legari. Ex qua hēs ꝙ citatꝰ nō ꝯparēs ēt in p̄mo termino dꝫ ꝯdēnari ī expēſis factis ꝑ aduerſariū. nec dꝫexpectari ut ſit ꝯtumax ī ſcd̓a ⁊ tertia citatōe. ⁊ idē nōiiij. q. v. c. quiſqͥs. ⁊ uide ad māͣm glo. in. c. honoratꝰlxxiiij. di. ꝑ Bar. ī auc̄ qui ſemel. C. qūo ⁊ qn̄ iudex.⁊ p Ci. i. l. ſācimꝰ. C. d̓ iud. ꝑ gl. ī. c. i. d̓ do. ⁊ ꝯtu. li.vj. ⁊ optīe facit tex. ī. c. ij. de teſti. cogen. ꝑ quē tex. dicūt qͥdā h̓ ꝓcedē ēt ſi tres t̓mini ī una citatōe ponant̉utputa qꝛ dr̄ īcitatōe citamꝰ te ut ꝯpareas. jͣ. x. diesquorū dierū tres damꝰ ꝓ pͥmo termino tres ꝓ ſcd̓o⁊ reliquos ꝓ tertio ⁊ ꝑemptorio. Si enī iſte n̄ ꝯpareat ī pͥmo dꝫ ꝯdēnari aduerſario ī expenſis factꝭ occaſione pͥmi termini. ⁊ hoc dcm̄ placꝫ hic Abb. ⁊ Spe.i ti. de cita. §. uiſo. v̓. qͥd ſi res. Quidā tn̄ ut hic refertH. an. ī h̓ ultimo tenēt ꝯtrariū dicētes ꝙ cū iſta citano ſit ꝗī alternatiua ſatis eſt ꝯparere ī aliquo iſtoruꝫterminorū. ar. ī regula ī alternatiuis de re. iurꝭ. li. vj.Io. an. dicit ꝙ hec opi. pōt ꝓcedere ī expēſis citatōisqꝛ cū unica ſit citatio lꝫ ꝯtineat tres t̓minos ſatis ē ꝙꝯpareat ī aliquo terminoꝝ qꝛ ꝑ h̓ apparet ꝙ citationō fuit fruſtra facta. nā ſemꝑ unica citatō dꝫ eē gratuita ⁊ reſeruat̉ ꝯdēnatio in fi. cauſe. Idē ē ẜm cum qn̄aliqͥd p̄cipit̉ īfra tres t̓mīos ſub certa pena ut ſatis ſitꝯparere ī aliquo termīo ad euitationē pene qꝛ penaꝯcernit oēs tres termīos ſed ī p̄ceptis factꝭ d̓ ꝯparendo hꝫ locū ꝯͣria opi. ut ſi nō ꝯparuit ī pͥmo t̓mino dꝫꝯdēnari ī expēſis quas fecit aduerſarius ī ꝯparendo⁊ ſi nō ꝯparuit ī ſecūdo ſed ī tertio ꝯdēnabit̉ ī expenſis factis īfra pͥmū ⁊ ẜm. nā ꝑꝑ iſtius ꝯtumaciā ad v̓ſarius fruſtra fecit expēſas. ⁊ noͣbis hec dicta qꝛ ſuntquotidiana ⁊ maxīe qd̓ dixi d̓ pena ad certos t̓mīosun dicēduꝫ ꝙ pena nō cōmittit̉ niſi poſt lapſum oīuꝫtermīoꝝ. ¶ In gl. penl̓. nō bn̄ hāc gl. ꝙ cā ſuꝑ eccl̓iadicit̉ grauis ita ut nō teneat̉ īpeditus mittere ꝓcuratorē. qd̓ ītellige niſi eccl̓ia uacet. nā tūc ꝓpter ꝑiculumnacatiōis dꝫ mittere ꝓcuratorē ut. sͣ. dixi. 2º no exal. qualit̓ capiat̉ cā grauis in maͣ noſtra. dicit̉ enī cauſa grauis ꝓpter arduitatē cauſe ⁊ ipſiꝰ magnitudinēſeu p̄iudiciū. ⁊ hoc idē tenet h̓ Poſt. ponēs ml̓ta aliaexēpla. utputa qꝛ ē cā mr̄imonialis. ut ī. c. i. de ꝯſan.⁊ affi. uel agtt̉ d̓ oībus bonis uel de maiori ꝑte bonorū ut ī. c. i. de do. ⁊ ꝯtu. li. vj. uel ē cā que īfamat q̄ ēml̓tū aīaduertēda. ut i. l. īfamis. C. de mino. li. x. uelalia ſimilis. Inn. uero ītellexit cāꝫ grauē .i. ītricataꝫ ⁊īuolutā q̄ de facili nō pōt explicari ꝑ ꝓcuratoreꝫ. ⁊ ētiſte ītellectꝰ ē bonꝰ ī ſe. ⁊ tenet gl. ī. c. i. v. q. iij. utroqꝫergo mō cā pōt dici grauis. ¶ In gl. fi. in fi. gl. ſoluitꝯtrariū tribus modis ⁊ quelibet ſolutio pōt uerificariī caſu ſuo. ⁊ reducēda ſunt ad id qd̓ dixi. sͣ poſt noͣbilia. nā ſi iudex erat certificatus de īpedimēto tūc teneſcd̓aꝫ ſo. ꝙ ſnīa hic fuit nulla. ⁊ ſic nō potuit trāſire īrē iudicatā l. i. ⁊. ij. C. qn̄ ap. nō ē neceſ. ⁊ ī. c. i. jͣ. d̓ reiudi. Sed ſi iudex ignorabat īpedimentū tūc qꝛ tenetſnīa dꝫ audiri ꝑ reſti. ī inte. ſi nō fuit appellatū qꝛ ētmaior reſtituit̉ ī ītegrum ex iuſta cā ut. sͣ. dixi ⁊ ſic ꝓcedit pͥma ſolutio. Itē certū ē iudicē ex officio ſuo poſſe reuocare īterlocutoriā iniuſte latā. ut ī. c. cū ceſſante de ap. ⁊ an ī reuocatioue interlocutorie debeat iudex citare partem aduerſam ꝓ qua fuit lata dixi plene in. c. cum ceſſante preall̓. Sed an in ſnīa interlocutoria ſit pars citanda. Inno. uidetur hic tenere ꝙnon. dicit enī ꝙ non eſt ſeruandus ordo iuris in ſnīainterlocutoria. ⁊ ſolet allegari hoc dictum Inno. Sꝫin ꝯtrarium facit qꝛ in preiudicium abn̄tis nihil eſt innouandum. ut in. c. i. de cau. poſ. ⁊ proprie. in. c. inter quatuor de ma. ⁊ obe. ⁊. iij. q. ix. c. caueant ⁊. c.omnia. Et ideo diſtingue melius poſt Bar. in. l. necq ꝙ. §. ubi decretum. ff. de offi. ꝓconſul̓. ꝙ aut interlocutoria ledit ius abſentis ⁊ debet citari pars al̓s nōtenet. aut non leditur ius abſentis. utputa qꝛ iudexault ꝓlongare terminum ⁊ nō eſt neceſſe ꝙ pars citetur. ut ī. l. diē ꝓferre. ff. de arbi. ⁊ hoc caſu intellige dictū Inno. h̓. ¶ Ultimo extra glo. ſcias ꝙ Inn. ītrincate h̓ tāgit quatuor genera abn̄tiaꝝ. ⁊ an ⁊ qn̄ ꝯpetat reſtitutio. Sed tu dic clarius. ut noͣ Bar. poſt gl.in. l. fi. ff. de in inte. reſti. Abbas.X inſinuationeSnīa lata cū ꝓcuratore reuocato ⁊ d̓ hoc certificato nō piudicat dn̄o. h. d. ẜm ꝯmunē ītellectū. Etprīa ꝑs ponit ꝑtis narrationē ſuꝑ qua. ſcd̓a dat iudices ibi ceteꝝ. ¶ Nō prīo iūcta glo. i. ꝙ lꝫ ꝓcurator fuerit ꝯſtitutus ꝑ lr̄as ſeu inſtr̄um nihilominꝰ pōt ꝑ dn̄ꝫuiua uoce reuocari. ⁊ ſic noͣ ꝙ nō requirit̉ ſcriptura īreuocādo ꝓcuratorē ēt ſi ꝓcurator fuiſſꝫ ꝯſtitutus ꝑſcripturā. ⁊ ad hoc quotidie ſolet allegari iſte tex. ⁊ fac̄ad ml̓ta ¶ 2ª nō ⁊ tene mēti qꝛ alibi ⁊ nō ita bene ꝓbat̉ ꝙ hn̄ti unū teſtē ꝓ ſe pōt deferri iuramētū deciſorium ī ſupplemētū ꝓbatōis. ⁊ ſic unicus teſtis facit ſemiplenā ꝓbationē. ⁊ hoc tenuit glo. ī. c. fi. de iureiurꝭ.⁊ ī. l. ī bonefidei. C. e. ⁊ ī. l. admonēdi. ff. eo. ſed tex.eſt hic aꝑtus. Et colligit̉ qͥdē ſingularit̉ ex iſto tex. ꝙiuramētū ē deferēdū ei qui hꝫ ſemiplenā ꝓbationē ꝓſe ⁊ nō aduerſario. ſed iudicio meo iſte tex. hoc nō ꝓbat. nā altera ꝑs nō erat īformata de iſta reuocatiōecū fuerit facta ſolū ī p̄ſentia duoꝝ clericoꝝ ⁊ ſic nō poterat aduerſario deferri iuramētū ueritatꝭ. Sed dubium ē qn̄ utraqꝫ pars ē eque de facto īformata cui ſitdeferēdū hoc iuramētū actori .ſ. an reo. de quo plenedixi ī. d. c. fi. ⁊ dic ut ibi. ¶ 3º nō ꝙ ēt ī cā n̄ leui pōt d̓ferri iuramētū ꝑti ī ſupplemētū ꝓbatōis. naꝫ hec cānō erat leuis cū ueniret retractanda ſnīa. ⁊ facit iſtetex. ad ītellectū eorū que notant̉. ī. d. c. fi. Iteꝫ noͣ ẜꝫunū intellectū ꝙ ſpoliatus uigore ſnīe nulle poteſt intētare poſſeſſoriū petēdo reſtitutionē. ⁊ colligitur hocnoͣbile ītelligēdo iſtū tex. ꝙ archidiaconꝰ poſſidebatp̄bendā qua poſtmodū ī executiōe ſnīe fuit ſpoliatusſed p̄tendēs iſte ſnīaꝫ nullam perijt reſtitutionē. Egoī hoc articulo ita diſtīguerē ꝙ aut iudex ſciebat ſnīameſſe nullā uel errauit ī iure. ⁊ tūc ꝓcedat noͣbile ſupracollectū qꝛ auc̄tas iudicis hoc caſu nō excuſat. un̄ pōtpeti ꝯtra eū reſtitutio ſic̄ ꝯͣ pͥuatū. ut legit̉ ⁊ noͣ. in. c.cōquerēte de reſti. ſpo. ⁊ ī. c. cū cā de offi. dele. Aut iudex putabat ueriſimilit̓ ſnīam aliquā. puta qꝛ ignoratꝓcuratorē reuocatū ⁊ tūc nō pōt agi interdicto un uiſeu poſſeſſorio qꝛ iudex nō dicit̉ uiꝫ īferre. ut ē tex. iūcta glo. nō. ī fi. vij. q. i. pn̄tiū ſed tūc pōt agi ꝑ uiā nullitatꝭ ⁊ peti reſtitutio officio iudicis. ut ſentit hic Inn.Secūdus ītellectus ꝙ iſte archidiaconus erat actorpetēdo a pͥncipio reſtitutionē huiꝰ p̄bēde qua fueratſpoliatus ſed ꝓcura. lꝫ reuocatꝰ īmiſcuit ſe cauſe ⁊ cōtrariā ſnīam reportauit qꝛ fuit reus abſolutus. Sꝫ archiadiaconus p̄tendēs ſnīaꝫ de nouo īſtabat ut fierciſibi reſtitutio. ⁊ ẜm hūc ītellectū nō colligit̉ primumnoͣbile. ¶ In glo. i. ibi lr̄as reuocabat. hec gl. reſpiciantiquā decretalē ī qua dicebat̉ ꝙ iſte ꝯſtituebat illūꝓcuratorē ꝑ litteras ſuas ꝙ fieri pōt. ut ī cle. i. co. ti.⁊ has litteras reuocauit īhibendo ſibi ne aſſumerētcauſe cognitionē. ¶ Et ī fi. glo. uult ergo glo. intelligere tex. ꝙ reuocatio ꝓcuratoris ꝑuenit̉ hic ad noticiam aduerſarij. ⁊ hoc dicit ut euitet ꝯtrarium. c. mādato. jͣ. eo. ubi datur regula ꝙ non ualet reuocatio ꝓcurꝭ dati ad iudicia niſi reuocatio ꝑuenerit ad iudicēuel aduerſariū. Inno. uero ponit limitationem adillā regulā dicēs ꝙ aut ꝓcurator fuit ingreſſus iudiciū⁊ tunc noticia reuocatiōis dꝫ peruenire ad iudicemuel aduerſarium. aut res eſt integra ⁊ tunc ſatis ē ꝙipſe ꝓcurator certificetur. Sed glo. in. c. ij. jͣ. eo. li.vj. aliter dicit. Aut enim aduerſarius erat certificatusde mandato uel certificari poterat. ⁊ tunc ſibi uel iudici ē intimanda reuocatio al̓s aūt ſecus. ⁊ eſt dictuꝫ ſatis probabile. Bar. ī. l. unica. C. de ſatiſdando latius