙ iudicium eſt nullum agitatum cum falſo ꝓturatore exquo aduerſarius ſciuit licet iudex ignorauerit. ſed gl. iuris ciuilis in. l. unica. C. de ſatiſda. quāper omnia ſequitur ibi Bar. aliter diſtinguit. dicit enīꝙ aut reuocatio peruenit ad noticiam iudicis ⁊ aduerſarij ⁊ tunc in dubio iudicium cum eo poſtmoduꝫagitatum eſt nullum ut in. c. mandato. jͣ. eo. aut ſolꝰiudex ſciuit ⁊ aduerſarius ignorauit ⁊ idem quia iudex tulit ſententiam in perſonam non legitimam:aut econtra aduerſarius ſciuit ⁊ iudex ignorauit. ettunc dicit ꝙ iudicium tenet cum iudex nihil de ꝯtingitibus omiſerit. ſed ipſe aduerſarius qͥ ſciebet excludit̉ab omni ꝯmodo illius iudicij ope replicatiōis. ⁊ dictūAlius glo. recitat h̓ Io. an. ⁊ cū eo trāſit. Sed in ꝯtrarium ſatis facit. c. ex ꝑte decani. de reſcrip. ⁊. c. mādato. jͣ. eo. ubi ad iudicij nullitatē eqͥparātur ſcīa iudicis⁊ aduerſarij. ⁊ ſic iſta iura faciunt ꝓ opi. huius gl. adidē adduco iſtū tex. Nam certuꝫ ē ꝙ papa ignorabathic reuocationē al̓s nō dediſſꝫ lr̄as ⁊ nihilominus dicitur ꝙ hec exceptō reddebat iudiciū retro nullū. ⁊ ſicuidet̉ hic tex. ꝯtra illaꝫ opi. glo. Bar. ⁊ Io. an. ⁊ licꝫInno. hic uariauerit circa primū dictū glo. tn̄ poſtcatenet qd̓ glo. ut etiā reuocatio ꝓcuratoris ante lit ꝯtꝭdebet ꝑuenire ad noticiaꝫ aduerſarij uel iudicis ⁊ iudiciū poſtea agitatū ē nullū. ¶ In glo. in uerbo falſiꝓcuratoris in fi. Nō glo. qꝛ quotidie ad eam remittimur. Ex qua hēs ꝙ exceptio falſi ꝓcuratoris qͥ .ſ. nūꝙͣ fuit ꝓcurator uel fuit ſꝫ eſt reuocatus pōt opponietiam poſt ſnīam qꝛ reddit nullū iudiciū. nō enim potuit ius alterius ſine mādato in iudiciū deducere. ſedexceptio tu nō potes eē ꝓcurator ſolū pōt opponi uſqꝫ ad cōteſtationē litis ⁊ nō poſtea ut pꝫ ī milite q̄ nōpōt eſſe ꝓcurator. ut in. l. que ſtipēdia. C. eo. Sed finon excipit̉ ꝯtra eū nō pōt repelli poſt litꝭ ꝯtꝭ. ut i. §.ueterani. ⁊ ī. l. ita demū. all̓. in glo. ⁊ eſt rō diuerſitatis qꝛ hoc ultīo caſu ip̄e habuit mādatū. ⁊ eo ipſo ꝙnō excipit̉ ante litꝭ ꝯtꝭ. efficit̉ on̄s īſtātie ꝑ cōteſtationētis ab eo factā. un̄ ſicut ī facto ꝓprio pōt eē ī iudicioita ⁊ nūc ī facto alieno. ⁊ idē dicēdū ī cauſa appellatōnis. ut etiā tūc nō poſſit opponi. ut eſt tex. ſingularisf. d. l. ita demū. Ex qua colligit̉ noͣbilis regula ꝙ exceptio que nō pōt opponi ī pͥma inſtātia poſt ſit ꝯtꝭ. nōpōt opponi etiā in cā appellatōis. ⁊ qd̓ dixi de militeꝙ nō pōt eſſe ꝓcurator dicūt hic doct. ⁊ bene ꝙ nonHꝫ locū ī militibus nr̄i tēporis lꝫ enſe cingant̉. qd̓ tenctiam Spe. eo. ti. §. i. v̓. iteꝫ ꝙ eſt miles. Et uide qd̓nō. Io. an. ī. c. cū deſideres. jͣ. de ſen. excō. ⁊ eſt rō qꝛmilites hēbant pͥuilegia plurima olim qꝛ inter ceteriurabāt ſe nō uitaturos morteꝫ ꝓ republica. ad hocentim pͥncipalit̓ fuit militia inductaⁱ ut eſſent reipublice defenſores ⁊ protectores ⁊ recipiebant ſtipendia arepublica. un̄ ne īpediretur utilitas publica fuit legeſtatutū ut milites nō poſſent eſſe alioruꝫ ꝓcurꝭ. niſidarent̉ in tem ſuam. ⁊ uide glo. ſingulare. in. l. penſ.ff. ex qui. cauẜ. ma. que ponit ſex que dꝫ quis iuraretꝑe aſſumēde militie. uide etiā de maͣ ꝑ Ci. ī. l. i. C. d̓iurꝭ ⁊ facti. igno. ubi tractat an milites nr̄i temporisgaudeant hodie p̓uilegijs militaribꝰ ꝑ legē īductꝭ. Etcirca maͣm huius glo. dubitat̉ de tribus. pª qͥd de religioſo. 2ª qͥd de clerico ſeculari. 3º quid de excōicato.An exceptio tu nō potes eſſe ꝓcurator poſſit opponicōtra eos qn̄cūqꝫ: cōis ꝯcluſio doct. eſt hic ꝙ ꝯtra religioſū pōt opponi qn̄cūqꝫ etiā poſt litꝭ ꝯtꝭ. licet aliudſit ī milite. ut. sͣ. dictū ē. Diuerſitatis ratio qꝛ miles infacto ꝓprio pōt eſſe in iudicio uel dari ꝓcura. in reꝫſuā ⁊ ꝑ ꝯteſtationē efficit̉ dn̄s īſtantie. ut in. c. ij. jͣ. eo.li. vj. ſꝫ religioſus nō pōt qͥcꝙͣ deducere. ut in. c. ij. depoſtula. ⁊ hoc intellige niſi habuerit mandatū a ſuperiore ſuo ⁊ uerſetur utilitas monaſterij ſui nam tuncnō pōt repelli. ut in. d. c. ij. de poſtu. ⁊ ibi dixi. Iteꝫ p̄dictā ꝯcluſionē doctorū intelligo in religioſo ſimpliciſecus in hn̄te adminiſtratiōeꝫ ſeu dignitatē qꝛ iſte pōteſſe ꝓcurator alterius. ut in. d. c. ſopite de cēſi. facit qd̓nō. glo. in. c. de pn̄tium. xvj. q. i. Uel ſaltem nō poſſꝫrepelli poſt litem ꝯtꝭ. ſicut in milite dictum eſt. In clerico ſeculari ꝯcludūt doc. idem qd̓ in millte. nam licetmale faciat aſſumēdo huius officium ꝓcurationis tn̄ſi nō fuit oppoſitū ualebit iudiciū cum eo. agitatū. nāratio que eſt ī milite cōcludit in eo. De excōicato cōiter tenet̉ ꝙ ſiue fuerit excōicatus tēpore mandati fiueſit excōmunicatus tuuc ſemper poteſt opponi ⁊ repel