te quo caſu in fauorē eccl̓ie admittit̉ q̄libet. ut ī. c. ſiqͥsp̄ſbiterorū d̓ re. ec. nō alie. de h̓ articulo dic ut pleniꝰdixi ī. c. fi. sͣ. ti. ꝓxi. ⁊ in. c. nōnulli d̓ reſcri. ¶ Ultimoſcias ꝙ hec gl. ꝓcedit ī ꝓcuratore actorꝭ. In ꝓcuratore v̓o rei dic ut nō. in. c. mādato. jͣ. eo. ¶ In gl. ī uerbo legalit̓. uult ergo gl. ꝙ mādatū ꝓcuratoriū tūc eſtlegalit̓ factū cū in eo apponunt̉ ea q̄ hic ſubijciunt̉ intex. Huic dicto reſiſtit Hoſt. dicēs ꝙ ad ſbām ꝓcuratorij non reqͥrunt̉ ea que h̓ dicunt̉ ſꝫ ſufficit ꝙ apponant̉ ea que hn̄tur. jͣ. eo. mādato ī prin. gl. i. Uel ẜmeū iſtud mādatū de qª hic debebat eē legal̓r factū. idē ad īſtar decreti qd̓ īterponit̉ ẜꝫ leges ī alienatōe reieccl̓ie ut īterueniat ꝯſenſus capl̓i ſubſcriptōibus roboratus ⁊ papa h̓ fecit hic ne d̓ciperet̉. 2ª ī hoc negocioqͣſi ſentiat Hoſt. ꝙ regularit̓ nō eſt neceſſaria ſubſcriptio teſtiū ⁊ canōicoꝝ ī ꝯſtitutōe ſindici. Tu dic melius ut dicā. jͣ. ī. c. unico. de ſindi. ⁊ in fi. gl. hec glo. ur̄ſuꝑflua ẜm Hoſt. ꝑ ea que notant̉ ī. c. edoceri de reſcri. Et dic plene de hac maͣ ut ibi dixi tene tn̄ mentigl. p̄ſuppoſito ꝙ p̄latꝰ nō poſſit agere ſine ꝯſenſu capituli tn̄ ſi uult cauere d̓ ratihabitōe dꝫ admitti. Extra glo. querit̉ uūquid ꝯuerſi eccl̓ie debeāt ꝯſentire inꝯſtōe ſindici uel in alijs negocijs eccl̓ie: Egi. tenuit h̓ꝙ nō. ⁊ ꝓ eo facit iſte tex. ī eo ꝙ facit ſolū mētionē d̓p̄ſbyteris ⁊ diaconibus. ⁊ de h̓ uide in Spe. in ti. deſindi. v̓. qͥd de ꝯuer. ⁊ ꝑ Fede. ꝯſilio. ccviij. uide tex.iuncta glo. in. c. ex eo. de elec. li. vj. ꝑ Inn. ī. c. ij. d̓ inſti. ⁊ ī hoc multū attēdēda ē ꝯſuetudo eccl̓ie. Sed deiure puto dicēdū ꝙ ī ſpūalibus puta ī electōe plati n̄debent uocari ꝯuerſi laici ad eligēdū cū clericis. tex. ēnoͣbil̓. ī. d. c. ex eo. ualet tn̄ ꝯſuetudo ī ꝯtrariū. ut ibiē gl. noͣ. ſed ī tꝑalibus ideꝫ puto. ad hoc adduco. c. ⁊ſi Xp̄s d̓ iureiurꝭ. iūcta ſupraſcriptōe cū fi. c. ubi ꝓbatur ꝙ appellatōe capl̓i nō ꝯprehendunt̉ ꝯuerſi. ⁊ ſentit fede. sͣ. nō tn̄ allegat illū tex. qͥ optīe facit ſed ī locis ubi oēs ꝯuerſi ſint laici. Exēplū ī iſtis ieſuatis preſuppoſito ꝙ ſint approbati tūc oēs hn̄t uocē ī electōeprelati ⁊ in alijs negocijs. ad h̓. c. cū oliꝫ de arbi. ⁊ ſicintellige Inno. in. d. c. ij.Reuocat̉ ſnīa qua cōPerelam. genarꝰ luit ī expeſis exiuſta cā abſēs ltīe excuſatꝰ qꝛ ī ardua cā ꝓcuratore ꝯſtitue̓ noluit. ita cōit̓ ſūmat̉. Ul̓¶ pōt ſūmari ad ītellectū meliꝰ ⁊ ſic. Nō ualet ſnīa ēt expēſaꝝ ꝯdēnatoria lata ꝯͣ abſentē ex ꝓbabili cā ltīe ꝑnūciū excuſatū. pͥma ꝑs deciſe ponit partꝭ querelā. ẜadat iudicē ibi mādamꝰ. ¶ Nō pͥª ꝙ īfirmitas ē iuſtacā nō ꝯparēdi ad citationē iudicis. ⁊ ītelligo d̓ īfirmitate īpediēte acceſſū. an̄ dicit tex. iuris ciuil̓ ꝙ leuis febricula ⁊ uetꝰ qͣrtana nō excuſat. ut ī. l. queſitū. ff. dere iudi. uid̓ tex. iūcta gl. ī. c. placuit. ⁊. c. ꝑuenit. xviij.di. An aūt infirmitas ſuoꝝ excuſet: uide tex. cū glo. inc. cōis. xxiij. di. ¶ Nō 2ª ꝙ ī ꝯdēnatiōe expēſaꝝ fiēdaꝯͣ ꝯtumacē nō requirit̉ noua citatio ſed illico pōt iudex ꝯtumacō ī expenſis ꝯdēnare. ¶ Quid aūt ī mulcta īponēda ⁊ in miſſiōe ī poſſeſſione ex pͥmo ⁊ ſcd̓odecreto: dic ut plene dico ī. c. i. de iudi. ¶ Nō 3º argumētū a ꝯͣrio ſenſu ꝙ ī leuibus cauſis tenet̉ abſens exꝓbabili ⁊ neceſſaria cā ꝯſtitue̓ ꝓcuratorē. ⁊ neſcio alibi iſtum tex. ¶ Iteꝫ noͣ cautelam optimam ex partecitati impediti ut mittat excuſatorem ad iudicem ⁊ ſicfaciat eum certū de īpedimēto ſuo. qͥd aūt oꝑet̉ excuſatio hec. Inno. ⁊ doc. reliqͥ multū hic īſtant. Sed tubreuiter ⁊ clare ⁊ ꝯclude ꝙ oꝑatur magnū effectū. nāſi iudex fuit certificatꝰ de īpedimēto nō tenet ſnīa lataꝯͣ abſente ex ꝓbabili ⁊ neceſſaria cā īpeditū tex. ē aꝑtus ī. d. l. queſitū ⁊ ibi h̓ feqͥtur Bar. Ad ideꝫ allegotex. ī. c. ſi duobꝰ. jͣ. de appella. ubi pꝫ ꝙ nō ualet ſnīafi iudex eſt certificatus de legitīa exceptōe abſētis. adidē. l. nō uidet̉ latitare. ff. d̓. iudi. un̄ ītelligo iſtū tex. īfi. ꝙ iſte fuit abſolutꝰ a ſnīa de facto nā de iure n̄ eratopus abſolutōe cū eſſꝫ nulla. ⁊ ꝓ hoc facit qꝛ hic nōfuit appellatū ab iſta ſnīa ut dicit̉ ī gl. i. ī fi. nec fuit petita reſtō ꝯͣ ſnīaꝫ. Si aūt ex ꝑte īpediti nō mittit̉ excuſator tūc ſnīa tenet mero iure qꝛ iudex ꝓbabilit̉ ignorabat ſꝫ pōt peti r̄ſtitutio ex iuſta cā ꝯͣ ſnīaꝫ. ar. ī. c. exlr̄is d̓ in īte. reſti. ⁊. ff. ex q. cau. ma. ꝑ totū. An aūt iudex teneat̉ credē̓ excuſatori: dic ꝙ no. ut in. c. cū Bertoldꝰ de re iudi. noͣ. Bar. ī. d. l. queſitū. ſed excuſatordꝫ offerre ꝓbationē ⁊ ſi iudex nō uult admittere ſnīaſua nō tenet. ſꝫ ſi excuſator nō offert ꝓbationē tenetſnīa iudicis rōne predicta. Qualit̓ aūt ꝓbet̉ īfirmitasdic ꝙ poterit ꝓbari facilit̓ mittēdo medicū. Iteꝫ poſtꝙͣ qͥs ꝯualuit poterit ꝓbari facilit̓ ex aſpectu. ut qꝛ hꝫfaciē extinctā. ar. ī. l. minore. xxv. annis aſpectu. ff. demino. nō. ī. d. l. quefitū. ⁊ hec noͣ. ¶ In gl. i. nō hācgl. que aꝑte īnuit ꝙ v̓bū querela refert̉ ad eū q̄ nō cōquerit̉ citra appellatōeꝫ. gl. tn̄ in. l. iij. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. dic̄ ꝙ ſine citra appellatiōeꝫ ſeu petēdo reſtitutionē qͥs dicit̉ q̄rulare. ſꝫ dic illā glo. ꝓcedē largo mō intelligēdo v̓bū q̄rela. ſꝫ ſtricto mō ꝓcedit glo. iſta quānoͣ ꝓpt̓ ſtatuta ꝓuidētia ꝯͣ querulātē in certis cauſisut n̄ extēdātur ad legitīe appellātē cū ſint ſtricti iurꝭ.In glo. ī v̓bo īfirmitate detētus. hec glo. uſqꝫ ad fine laborat ī diſputādo utrū abſens citatꝰ teneat̉ mittere ꝓcuratorē ſi ꝑ ſe ꝯparere nō pōt. Sꝫ diſtīguēdolatiꝰ capiēdo dicta Cal. hic ⁊ Bar. ī. l. i. ff. de diuerẜi.⁊ tēpo. p̄ſcr. ubi ponit hāc maͣꝫ ꝙ aut nō pōt qͥs ꝯparere ꝑ ſe qꝛ īhabilis ad ꝯꝑendū puta qꝛ excōicatꝰ ẜmunā opi. ⁊ tūc tenet̉ mittere ꝓcuratore. ut ī. c. intelleximus de iudi. ẜꝫ unū ītellectū. Aut n̄ pōt ꝑ ſe ꝯparerepuilegio ꝑſone ⁊ tūc ſi īpedimētū ē ꝑpetuū tenet̉ mittere ꝓcuratorē. ut ſi ē ep̄s qͥ n̄ dꝫ ī iudicio ſeculari cōparere ꝑ ſe. v. q. iij. ī. c. fi. ul̓ aliꝰ iudex ꝑpetuꝰ. Si aūtē iudex tꝑal̓ n̄ tenet̉ mittere ꝓcuratore ſꝫ dꝫ expectaridonec fueit fūctus officio. ut ī. l. ꝑs lr̄arū. ff. de iudi. dixi plene ī. c. legebat̉ d̓ ma. ⁊ obe. Aut nō īpedit̉ cōꝑarere pͥuilegio ꝑſone ul̓ alia īhabilitate ⁊ tūc aut loquimur ī actore uel ī reo. pͥª caſu actor regularit̓ nō compellit̉ age̓ nec ꝑ ſe nec ꝑ aliū. C. ut neo īuitus age̓cōpellit̉ ꝑ totū. indirecte tn̄ ꝯpellit̉ ne ſcilꝫ p̄ſcriptio cuirat ꝯͣ eū. qͦ caſu ad īterrūpedā p̄ſcriptōeꝫ ſi n̄ pōt uenire ꝑ ſe dꝫ mittē ꝓcuratorē. ut ī. l. papinianꝰ. ff. demino. ⁊ ita uoluit glo. hic ⁊ ſic ſimpl̓r loqͥt̉ gl. ⁊ Bar.i. l. i. p̄all̓. ſꝫ Inno. hic uidet̉ dare duos alios ītellectꝰad illū tex. dicit enī ꝙ illa. l. papinianꝰ. loquit̉ ī cauſisīferioribꝰ ſecus ī grauibus ubi nō tenet̉ ꝯſtituere ꝓcuratorē. uel loqͥtur qn̄ culpa ſua erat impeditꝰ uel ꝓpter ſuū delictū erat ī exilio. Et ex his ſol̓onibus uidetur uelle Inno. ꝙ ſi aliqͥs ē abſens ⁊ īpeditꝰ ſine culpa ſua nō tenet̉ mittere ꝓcuratorē ēt ad īterrūpēdaꝫp̄ſcriptōeꝫ exqᵍ cā e grauis. ſecus aūt ſi ē leuis. ⁊ hocdictū placet hic do. An. ⁊ ē uald̓ equū lꝫ cōiter teneat̉qd̓ prius dixi. 2º caſu ſi loꝗmur de reo. aut ē īpeditusculpa ſua. puta qꝛ relegatꝰ ⁊ tenet̉ mitte ꝓcuratoreꝫne culpa ſibi cedat ī pͥmū ut in. d. l. papinianꝰ. ⁊. d. c.ītelleximꝰ. aut ē īpeditus ſine culpa ⁊ tunc aut īpedimētū ē uolūtariū ⁊ nō neceſſariū ⁊ tenet̉ ꝯꝑere ꝑ ſeaut ꝑͤ ꝓcuratorē. facit. c. īter qͣtuor de ma. ⁊ obe. ⁊. c.fi. eo. ti. ⁊. c. bone de elect. aut ē īpedimētū neceſſariū⁊ ſi ē ꝑpetuū tenet̉ mittere ꝓcuratorē ne ius alteriusꝑtis ꝑeat qꝛ nō dꝫ uni ſubueniri cū tāto alterius piudicio. xxiij. q. iiij. eſt iniuſta. Ant īpedimētū ē tꝑale ⁊tūc aut eſt ca electōis ſeu uacatōis eccl̓ie ⁊ dꝫ īpeditusmittere ꝓcuratore ne eccl̓ia diu uacet. ⁊ iſte ē ꝓpriuscaſus. c. cū dilecti de do. ⁊ contu. ẜm Inno. ⁊ hoc probatur clarius ī. c. cupiētes. §. īſuper de ele. li. vj. aut ēalia cā ⁊ tuūc ſi cā ē grauis nō tenet̉ quis mittere procuratorē ut hic. aut ē cauſa leuis ⁊ dꝫ ꝓcuratore mitere. ut ē tex. hic a cōtrario ſenſu. ⁊ facit. c. ſi egrotansv. q. iiij. ⁊ predicta bene notabis. ¶ In glo. in uerboꝓ nulla ī fi. Iō bene iſtam glo. que quotidie ſolet al