attingit hūc articulū dicēs ꝙ aut fuit qͦs ꝯſtitutus ꝓcurator ad litigādū cū certa ꝑſona. ⁊ tūc ſi r̄uocatur dꝫhoc ītimari aduerſario ar. ī. l. ſi fideiuſſor. §. i. ff. mādati. qd̓ ſatis plꝫ ne illudat̉ aduerſario ꝑ ignorātiā reuocatōis. ⁊ idē puto ī ꝯtractibꝰ ut ſi ꝯſtitui ꝓcuratorē ad aliquid agēdū cuꝫ titio ſi eū reuocauero debeohoc denūciare ipſi titio. ut plene dixi ī. c. ex parte d̓cani de ℟p̄. Aut ꝓcurator fuit cōſtitutus gnaͣlit̓. ⁊ autapud acta ⁊ nō tenet reuocatio ī p̄iudiciū ibidē litigātiuꝫ. ut ē bonus tex. ibi. aut fuit ꝯſtitutus exͣ acta iudicij. ⁊ tūc ſi ꝓcura. ītrauit iudiciū cū certa ꝑſona dꝫ illaꝑſona certificari de reuocatiōe. ut ī. d. c. mādato. autnōdum ītrauit iudiciū ⁊ ſatis ē ꝙ certificetur ip̄e ꝓcura. qꝛ cū mādatū ſit generale nō ē cui fiat denūciatō.⁊ hoc caſu pōt ſaluari opi. Inno. hoc uerū niſi fuiſſetꝯſtitutꝰ ꝓcura. reſpectu certi loci. utputa qꝛ fuiſſꝫ prepoſitus alicui mercātie ſeu ſtatōni. nā tūc dꝫ ibi publice ꝓponi ꝙ nemo ꝯͣhat cū illo qꝛ fuit reuocatus ꝑ dominū. ut ī. l. ſed ⁊ ſi pupillꝰ ī. §. ꝓſcribere. ff. d̓ īſtito.⁊ adde qd̓ dixi ī. d. c. ex ꝑte d̓cani. ⁊ h̓ nōbis ad ītellectum. c. mandato. ¶ In gl. in uerbo ſuperſtitis. Nōbene hanc glo. ꝯcludit enī ꝙ de iure habēti unū teſtēꝓ ſe pōt deferri iuramētū ī ſupplemētuꝫ ꝓbatiōis ſicā nō ē grauis ⁊ ꝑſona ē legalis. ⁊ idē tenuerunt gl.in locis pall̓. iure tn̄ hoc aꝑte nō ꝓbat̉ ſicut hic. undealiqͥ ut Hoſt. uoluerūt dicere ꝙ hec decre. ꝯtīet ſpālēꝓuiſionē pape quoluit ī uno releuare archidiaconū⁊ ī alio grauare. nā eū releuauit ī ꝓbatōe reuocatōis⁊ eū onerauit ī iuſtificatōe inſtōis. hoc tn̄ dictū nō ꝓbat̉ ex tex. qꝛ papa utit̉ uerbis iuris ⁊ n̄ ſpālis ꝓuiſionis. ⁊ iō tenet qd̓ p̄dictū ē. Et tenebis ad h̓ mēti iſtādecretalē. nō ob. l. i. ⁊. l. maritus. ff. de queſti. ubi addictū unius nō ꝓcedit̉. nā ibi nō ē ex eo ꝙ dcm̄ uniꝰnō faciat p̄ſūptionē ſꝫ reprobat̉ ibi qō ſeū tortura qꝛẜua nō debebat torqueri ꝯͣ dn̄m. ⁊ ꝙ dictū uniꝰ teſtꝭet mulieris faciat p̄ſūptionē nō modicā adduco tex.aꝑtuꝫ in. c. ſuꝑ eo. ī. §. i. j. de teſti. ergo nō pōt deferri iuramētū qꝛ p̄ſūptione faciēte ꝓ alio deferri pōt iuramētū ī. d. c. ſt. ¶ In gl. ī v̓bo canonicū. Nō ſingl̓ariter hāc gl. ex qua habes quatuor exceptōes que hn̄tobſtare petēti reſtitutionē ſpoliatōis. Prīa ē exceptōexcōicatōis. ⁊ ſic ſpoliatio nō ē intātū pullegiata quominus reſtitutio excludat̉ ꝑ exceptione excōicationisdonec .ſ. fuerit abſolutus. ⁊ idē notat glo. ī. c. ī nomīedomini. xxiij. di. ⁊ ī. c. dilectus el. i. de reſcri. nō. Inn.ī. c. cū nr̄is d̓ ꝯce. p̄bē. An aūt excōicatio obſtet petēti reſtitutione uxoris. uide gl. ī. c. qm̄ multos. xi. q. iij.que tenet ꝙ nō. ⁊ uide qd̓ latius dixi. ī. c. qm̄. ī. §. inalijs ut lite nō ꝯtꝭ. p̄dicta uera qn̄ excōicatus uenit utactor ſecus ſi uenit ut reus. puta qꝛ paſſus miſſioneꝫex pͥmo decreto ꝓpter ꝯtumaciā petit nūc ſibi reſtituipoſſeſſionē offerēdo cautionē de ſtādo iuri. iſte enimdꝫ audiri. ut ī. d. §. ī alijs. ⁊ noͣ. Spe. ī ti. de ꝯtu. §.fi. v̓. ſed pone. Secūda exceptio ē pactū de nō agēdo⁊ nō ꝙ ualet pactū de nō petēdo reſtitutionē. d̓ quoꝑ Inno. in. c. ſuꝑ hoc de renūcꝭ. facit. l. ſi unus ī. §.pactus. ff. d̓ pac. ⁊ tenēt do. d̓ ro. deci. xciij. al̓. ccxciij.Tertia exceptio eſt rei iudicate. ītellige ſuꝑ. ꝓprietateillius rei. nam ſi poſt ſpoliationē fuit ſnīa lata ꝓ meſuper ꝓprietate obſtabit tibi exceptio ſuper poſſeſſorio. qꝛ notorie ꝯſtat contra te de defectu ꝓprietatis.ut noͣ. in. c. fi. de or. cog. Quarta ⁊ ultima exceptio ēclara. ⁊ dic ut in glo. ¶ In glo. in uerbo inſtitutionēcanonicam ibi de iure cōmuni illam prebendam ⁊c̄.no glo. limitat enim illam regulam ꝙ nemo compellitur ꝓbare titulum poſſeſſionis ſue. ut ꝓcedat niſiius cōmune ſit contra poſſidentem. ⁊ ꝓ hac ſolutiōeoptime facit. c. ordinarij d̓ offi. or. li. vj. ubi dicitur ꝙſuperior pōt ꝯpellere poſſidentem duo beneficia curata ut oſtendat titulum. ſecus ſi tm̄ poſſideret unumbeneficiuꝫ. dicit tn̄ hic Inno. ꝙ is ad quē ſpectat collatō illius bn̄ficij pōt ꝯpellere poſſeſſorē ut on̄dat titulū. ar. ij. q. i. legū. niſi ſuꝑior ſit uiſus ī illū ꝯſētire. tūceni nō pōt eū ꝯpellere ad docēdū de titulo. ar. ī. c. exore. de his qͣ fiūt a ma. par. ca. pōt tn̄ ipſe ſuꝑior hoccaſu aſſumere ī ſe onus ꝓbādi defectū tituli de p̄ben.dilecto. ẜꝫ Inn. ⁊ idē noͣ. Io. an. ſuꝑ regula. j. de re.iuris li. vj. ⁊ uide ꝑ Hoſti. ī. c. lꝫ heli. de ſimo. Ad petitionē tn̄ aduerſarij nunꝙͣ qͦs ꝯpellit̉ oſtēdere titulūſui bn̄ficij. un̄ nonter dicit Cōpoſt. ī. c. capitulū. sͣ dereſcrip. ꝙ ſiqͥs īpetrat bn̄ficiū ab alio poſſeſſū tanꝙͣuacās dꝫ ip̄e ꝓbare ꝙ uacet nec ꝯpellit̉ poſſeſſor on̄dere titulū qꝛ p̄ſumit̉ iuſte poſſidere. l. fi. C. d̓ rei uē.q uerba noͣ. Et ē hoc ꝯtra p̄cticā quorūdā executorūqͥ ruditer ⁊ iniuſte citāt poſſeſſorē bn̄ficij ut ueniat addocēdū quare nō debeat ꝓuidere īpetrāti de bn̄ficioꝑ eū poſſeſſo. dꝫ ergo poſſeſſor hoc caſu ꝯparere ⁊dicere ꝙ iuſte poſſidet ⁊ ſi aduerſariꝰ dicit oppoſitū h̓habet ꝓbare. Et ex p̄dictis ⁊ ex tex. collige unū dictūmultū ſingulare ꝙ petēs reſtitutionē bn̄ficij nō habetdocere aliꝗd de tituſo neqꝫ iuſtificare ſuā poſſeſſionēex aliquo titulo. naꝫ ut uides hic ī tex. papa mādauitiſtuꝫ archidiaconū r̄ſtitui eo ſolo docto ꝙ ꝓcuratoreante ſnīam reuocauit. ⁊ ē ꝯͣ opi. cōem de qͣ ꝑ gl. ī de.unica. de cau. poſ. ⁊ proprie. ⁊ ꝑ doct. ī. c. ī. lr̄is de reſti. ſpō. Do. an̄. qͥ tenuit cōeꝫ opi. rn̄det ad iſtū tex. ꝙnō poterat ꝓbare poſſeſſionē ī bn̄ficialibus niſi on̄doret ꝙ ſuꝑiore patiēte poſſiderit ⁊ ſic iuſtificat poſſeſſionē qd̓ ego nō credo. ⁊ ē hoc deſtruere iſtū tex. Siciō tene qd̓ p̄dixi. ⁊ dico latius ī. d. c. in lr̄is. ⁊ tene ſēꝑmēti iſtū tex. ad hoc qꝛ alibi iudicio meo nō ita beneꝓbat̉. qͦnimo plus ꝓbat iſte tex. ꝙ etiā ſi poſſidet plura bn̄ficia pōt petere reſtitutionē alterius anteꝙͣ docoat de titulo uel iuſtificet poſſeſſionē ¶ Sed ꝯͣ hoc ⁊ cōtra tex. opp. de. c. ad decimas d̓ reſti. ſpō. li. vj. ubi dicit̉ ꝙ ſi petēti reſtitutionē obſtet ius cōe nō audit̉ nifiiuſtificet poſſeſſionē. Solū. glo. ibi ⁊ in. c. i. de p̄ſcri.li. vj. dicit hoc ꝓcedere qn̄ ius cōe ē ꝯͣ petētē reſtitutōnē ⁊ fūdat ītentionē aduerſarij. ſed illas glo. nō ſequitur do. In. in. d. c. in lr̄is. ⁊ dicit ꝙ eas reuocat Io.an. in addi. ſpe. ſuꝑ ℟ica de reſti. ſpo. ⁊ ꝯcludit ꝙ inbn̄ficialibus nō dꝫ qͣs audiri ꝯtra ius cōe lꝫ nō fūdetītentionē aduerſarij ꝑ. c. ꝯſtitutꝰ de fi. p̄ſbyte. ⁊ qd̓ ibinoͣ. Inn. ⁊ hoc tenēdo ad iſtū tex. ip̄e rn̄det ꝙ nōdūemanauerat. c. de mulcta d̓ p̄ben. un̄ habēti duo bn̄ficia dabat̉ optio retinēdi qd̓ ex illis uellet. ut in. c. preterea ⁊. c. referēte de p̄bē. un̄ ut habet iſte hāc optioneꝫ fit reſtitutio ⁊ ſic nihil agebat̉ ꝯͣ ius cōe. uel ẜꝫ eūc. de ml̓cta priuat poſſeſſore a pͥmo bn̄ficio. ⁊ ſic nonapꝑebit qd̓ eſſet primū. Hec ſolutio nō ē bona qꝛ. c. d̓ml̓cta. loquit̉ ī curatis pluribus ⁊ dignitatibus. iſtudv̓o loquit̉ ī archidiaconatū ⁊ p̄bēda ⁊ ſic ſumus exͣ diſpoſitionē. c. d̓ mulcta. ut plene dixi in. c. fi. de cle. nōreſi. unde pōt dici ꝙ ēt hodie daret̉ optio ī caſu huiꝰ.c. ſic̄ ⁊ olim. ⁊ ſic ius cōe nō reſiſtebat petēti reſtitutionē. Sed ſi uelles tenere gl. potes noͣre ꝙ qn̄ ius cōereſiſtit petenti reſtitutione ⁊ nō fundat ītentionem aduerſarij dꝫ ante oīa fieri reſtitutio ſed poſtmodum debet iſte ꝓbare titulum ut purget p̄ſūptionem que eſtꝯͣ eū ꝓpter reſiſtentiā iurꝭ cōmunis. ⁊ ſic ītelligendohabet̉ hic noͣbilis ītellectus ⁊ limitatio. Sed uide qd̓dico ī. d. c. ī lr̄is. ubi pleniſſime examino hanc mam.Inn. ad ꝯtrarium glo. dicebat hic ꝙ ideo oneratuſiſte ꝓbare titulū qꝛ petijt ꝓnūciari ſuā īſtitutione eſſicanonicā. un̄ ſi fuiſſet ꝯtētus ſola poſſeſſione tūc nonfuiſſꝫ oneratꝰ ſꝫ dic ut colligit̉ ex p̄dictꝭ.℟ptum ſuper conſeN noſtra.cutiuis iudicij impetratum a ꝓcuratore reuocato ⁊ de hoc certificato non ualet nec proceſſus uel ſnīa lata ꝓ ipſo ſi reuocatio peruenit ad aduerſarium. h.d. ẜm glo. pͥma pars narrat factum. ſecūda diffinit.ibi nos