ti ⁊c̄. dicta. l. bona fides ⁊c̄. ¶ Exͣ glo. quero quō dꝫcognoſci an pactio ſit realis uel ꝑſonalis. So. ꝯcludepoſt doct. ꝙ aut agit̉ d̓ re tēporali ⁊ tūc hoc ꝯſiderat̉nō ſolū ex vbis ſꝫ et ex mēte ꝯͣhētiū utrū .ſ. quis uoluerit ſe obligare ꝑſonal̓r an ēt heredes ſuos. ut ī. l. iuris gētiū. §. pactoꝝ. ff. de pac. pleniꝰ ꝑ Bar. ī. l. ſtipulatōes n̄ diuidunt̉. ff. de v̓. ob. aut agit̉ de rebꝰ eccl̓iaſticis ⁊ tūc hoc ꝑpēdit̉ nō ſolū ex mēte ⁊ v̓bis ꝯͣhentium ſed ex ptāte iuris nā ſine ſuꝑioris auctoritate nōpōt rector eccl̓iaꝫ ꝑpetuo obligare. reſtat ergo ut pactio cenſeat̉ hoc caſu potius ꝑſonalis ꝙͣ realis ut resnaleat eo modo quo ualere poteſt.Nō ualꝫ trāſactio ſuꝑAeterea. iurep̄ienādi ꝑ quaꝫnouꝰ cenſus īponit̉ eccl̓ie l̓ antiquꝰ auget̉.Uel notabilius ſūma ſic. Sicut ſuꝑ iureſpūali ita ſuꝑ ānexo n̄ pōt trāſigi ut recedat̉ a lite īterueniēte aliqua tēporalitate cōis diuiſio. ẜa ibi cū igit̉.Nō pª ꝙ preſentatio qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ iure patronatꝰ. Uel pōt tex. ītelligi ꝙ de ſola p̄ſentatōe erat ꝯtentio que ē ꝑs iuriſpatronatꝰ ⁊ nō de toto patronatuiuxta nō ī. c. nobis d̓ iurepatrona. ⁊ ꝑ glo. xvj. q. vij.pie mētis. ¶ Nō 2ª ꝙ ſimonia ꝯmittit̉ nō ſolū ī mereſpūalibus ſꝫ ēt ī ꝯnexis ipſis ſpūalibus qd̓ tene mēti.nā ius pn̄tandi nō ē mere ſpūale ſꝫ annexū ſpūali. uti. c. quāto de iudi. ⁊ tn̄ ſuper hoc iure ꝯmittit̉ ſimoīa.emens ergo iuſpatronatꝰ uel alit̓ illud acquirēs īterueniēte aliquo temporali ꝯmittit ſimoniā. ¶ 3º no ꝙnulla ē trāſactio ſuꝑ ſpūali uel ꝯnexo īterueniente aliquo tēporali. Sꝫ opponit̉ ꝯtra tex. uidet̉ enī ꝙ nonꝯmittat̉ ſimonia ī tranſactōe ſuꝑ ſpūali ſꝫ ſpēs ſimonie. ut ī. c. ſuꝑ eo. ⁊. c. ꝯſtitutꝰ. sͣ. eo. hic aūt tex. inuitoppoſitū; So. iſte tex. dic̄ ꝙ uidet̉ ſimonia. v̓bū aūtuidet̉ ē fictū nō aūt denotat p̄ciſā v̓itatē. ut ī. l. i. §. d̓ieciſſe. ff. d̓ ui ⁊ ui ar. ¶ Secūdo oppo. ⁊ ur̄ ꝙ alio reſpectu hec trāfactio nō poterat ſuſtineri qꝛ laici n̄ poterāt ꝯferre uel augmētare pēſionē ī eccl̓ia. x. q. i. ī. c.i. ⁊ ſequē. ⁊. c. nouerīt. ⁊. c. ſi. d̓ re. ec. nō alie. So. dic̄Inno. ꝙ laici nō ꝯferebant ſꝫ tacebāt ⁊ ꝯſētiebāt. fatetur tn̄ ꝙ ſi iſti laici percepiſſēt ab ātiquo cēſū ī eccl̓iapotuiſſēt illū remittere ⁊ ꝯferre religioſis ⁊ ꝑciꝑe iuſpatronatꝰ. qd̓ dicit Hoſti. uerū ex auctoritate ſuꝑioris ⁊ n̄ pactōe partiū. ⁊ bn̄ loquit̉ qꝛ al̓s ꝯmitteret̉ ſimonia ut hic. ſꝫ ſuperioris auctoritas purgat uiciū. utī. c. niſi d̓ p̄bē. ¶ In gl. i. hec gl. uidet̉ corrigi ꝑ ſeq̄ntē ī qua dr̄ ꝙ ēt ſuꝑioris auctoritate n̄ pōt ꝯſtuui cccl̓acēſualis. tn̄ ī delegato dic ut hētur. sͣ. eo. d̓ cetero. Inordinario diceduꝫ ut legitur ⁊ noͣ. ī. c. prohibemꝰ. ⁊ īc. ſignificauit de cenſi.Suꝑ ſpūali ſubiectōAeterea. ne n̄ lꝫ irāſigicōis diuiſio. ſcd̓a ibi Rn̄demꝰ. ¶ Nō pª ꝙ ubi cōfeſſio emanat ſub diuerſo ꝯſtructo ſeu diuerſis or̄onibꝰ pōt quis aduerſe partꝭ ꝯfeſſionē quātenꝰ facit ꝓ ſe recipere. ⁊ quatenꝰ facit ꝯͣ ſe reijcere. Ul̓nō al̓r ⁊ ſic ꝙ pōt quis aduerſe ꝑtis ꝯfeſſionē reciꝑeꝓ ſe ⁊ aliā partē ꝯͣ ſe īpugnare. de hac maͣ nō pleniºī. c. i. de ꝯfeſſ. li. vj. ⁊ ꝑ Gar. ī. l. aurelius ī. §. itē q̄ſijtff. de li. lega. ¶ Nō 2ª ꝙ ꝯfeſſio fratrū nocet eccl̓ie ētubi agit̉ de iure ſubiectōis. ex ſola enī ꝯfeſſiōe iſtoruꝫfratrū ferēda erat ꝯtra eccl̓iaꝫ ſnīa. ꝯcordat. c. dilectꝰ.de cap. mo. ⁊. c. ſuborta. de re iudi. cū fi. ¶ Ultīo nōqd̓ dixi in ſūmario ꝙ ſuꝑ ſubiectiōe ſpūali nō pōt interuenire trāſactio intellige īterueniēte aliquo tꝑali.ſecus ſi daret̉ uel teneretur aliud ſpūale ut noͣ. glo.sͣ. eo. in. c. ſuꝑ eo. ⁊ probat̉ in. c. ueniēs. sͣ. eo. ¶ Itēpōt colligi ex tex. ꝙ olī dn̄s ſeu ſuperior ſemꝑ preſumit̉ dn̄s ul̓ ſuperior niſi ꝓbet̉ liberatio. nā iſti fratresꝯfitebant̉ de preterito dicētes ſe oliꝫ fuiſſe ſubiectos ⁊tn̄ ſnīa fert̉ de preſenti ꝯͣ eos qꝛ ⁊ hodie preſumūturſubiecti. aſſerenti enī liberationē incūbit onus ꝓbandi. vl. q. ultꝭ. c. actor. ⁊ facit ad p̄mū dictū. l. ſiue. C. d̓ꝓbatꝭ. ¶ Sꝫ quero nunqͥd ſuꝑ ſubiectiōe tꝑali poſſittrāſigi. puta ē ꝯtētio vtrū qͥs ſit ẜuꝰ an liber. Conclude poſt Hoſti. ꝙ aut ē dubiū d̓ ſubiectiōe ſeu ẜuitute⁊ pt̄ trāſigi. ut ī. l. fi. C. e. aut ē certū ⁊ n̄ ualꝫ trāſaciōut ī. l. īterpoſitas. C. co. nā int̓ ẜuū ⁊ dn̄ꝫ nō cadit obligatio. ⁊ ſic n̄ potuit dn̄s ſeruo obligari ꝑ trāſactionēdicta. l. īterpoſitas. ⁊ ꝑ illaꝫ. l. idē dicēdū ī trāſactiōeq̄ fieret inter mōachū ⁊ abbatē. nō enī ualet talis trāſactio qꝛ abbas nō pōt obligari monacho. fac̄ qd̓ nō.Io. an. ī regl̓a nō ē obligatoriū ī mercꝭ. Hinc dic̄ fe.ꝙ ſi abbas ꝓmiſit monacho ꝓmoto ad poratuꝫ ſe n̄reuocaturū eū ī uita nō obſtāte illa ꝓmiſſōe pōt illūreuocare. ut noͣ. ip̄e cōſilio. cclij. dixi in. c. cū ad monaſteriū. de ſta. regu. quod noͣ.Suꝑ mr̄imonio trāſigi¶ Par le. nō pōt. Uel plēius ſic.Iud̓x pōt ⁊ dꝫ ſe īterponē ꝓ trāſactiōe īterꝑtes fiēda p̄terquā in caſibus in quibꝰ iurahoc nō admittūt ut ſuꝑ mr̄imoīo. Diuidit̉. nā pͥª hortat̉ legatū ut cōponat ēt in caſibª exp̄ſſis a iure. in. fi.dic̄ qͥd d̓ caſibꝰ nō expreſſis ibi ī his. ¶ Nō pͥª ꝙ offm̄iudicis ꝯſiſtit nō ſolū ī decidēdo. cās ẜꝫ iuris regl̓as ſꝫetiā in cōponēdo inter ꝑtes. dꝫ enī iudex a pͥncipioconari ꝙͣtū pōt ut ꝑtes reducat ad ꝯcordiā et ad bonā ꝯpoſitionē. ꝯcor. xc. di. ꝑ totū. ⁊ ī. l. i. §. ⁊ poſt. ff.d̓ no. ope. nūc ¶ Nō 2º. ꝙ iudex pōt ⁊ dꝫ ī pēis īponēdis int̓dū detrahē ſeueritati recedēdo a pēis ī iureſtatutꝭ ſi cā legitīa ſubeſt. utputa qꝛ ml̓titudo delīquētiuꝫ ē ī cā ⁊ ſic ſine ſcādalo multitudo plecti n̄ pōt. ꝯcordātie pl̓ime ſūt ī gl̓. Ideꝫ ubi ſubeſt alia cā legitīa. adidē. l. qͥd ergo. §. pena grauior. ff. d̓ his q̇ noͣ. ifa. ubiBar. dic̄ ꝙ ēt penā ſtatuti pōt iudex moderare ex cā¶ Nō. 3ª ꝙ ī caſibꝰ n̄ recipiētibꝰ diſpēſatōeꝫ n̄ dꝫ iudexlaborare ad cōcordiā qꝛ fruſtra. laboraret. ⁊ q̄ ſint illicāus. jͣ. ſubijciet̉. ¶ Itē nō ꝙ mr̄imōiū ē ueꝝ nō ſolūapd̓ fideles ſꝫ ēt īfideles. ꝯcor. jͣ. d̓ cōſā. ⁊ affi. ī. c. d̓ infid̓libꝰ. ⁊ ī. c. quāto d̓ diuor. ¶ Itē nō ꝙ ī caſibꝰ iure n̄cxp̄ſſis dꝫ iudex ſemꝑ īclinare ī ꝑtē humaniorē ⁊ hr̄eeqͥtatē p̄ oculis ⁊ penā īpone̓ hīto reſpectu ad ꝑſōascās loca ⁊ tꝑa qͥ d̓clara. ut ī gl̓. fi. ¶ Ultīo nō ⁊ tenemēti iſtū tex. ꝙ ex gn̄ali offō ⁊ ptāte legato d̓ latē cōpetit ptās diſpēſandi in his que diſpēſationem recipiunt. ⁊ uid̓ ad māꝫ plene ꝑ ſpe. ī ti. d̓ diſpē. §. ꝯſequeter. ubi ī principio dicit ꝙ legatus de latere poteſt diſpenſare in caſibus in quibus diſpenſant epiſcopi archiepiſcopi primates ⁊ patriarche ⁊ quilibet alius iudex ordinarius cuꝫ ipſe ſit ordinariꝰ in tota prouīciagerens uices pape ⁊ maior oībus poſt papā d̓ offi. lega. c. ij. li. vj. Item diſpenſat ēt in caſibus in quibusepiſcopi et alij diſpenſare nō poſſunt .ſ. ī oībus quepape nō ſunt reſeruata. d̓ quibus in. c. qd̓ tranſlationem. sͣ. de offi. lega. ⁊ uide qd̓ ibi dixi. Contra ꝯciliav̓o gn̄alia diſpēſare n̄ pōt. ⁊ idē tꝫ ibi Io. an. ī addi.l v̓. legatꝰ. ꝓ. hoc. c. dilectꝰ. el. i. jͣ. de prebē. de legatov̓o nō de latere dic̄ ibi Spe. notabile uerbū ꝙ nō diſpēſat niſi in caſibꝰ iure expreſſis uel ſi p̄uilegiuꝫ hoccōcedit ſpāliter. facit qd̓ legit̉ ⁊ nō in. c. excōicatis deoffi. lega. Sꝫ quero qꝛ tex. hic fac̄ mētionē d̓ equitateqͥd ē equitas. So. Io. an̄. diffinit ẜꝫ beatū Cyprianūꝙ ē iuſticia dulcore miſericordie tēperata. ⁊ hāc diffinitionē ēt refert Spe. ī ti. de diſpē. i. §. i. ī v̓. eqͥtas.Diffinit ēt ⁊ ẜo mō ꝙ ē rōnabilis modꝰ ꝯtinēs miſericordiā ⁊ rigorē. Et ex his potes ſumere differētia īter ius ⁊ eqͥtatē. nā ius ē deciſio que ſit ẜm iuris regulas. eqͥtas v̓o ē quedā ꝯueniētia ⁊ qd̓dā tēperamētūrecedēs ex cā a cōibus regulis iuris. ut nō. Bar. i. l.i. C. de le. Et ſcias ꝙ qn̄qꝫ rigor iuris ⁊ ip̄m ius ponunt̉ ꝓ eodē. ut ī. c. ſuꝑ lr̄is ⁊ qd̓ ibi dixi d̓ reſcri. qn̄ꝫſūt diuerſa. ⁊ ponit̉ rigor ꝓ exceſſu iuris quando obaliquā cām ad terrore ī aliquo caſu ius excedit cōesregulas