ſitōeꝫ. nā trāſactio ſit cū recedit̉ a lite aliquo dato ſeuretēto l̓ promiſſo. Cōpoſitio ſit gratis ⁊ amicabilit̉ utcū pretēdēs n̄ hēre ius ul̓t a lite gratis recedē. Poſſettn̄ dici ꝙ ꝯpoſitio poſſet fieri ēt aliquo dato ſeu retento. ut ī. c. ij. iūcta gl. sͣ. eo. ⁊ talis ꝯpoſitio n̄ debet īteruenire ī bn̄ficio litigioſo ſed dꝫ eē amicabilis ⁊ gratuita ut ī tex. unde pōdera iſtū tex. ī eo ꝙ dic̄ ꝙ ſi gratꝭ⁊ amicabil̓r īter ſe ꝯponant ⁊c̄. ergo de ſubſtātia compoſitōis nō ē ut ſit gratuita ⁊ amicabilis. al̓ illa uerbagratꝭ ⁊ amicabil̓r ſuꝑfluerent. ¶ Sꝫ quero de exēploqual̓r poſſint ꝯponere gratis ⁊ amicabil̓r. forte ꝑtesꝯueniūt ẜꝫ doct. ut aliqͥ ꝑiti uideāt iura partiū quoꝝꝯſilio ꝓmittāt acquieſcere. l̓ ad preces alteriꝰ reliquꝰuult diſcedere a lite tanꝙͣ ius non habēs. nec ēt īprobat̉ ſi nulla precedēte ſpālit̉ ꝓmiſſione poſtmodū aliquid alteri largiat̉. ar. ī. c. tua d̓ ſimo. ⁊ tenebis mētiiſtū tex. ꝙ ī cōpoſitōe fiēda gratis ſuꝑ bn̄ficio non requirit̉ auctoritas ſuꝑioris. qd̓ ego puto ꝓcedē niſi alt̓ꝑ ꝯpoſitionē dimittat bn̄ficiū ab eo poſſeſſū. nā nonpōt poſſeſſor quoquo mō bn̄ficiū dimittē ſine auctoritate ſuꝑioris. ut ī. c. admonꝫ ⁊ in. c. qd̓ ī dubijs. d̓ renūc. ⁊ uide qd̓ dixi ī. c. cū pridē de pac. ¶ In glo. i.noͣ bn̄ hāc gl. qꝛ quotidie allegat̉. ⁊ dic clariꝰ ꝙ aut cōtēditur de bn̄ficio rōne tituli ſeu prelatōis ⁊ n̄ pōt īteruenire trāſactio ut detur tēporale ꝓ ſpūali uel ut det̉aliud ſpūale nō a ſuperiore ſꝫ uigore trāſactiōis qd̓ n̄ē licitū qꝛ beneficiū eccleſiaſticū nō pōt obtineri niſi ꝑcanonicā īſtitutionē. ut ī regula .i. de re. iur. li. vj. ⁊ inc. ex frequētibꝰ de iſti. tenet Inno. ī. c. ij. sͣ. eo. ſꝫ amicabilis ꝯpoſitio pōt īteruenire mō predicto. ¶ Itemiudex ex officio ſuo ꝓ bono pacis poſſꝫ ꝯponere uthabēs ius ī bn̄ficio det aliqͥd nō hn̄ti iuxta formaꝫ. c.niſi. jͣ. de prebē. aut ꝯtendit̉ de bn̄ficio rōne ſubiectionis ⁊ tūc idē dicēdū qd̓ de alia re ſpūali in qua dic ꝙtrāſactio nō pōt īteruenire ut det̉ tēporale ꝓpter receſſū a lite. ut ī. c. preterea. jͣ. eo. Sꝫ bene pōt dari ul̓retineri aliud ſpūaliter. ar. i. c. ad qōnes. de re. ꝑmu.dixi poſt Inno. ī. c. ij. sͣ. eo. ¶ In glo. ij. ibi nō tenettrāſactio. uult ergo glo. ⁊ bene ꝙ ꝓpter euidētē calūniā īpedit̉ trāſactio. ⁊ ītellige d̓ calūnia ex ꝑte actorisqꝛ actor ſciebat ſibi ius nō ꝯpetere ⁊ malicioſe mouitlitē. tūc eniꝫ ſi aliquid recepit uigore trāſactiōis pōt illud ab eo repeti. ut ī. l. ſūma. alle. in glo. ſꝫ ſi calūniaeēt ex parte rei tūc n̄ uiciat̉ trāſactio ſed actori pōt cōſuli per actionē ⁊ replicationē doli. ut probat̉ ī. l. pretextu. C. de tranſacti.Trāſactio facta d̓ rebꝰEniensveccleſie ꝑ p̄latū ſine ſuperioris ꝯſenſu n̄ obligat ſucceſſorē. ⁊ quotidie allegat̉ iſte tex. Prima pars poīt querelā. ſecūda dat iudices ibi mādamꝰ: ¶ Nō pº iunctaglo. ꝙ ſacramētoꝝ quedā ſunt neceſſaria quedā uolūtaria. Et ꝙ oīa ſacramenta d̓bēt percipi ab eccl̓ia parochiali. Scd̓o noͣ ꝙ ſuper decimis pōt īterueniretrāſactio inter perſonas eccleſiaſticas ut ſoluāt aliquoretento. ⁊ hoc declarat̉ ī. c. ij. sͣ. eo. ubi dicit̉ ꝙ ſuꝑ decimis pōt ꝯponi nā dꝫ ītelligi ī ꝯpoſitione ēt nō gratuita. nā per iſtā ꝯpoſitione de qua in tex. monachinō ſoluebāt integrā decimā. ¶ Nō 3º ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ etiam religioſi tenentur ad ſolutionem decimaruꝫque rōne predioꝝ queſita ſunt īfra parochiā alteriuseccleſie. de quo uide qd̓ legitur ⁊ nōtur in. c. ex parte⁊. c. nuꝑ. ⁊. c. ſuggeſtū. jͣ. de decimis. ¶ Item nō ⁊ tene menti ꝙ ſuper iuribus eccleſie īmobilibus ⁊ ſpūalibus pōt rector tranſigere ⁊ ꝯponere in preiudiciuꝫſui ipſius ita ꝙ ꝯpoſitio ualebit toto tꝑe quo eccleſiapoſſidebit. Et ex hoc ⁊ ex tex. nō ſingulariter ꝙ rector eccleſie pōt contrahere ſuper rebus eccleſie ſine ſuperioris auctoritate ut contractꝰ duret toto temporeQuō ipſe ē futurꝰ rector. ⁊ neſcio alibi ita bonum tex.¶ Ite noͣ ꝙ ſine auctoritate ſuperioris nō pōt rectoreccl̓ie trāſigere quoad īferendū ꝑpetuū p̄iuditiū eccl̓ieEt ex hac ꝑte īfero ꝙ rector eccl̓ie n̄ pōt trāſigere ſi ꝑtrāſactione res īmobilis eccl̓ie remaēat penes aliu ſꝫualebit trāſactio ī uita ſua dūtaxat ut hic. de quo uideqd̓ plēiꝰ dixi. sͣ. eo. ꝯtīgit. ¶ Itē nō ꝙ pena int̓ aliosacta nō dꝫ obeſſe alijs. ¶ Nō ibi ex qͥbuſlibet rebꝰ ⁊ibi ex ītegro. ꝙ decima ē ītegre ſoluēda de oībꝰ undecūqꝫ. ¶ Ultīo collige formā pctitiōis cū decime aliqͦtꝑe nō fuerūt ſolute. nā de p̄teritis pōt peti eſtimatio⁊ ī futuꝝ pōt pcti ut reus cōdēnet̉ ad ſolutionē decīarū. Si ergo fructus mihi debiti nō extāt poſſum petere eſtīationē. ¶ Sed q̄ro nūquid iſte tex. ītelligat̉ ētī d̓cimis ꝑſonalibꝰ: uidet̉ pª ꝙ ſic qꝛ tex. loquit̉ īdiſtīcte. ꝯͣriū tenet Hoſti. tū qꝛ ī pͥncipio ſit ſolū mētio dep̄dialibus. tū qꝛ ī perſona currit p̄ſcriptio ẜꝫ opinioēꝫHoſti. tū qꝛ monachi nō tenent̉ ad ꝑſonales decīasNō hoc ultimū ⁊ ideꝫ tenet Hoſti. ī. c. nouū genus. jͣ.de deci. Rō qͥa religioſi acqͥrunt monaſterio monaſteriū aūt nō tenet̉ ad ꝑſonales decīas. ⁊ idē dic̄ Inno.ī oībus alijs qͥ alteri acqͥrūt. Exquo īfert̉ ꝙ ſi dn̄s eſtexēptus ēt a ſolutione decīaꝝ nō tenet̉ dn̄s uel ſeruꝰde lucratꝭ ꝑ ſeruū ſoluere decimā. Quid aūt d̓ clericisſecularibꝰ dixi plene ī dc̄o. c. nouū genꝰ. ¶ In gl. i. i.fi. nō hāc glo. qꝛ quotidie allegat̉. ex qua collige. vij.eē ſacramēta eccl̓ie quoꝝ qͥnqꝫ ſūt neceſſaria duo uolūtaria. ⁊ declara ut ī glo. ⁊ aduerte qꝛ glo. ſētit ꝙ laicus ēt ī neceſſitate n̄ pōt ꝯferre niſi duo ſacramēta uiſacramētū babtiſmatis ⁊ ſacramētū pnīe. Chriſmarev̓o ⁊ extremā unctionē ꝯferre uel corpus xp̄i traderenō pōt lꝫ ī neceſſitate. de quo uide qd̓ dixi ī. c. ꝙͣto d̓ꝯſue. ⁊ ī. c. paſtoralis ī. §. p̄terca d̓ offi. d̓ſc. ¶ Itē nōex glo. ꝙ ſacramētū ordinis dicit̉ ſacramētū dignitatis. ⁊ ultra expoſitiones gl. credo ꝙ dicit̉ dignitatꝭ qꝛꝓmotꝰ ad ordinē ꝓſequit̉ dignitatē ut. iiij. di. d̓niqꝫ īpn. ⁊ alibi dixit tex. ꝙ nulla dignitas ſecularis ſimiliseſt ſacerdotio. xcvj. di. ī. c. duo ſūt. ¶ In glo. ī uerboconfirmatam in ſi nō gl. ꝙ quātuncūqꝫ rector eccl̓ietranſigat noīe eccleſie uel aliuꝫ contractuꝫ faciat ſi eſttalis contractus qͥ nō poſſit ꝑpetuo ualere ſine auc̄teſuperioris ille contractus cēſetur potius ꝑſonalis quārealis. vn̄ obligat ꝑſonā ꝯtrahētis ⁊ nō eccl̓iā. ſimileī. c. unico de deſpō. īpu. li. vj. ¶ In glo. pe. nō bn̄ ultimam qōnē ꝙ rector obligatus ad obẜuātiā ꝯtractꝰin uita ſua nō poteſt ꝯͣuenire niſi eccl̓ia eſſet leſa tūcenī poſſꝫ petere reſtitutiōeꝫ in ītegrū. nec ob. c. ꝙ qͥa⁊. c. quiſqͥs allegata ī gl. qꝛ loquūtur qn̄ ꝯͣctꝰ nō teuit.nā tunc poteſt rector iure cōi ꝯuenire. Sed cōtra concluſionē glo. oponitur nam cum cōpoſitio iſta ſit ꝑſonalis nō vr̄ ꝙ eccl̓ia poſſit ledi ⁊ per ꝯn̄s non dꝫ poſſe peti reſtitutio. So. dicit Hoſti. ꝙ de facto eccl̓ia poterat ledi puta qꝛ ſeruitores nō haberēt vn̄ uiuere ⁊iō ſubueniēdū eccl̓ie. ar. in. c. pe. de cle. nō reſi. ⁊ i. l.minoribus. ff. de mino. dicit tn̄ ꝙ ſi iſte rector hr̄et ꝓpriū ꝯpelleret̉ ſatiſfacere ꝯͣhēti ſecū pro ītereſſe. ar. i.c. d̓ mulcta .i. v̓. ⁊ ſi ultra de prebē. ⁊ ī. c. rep̄hēſibilis.§. ſi aūt de appella. Itē ẜꝫ eū poſſet capi id qd̓ cedētin ſuſtētationē ſuā ⁊ de ſe cōqueratur qꝛ dignū eſt utmale meriti egeſtate laborent. l. bona fides. ff. depoſiti? ¶ Nō hoc dictū bn̄. ꝑ hoc enī uult Hoſtiē. ꝙ adſatiſfaciendum creditoribus alicuius rectoris poteſttolli ex redditibꝰ eccl̓ie id qd̓ cederet ad ſuſtētationeꝫipſius. ⁊ idē ſentit in. c. ꝑuenit d̓ fideiuſſ. Sꝫ n̄ credohoc dictū eē ueꝝ niſi ſaltē ip̄e rector hēret un uiuere.qꝛ quēadmodū miles ſeculi nō ꝯpellitur ultra ꝙͣ facere poſſit. ⁊ ſēper hn̄da ē ratio ne egeat. ut in. l. milesff. de re iudi. ita dicendū ē ī milite dei. ut noͣ gl. ī. d. l.miles. ⁊ uide glo. in. c. ſtudeat. l. di. ⁊ qd̓ pleniꝰ dixi īc. odoardus. de ſolu. ⁊ ī. c. ij. de pigno. ⁊ pleniˢ ī repetitōe. §. qꝛ v̓o i. c. extirpāde. jͣ. de prebē. ⁊ hoc ꝓceditcū clericus ꝯuenit̉ rōne ꝯtractus. ſꝫ ſi rōne maleficījtāc non hētur rō ne egeat qꝛ dignum ē ut male meriH 2