mandatū ſibi feciſſet. pͥmo pōit formā reſcripti quā ſecūdo declarat ibi qꝛ tn̄. ¶ Nō primo ꝙ a correctioneregulariter nō appellat̉. rō ē qꝛ ille q̄ corrigit nō grauat. Appellatio v̓o fūdata ē ſuꝑ grauamine. ut ī. c. utdebitꝰ de appel. ſi tn̄ ſuperior ī corrigēdo excedēt mōdū tūc bn̄ appellari pōt ut h̓ ī fi. ⁊ ī. c. d̓ pͥore. jͣ. de appel. ⁊. c. rep̄henſibil̓. eo. ti. vn̄ hodie n̄ uideo aliquampr̄iam inter alias cās ⁊ cām correctionis qꝛ hodie apvellari n̄ pt̄ niſi qͥs grauct̉. ut ī. d. c. ut debitꝰ. ⁊ idemin cā correctionis. Sed credo ꝙ ẜm iura antiqͣ ꝓcedebat hec ſpecialitas ī correctōe. nā de iure antiquo nōerat neceſſe exprimere cām ī appellatōe ſꝫ īdifferēteradmittebatur appellatio niſi fuiſſet manifeſte friuolann̄ oīs appellatio deuoluebat olim cām ad ſupcriorēut nō. ij. q. vi. ad romana. ⁊ dixi in. d. c. ut debitus.ſꝫ in cā correctionis erat illud ſpeciale ut nō admitteret̉ appellatio niſi ꝓcederet cā rōabilis qꝛ p̄ſumebat̉īterpoſita ad ſubt̓fugiēdā d̓bitā correctione. ¶ Scd̓onō. ꝙ remotio appellatiōis facta in ℟pto apl̓ico recipit uires ẜm naturā cāe cui adijcit̉. nam ſi appellatioremouet̉ ī cā correctionis intelligit̉ niſi ſuperior excedat modū in corrigēdo qꝛ hoc eſt de natura ipſiꝰ correctionis. nā uides h̓ ꝙ papa ſcribēdo iſti appellatione remota nihil noui īduxit ſꝫ uidet̉ ſe retuliſſe ad terminos iuris ut pꝫ h̓ in pri. lr̄e. un̄ remotio appellationis nō operat̉ h̓ uim de qua ī. c. paſtoralis. jͣ. de ap.qd̓ eſt bn̄ notādū ꝓ ſtatutis ⁊ alijs diſpoſitionibꝰ odioſis ut ſi diſponāt ī materia iuris intelligat̉ ẜm ius. facit qd̓ le. ⁊ nō. ī. c. ex parte. jͣ. de v̓. ſig. el. iij. ⁊ ꝑ Bar.i. l. i. ff. ad. le. fal. ¶ Tertio noͣ. ep̄ꝫ hr̄e iuriſditioneꝫordinariā ſuꝑ criminibꝰ tā ꝯreligioſos ꝙͣ ꝯͣ clericosſeculares ⁊ ꝯͣ utroſqꝫ pōt ꝓcedere inquiſitiōis uia. ⁊ī dubio hoc ꝓcedit ī clericis ſecularibꝰ. ut ī. c. qual̓r ⁊qn̄ de accu. Idē ī religioſis ītelligēdo ꝙ uult ꝓcedereſuꝑ grauibꝰ criminibꝰ de quibꝰ h̓ fit mentio. nā grauiacrimīa expoſcūt depoſitione. ut ī. c. tue de penis. quocaſu ep̄s ſolꝰ ꝓcedere pōt ꝯͣ clericū etiā religioſū qꝛ d̓poſitio n̄ pōt fieri ꝑ īferiorē. xv. q. vij. in. c. felix. ⁊. c.ſi ep̄s. ⁊ h̓ caſu pōt ītelligi tex. in. c. monaſteria. xviij..ij. ubi dr̄ ꝙ monaſteria ſunt ſub diſciplina ep̄orū.Noͣ. ibi ſtatuēs ad reformationē ⁊c̄. ꝙ ep̄s nō ſolūpōt corrigere exceſſus ſubditoꝝ ſꝫ etiā ſtatuta face̓ adreformationē moꝝ nō tn̄ pōt ſtatuere ꝯͣ canones utpꝫ ibi qd̓ regulare fuit ⁊ honeſtū. dꝫ ergo ſtatuere ẜꝫregulas canonū. pōt eniꝫ preter ius canonitū ſtatuere. Itē ēt apponere pena ubi ius nō apponit ul̓ augēut ī. c. ij. de ꝯſti. li. vi. nō. glo. in cle. ne romani d̓ cle.pleniꝰ ꝑ Io. an. in. c. fi. de offi. archip̄ſby. ¶ Itē noͣ.ꝙ ſuperior ſcribēdo iudici īferiori ut ꝓcedat ꝯͣ ſubditos ſeu ut faciat id ad qd̓ al̓s tenebat̉ nō dicit̉ ſace̓ cūdelegatū ſed potiꝰ dicit̉ excitare officiū ſuuꝫ ordīariuꝫ⁊ ad h̓ quotidie allegat̉ iſte tex. ⁊ cōcor. ad hoc. c. pe.jͣ. e. qd̓ intelligo ut p̄dixi qn̄ mādat̉ id ad qd̓ al̓s inforior tenebat̉. ſed ſi mādat̉ habenti ptātem qui nō tenebat̉ illud facere ſaltē ita preciſe ut mandat̉ tūc uidetur facere eum pelegatuꝫ ad hoc adduco tex. cū glo.nō. in. c. cū aliquibꝰ de ℟p̄. li. vi. ubi dicit̉ ꝙ ſi papamandat ep̄o ut cōferat beneficiū uacans ſeu uacatuꝝcerte perſone uel ut recipiat eum in canonicum uidetur in hoc facere eum delegatū ita ꝙ receptus uigoremandati erit apoſtolicus ⁊ nō ordinarius. ratio quialꝫ ep̄s haberet poteſtatē conferendi teneret̉ conferrenō tamē iſti pro quo papa mandauit. unde mandatum hoc habet de nouo ⁊ ſic nō uidetur facere tanꝙͣordinarius. ⁊ ſic limito iſtū tex. cuꝫ materia ſua ideodicunt h̓ doc. ꝙ ubi apponitur in mandato aliquidquod nō ſpectat ad ordinariā poteſtatē uideỉ mādator illū facere delegatū. utputa ſi in reſcripto apponit̉clauſula appellatiōe remota ⁊ erit tal̓ cā ī qua appellatio n̄ ē a iure remota. Idē ſi dixiſſet auctoritate noltra facias. ad h̓ tex. in. d. c. cū aliquibꝰ. ⁊ tex. cū glo.ī. c. i. de cle. egro. li. vj. ul̓ ſi dixiſſetꝭ delegamꝰ ul̓ committimꝰ tibi hāc cāꝫ ul̓ v̓ba ſil̓ia. Cōcludo ergo ꝙ ubiꝑ ſuꝑiorē ſcribit̉ ordīario inferiori ex circūſtātijs dꝫ d̓p̄hendi utrū uoluerit eū facē delegatū an excitare officiū ſuū ordīariū. ¶ Ultīo potes h̓ collige̓ ꝙ nedū īciuilibꝰ ſꝫ etiā in criminalibꝰ pōt appellari de ep̄o adarchiep̄m ⁊ nō ſolū cū ꝓcedit ꝑ accuſationē ſed etiaꝫꝑ uiā inqͣſitionis ¶ In glo. i. ibi ſed de purgatione.¶ Itē ẜm doct. ibi loqͥtur tex. de delicto famoſo h̓ v̓ode delicto notorio qͣſi ſentiāt doct. id qd̓. jͣ. ſubijcit̉ infi. glo. ut a correctōe nō poſſit appellari qn̄ delictū eſtnotoriū. ſecus ſi nō eſt notoriū. ſꝫ dic ut. sͣ. dixi ꝙ ubicūqꝫ pōt ꝓcedē grauamē pōt appellari al̓s ſecꝰ. un̄ īdelicto notorio pōt appellari ſi ſuꝑior excederꝫ modūin corrigēdo. ut in. d. c. rep̄henſibil̓. ⁊ dicit h̓ Hoſti. inter cetera ꝙ legitima cā appellādi ē ſi ſuꝑior corrigēslaborat codē crimine pari uel minori eque plꝰ notorio. allegat. iij. q. vij. iudicet. ⁊ ſic dicit intelligēdū. c.de pore de appel. cū hoc dicto trāſit h̓ Io. an̄. ⁊ cōitdoc. ⁊ ſi eēt uerū foret multū noͣbile. Sꝫ ego non puto de iure ꝓcedē qꝛ exquo ſuꝑior tollerat̉ ī officio quātūcūqꝫ ſit crimīoſus pōt ſubditū corrige̓ qꝛ nō corrigitex merito ꝑſone ſed ex ptāte officij quā n̄ ꝑdit ipſo iure lꝫ ſit criminoſus. un̄ multi reges ut Dauid Saul ⁊Salomon dabāt ſnīas ⁊ corrigebāt ſubditos lꝫ ipſi eſſent criminoſi ut dicit Gr̄anꝰ. iij. q. vj. §. fi. Itē uideqd̓ dixi poſt Inno. ī. c. ſciſcitatꝰ de r̄ſcpͥ. ⁊ ꝑ eūdē ī. c.cū uenerabilis d̓ excep. utrobiqꝫ enī uult ꝙ de crimīenō poteſt excipi ꝯtra ordīariū aut ꝯtra delegatuꝫ niſidice̓t̉ ſpeciale cū ſuꝑior ꝓcedit ex officio ad correctioneꝫ ut ſi laborat crimīe notorio poſſit inferior ex hocappellare. qd̓ uidet̉ tenē̓ idē Hoſt. ut recitat Io. an̄.in. c. i. de cēſi. li. vj. ſed hoc dictū iure nō ꝓbat̉. ⁊ ad.c. iudicꝫ dic ut noͣ. Gratianꝰ in. d. §. fi. ⁊ dixi ī. d. c. ſciſcitatꝰ. tene tn̄ ſemꝑ menti dictū Hoſt. qꝛ nō reperiodānatuꝫ ꝑ doct. ⁊ uide ad p̄dicta bo. glo. ī. c. cū nō liceat de p̄ſcpͥ. ⁊ qd̓ ibi dixi ⁊ qd̓ noͣ. xxij. di. c. nullus. ⁊c. preter hoc. ¶ In glo. ij. ibi qͥ v̓o ſeculares. nō glo. qͣre clerici qͦ nō ſunt alicuius religiōis dicūt̉ clerici ſeculares. ꝑticipant enī religioſis ⁊ in hoc appellātur clerici. Iteꝫ participant laicis ⁊ hoc reſpectu appellāturſeculares nō tn̄ ſūt uere ⁊ ꝓprie ſeculares ⁊ ſic appellatōe ſeculariū nō ueniūt clerici. ¶ Extra gl. q̄ro ꝗͥd ſiiſte ep̄s pariſien̄. putabat ſe delegatū pape ⁊ ut tāꝙͣdelegatus ꝓceſſit nūqͥd ualeat ꝓceſſus ſaltē ptāte ordinaria: ⁊ dic ꝙ non qꝛ ꝓceſſit auctoritate quā n̄ habebat qꝛ ẜm illa nō intendebat ꝓcedere ꝓ hoc tex. īc. cū ſuper abbatia. sͣ. de offi. dcle. ⁊ in. c. ex ꝑte aſtenſis de ꝯceſſ. p̄ben. ⁊ hanc opi. tenet Bar. in. l. unica.C. qͥ ꝓ ſua iuriſ. no. in. c. cū ex officij de p̄ſcrip. ⁊ ibihabet̉ qͥd in dubio utrū hn̄s ordinariam ⁊ delegataꝫuideat̉ ꝓcedē ut ordinarius an ut delegatus ul̓ utraqꝫ uia: ⁊ dic ut ibi dicetur.PrelatiRrefragabili. cbdioscorrigūt ⁊ reformat appellatiōe reota uelꝯſuetudine non obſtāte. ſi tn̄ capl̓m ꝯſueuit corrigere exceſſus canōicoꝝ ⁊ ſi. jͣ. terminū ab ep̄op̄figēdū nō facit ipſe ep̄s h̓ faciet hoc dicit uſqꝫ ad. §.ceteꝝ hꝫ duo dicta. ẜꝫ ibi exceſſus. ¶ Nō pͥº ibi irrefragabili ꝓ ſignificato huius v̓bi idē enī ē dice̓ qd̓ irretractabili ⁊ gnaͣli ⁊c̄. ¶ Noͣ. 2º ꝙ qͥlibet platus hn̄s ſubditos pōt ⁊ debet ꝓcedere ad correctionem exceſſuum⁊ reformationem morum ⁊ noͣ ꝙ corrigere ⁊ reformare ponuntur h̓ ut diuerſa. data ergo ptāte reformandi non uenit ptās corrigendi. Item noͣ ꝙ cōtra correctionem ⁊ moruꝫ reformationem nulla ꝯſuctudo pōtallegari ⁊ tene hoc mēti. nā non ualet ꝯſuetudo ꝯtrahoneſtatē. ad hͦ de ui. ⁊ ho. cle. in. c. cū decore. ⁊ qd̓ibi noͣ. ¶ Item nota ꝙ a reformatione morum ⁊ correctione exceſſuū poteſt appellari ſi in talibꝰ modus