ep̄s bn̄ pōt p̄uenire. un̄ ille qͣ pͥª citauit de cā cognoſcꝫcū ēt ep̄s habeat iuriſditionē ordinariā ī tota dioceſide iure tn̄ ſpāli aliud poſſet eſſe ut ſi ꝯſuetudo habe̓tꝙ pͥma cā tractaret̉ corā p̄lato īferiore. ſi aūt ep̄s ⁊ inferior p̄latꝰ ꝯcurrūt in citatiōe putat ep̄m ut potioremp̄ponēdū rōne maioritatis. ar. in. c. ſi a ſede de p̄bē.li. vi. hāc opi. tacite ſenſit Inno. ī. c. quāto. sͣ. eo. ubidixi. Ego puto hāc opi. uerā in p̄latis ſecularibꝰ hn̄ribꝰ iuriſditionē de iure cōi. ad hoc in ſil̓i allego bonūrex. in. l. fi. C. de iuriſ. om. iu. ubi pꝫ ꝙ rectores illoꝝcollegioꝝ inferioꝝ nō habēt iuriſditionē priuatiue adordinariū generalē loci ſꝫ accumulatiue. un̄ exercensſanificiū pt̄ ꝯueniri tam corā rectore artis lane ꝙͣ coram ptāte. ad idē allego tex. in anc̄. d̓ defen. ciui. ubidefēſor cognoſcit d̓ cāis iudicū ſubiectoꝝ ſꝫ ī regularibus aliud puto qꝛ īmediate habēt p̄latū ꝓpriuꝫ locodei. ut dixi in. c. cū ab eccleſiaꝝ. sͣ. eo. ubi uide. Itempōt dubitari qͥd ſi ex p̄ſcriptiōe p̄latꝰ īferior acquiſiuitiuriſditionē nūqͥd ī dubijs uideat̉ p̄ſcripſiſſe accumulatiue ad ep̄m an pͥuatiue. doc. h̓ nō tangūt ſꝫ gl. h̓quā ꝑpetuo nō. uidet̉ ſentire ꝙ p̄uatiue ut ſic ep̄s nōpoſſit cognoſce̓ niſi ꝑ uiā appellatiōis. Hic ſunt duouidēda. prīo nūqͥd aliqͦs citra ep̄m poſſit p̄ſcribere iuriſditionē ep̄alē ī aliqua ꝑte dioceſis. 2º p̄ſuppoſito ꝙſic nūquid ī dubio uideat̉ p̄ſcripſiſſe nō excluſiue adcp̄m ſꝫ ut quilibꝫ pt̄ exercere ⁊ locꝰ ſit preuentioni. ⁊utraqꝫ eſt pulchra qō. ¶ Circa primū glo. h̓ habesfingularē quā neſcio alibi q̄ ſentit ꝙ ſic. nā dicit ꝙ lōga ꝯſuetudine pōt īferior acqͥrere ſibi ſubditos ⁊ ſic īcerta ꝑte dioceſis. Hoſt. tenuit ꝯͣriū ī. c. cū ꝯtingat defo. ꝯpe. ſꝫ p̄mū teneo arg. c. auditis. ⁊. c. cū oliꝫ d̓ preſcrip. tꝫ Io. an. poſt Archi. in. c. cum cp̄s. jͣ. co. li. vi.¶ Quoad ſcd̓ꝫ dubiū Io. an. ſentit h̓ ⁊ ibi ꝙ uideat̉p̄ſcribere accumulatiue. ſꝫ poſſꝫ teneri ꝯͣriū qꝛ exquoiſte īferior exercuit tāto tꝑe ꝙ ſufficit ad p̄ſcriptioneꝫ⁊ ep̄s nūꝙͣ exercuit lꝫ caſus ſe obtuliſſet uidet̉ ꝑ nonuſum abdicata illa iuriſditio ab eo ⁊ acqͥſita iſti p̄ſcribēti. ad qd̓ optime facit tex. ī. c. auditis. ⁊ ī. c. cuꝫ oliꝫpreal. ⁊ qd̓ noͣ. Inno. in. c. dilectus de capel. mo. ⁊ d̓hoc pleniꝰ dico in. d. c. cū ꝯtingat. tene tn̄ mēti. opi.Io. an. ⁊ Ho. qui uident̉ ſentire oppoſitū. nā ī practica forte ẜuaret̉ eoꝝ dictū. glo. tn̄ eſt in oppoſitū h̓. aduerte tn̄ ꝙ ſi ep̄s ſemel uoluiſſꝫ iuriſditionē exercē ⁊ꝓhibitꝰ ꝑ iſtū īferiorē abſtinuiſſet tūc nō eſſet dubiuꝫꝙ eēt p̄ſcriptū excluſiue ad cp̄ꝫ. ſꝫ dubiū ē qn̄ ep̄s tacuit ⁊ nūqͣ ꝯͣdixit currēte p̄ſcriptōe. ¶ In gl. ij. ꝓ intellectu huiꝰ glo. oppo. de. c. ij. ix. q. iij. ubi dicit̉ ꝙ archiep̄s ē iudex ordinariꝰ totiꝰ ꝓuincie ergo hꝫ iuriſditionē in quēlibꝫ de ꝓuincia ⁊ ſic in ſubditos ep̄oꝝ quiſūt de ꝓuincia cuius ꝯͣriū innuit iſte tcx. Sol. hec glponit tres ſolu. ut ī ea pꝫ. Inno. ultra glo. dicit ꝙ archiep̄s habꝫ iuriſditione archiepiſcopalem in tota ꝓuincia. hinc eſt ꝙ totā prouinciaꝫ uiſitat. ut in. c. ſopite de cenſi. ⁊ hodie habet̉ clarius in. c. i. co. ti. li. vi. ⁊facit cle. ij. de priuile. ſed iuriſditionē cp̄alem non habet niſi in ſua dioceſi. qꝛ non habet iuriſditionem inexeptos. Item etiam reſpectu ſubditorum non habꝫexercitiū iuriſditionis in omnes. nam ſiquis eſſet itabonus ꝙ nō egeret correctione neqꝫ ꝯueniret aliquēneqꝫ ꝯueniret̉ certū eſſet ꝙ ep̄s nō hꝫ in iſtū iuriſditionis exercitiū. ⁊ noͣ. hoc dictū. ꝓ hoc. c. de cōſtantinopolitana. .xxij. di. ⁊ uide bonam glo. in cle. ad noſtrū de hereti. Et noͣ. ex iſta gl. ⁊ iſto dicto Inno. ꝙquantacūqꝫ quis ſit bonus ⁊ iuſtus nihilominus eſtſuppoſitus iuriſditioni ſuperioris lꝫ in eum non ꝯpetat iuriſditionis exercitiū: ⁊ in eo ꝙ gl. ponit h̓ caſusſpeciales ī quibus archiep̄s hꝫ iuriſditionis exercitiūin ſubditos ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ nō. eam ⁊ uide glo.conſimilem. ix. q. iij. in ſūma. Et primo ſpālit̉ no. ineo ꝙ dicit ꝙ pōt ꝯpellere omnes de prouincia ut inviuinis officijs conforment ſe eccleſie metropolitane.Hoſti. hoc limitat niſi eccl̓ie ꝓuincie haberēt ſpecialēꝯſuetudinē. ar. in. c. illud. xij. di. uel pōt dici ẜm eū ꝙī diuinis officijs ſemꝑ debēt ſe ꝯformare eccleſie metropolitane. ⁊ ꝙ iſte ſit caſus exceptꝰ ab illa gnaͣlitatede qͣ in. d. c. illud. ar. in. l. nō eſt nouum cū. l. ſe. ff. d̓legi. Mihi plus placet precedēs limitatio ut ualeatꝯſuetudo cuiuſcūqꝫ eccl̓ie dūmodo ſit al̓s rōnabil̓. allego. c. de terra de ꝯſecra. di. iij. ubi pꝫ ꝙ circa ſacramētum baptiſmatis pōt q̄libet eccl̓ia uti ꝓpria ꝯſuetudine. intellige dūmodo ī ſubſtantialibꝰ ſeruet̉ formaeccl̓ie. naꝫ in aliqͥbus locis ē ꝯſuetudo ut totū corpꝰpueri īfundat̉ ī aqua alicubi ꝙ tm̄ caput alicubi ſufficit effundere aquā ſupra corpꝰ pueri. ⁊ Inno. ī. c. i.de baptiſ. ⁊ gnaͣliter ſubijcit tex. in d. c. de terra. ꝙ nihil officit ī eccl̓ia dei diuerſa ꝯſuetudo. Ad idē allegoqd̓ nō. glo. in proe. vj. ubi dicit̉ ꝙ in his q̄ ꝯcernuntfidē deberemꝰ ſeqͥ conſuetudinē eccl̓ie romane. ī alijsnō tenemur ſeq̄ niſi papa diſponat ur alij illā ſequantur. ceſſante ergo ꝯſuetudine ſpeciali habeat locū qd̓dicit glo. 2ª noͣ glo. ī eo ꝙ dicit ꝙ ubicūqꝫ ep̄s ē negligēs ī eo ꝙ facē debꝫ ſuccedit archiep̄s. nā iſte caſusē multū gnaͣlis ⁊ ꝯp̄hedit in ſe tot calus ꝙ ex eis poſſet fieri regula. ⁊ trāſit hͨ Io. an. cū opi. gl. ⁊ hāc opi.tenet glo. ix. q. iij. in ſūma. ⁊ ī. c. i. de ſup. neg. p̄la. li.vj. Idē ibi Hoſti. ⁊ Io. mo. ⁊ Io. cal. ſentiūt ī. c. nullus. de iurepa. ꝯtrariam opini. ſentit Io. an. in. d. c.nullus. ⁊ idē Fran. v̓cellen̄. ⁊ Archidia. ī. d. c. i. li. vj.⁊ ſeqͥtur do. Car. ⁊ hanc opi. ultimā tenui in repeti.c. ſiqͥs ꝯtra clericū de fo. ꝯpe. ubi plene examino hūcarti. ⁊ credo ꝙ hec opi. gl. ⁊ ſeqͣciū nullibi ꝓbat̉ ſoluꝫenī iſti fūdātur ꝑ caſū. c. cū ſimus. ix. q. iij. ubi ponit̉caſus ſpecial̓ .ſ. cū ep̄s ē negligēs ī ꝯſtituēdo gnaͣlē iconomū in eccl̓ia ſua. nō ergo ſeqͥtur idē eſt ī omni aliocaſu negligētie maxime cū habeamꝰ hic regulā ī ꝯͣriūqꝛ ſolū in caſibꝰ exceptis archiep̄s hꝫ ordinariā ¶ Itēc. cū ſimus diſponit idē in alio caſu quoad negligētiāut ep̄s ſuppleat ⁊ tn̄ falſius eēt dieē ꝙ ep̄s debet ſuꝑplē̓ ſemꝑ negligentiaꝫ archiep̄i. Iſte enī deuolutōesde uno ad aliū nō ſūt fiende niſi in iure reꝑiant̉ exp̄ſſe. ut dicit Inno. in. c. qꝛ diuerſitatē de ꝯceſ. prebē. ⁊idē facit tex. in. d. c. i. ubi dicit̉ ꝙ ep̄o excōicato uel ſuſpēſo ꝓpt̓ delictū ſuū archiepiſcopꝰ nō ſuccedit ī iuriſditiōe. Ad. c. quāto. sͣ. eo. qd̓ uidet̉ obuiare ẜm unūintellectuꝫ quem ibi dixi rn̄de ꝙ loquitur in facto notorio. nā ibi nō poterat eē nō notorium. archiep̄s autem punit notoria delicta totiꝰ ꝓuincie. ut in. c. i. §.notoria de cēſi. li. vj. ¶ Ultra glo. h̓ addit Hoſti. alios caſus ⁊ ponam preſtantiores. Impedit enī ſe archiep̄s int̓ ſubditos ſui ſuffraganci cū cauſa deferturad cū ꝑ relationē ⁊ ꝯſultationē ep̄i. allegat. xvij. diſt.c. multis. sͣ. eo. ad repͥmēdā. pōt ergo ep̄s dubitansde deciſione alicuius cauſe remitte illaꝫ cām ad archiepiſcopuꝫ idē ſi ep̄us recuſatus uult illā cām ad archiep̄m remite̓. ut in c. cum ſpeciali de appel. Itē in cāuꝯcernente totam ꝓuinciam ut in. c. ex frequētibꝰ deinſti. ⁊ idē ibi Inno. ⁊ uide gl. ix. q. iij. in ſūma. Iteꝫin executione ultime uoluntatis naͣm epiſcopo negligente ſuccedit archiepiſcopus. ut in auc̄. de eccle. ti. ī§. ſiqͥs aūt. Itē archiepiſcopus dat litteras indulgentiarum in tota ꝓuincia. ut in. c. nr̄o. jͣ. de pe. ⁊ re. punit etiā notoria crimina ut. sͣ. dixi. ⁊ cū uiſitat ꝓuīciāpōt audire ꝯfeſſiones ⁊ īpende̓ abſolutiones. ut ī. c.fi. de cēſi. li. v. ¶ Et ex predictis infert̉ ad deciſionemqueſtionis pone ꝙ ultra caus exceptos archiepiſcopus excōicauit ſubditum epiſcopi uel cuꝫ abſoluit nūqͥd teneat tal̓ excōicatio ſeu abſolutio. Inno. ꝯcludithͦ ꝙ nō habet iuriſditionem regulariter in ſubditosepiſcopi ergo nō tenet excōicatio uel abſolutio ⁊ hoccōiter tenet̉ lꝫ ꝗdam tenuerūt ꝯtrariū. ut noͣ. ix. q. iij.c. ¶ ¶ In glo. iij. ibi pōt mādari epiſcopo ut ꝯpellat.Sed cōtra hoc oppo. ſi epiſcopꝰ pōt compellere ſub