iudices habētes merū ⁊ mixtū īperiū ⁊ ꝓſequere tamin ſecularibꝰ ꝙͣ ī eccleſiaſticis. In ſecularibꝰ dic poſtBur. in. d. l. i. ꝙ iudex qui p̄eſt ꝓuincie ut oliꝫ erat p̄ſes habebat ea q̄ ſūt meri īperij. ut in. l. illicitas. §. qͥuni v̓ſas. ff. de offi. p̄ſi. un̄ ꝑ totā ꝓuīciā habebat gladij ptātē. is aūt qͥ p̄erat ciuitati de iure cōi non habebat ea q̄ ſūt meri ⁊ mixti īperij. nec ea q̄ ſunt magneiuriſditionis ſed recurrebat̉ in iſtis maioribꝰ ad preſidem ꝓuincie. ut ī dicta auc̄. de defen. ciui. in. §. audient. ⁊ in. §. iurare. ſed hodie cōiter ī Italia q̄libꝫ ciuitas hꝫ regimē qd̓ olim habebat tota ꝓuincia. ⁊ ideoptās habꝫ hodie oīa iſta. ad hoc qd̓ noͣ. glo. ī. l. ſi. C.de p̄ſcrip. lon. tē. Sꝫ dubiū eſt qͥd ī eo qͥ p̄ſidet alicuicaſtro uel oppido. ⁊ dic ꝙ ſi caſtꝝ eſt ſubiectū ciuitatitota iuriſditio eſt penes ciuitatē ⁊ debent rn̄dere in ciuitate. dicūt̉ enī ciues illiꝰ ciuitatis cui ſubſunt ⁊ ei cogunt̉ ſubire oīa onera. l. incola. ⁊. l. qͥ ex uico. ff. admunici. Sed ſolet hodie mitti uicariꝰ qͥ pōt dici inferior magiſtratꝰ. un̄ ſolū poterit cognoſce̓ d̓ leuibꝰ criminibꝰ ⁊ de ſūma uſqꝫ ad. ccc. florenos uel auros. ut ind. auc̄. de defen. ciui. In maioribꝰ aūt dꝫ remittē adiudicē ciuitatꝭ ⁊ ī criminibꝰ grauibꝰ dꝫ caꝑe malefactores ⁊ remittere. ut in. d. §. audiēt. Itē ſcias ꝙ illd̓ qd̓dixi ꝙ ex cā pn̄t delegari ea que ſunt īperij dūmodonō ꝓcedat̉ ad ultimū ſuppliciū ⁊ mēbri abſciſioneꝫ ꝑauc̄. de colla. in. §. ad hec. ⁊ lꝫ quidā ꝯͣ pͥmuꝫ tn̄ cōit̓tenet̉ ut noͣ. gl. in. d. l. i. ⁊ ſpecu. ī. d. §. itē ꝙ ē d̓legatus. ⁊ gl. in. c. in archiep̄atū pal. pͥnceps aūt pōt oīadelegare. ut noͣ. gl. ī. d. c. illud. ⁊ Bar. ī. d. l. i. ⁊. l. īperiū preal. p̄ſidētes aūt collegio ſeu uni v̓ſitati q̄ nō fac̄ciuitatē ſcū caſtrū ut ſūt iſti rectores artis lane ⁊ ſil̓esnō habēt ea q̄ ſūt īperij ſꝫ ſolū cognoſcūt de his queoriunt̉ int̓ exercētes illā ꝓfeſſionē occaſione illiꝰ ſocietatis ſeu ꝓfeſſionis. ut in. l. fi. C. de iuriſ. om. iu. fallitin doctore qui erga ſcholares de iure cōi hꝫ ea q̄ ſūtīperij lꝫ nō ẜuet̉ de ꝯſuetudine. ut eſt tex. ī auc̄. habita. C. ne fi. ꝓ pa. ⁊ ī ꝓe. ffoꝝ. nō. Bar. i. d. l. i. In eccleniaſticis dic ꝙ ep̄i ſuperiores ⁊ legatꝰ pape habentea q̄ ſūt īperij. ut in. c. i. sͣ. eo. De inferioribꝰ aūt prelatis dic ꝙ regulariter de iure cōi nō hn̄t ea que ſuntimperij niſi forte ea que ſunt de minori īperio ⁊ minimo ut leuit̉ coercere. Itē pn̄t excōicare ⁊ excōicatio ēmeri īperij. ut noͣ. Inn. in. c. trāſmiſſā de elec. ⁊ Ho.in. c. j. ꝓxi. pꝫ ex ſequētibꝰ. nā ī excōicatione exercet̉iuriſditio ex officio iudicis nobili ad publicā utilitateꝫqn̄qꝫ tn̄ exercet̉ in fauorē priuatū ⁊ tūc credo ꝙ ſit mixti īperij ꝑ ſupradicta ⁊ ſic limitarē Inno. Itē fallit īp̄latis regularibꝰ. nā ipſi cognoſcūt de criminibus ꝯͣſubiectos dūmodo nō ꝓcedat̉ ad depoſitionē. ut dixiin. c. cū ab eccleſiarū. sͣ. eo. ⁊ plenius dico in. c. cū cōtingat de fo. ꝯpe. ⁊ hec noͣ. Abbas.Aſtoralis. qſe ꝑ appellatiōꝫArchiepiſcopꝰ cāmdelatam ſubditis ſuffraganei committerepoteſt illum tamen ad ſuſcipiendā delegationē compellere nō pōt. h̓. d. uſqꝫ ad. §. preterea. īpͥma ponit̉ cōſultatio. in ſecūda reſpōſio. ibi ad qd̓.¶ Nō primo duas regulas ex tex. prima ꝙ ep̄i exiſtētes in ꝓuincia archiep̄i ſubiecti ipſi archiepo lege metropolitana ⁊ ſic archiep̄s ē iudex ordinarius omniuꝫ epiſcopoꝝ ſue prouincie. de iure cōi quelibet ꝓuincia debet hēre unum archiep̄m ⁊ decem ep̄os. ut. vj.q. iij. in. c. ſcitote. nō tn̄ pōt procedere archieps cōtraep̄m ad depoſitioneꝫ qꝛ depoſitio ep̄oꝝ ſoli pape eſtreſeruata. ut in. c. ij. d̓ tranſla. prela. Sed de criminibus paruis pōt cognoſcere ⁊ ipſos ep̄os punire. ut īc. ſacro d̓ ſen. ex. ⁊. x. q. iij. quia cognouimꝰ. nō. Io.an. in. c. ut litigantes. jͣ. eo. ti. li. vj. De cauſa uero ciuili indifferenter cognoſcit etiā ſi ſubditus ep̄i ꝯueīatep̄m. nā dꝫ eū ꝯuenire corā archiep̄o. ſꝫ ſi ep̄s habetcam contra ſubditū non cōuenit cū corā archicp̄o qꝛnō ē iudex ſubditi ut h̓. nec ep̄s debet eē iudex ī cā ꝓpria ſed debēt eligi arbitri auctoritate iuris. hec ꝓbantur in. c. ſi clericus aduerſus clericū. xj. q. i. ⁊ hec noͣ.¶ Secūda regula ꝙ archiep̄s n̄ ꝯcurrit cū ep̄o ī dioceſanis ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ īmo regularit̓ nullā ptātēpōt exerce̓ ī ſubditos ep̄oꝝ niſi ī caſibꝰ exceptis. ⁊ ſichabes caſū ī quo qͣs nō eſt ſuꝑior ſubiectoꝝ ſui ſubiecti ⁊ ſic n̄ habet locū iſta regula ſi uinco uīcētem te. deqͣ ī. c. auctoritate de cōceſſ. prebē. li. vj. archiep̄s ergohꝫ iuriſditiōeꝫ ep̄alem ī ſua dioceſi dūtaxat ſed ī ꝓuīcia hꝫ iuriſditionem archiep̄alē ut ī ep̄os regulariterpoſſit exercē iuriſditiōem ſed ī ſubditos cp̄orū n̄ niſiī caſibus exceptis. ¶ Nō tͣtio ꝙ ordīarius pōt ſuo iure cām ad ſe ſpectateꝫ delegare lꝫ multi allegēt īpedimētum ⁊ de iure canōico uide duo ſpecialia. primoqꝛ īdiffereter archiepiſcopo ꝑmittit̉ ut poſſit cām d̓legare. nec diſtīguitur utrū ſit ardua ul̓ leuis. ⁊ ſic uidetur ꝙ diſtīctio iuris ciuilis n̄ ꝓcedit de iure canōico uttm̄ leuia poſſint dęlegare q̄ ꝯpetūt iure magiſtratusut dixi. sͣ. c. ꝓxi. ¶ Secūdū ſpeicale ē h̓ ꝙ cā appellatōnis pōt delegari de iure ciuili ē ſecus. ut ī auc̄. ad hecC. de iudi. noͣ. glo. in. c. ſuꝑ queſtionū de offi. dele. ⁊ſic uidet̉ ꝙ d̓ iure canonico oīa ſūt delegabilia. ut plene dixi. sͣ. c. ꝓxi. dixit tn̄ h̓ Hoſti. ꝙ ſpeciale forte ē inarchiep̄is ⁊ ī alijs iudicibus īmediate ſubiectis papeut ꝓpter remotionē locoꝝ poſſint delegare. Sꝫ egoputo idē in oībus de iure canonico qꝛ h̓ nō inducituraliqͣ ſpecialitas in archiep̄is īmo papa rn̄det ad cōſultationē de tēpo. or. c. ꝯſultationi. ¶ Quarto nō ꝙ cāpōt delagari nō ſubdito lꝫ nō ſubditꝰ cogi nō poſſitad acceptādū ſic limita tex. ī. l. vnica. C. q̄ ꝓ ſua iuriſ.vbi dicit̉ ꝙ cā dꝫ ſubdelegari ſubdito. debꝫ enī ītelligiquoad hoc ut ille poſſit ꝯpelli ad acceptandū delegationē. ſꝫ ſi uult acceptare pōt ſibi ꝯmitti. ut noͣ. ibi gl.ad hoc tex. in. l. ⁊ ſi p̄tor. ff. de offi. eius. Itē noͣ a cōtrario ſenſu ꝙ ſuꝑior pōt ſubdito inuito delegare aliquā cām ⁊ eū ꝯpellere ad acceptandū. ratio eſt qꝛ iudicare ē publici iuris un̄ eſt munus acceſſorie. ut in. l.munerū. ī. §. iudicandi neceſſitas. ff. de mune. ⁊ ho.ad idē tex. in. d. l. unica. C. q̄ ꝓ ſua iuriſ. ¶ Ultīo nōꝙ archicp̄s non tenetur cognoſcere in ſua dioceſi decauſa ad eū delata ꝑ appellationē a ſuffraganeo ſuoſed pōt eā delegare in illa dioceſi un fuit ſibi delataIdē eſt in alijs cauſis q̄ deferunt̉ ad eum iure metropolitico ꝑ uiā q̄rele ut ſūt caſus excepti de quibus h̓ īglo. ad p̄dicta uide bonum tex. in. d. c. ut litigantes.¶ In glo. pͥma noͣ bn̄ iſtā glo. uſqꝫ ad fi. ⁊ pōt ponere exēplū in abbate ſubiecto ep̄o uel in alio p̄lato ſeculari puta p̄poſito eccleſie collegiate. uel ſi archidiaconus p̄ſcripſit iuriſditionē ī qͥbuſdā caſibꝰ ul̓ ī aliquaparochia dubitat̉ nunꝗd ep̄s poſſit cognoſce̓ de ſubditis p̄latorū ſibi ſubiectorum: ⁊ ponit glo. duas opi.Prima fuit Hug. Tā. ⁊ Uin. ꝙ ſic ⁊ hāc opi. ſequit̉La. Phi. ⁊ Goff. qͥ etiā dicūt hoc eē de antiqͣ ⁊ approbata ꝯſuetudine. Idē Hoſti. niſi ẜm cū d̓ ꝯſuetudine uel pͥuilegio aliud appareat. uult eniꝫ Hoſti. ꝙep̄s habeat īmediatā iuriſditionē in oēs de dioceſi lꝫſit alius p̄latus ſpālis ⁊ ſic ꝯcurrit cū quolibet p̄lato īferiore ī iuriſditōis exercitio. ſentit etiā ꝙ ſi archip̄ſbyter eēt ſubiectꝰ archidiacono ⁊ ab archip̄ſbytero appellaret̉ pōt appellari ad ep̄m omiſſo archidiaconoqͣſi nō faciūt iſti graduꝫ int̓ ep̄m ⁊ ſubditos. ¶ Secūda opi. fuit Io. ⁊ hāc ſeqͥtur Ber. gloſator qͥ hꝫ oppoſitū ut ep̄s nō poſſit cognoſcere de cauſis ſubditoruꝫp̄lati niſi ꝑ appellationem. ⁊ ꝙ gradatim ē appellandū. Io. an. dicit ꝙ ſaluo iure ſpeciali credit ꝙ de iurecōi int̓ ep̄m ⁊ p̄latū ſibi ſubiectū locus ſit preuentioninā ſi iuriſditio pape pōt p̄ueniri ꝑ ordinariā. ut ī. c.ut debitꝰ de appel. fortiꝰ iuriſditio cp̄i pōt p̄ueniri ꝑp̄latū ſibi ſubiectū nec dꝫ poſſe ep̄us īmutare iſtā preuentionē ſicut nō pōt al̓s diſponere ꝯtra canones ſꝫ