excedat̉. al̓s aūt ſecꝰ. ¶ Nō. i. §. exceſſus. qꝛ lꝫ nō ualeat ꝯſuetudo correctiōis īpeditiua ualet tn̄ inquātuꝫeſt poteſtatis traſlatiua ut qꝛ deuoluit ptātē ad aliuꝫſuperiorē. ⁊ ſic debes reduce̓ hūc tex. ad cōcordiā quiur̄ pͥma frōte ſibi ꝯͣriꝰ. nā ī pͥmo rn̄ſo tollit cōſuetudinem. in ſecūdo eam admittit. ⁊ ꝓ h̓ tollit̉ unū dictuꝫdo. An. h̓ qui dixit ꝑ iſtū tex. ꝙ papa tollēdo generaliter cōſuetudinē nō uidet̉ tollere ꝯſuetudinē ꝑ quaꝫius ē acqͥſitū pͥuato. ut ī. §. exceſſus. ut dixi h̓ lr̄a hͦn̄ꝓbat qꝛ pͥmo tollit cōſuetudinē quatenꝰ īpedit correctionē. ſcd̓o admittit qͣtenꝰ trāſfert ptātem in aliū. Itēꝑ ꝯſuetudinē nunꝙͣ acquirit̉ ius p̄uato. eſt .n. quedālex publica ⁊ ī h̓ differt a p̄ſcriptione. ut dixi plene inc. fi. d̓ ꝯſue. ſꝫ bn̄ fateor ꝙ tollēdo ꝯſuetudinē n̄ tollitp̄ſcriptionē qꝛ p̄ſcriptio ē qͥd diuerſū a ꝯſuetudīe. uti. d. c. fi. ¶ Itē noͣ. ⁊ tene mēti ꝙ īferior p̄ſcribēdo ꝯͣep̄m ur̄ acquirere iuriſditiōꝫ ē īquātū ſollicitꝰ ⁊ uigil īea exercēda ſed data ipſiꝰ negligētia pōt ep̄s ſuā iuriſditionē generalem exercere qd̓ ē ualde noͣ. Idem dicubi lex dat ī ſpecie iuriſditionē alicui adimēdo eā abordinario generali. ur̄ eniꝫ cā illi conferri īquātū ē uigil ⁊ ſollicitꝰ in exercēdo. al̓s aūt ipſe ordinariꝰ pōt illā exerce̓. tex. ē nō. ī. c. ceteꝝ de iudi. ubi pꝫ ꝙ ſi dn̄sfeudi eſt negligēs in exercendo iuſticiā inter uaſallosordinariꝰ loci pōt ſupplere. ¶ Itē noͣ. ꝙ in dubio īferior p̄ſcribēdo ꝯͣ ſuperiorē ul̓ par ꝯͣ pare uidetur preſcribere iuriſditionē excluſiue ad ipſuꝫ ſuperiorē. ⁊ h̓uidet̉ in iuidcio meo caſus ꝯͣ opi. Io. an. in. c. paſtoralis. sͣ. e. lꝫ doc. intelligāt ꝙ h̓ fuit ita p̄ſcriptū lꝫ iudicio meo diuināt. nā tex. h̓ ſolū dicit ꝙ exceſſus canonicoꝝ qui ꝯſueuerūt corrigi ꝑ capl̓m debent ꝑ ipſumcapl̓m ⁊ nō per ep̄ꝫ corrigi niſi capl̓ꝫ ſit negligens ergo in dubio exqª ſolū capl̓m correxit exceſſus canonicoꝝ ꝑ tp̄s qd̓ ſufficit ad p̄ſcriptione ur̄ preſcripſiſſe n̄accumulatiue ad ep̄m ſed excluſiue. ⁊ facit. c. auditis.⁊. d. c. cū oliꝫ de p̄ſcrip. ⁊ dixi ī. d. c. paſtoralis. ¶ Ultimo noͣ. practicā ꝯuincēdi īferiore de negligētia. debꝫeīꝫ ſibi ſtatui terminꝰ ꝑ ſuperiorē ad actū faciēdū quoelapſo poterit ſuperior ſupplere. Et ſic noͣ. ꝙ ſi archidiaconꝰ uel aliꝰ citra ep̄ꝫ preſcripſit iuriſditionē ep̄alēquibuſdā caſibꝰ ⁊ ille ē negligēs in exercēdo poteritcp̄s illā iuriſditionē exerce̓. nec eſt neceſſe recurre̓ adaliū ſuperiorē ur̄ enī eā ꝑdidiſſe īquantū preſcribensuelit uti qd̓ bn̄ noͣ. ¶ Potes ēt colligere ꝙ univ̓ ſitaspōt p̄ſcribē iuriſditionē in ſingulos d̓ univ̓ſitate ⁊ ꝙipſum corpꝰ ſeu collegiū nō dicit̉ ſuſpectū ī correctiōeſinguloꝝ ⁊ ꝙ ipſū collegiū ꝑ ſe pōt exercere hanc iuriſditionē. Exqͦ infert̉ ꝙ cū capl̓m ſuccedit ī iuriſditione ſede uacāte nō tenet̉ ſi nō uult ꝯſtituere uicariū ſꝫpōt ꝑ ſe iuriſditionē exercere. eſt tn̄ utile ẜꝫ Hoſ. ꝓpt̓difficultatē ⁊ ꝯͣdictionē ⁊ abſentiaꝫ aliquoꝝ ut capl̓mꝯmittat uni ul̓ duobꝰ. eſt ergo utile ſꝫ nō neceſſariū.¶ In gl. i. in fi. ⁊ dic ꝙ tūc excuſat̉ p̄latꝰ qn̄ fecit quicquid potuit ad īquirēdū ⁊ corrigendū ſubditoꝝ exceſſus. ⁊ hoc caſu hꝫ locum auc̄tas apl̓i in fi. glo. alleg.¶ Sed exͣ glo. querit̉ quid intendit lr̄a dū dicit nc ſāguis eoꝝ de ſuis manibus. So. doc. exponunt dupliciter. primo ut ſanguis h̓ capiatur pro anima. naꝫ dicitur ꝙ anima habet ſedem in ſanguinc qꝛ nō poteſthabitare in ſicco. xxxij. q. ij. moyſes. quod tamē quidam reprobant in anima intellectiua qꝛ anima ē tota in toto ⁊ tota in qualibet eiꝰ parte. ſcd̓o mō exponit̉ ut ſanguis capiat̉ h̓ ꝓ peccato. nā aggrauat̉ p̄ſatus ex peccato ſubditoꝝ ſuoꝝ ſi nō corrigit ꝓut debetquantūcūqꝫ ipſe ſit bonꝰ in ſe. ut in. c. lꝫ heli de ſimo.in prin. ⁊ quelibet expoſitio in ſe eſt bona. nam ſenſus littere in effectu eſt ꝙ ſi prelatus eſt negligens punietur apud deum de peccato ⁊ perditione ſubditoꝝ.⁊ dic de manibus ſuis .i. de operibus prelatorum.In glo. ij. ibi non preſcribitur contra epiſcopum.aduerte qꝛ h̓ uidet̉ prima fronte cōtra tex. in. §. exceſlus. ubi capl̓ꝫ p̄ſcribit ꝯͣtra ep̄m ſed dic gl. ꝓcede qn̄ſubditꝰ uult p̄ſcribē ut nō corrigat̉ uel ut nō obediat⁊ ſic actiue intēdit p̄ſcribē. ſecus ſi paſſiue ut qꝛ aliusuult p̄ſcribē ptātem corrigendi in ipſis ſubditis cōtraep̄m. tūc enī ꝓcedit p̄ſcriptio qꝛ hoc caſu nō p̄ſcribit̉obediētia nec īpedit̉ correctio ſed ptās trāſfert̉ in aliū⁊ ſic intellige qd̓ glo. jͣ. ſubijcit de archidiacono. ¶ Inglo. ī v̓. ꝑ capl̓m ibi ſed qͣlibet ē iudex. Inno. dicit ⁊meliꝰ ꝙ nullꝰ canonicoꝝ ē iudex ul̓ cōiudex ſed iuriſditio eſt penes capl̓m ⁊ ſic ipſū corpus collegij eſt iudex dūtaxat. ⁊ idē eſt. ī omni alio collegio ſeu uniuerſitate ut iuriſditio nō ſit penes ſingulos ſꝫ penes ipſūcorpus collegij. naꝫ aliud ſinguli aliud uniuerſitas.xij. q. ij. ī. c. qui manumittit̉. ⁊ in. l. ſicut. ff. qd̓ cuiuſ.uniuer. ubi glo. dicit no. ꝙ ſi hoīes uniꝰ uniuerſitatisuel ciuitatis aliquē inſultū fecerīt nō dicit̉ uniuerſitasfeciſſe niſi fuerint ꝯgregati ut uniuerſitas ⁊ cōicato cōſilio hoc fecerīt al̓s uident̉ feciſſe ut ſinguli. ad idē uid̓qd̓ nō. Inno. in. c. cū nō ignores. jͣ. de p̄ben. ⁊ in fi.glo. ꝯclude mentē gl. ꝑ v̓ba pauciora ⁊ clariora cū qͣrit̉ de deuolutiōe fienda de capl̓o ad epiſcopū ꝙ autptās eligendi ſeu corrigendi de iure cōi uel iure ſpālipertinet ad ep̄m uel capl̓m ſimul ⁊ tūc ptās in caſunegligētie nō deuoluit̉ ad ep̄m ſꝫ ad archiep̄m. qꝛ cūep̄s ē negligens nō dꝫ ipſe ſupplere ipſiꝰ negligētiaꝫad hoc qd̓ le. ⁊ nō. in. c. poſtulaſti de ꝯceſſ. prebē. ⁊ īc. ij. e. ti. Aut hec ptās pertinet pͥncipalit̓ ad capitulū⁊ tunc ſi ep̄s nullo modo intereſt ī capl̓o ptās deuoluit̉ ad ipſum epiſcopū qꝛ ipſe ē ſuperior īmediatus capituli. ⁊ hoc caſu loquitur iſte tex. ⁊ tex. ī. c. ij. de conceſſ. p̄ben. Aut ep̄s intereſt capitulo ut canonicus exſpeciali ꝯſuetudine ⁊ tuuc ſerua qd̓ habet̉ in. d. c. poſtulaſti. Aut ptās eſt principaliter penes ep̄m tm̄ ⁊ tc̄reſpectu iuriſditionis exercēde poteſtas deuoluit̉ adſuperiorē nō ad capitulū. ut in. c. quanto. sͣ. eo. qꝛ regularit̓ īferior nō ſupplet negligētiā ſuperioris ſꝫ ecōtra. ut nō. Inno. in. c. qꝛ diuerſitatē de ꝯceſſ. prebe.ſed reſpectu collationis bn̄ficioꝝ tunc ptās deuoluit̉ad capl̓m. ut in. d. c. ij. Et rō diuerſitatis ē qꝛ maiorē cōio int̓ ep̄m ⁊ capitulū in collatione bn̄ficioꝝ ꝙͣ inexercēda iuriſditione qꝛ ep̄s ⁊ capitulū de iure debētſimul bn̄ficia ꝯferre oc quo tamē dic ut plene noͣ. i. c.cum eccleſia uulterana de elect. ſed iuriſditio pertinetpͥncipaliter ad ep̄m ſolum lꝫ debeat reqͥrere ꝯſiliumcapituli. ⁊ hodie cōiter ep̄i p̄ſcripſerūt cōtra capitulaut abſqꝫ eoꝝ ꝯſilijs poſſint punire ſubditoꝝ exceſſus⁊ alia iuriſditionalia exercere nec talis preſcriptio ſcuconſuetudo improbatur. ut in. c. iij. de conſue. li. vj.dicit tn̄ Hoſti. h̓ ꝙ in caſu iſtius. c. non ꝓprie ſit d̓uolutio de capitulo ad epiſcopuꝫ ſed ſolum propter negligentiam capituli tollitur impedimentū conſuetudinis. nā ꝯſuetudo impediebat epiſcopum cuꝫ ipſe habeat hanc iuriſditionē. ut ī. c. de ꝑſona. xi. q. i. ¶ Itēnō ex fi. glo. ꝙ ep̄us de iure debet reqͥrere conſiliumcapituli non ſolum in iuriſditione q̄ ad eum ꝑtinetde iure naturali ſed etiam in ea qͦ ad cuꝫ deuoluit̉ ꝑnegligētiā īferioris qͥ preſcripſerat ꝯtra cp̄ꝫ. ¶ Opp.cōtra predicta. uidet̉ eniꝫ ꝙ ſi capitulū fuit negligens⁊ ep̄us interrerat capitulo ut canonicus ꝙ ipſe ep̄s n̄poſſit cognoſcere tanꝙͣ ſuſpectus. arg. in. l. prctor. ff.de iuriſdi. om. iudi. ubi dicitur ꝙ ſi is qui fuit aduocatus in cauſa aſſumitur in iudicem non debet ipſeiudicare ſed alteri committere. Idem ergo dicenduꝫin ep̄o qui fuit negligens dum eſſet de capitulo. So.dicit Inno. ꝙ illa. l. procedit in aduocato qui propͥalauerat intentionē ſuam circa deciſionem illius cauſemerito redditur ſuſpectus in iudicando. ſed ſi cpusfuit negligens ut canonicus non redditur in hoc inaliquo ſuſpectus. et noͣ hoc dictum quia quotidie allegatur pro intellectu illius. l. pretor. ut ꝓcedat ī illo aduocato qͥ ꝓpalauit intentionē ſuā. Exquo infertur