per tranſactionem finitur lis. unde inſtrumentū refertur ad tempus quo iſte ē futurus aduocatus. ¶ Iteꝫnon preſtitit patrocinium ſuper trāſactione ſed ſupercā principali. Et circa hoc dicit Inno. aliud notabileuerbū ſecure .ſ. tenēdū ꝙ is qͥ fuit deſcriptꝰ in īſtrumēto alicuius ꝯtractus. ut teſtis pōt eē poſtea aduocatꝰcū agit̉ ad executionē illius ꝯtractus nec inſtrumētuꝫuacillat ex eo qꝛ aduocatꝰ ē ibi deſcriptꝰ ut teſtis. dicittn̄ ꝙ ſi dubitaret̉ ī aliquo de uiribus inſtrumenti nōpoſſet iſte aduocatꝰ teſtificari ꝙ nūc ē aduocatꝰ. ⁊ ſicnō mirabile ꝙ uox iſtius aduocati deſcripta facit fidēēt tꝑe aduocatōis tn̄ uox ſua uiua nō admittit̉. ⁊ fac̄hoc ad qōnē quā ponit Io. an. ī regula cū quid unauia ī mere. ubi querit nūquid notariꝰ ꝓcurator poſſit in cā quā ꝓcurat ꝓducere īſtrumētū qd̓ ipſe priꝰfecit ī fauorē dn̄i. ⁊ dic ut ibi. ⁊ facit ad materiā qd̓ noͣ.Bar. ī. l. d̓ferre. §. idē reſcripſerūt. ff. d̓ iure fiſ. Et exhis arguebat do. An. ꝙ lꝫ pater l̓ ꝯiūctꝰ nō poſſit eēteſtis ī cā filij uel ꝯiuncti tn̄ ſi fuit deſcriptꝰ in inſtrum̄to ut teſtis adminiculat̉ īſtrumēto. hoc tn̄ non colligitur hic qꝛ tēpore deſcriptōis iſte erat ſuſpectꝰ. dictumtn̄ pōt eē ueꝝ qꝛ regula tradit̉ ꝙ ibi teſtis nō debuitexaminari ꝓpter ſuſpitionē. tn̄ ſi fuerit examīatꝰ facitaliqd̓ indiciū. ut no. Bar. ī. l. maritꝰ. ff. de qō. ¶ Secūdo nō ⁊ ēt tene menti ꝙ mediator alicuiꝰ ꝯtractuspōt deſcribi ut teſtis in inſtrumēto illiꝰ ꝯtractus. ⁊ ſicproxeneta pōt eſſe teſtis in īſtrumēto lꝫ nō poſſit teſtificari uoce uiua. ut noͣ. ī. c. i. de teſti. li. vj. ⁊ ī auc̄. deteſti. §. qꝛ. ⁊ pōt eē diuerſitatis ratio qꝛ in īſtrumentodeſcribit̉ d̓ ꝯſenſu utriuſqꝫ partis qua rōne poſſet eēteſtis ēt uoce uiua. ut ī iuribꝰ p̄alle. Itē tollit̉ ſuſpitioꝓpter fidē inſtrumēti. ¶ Nota 3º ibi auctoritate. ꝙ auctoritas qn̄qꝫ ſonat in factū ⁊ nō in ius. nam aduocatus nō pōt auctoricare ī trāſactione capiēdo trāſactionē ꝓprie pro ꝯſenſu auctorigabili qui requirit̉ a ſuꝑiore qꝛ aduocatus nō ē ſuperior. ſed hic ſonat in factuꝫqꝛ fuit iſte adiutor ⁊ mediator illiꝰ trāſactionis ⁊ fortedictauit inſtrumētū ẜm Hoſti. ¶ Itē noͣ ibi ī clericuꝫconſuratū. ꝙ clericꝰ prime tōſure ē capax bn̄ficij. ⁊ ꝙprima conſura ē ordo facit. c. cū ꝯtingat d̓ eta. ⁊ qua.⁊ qd̓ noͣ. ī ꝓemio ſexti. ¶ Itē noͣ ꝙ laicus nō ē capaxbn̄ficij nec pōt īpetrare bn̄ficiū anteꝙͣ ordinet̉ niſi fieret ſpālis mētio in reſcripto. ut qꝛ papa mādaret ꝓuidēi alicui ſcholari ꝑito cupiēti aſcribi militie clericali.⁊ tunc dꝫ prius ordinari ⁊ poſtea bn̄ficiū ſibi cōferri.de quo uide qd̓ dixi ī. c. cū adeo de reſcrip. ⁊ in. c. fi.de preſūp. ⁊ ī. c. ij. de inſtitu. ¶ In glo. i. no glo. iuncto tex. qꝛ in canonibus nō habetur alibi. ⁊ limita iſtāglo. qn̄ quis ſciēter fuit aduocatus pro actore ut tuncuideatur renūciare iuri qd̓ hꝫ in illa cā. ſecus ſi fuit aduocatus rei. ita limitat glo. in. l. inter. ff. de rei uēdi.qd̓ ego intelligo quando aduocatus ſtetit in meris finibꝰ defenſionis dicēdo actori ius nō ꝯpetere. ſecus ſiinſtitit dicēdo ꝙ reo ius ꝯpetit ⁊ petēdo pro eo ꝓnūciari. nā tūc eadē ratio ē ī aduocato rei que ē ī aduocato actoris: Et aduerte qꝛ ex eo ꝙ glo. hic dicit ꝙiſte patrocinādo tacite renūciauit iuri ſuo uidet̉ ſentire unaꝫ ſect. ad iſtū tex. ꝙ iſte aduocatꝰ īpetrauit ſuꝑiſta eccleſia tanꝙͣ ſibi debita per prius. nā al̓ non poterat renūciare iuri qd̓ nondū hēbat. ⁊ idē ſentit gl.pe. jͣ. co. ſed Hoſti. ſequit̉ iſtū intellectū. nō ē tn̄ uerusin ſe. nam ut dicit Io. an. ⁊ bene cū iſte eſſet tunc laicus nō poterat hēre ius ī eccleſia. dictū glo. tn̄ ē uerūin ſe ſꝫ nō quoad tex. ⁊ iō tene aliū intellectū que ponit hic Inno. ꝙ iſte īpetrauit hāc eccleſiā ut uacāteꝫ.⁊ poſtea cū exciperet̉ cōtra eū ꝙ alius erat poſſeſſoriſte explicauit ꝙ erat poſſeſſor iniuſtus ⁊ ſimoniacusqꝛ eam tenebat uigore tranſactionis illicite. ſed aliapars replicauit ꝙ cū ipſe fuiſſet actor ⁊ mediator illiꝰtranſactionis ⁊ teſtis ibidem deſcriptus nō poterat allegare ꝯtra illam tranſactionem qꝛ ſic allegaret turpitudinē ſuam. Itē lr̄a erat ſureptitia cuꝫ dixiſſet ſe clericū cū nōdū cet tōſuratus. ⁊ ꝑ hec papa īpoſuit iſti īpetratori ſilentiū. ⁊ ex his hēs declaratū ītellectū huiꝰc. ⁊ fuit mirabilis deciſio ꝙ auctor ⁊ mediator alicuiꝰꝯtractus nō pōt ꝯtra illū ꝯtractū aliquā īualitudineꝫallegare qd̓ tene menti. ¶ In glo. ij. ī fi. nō hāc gl. exquā hētur deciſio quotidiāe qōis. an teſtis deſcriptꝰī aliquo īſtrumēto p̄iudicat ſibi r̄ſpectu eoꝝ que ꝯtinētur ī ipſo īſtrumēto. ⁊ ꝯcludit glo. ꝙ nō niſi qn̄ ſciēterauc̄teꝫ p̄ſtitit qꝛ fuit auctor ī illo īſtrumēto. ut ī tex. iſtoſꝫ glo. iuris ciuilis alit̓ diſtīguūt. dicūt enī ꝙ aut taled̓ſcribebat̉ qd̓ poterat teſtis īpedire ꝯtradicēdo ⁊ ſibip̄iudicat. aut nō poterat īpedire ⁊ nullū p̄iudſciū fac̄.exēplū pͥmi qn̄ obligat̉ in īſtrumēto res ipſius teſtis.nā nō poterat ſine ſuo ꝯſēſu res pignori ſupponi. l.rē alienā. ff. d̓ pig. act. ⁊ noͣ. ī. c. nōne d̓ p̄ſūp. Exēplūſecūdi ī uēditione. nā īuito dn̄o pōt res ip̄iꝰ uēdi qꝛ ꝑꝯtractū uēditiōis nullū p̄iudiciuꝫ ſit dn̄o qꝛ ſoluꝫ obligat̉ ꝑſōa ad tradēdū. ut ī. l. rē alienā. ff. de ꝯtrahen.emp. ita nōt gl. ⁊ ſeq̄ uidet̉ ibi Bar. ī. l. fideiuſſor. §.pat̓. alle. ī glo. ⁊ ī. l. gaius p̄al. Goſ. ī. c. cū int̓ d̓ re iudi al̓r diſtīguebat ꝙ aut teſtis ītēdebat ſe obligare etobligat̉. ut in. l. ſi nō obligari. C. de admi. tu. aut nōaduertit qͥd ī ſcriptura ꝯtinet̉ ul̓ ſubſcripſit ut teſtis ⁊nō obligat̉ qꝛ hoc nō credebat. ar. l. nec ignorās. C.de dona. hoc ultimū uidet̉ ſequi do. Anto. Uel pōtdici ẜm eū ⁊ aliter ꝙ aut fuit actor ⁊ ſciens ⁊ facit ſibip̄iudicium ſecus ſi ſolū ſciēs. ⁊ hec uidetur opi. huiusglo ſatis credo poſſe has opi. reduci ad ꝯcordiā hocmo. ꝙ aut in inſtrumento cōtinebatur aliqͥd in p̄iudicium iuris ipſius teſtis ⁊ tunc ſi fuit ignorans ſibi nōpreiudicat. ut. d. l. Caius. Idē ſi fuit ſciens ⁊ non poterat impedire actuꝫ ꝯtradicēdo. aut poterat impedire actum contradicendo et tunc facit ſibi p̄iudic iū. utd. l. ſi fideiuſſor. aut de p̄ſēti nō v̓ſabat̉ aliqd̓ ſuū ītereſſe ſꝫ pōt petere ītereſſe reſpeptu iuris poſtea q̄ſiti.puta qꝛ emit re que prius fuerat a tertio pignorata ⁊tūc aut fuit auctor illiꝰ ꝯtractus ⁊ nō pōt allegar̉ illiꝰīualiditatem. ut pꝫ ẜm lect. Iun. aut ſolum fuit teſtisdeſcriptus ⁊ poterit allegare īualiditatē qꝛ teſtis ſoluꝫteſtat̉ de his que ſūt facti ⁊ nō de his que ſūt iuris. utin. c. teſtes. iiij. q. iij. ⁊ cautū ē ad euitādas opi. ut nūquam qͥs patiatur deſcribi ī inſtrumento ſi ex illo pōtp̄tendere aliqd̓ p̄iudiciuꝫ. ¶ In glo. iij. ī. fi. uel dic̄ ꝙibi īteruenit ꝓprie trāſactio que tn̄ d̓ iure fieri non poterat ⁊ ob hac cām ille īpetrauerat illud bn̄ficiū ut uacās ſꝫ nō fuit auditus qꝛ exquo fuit mediator trāſactōnis lꝫ illicite nō pōt eā īpugnare qꝛ allegaret turpitudinem ſuam. ar. ī. c. i. de teſti. li. vſ. ¶ In glo. fi. ī fi. ⁊dic ꝙ h̓ recepit ordinē poſtmoduꝫ ut hic inuūt uerbatex. ibi nōdū. quaſi īnuāt ꝙ poſtmodū fuit ordinariꝰ⁊ hoc ē īdubitatū ſi dixit ſe clericū cū nō eſſꝫ. qꝛ ſurreptio ī bn̄ficio reddit gratiā nullā ip̄o facto. ut ī. c. i. ⁊ij. de fi. p̄ſbi. li. vj. Idē dicerē ſi tacuit ſe eſſe laicuꝫ exquo ſubticuit illā qualitatē quā exp̄ſſa lr̄as nō hūiſſetlr̄e ſūt ſurrepticie. ut in. c. poſtulaſti. ī fi. d̓ reſcrip. nechabilitas ſuperueniēs hꝫ lr̄as cōualidare. ut ē tex. i.c. ſi eo tēpore de reſcrip. li. vj.Yper eo.Super eccl̓iaſtico beneficio nō pōt trāſigi ſedamicabilit̉ ꝯponi ſic. ⁊ quotidie allegatur.iſte tex. cōis diuiſio. ſecūda ibi tale. ¶ Nōpͥª regulam ꝙ nedū ſuper bn̄ficio eccleſiaſtico ſꝫ necſuꝑ aliqua re ſacra ſeu ſpūali pōt īteruētre trāſactio.uidetur enī in ſe ꝯtinere ſpēm ſimonie qꝛ poſſet contingere ꝙ ex datione ſeu ꝓmiſſione rei tēporalis qͣꝫconſequeret̉ iſtud ius ſpūale. ut dixi latius. sͣ. eo. ti. i.c. ꝯſtitutus. ¶ Nō 2º ex hoc ⁊ ex tex. ibi ſpēm. ꝙ tranſactio ſuper re ſpūali uel beneficio non eſt oīno ſimdniaca ſꝫ vr̄ hr̄e ſpēm ſimonie. ⁊ hūc tex. allegaui. s.eo. ꝯſtitutus. ¶ Nō 3º dr̄iam inter trāfactione ⁊ cōpoſitionem